Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëbërësit.
Nuk ka të adhuruar tjetër përveç Allahut, Muhammedi është i Dërguari i Allahut.
Muslimanët që besojnë se Hazret Mirza Ghulam Ahmedi a.s.,
është Imam Mehdiu dhe Mesihu i Premtuar.
Kapitujt (Lexoni kapitujt Online)
  1. Fjala e Allahut
  2. Shqiptimi dhe përkthimi
  3. Përse kapitujt e Kuranit quhen sure?
  4. Nëntë emrat e sures El-Fatiha
  5. Bibla bën profeci suren e parë të Kuranit, El-Fatiha, deri në detaje
  6. Emrat e sures El-Fatiha tregojnë tema të ndryshme të saj
  7. Bekimet e sures El-Fatiha
  8. Shtatë parime të pranimit të lutjes, të përmendura në El-Fatiha
  9. Surja më e madhe e Kuranit për nga kuptimi
  10. Zbritja e sures El-Fatiha
  11. Surja El-Fatiha është pjesë e Kuranit
  12. Surja El-Fatiha të thuhet në çdo rekat të çdo namazi
  13. Përmbledhje e komentimit të Sures El-Fatiha
  14. Kuptime leksikore të ajetit Bismil-lāhirr-Rrahmānirr-Rrahīm
  15. Bismil-lahi në krye të çdo sureje është shpallje e Zotit
  16. Argumente që bismil-lahi është pjesë dhe ajet i çdo sureje
  17. Përse bismil-lahi vjen para çdo sureje? Ja, pesë arsye
  18. Rëndësia e bismil-lahit
  19. Rreth bismil-lahit në Librat e mëparshëm dhe përgjigjja e një akuze
  20. Emri Allah është i përveçëm
  21. Përse është shtuar fjala “emër” në ajetin bismil-lah “në emër të Allahut”?
  22. Kuptime leksikore të ajetit: El-Hamdulil-lāhi Rabbil-‘ālemīn
  23. Komentim i ajetit: El-hamdulil-lāhi rabbil-ālemīn
  24. Komentim i ajetit: Err-Rrahmānirr-Rrahīm
  25. Komentim mbresëlënës i ajetit: Māliki jeumid-dīn – Sunduesi i Ditës së Gjykimit
  26. Renditje kuptimplote e katër emrave të Zotit të përmendura në El-Fatiha
  27. Kuptime leksikore të ajetit: Ijjāke na‘budu ve ijjāke neste‘īn
  28. Komentim i ajetit: Ijjāke na‘budu ve ijjāke neste‘īn
  29. Kuptime leksikore të ajetit: Ihdinas-sirātal-mustekīm
  30. Komentim i ajetit: Ihdinas-sirātal-mustekīm
  31. Kuptime leksikore të ajetit: Sirātal-ledhīne en‘amte ‘alejhim
  32. Komentim i ajetit: Sirātal-ledhīne en‘amte ‘alejhim – Një synim madhor për muslimanët
Të ngjashme rreth kësaj teme
Suretu El-Fatiha ne namaz

Surja El-Fatiha duhet të thuhet në çdo rekat të çdo namazi, përveç rastit kur namazfalësi i bashkohet xhematit në kohën kur imami ka shkuar në ruku. Në këtë rast, namazfalësi le të thotë tekbirin dhe, pa thënë asgjë tjetër, të kalojë direkt në ruku. Recitimi i imamit do të llogaritet edhe si recitimi i tij.

Porosia për leximin e sures El-Fatiha në namaz gjendet në hadithe të ndryshme. Muslimi thotë se Hazret Ebu Hurejre r.a. rrëfen:

el fatiha komentim i kuranitAi që fal namazin, por nuk e thotë El-Fatihanë në të, namazi i tij është i mangët.[1]

Buhariu dhe Muslimi sjellin rrëfimin e Ubade Ibni Samitit r.a., që i Dërguari i Allahut s.a.v.s. tha:

el fatiha komentim i kuranit“Ai që nuk e thotë El-Fatihanë, nuk i vlerësohet namazi”.[2], [3].

E njëjta gjë rrëfehet nga Ebu Hurejre r.a. që përmendet në Sahih Ibni Huzejme[4] dhe në Ibni Hibban.[5] (Kurtubiji). Gjithashtu, Ebu Davudi thotë se Hazret Ebu Hurejre r.a. rrëfen:

el fatiha komentim i kuranit“I Dërguari i Allahut s.a.v.s. më urdhëroi të njoftoja që nuk ka namaz pa thënë El-Fatihanë dhe një pjesë tjetër nga Kurani”.[6]

Ky ishte edhe mendimi i sahabëve të Profetit Muhammed s.a.v.s., si Hazret Omeri r.a., Abdullah Ibni Abasi r.a., Ebu Hurejre r.a., Ubej Ibni Ka’b r.a, Ebu Ejub Ensari r.a., Abdullah Ibni Amr Ibnil-Asi r.a., Ubadah Ibni Samiti r.a., Ebu Said Hudriu r.a., Othman Ibni Ebil-Asi r.a., Hevat Ibni Xhubejr dhe Abdullah Ibni Omer r.a..[7]

Ibni Maxha përmend rrëfimin e Hazret Ebu Seid Hudriut r.a., i cili thotë:

 el fatiha komentim i kuranitI Dërguari i Allahut s.a.v.s. tha: “Ai që nuk thotë El-Hamdulil-lah-in dhe një sure tjetër në çdo rekat, nuk i vlerësohet namazi. Dhe kjo porosi vlen edhe në namazet farz, edhe në namazet jofarz”.[8]

Dijetarët e kanë quajtur të dobët këtë rrëfim, por ngaqë sahabët këtë e kanë pasur si praktikë, nuk mund të dyshohet në vërtetësinë e tij.

