Profeti Muhammed s.a.

Të gjitha betejat e tij ishin mbrojtëse. Ai asnjëherë as ai dhe as sahabët e tij, nuk përdorën shpatën për të konvertuar dikë në musliman

Rrëfimet e sakta që tregojnë se Ajshja kurrsesi nuk ka qenë 6 vjeçe në kohën e martesës, madje ishte në moshë madhore, një moshë që është e pranuar ligjërisht për martesë në kohën tonë moderne, madje edhe në vende të zhvilluara.

Nuk ka asnjë dënim për apostazinë në Islam. Ja fakte të pamohueshme nga Kurani dhe hadithet

“Allahu është drita e qiejve dhe e tokës… dritë mbi dritë…” Komentim mbresëlënës i Kuranit, i ajetit të sures Nur. Çfarë kuptimesh mbajnë brenda fjalët e pazakonta që ka ky ajet i mahnitshëm? Kamare, llamba, qelqi, ylli i shndritshëm, pema e bekuar e ullirit, as lindore e as perëndimore që u ndezka edhe pa zjarr. Zbuloni misterin!

Për sa i përket muajit dhe datës së lindjes së tij, ka rrëfime të ndryshme. Në përgjithësi, historianët pajtohen me muajin Rebiul-evvel, kurse për datën ka rrëfime që thonë se ishte 9, ka që thonë se ishte data 12 dhe ka edhe të tjerë që thonë datën 17 të muajit Reviul-evvel. Pse mos të festohet ditëlindja e Pejgamberit Muhamed s.a.v.s.? Çfarë është Mevludi? A ka ndonjë mënyrë për ta bërë Mevludin? Gjeni përgjigjen e shumë pyetjeve të tjera rreth temës në fjalë.

Urtësia dhe mençuria kanë një rëndësi të madhe në Islam. Kur mendimet dhe idetë ndërtohen në themelin e këtyre tipareve, ato fitojnë një vlerë dhe peshë të veçantë. Duke u privuar prej urtësie, njeriu bëhet pre i lehtë i mashtrimit, ndërsa mendimet dhe veprimet e tij bëhen të përcipta, të nxituara dhe të paarsyeshme. Për

Në xhami gjendeshin shumica e sahabëve, të cilët kishin lënë të gjitha angazhimet e tyre për të pritur ndonjë lajm të gëzueshëm të përmirësimit të shëndetit të Profetit s.a.v.s. Por, kur lajmi i vdekjes mbërriti te ta, atyre sikur u ra një mal. Mungonte Ebu Bekri r.a., i cili, për një punë kishte lëvizur nga

Teksa po kthehej nga ky udhëtim, udhës, Profeti Muhammed s.a.v.s. edhe një herë i paralajmëroi sahabët r.a. për vdekjen e tij. Ai tha: “O njerëz, jam njeri si të gjithë ju. Mundet që së shpejti të vijë lajmëtari i Zotit të Lartësuar dhe unë duhet t’i përgjigjem atij. Pastaj tha: O njerëz, Zoti im i

  Haxhi i lamtumirës – Në vitin e nëntë të hixhretit, Profeti Muhammed s.a.v.s. bëri haxhin e Mekës. Atë ditë, atij i zbriti ky ajet i famshëm i Kuranit Famëlartë: Sot jua përsosa fenë tuaj, plotësova dhuntinë Time ndaj jush dhe zgjodha që Islami të jetë feja juaj. [1] Pra, në këtë ajet, Allahu tha

Profeti Muhammed s.a. tani i kishte kaluar të tridhjetat. Dashuria ndaj Zotit në zemrën e tij i shtohej vrullshëm, aq sa e detyroi të largohej nga ligësitë, mëkatet dhe çoroditjet e shoqërisë mekase dhe të futej në një shpellë të vogël, që gjendej dy apo tri milje larg qytetit, midis shkëmbinjve, për të adhuruar Zotin

