Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëbërësit.
Nuk ka të adhuruar tjetër përveç Allahut, Muhammedi është i Dërguari i Allahut.
Muslimanët që besojnë se Hazret Mirza Ghulam Ahmedi a.s.,
është Imam Mehdiu dhe Mesihu i Premtuar.
Kapitujt (Lexoni kapitujt Online)
  1. Fjala e Allahut
  2. Shqiptimi dhe përkthimi
  3. Përse kapitujt e Kuranit quhen sure?
  4. Nëntë emrat e sures El-Fatiha
  5. Bibla bën profeci suren e parë të Kuranit, El-Fatiha, deri në detaje
  6. Emrat e sures El-Fatiha tregojnë tema të ndryshme të saj
  7. Bekimet e sures El-Fatiha
  8. Shtatë parime të pranimit të lutjes, të përmendura në El-Fatiha
  9. Surja më e madhe e Kuranit për nga kuptimi
  10. Zbritja e sures El-Fatiha
  11. Surja El-Fatiha është pjesë e Kuranit
  12. Surja El-Fatiha të thuhet në çdo rekat të çdo namazi
  13. Përmbledhje e komentimit të Sures El-Fatiha
  14. Kuptime leksikore të ajetit Bismil-lāhirr-Rrahmānirr-Rrahīm
  15. Bismil-lahi në krye të çdo sureje është shpallje e Zotit
  16. Argumente që bismil-lahi është pjesë dhe ajet i çdo sureje
  17. Përse bismil-lahi vjen para çdo sureje? Ja, pesë arsye
  18. Rëndësia e bismil-lahit
  19. Rreth bismil-lahit në Librat e mëparshëm dhe përgjigjja e një akuze
  20. Emri Allah është i përveçëm
  21. Përse është shtuar fjala “emër” në ajetin bismil-lah “në emër të Allahut”?
  22. Kuptime leksikore të ajetit: El-Hamdulil-lāhi Rabbil-‘ālemīn
  23. Komentim i ajetit: El-hamdulil-lāhi rabbil-ālemīn
  24. Komentim i ajetit: Err-Rrahmānirr-Rrahīm
  25. Komentim mbresëlënës i ajetit: Māliki jeumid-dīn – Sunduesi i Ditës së Gjykimit
  26. Renditje kuptimplote e katër emrave të Zotit të përmendura në El-Fatiha
  27. Kuptime leksikore të ajetit: Ijjāke na‘budu ve ijjāke neste‘īn
  28. Komentim i ajetit: Ijjāke na‘budu ve ijjāke neste‘īn
  29. Kuptime leksikore të ajetit: Ihdinas-sirātal-mustekīm
  30. Komentim i ajetit: Ihdinas-sirātal-mustekīm
  31. Kuptime leksikore të ajetit: Sirātal-ledhīne en‘amte ‘alejhim
  32. Komentim i ajetit: Sirātal-ledhīne en‘amte ‘alejhim – Një synim madhor për muslimanët
Të ngjashme rreth kësaj teme

Renditje kuptimplote e katër emrave të Zotit të përmendura në El-Fatiha

emri Allah el-Fatiha

Katër emra të Zotit që përmenden në El-Fatiha janë:

  1. El-Hamdulil-lāhi Rabbil-‘ālemīn: Lavdia është e Allahut, Zotit të botëve
  2. Err-Rrahmān: të Gjithëmëshirshmit
  3. Err-Rrahīm: Mëshirëbërësit
  4. Māliki jeumiddīn: Sunduesit të ditës së gjykimit.

Mënyra siç janë renditur këto katër atribute, tregojnë bukur një kuptim shumë të lartë të rrugëtimit drejt Zotit.

Raporti i Zotit me robin dhe i robit me Zotin

Ne e dimë që Zoti i Madhërishëm ka pozitën e lartë, kurse robi e ka të ulët. Andaj, kuptojmë që nëse Zoti dëshiron t’i kushtojë vëmendje robit Ai zbret nga lart poshtë. Por nëse robi i kushton vëmendje Zotit të Madhërishëm, nga poshtë atij i duhet të shkojë lart. Duke e marrë parasysh këtë pikë, na zbulohet se këta katër emra të Zotit të Madhërishëm janë vendosur me një renditje të veçantë, të cilët na shpjegojnë rrugëtimin e Zotit drejt robit por edhe anasjelltas.