Një tjetër rrëfim që është ai i Ubade Ibni Samitit r.a. dhe që gjendet në Sunenin e Ebu Davudit, e mbështet këtë pikë. Nafi Ibni Mahmud Ibnir-Rabi Ensari thotë:

Hazret Ubade Ibni Samiti ishte imami i një xhamie. Njëherë ai erdhi me vonesë dhe Ebu Nuajmi e filloi namazin. Gjatë namazit erdhi edhe Ubade. Edhe unë isha bashkë me Ubaden dhe ne u rreshtuam në namazin që po vijonte. Kur Ebu Nuajmi recitonte El-Fatihanë, dëgjova që edhe Ubade po e recitonte ngadalshëm. Pas namazit e pyeta Ubaden:

Përse e thoshe El-Fatihanë gjatë kohës kur Ebu Nuajmi po e recitonte me zë? Ai m’u përgjigj:

“Kështu duhej”, dhe shtoi: “njëherë i Dërguari i Allahut s.a.v.s. na udhëhoqi namazin dhe pasi dha selam, na pyeti: Kur recitoj Kuranin me zë në namaz, a e përsëritni edhe ju? Disa thanë po, e disa të tjerë thanë jo.

Atëherë i Dërguari i Allahut s.a.v.s. na tha:

el fatiha komentim i kuranit“Kur unë recitoj me zë, përveç nënës së Kuranit (El-Fatihasë), mos recitoni asgjë nga Kurani”.[9]

Ka edhe shumë hadithe të tjera në lidhje me këtë. Për shembull, Dare-Kutni në sunenin e tij sjell këtë rrëfim të Jezid Ibni Sherikut r.a. dhe e quajti të saktë:

 

el fatiha komentim i kuranitKam pyetur Omeri ibnil-Hatabin: A duhet ta përsëris El-Fatihanë mbrapa Imamit? Më tha: Po. E pyeta: Edhe atëherë kur ju udhëhiqni namazin? Më tha: Po, edhe kur unë e udhëheq namazin. E pyeta: Edhe kur e recitoni me zë? Më tha: Po, edhe kur e recitoj me zë.[10]

Edhe Hazret Mesihu i Premtuar a.s. dha të njëjtën fetva, që surja El-Fatiha duhet recituar edhe mbrapa imamit, edhe në rast se ai e reciton me zë, përveçse nëse namazfalësi i bashkohet namazit në kohën kur imami është duke bërë ruku.

Në këtë rast, ai le të thotë tekbirin dhe të kalojë në ruku dhe recitimi i imamit do të vlerësohet edhe si recitimi i tij. Ky është një përjashtim dhe përjashtimi nuk e thyen ligjin. Gjithashtu, përjashtim është edhe në rastin kur namazfalësi nuk e di El-Fatihanë.

Për shembull, nëse ai është musliman i ri që ende nuk e ka mësuar, ose ende është fëmijë që nuk di të lexojë asnjë pjesë të Kuranit. Namazi i tyre do të jetë i vlefshëm, edhe nëse nuk e thonë El-Fatihanë apo ndonjë pjesë tjetër të Kuranit.


[1] Sahīh Muslim, kitāb “Es-Salāt”, bāb “Vuxhūbi kirāetil-fātihati fī kul-li rek‘atin ve innehu idhā lem juhsinil-fātihate ve lā emkenehu te‘al-lumuhā kare’e mā tejessere lehu min gajrihā”, hadithi nr. 878.
[2] Sahīh el-Bukhārī, kitāb “El-Edhān”, bāb “Vuxhūbil-kirāeti lil-imāmi vel-me’mūmi fis-salavāti kul-lihā fil-hadari ves-seferi ve mā juxh’heru fīhā ve mā jukhāfetu”, hadithi nr. 756.
[3] Sahīh Muslim, kitāb “Es-Salāt”, bāb “Vuxhūb kirāetil-fātihati fī kul-li rek‘atin ve innehu idhā lem juhsinil-fātihate ve lā emkenehu te‘al-lumuhā kare’e mā tejessere lehu min gajrihā”, hadithi nr. 874.
[4] Sahīh Ibn Khuzejmeh, kitāb “Es-Salāt”, bāb “Īxhābul-kirāeti fis-salāti bifātihatil-kitabi ve nefjis-salāti bigajri kirāetihā”, hadithi nr. 488.
[5] Sahīh Ibn Hibbān, kitāb “Es-Salāt”, bāb “Sifetus-salāt”, hadithi nr. 1782.
[6] Sunen Ebī Dāvud, kitāb “Es-Salāt”, bāb “Men terekel-kirāete fī salātihi bifātihatil-kitāb”, hadithi nr. 820.
[7] Ebū ‘Abdullāh el-Kurtubī, “El-Xhāmiu li-Ahkāmil-Kurān”, vëllimi i parë, redaktor: dr. ‘Abdullāh bin ‘Abdul-Muhsin et-Turkī, botues “Muessesetur-Risāleh”, Bejrut 1427 h./ 2006, fq. 184.
[8] Sunen Ibn Māxheh, kitāb “Ikāmetus-salāti ves-sunneti fīhā”, bāb “El-Kirāetu khalfel-imām”, hadithi nr. 839.
[9] Sunen Ebī Dāvud, kitāb “Es-Salāt”, bāb “Men terekel-kirāete fī salātihi bifātihatil-kitāb”, hadithi nr. 824.
[10] Sunen Dārekutnī, kitāb “Es-Salāt”, bāb “Vuxhūb kirāeti ummil-kitābi fis-salāt ve khalfel-imāmi”, hadithi nr. 1190.