Magjia vjen prej djallit Një njeri pyeti: Mohuesit i kishin bërë magji Profetit Muhammed s.a.v.s.. Çfarë mendimi keni për këtë ngjarje? Hazret Mesihu i Premtuar a.s. tha: Edhe magjia vjen prej djallit. Profetët dhe të dërguarit e Zotit gjenden në një pozitë që ata nuk i prek dot magjia. Përkundrazi, magjia ia mbath sapo t’i

Në ramazan të vitit 8 të hixhretit, përkatësisht, në dhjetor të vitit 629, Profeti Muhammed s.a.v.s. u nis për betejën e fundit, e cila përfundimisht do ta vendoste Islamin në gjithë Arabinë. Fijet e kësaj ngjarjeje lidhen me traktatin e Hudejbijes, ku ishte marrë vendimi mbi lirinë e fiseve arabe për t’iu bashkuar qoftë mohuesve

Përkthim në shqip i fjalimit të së xhumasë së mbajtur nga Hazret Mirza Masrur Ahmedi, Kalifi i Pestë dhe Udhëheqësi botëror i Xhematit Musliman Ahmedia, më 01.12.2017

Përkthim në shqip i fjalimit të së xhumasë së mbajtur nga Hazret Mirza Masrur Ahmedi, Udhëheqësi botëror i Xhematit Musliman Ahmedia, më 20.10.2017

z. Javaid Iqbal Nasir ka mbajtur këtë fjalim më 23 tetor 2016 në Xhelsa Salanën e Shqipërisë. Tema e tij ishte “Fisnikëria dhe ndershmëria e Profetit Muhammed s.a.v.s.”. Fillimisht duke shtjelluar kuptimet e këtyre vetive, ai nënvizoi se shfaqja më e lartë e këtyre atributeve vjen nëpërmjet të dërguarve të Zotit, ndërsa manifestimi më i

Në hadithe (thëniet e Profetit Muhammedsavs) ka shumë profeci rreth ndryshimeve të mëdha që do të ndodhnin në epokën e fundit. Këto profeci flasin edhe për ndryshime politike, edhe për ndryshime ekonomike, edhe për ndryshime shoqërore, po ashtu edhe për veset që do të shfaqeshin dendur në epokën e fundit. Çdo ditë që kalon, provon

Me sa shumë ëndrra e dashuri i rritin dhe i edukojnë prindërit fëmijët e tyre. Që në vegjëli u mësojnë gjuhën. I mësojnë të thonë: nënë e babë. I mësojnë të kërkojnë ujë, qumësht, bukë. E kur fëmija mëson të shprehet dhe fillon t’u kërkojë prindërve duke belbëzuar, sa shumë gëzohen ata dhe me çfarë

Sjelljet e Profetit s.a.v.s. ndaj të varfërve Hazret Abdullah ibn Ebi Evfa r.a. rrëfen se: “Profeti i shenjtë s.a.v.s. kurrë s’tregoi përbuzje e as nuk u sol me mospërfillje ndaj vejushave e të varfërve, por përkundrazi, sjelljet e tij gjithnjë i shfrytëzonte që t’i ndihmojë ata”. [Sunen Darimi, bab “Fi tavadi’i resulullah s.a.v.s.”, hadithi nr. 74] Sjelljet

Në vend të parathënies Në faqet vijuese dua të prek shkurtimisht temën se kur dhe kujt i është zbritur Kurani Famëlartë, sepse edhe kjo temë është mjaft mbështetëse për të kuptuar rëndësinë e tij. Megjithëse, një filozofi i mjafton të shohë vetëm vlerën e një vepre të caktuar, siç shprehet edhe në arabisht: “Shih vetëm