Zoti i Madhërishëm zbret drejt robit shkallazi përmes atributeve:

  • Rabbil-alemin: Zoti i botëve
  • Rrahman: I Gjithëmëshirshëm
  • Rrahim: Mëshirëbërës
  • Maliki jeumid-din: Sunduesi i kohës së gjykimit

Që do të thotë, kur Ai dëshiron të shfaqet për robin e Tij, së pari i tregon cilësinë e Zotit të botëve. Ai krijon të gjitha ato mjete, të cilat janë të nevojshme për lindjen dhe rritjen e robit të Tij të dashur. Pastaj, atij i mundëson edhe mjetet të cilat janë të nevojshme për zhvillimin e tij shpirtëror. E kur robi përfiton nga këto mjete, Zoti i jep rezultate sa më të mira dhe pas një zinxhir bekimesh që shkaktohet, vjen rezultati përfundimtar i përpjekjeve të robit. Në atë kohë, Zoti e mundëson robin ta triumfojë botën. Kështu, përmes tij shfaq cilësinë e Sundimit të Vet.

Por kur e shohim këtë rrugëtim nga krahu tjetër, pra robi dëshiron t’i kushtojë vëmendje Zotit të Madhërishëm, ai së pari duhet të krijojë cilësinë e malikut (gjykatësit) në vete. Kjo do të thotë se më së pari ai duhet të përvetësojë drejtësinë në këtë botë. Por duke qenë rob i Zotit, drejtësia e tij duhet të ketë edhe aspektin e mëshirës dhe të afvit, që do të thotë se ai nuk duhet t’i shkaktojë dëm tjetrit.

Kur robi përparon edhe më shumë, ai shfaq atributin mëshirëbërës (rrahim). Që do të thotë se njerëzit që kanë lidhje me të, ai jo vetëm i nderon, por edhe i shpërblen më shumë se sa u takon. Pra, ai fillon të krijojë në vete cilësinë e të shkaktuarit mirësi ndaj të tjerëve. Kësaj i thonë ihsan (mirësi).

Robi përparon akoma më shumë dhe fillon të shfaq cilësinë e të gjithëmëshirshmit (rrahman) të Zotit, duke u bërë mirësi jo vetëm njerëzve të vet, por edhe të tjerëve. Ndien zemërgjerësi. Si pasqyrim i të Gjithëmëshirshmit (Rrahmanit), ai ndien dashuri edhe ndaj besimtarit, edhe ndaj mohuesit, edhe ndaj atij që i ka bërë mirësi, edhe ndaj atij që nuk i ka bërë ndonjë mirësi. Kjo është gjendje që reflektohet në fjalët e Kuranit: ٳِیْتَاءِ ذِی الْقُرْبٰی “dashamirësinë si ajo që u tregohet të afërmve”. Pra, ashtu siç një nënë që i shërben fëmijës pa marrë parasysh se e ka detyrim ndaj tij ose pa pritur ndonjë shpërblim prej tij, në të njëjtën mënyrë njeriu i kësaj grade ka një dashuri amnore dhe bëhet dashamirës për mbarë njerëzimin.

Nga grada e Rrahmanit, kur robi përparon akoma më shumë, fillon të reflektojë cilësinë Rabbil-alemin (Zoti i botëve) të Zotit. Kjo do të thotë se në shikimin e tij, ai nuk sheh më vetëm individët, por gjithë sistemin dhe ai bëhet mbikëqyrës i botës. Ai përqendrohet në reformën e botës dhe arrin ta ndryshojë gjendjen e shoqërisë.

Ky rrugëtim nga lart poshtë dhe nga poshtë lart, që është përmendur në këto atribute të Zotit, fsheh sekretin e gradave të larta dhe për kërkimtarët është një mëshirë shumë e madhe.