Ishte kjo shoqëri, në të cilën kishte lindur Profeti Muhammed s.a.. Babai, Abdullahu, i kishte vdekur para lindjes së tij dhe më pas, për të dhe nënën e tij u kujdes gjyshi, Abdul Mutalibi. Sipas traditës arabe, Muhammedi s.a.v.s. iu dorëzua një mëndeshe, e cila jetonte në një vend që ndodhej pranë Taifit. Fëmijët e

Pas jetëshkrimit të të Dërguarit fisnik të Allahut s.a.v.s., dëshiroj të shkruaj pak edhe rreth karakterit dhe virtyteve të tij. Dëshmia unanime, që gjendet lidhur me virtytet e tij, është ajo që jep populli i tij, në kohën kur ai akoma nuk kishte deklaruar të ishte profet: i gjithë populli e quante emin dhe sidik,

Për të Dërguarin e Allahut s.a.v.s. përmendet që ai kurrë nuk fliste fjalë të rënda, as nuk bënte betime të kota.[1] Kjo me të vërtetë ishte e jashtëzakonshme për sa kohë që ai jetonte me arabët. Nuk mund të themi se arabët e kishin shprehi komunikimin me fjalë të këqija, por nuk ka dyshim në

Thjeshtësia dhe takvaja në ushqim I Dërguari i Allahut s.a.v.s. gjithmonë ruante thjeshtësi në ushqim. Kurrë nuk shfaqte pakënaqësi nëse nuk kishte kripë sa duhet në të ose nëse nuk qe gatuar mirë. Mundohej në maksimum, të hante edhe ushqimet e tilla, për t’i mos prishur qejfin personit që gatuante. Por, nëse i bëhej e pamundur

E gjithë jeta e të Dërguarit të Allahut s.a.v.s. duket të jetë e zhytur në dashurinë ndaj Zotit. Pavarësisht nga përgjegjësitë e mëdha që kishte ndaj xhematit të muslimanëve, i Dërguari i Allahut s.a.v.s. ditë e natë kalonte në adhurimin e Zotit të Madhërishëm. Kur kalonte gjysma e natës, ai ngrihej për të adhuruar Zotin

Profeti Muhammed s.a.v.s. kishte natyrë të thjeshtë. Nuk trembej kur përballej me ndonjë brengë, as nuk tregohej i papërmbajtur për ndonjë dëshirë që i vinte. Në biografi u përmend që pa lindur akoma, i kishte vdekur babai, ndërsa nëna i ndërroi jetë, që në kohën kur ai ishte fëmijë. Tetë vitet e para, gjyshi i

I Dërguari i Allahut s.a.v.s. ishte shumë i kujdesshëm në sjelljen sa më të butë dhe të drejtë ndaj bashkëshorteve. Nganjëherë gratë e tij tregoheshin edhe të rrepta, por ai vetëm me buzëqeshje i anashkalonte. Ajshes r.a. i kishte thënë një ditë: “O Ajshe, unë e kuptoj kur mbetesh e pakënaqur me mua”. “Si e

Në ç’masë Profeti Muhammed s.a.v.s. mbështetej te Zoti i Lartësuar, këtë mund ta përfytyroni nga ngjarja kur një njeri e gjeti të vetëm, ngrehu shpatën para tij duke kërcënuar: “Kush mund të të shpëtojë prej meje?”, dhe Profeti s.a.v.s., edhe pse ishte pa armë, madje i shtrirë, pa mundur të bëjë asnjë manovrim, mjaft i

Shumë njerëz në botë, kur rriten, martohen dhe bëhen me fëmijë, fillojnë të tregohen më pak të kujdesshëm ndaj prindërve. Për ta larguar këtë të metë, Profeti Muhammed s.a.v.s. vazhdimisht e theksonte rëndësinë e mirësjelljes dhe përkujdesjes ndaj prindërve. Ebu Hurejrah r.a. thotë që dikush erdhi një ditë te i Dërguari i Allahut s.a.v.s. dhe

Profeti Muhammed s.a.v.s. ishte mjaft i vetëpërmbajtur. Edhe gjatë kohës kur Zoti i Lartësuar e kishte bërë mbret, ai priste dhe dëgjonte çdokënd, madje, edhe nëse tjetri ashpërsohej, ai vetëm heshtte dhe asnjëherë nuk i përgjigjej ashpërsisë me ashpërsi. Muslimanët, Profetin s.a.v.s. e thërrisnin jo me emër, por me titullin e tij shpirtëror, duke përdorur

Profeti Muhammed s.a.v.s. ishte aq i drejtë, saqë nuk mund t’i gjesh shembullin. Servilizmi dhe rekomandimet ishin gjëra të rëndomta tek arabët. Jo vetëm te ta, por vërejmë edhe në vendet e civilizuara të kësaj kohe, që autoritarët druhen shumë për të ndëshkuar njerëz të fuqishëm, kurse për të varfrit as nuk e çajnë kokën

Profeti s.a.v.s. gjithmonë mundohej për mirëqenien e të varfërve dhe përpiqej t’u siguronte një status dinjitoz në shoqëri. Njëherë, teksa ai ishte ulur diku, një njeri i pasur i kaloi pranë. Profeti s.a.v.s. pyeti shokun e tij se çfarë mendimi kishte rreth atij të pasuri. Shoku iu përgjigj: “Ai vjen nga një familje fisnike dhe

Pas çdo fitoreje të muslimanëve, Profetit Muhammed s.a.v.s. i vinin pasuri dhe gjëra të çmuara, të cilat ai ua shpërndante të varfërve. Kështu, një herë, i kishte ardhur shumë pasuri. Fatimja r.a., e bija e tij, i erdhi dhe i tha: “O i Dërguari i Allahut, m’i shikon pak duart se sa të plagosura i

Profeti s.a.v.s. gjithmonë këshillonte për mirësjellje ndaj skllevërve. Thoshte: ai që ka ndonjë skllav që nuk mund ta lirojë, por që e rreh ndonjëherë apo e shan duke u zemëruar, atëherë shlyerja e veprimit të tij është që ta lirojë atë gjithsesi.[1] Po ashtu, ai i kushtonte kaq shumë rëndësi lirimit të skllevërve saqë thoshte

Profeti Muhammed s.a.v.s. tregonte kujdes maksimal për sjelljen e mirë ndaj grave. Ai ishte i pari në botë që vendosi të drejtën e trashëgimisë për gruan. Kështu që, Kurani Famëlartë djemve dhe vajzave u cakton të drejtën e trashëgimisë nga prindërit e tyre. Po ashtu, nënat dhe bashkëshortet kanë të drejtën e trashëgimisë, përkatësisht nga

Profeti Muhammed s.a.v.s. shpesh këshillonte se para se të vdesë, njeriu duhet të bëjë testamentin, në mënyrë që më vonë të afërmit e tij të mos hasin vështirësi. Lidhur me të vdekurit, ai gjithashtu thoshte që nëse dikush ka vdekur, askush nuk duhet të flasë rreth të metave të tij, madje duhet t’i spikasë vetëm

Shoqëria e mirë Profeti Muhammed s.a.v.s. gjithnjë pëlqente të kishte shokë të sinqertë. Nëse dikush kishte ndonjë dobësi, ia mbulonte dhe në mënyrë të këndshme e këshillonte për ta rregulluar dobësinë. Ebu Musa Ash’eri r.a. thotë që i Dërguari i Allahut s.a.v.s. shembullin e shoqërisë së mirë e jepte me shembullin e atij njeriu që

Nëse i binte në sy ndonjë dobësi e dikujt, Profeti s.a.v.s. ia mbulonte. E nëse dikush ia tregonte dobësinë e vet, edhe atë e ndalonte nga zbulimi i saj. Ai thoshte: “Nëse robi i fsheh dobësinë robit tjetër, atëherë Allahu i Lartësuar atij do t’ia fshehë mëkatet në ditën e gjykimit”.[1] Profeti s.a.v.s. gjithashtu thoshte:

Durimi Profeti s.a.v.s. thoshte: “Besimtari ka vetëm të mira në këtë botë dhe përveç tij, askush tjetër nuk gëzon këtë fat. Kur gëzon ndonjë sukses, ai falënderon Zotin për të dhe kështu atë e pret shpërblimi nga Zoti i Lartësuar. E nëse e godet ndonjë vështirësi, ai duron dhe edhe kështu atë e pret shpërblimi

Pozita personale e Profetit Muhammed s.a.v.s. në lidhje me vërtetësinë ishte aq e lartë saqë vetë populli i tij ia kishte vënë emrin “es-sidik” (i vërteti).[1] Edhe xhematin e tij ai gjithmonë e porosiste të tregohej i qëndrueshëm në vërtetësi. Ai përpiqej t’i çonte sahabët e tij në një nivel aq të lartë vërtetësie, i

Ndalimi i spiunazhit dhe porosia për mirëkuptimin Profeti Muhammed s.a.v.s. e ndalonte spiunazhin dhe porosiste që njerëzit të mirëkuptonin njëri-tjetrin. Ebu Hurejrah r.a. thotë se i Dërguari i Allahut thoshte: “Ruhuni nga paragjykimi, sepse është gënjeshtra më e madhe dhe mos spiunoni, mos nënçmoni duke i vënë nofka njëri-tjetrit, mos kini zili, mos mbani inat

Profeti s.a.v.s. nuk e pëlqente mizorinë as ndaj kafshëve. Thoshte se një grua nga bijtë e Izraelit ishte ndëshkuar në xhehenem sepse kishte lënë macen të vdiste urie. Po ashtu, thoshte që një njeri nga popujt e mëparshëm u fal prej Zotit vetëm sepse kishte parë një qen të etur, i cili nuk arrinte të

Liria fetare Profeti Muhammed s.a.v.s. i jepte rëndësi të madhe lirisë fetare dhe edhe vetë jepte shembullin më të mirë për të. Një fis i krishterë nga Jemeni kishte ardhur një herë për të biseduar me Profetin s.a.v.s. për fenë. Në takim morën pjesë edhe priftërinjtë e tyre të mëdhenj. Biseda nisi në xhami dhe

Profeti s.a.v.s. sillej shumë mirë me fqinjët. Ai thoshte: “Xhibraili shpesh më porosit që të sillem mirë me fqinjët sa druaj që ndoshta edhe fqinjit do t’i jepet e drejta në trashëgimi”.[1] Ebu Dherri r.a. thotë që i Dërguari i Allahut s.a.v.s. i thoshte: “O Ebu Dherr, kur gatuan çorbë, shtoji pak ujë që t’ua

Në vitin 10 pas profetizmit, u bë fejesa e Profetit Muhammed s.a.s. me Hazret Ajshen, të bijën e Hazret Ebu Bekrit. Propozimi i kësaj fejese u bë nga Hazret Heula bint Hekim, pra, sipas saj, Ajshja r.a. atëherë ishte e denjë për t’u martuar me Profetin s.a.s., por kjo martesë u mjaftua vetëm deri në

Qysh prej kohës kur Mesihu i Premtuaras deklaroi se është Mesih dhe Imam Mehdiu i Premtuar, kundërshtarët dhe të ashtuquajturit dijetarë nisën një fushatë akuzash drejtuar atij, që vazhdon edhe sot e kësaj dite. Sidoqoftë, ky është zakoni i tyre, nga i cili ata nuk mund të heqin dorë, dhe në këtë mënyrë ata po

Nëse do të bëni një analizë të sinqertë, do të kuptoni se parimisht nuk ka aspak dallim midis pikëpamjes sonë për të kuptuar termin Khatamun-Nebijin (Vulën e Profetëve) dhe të pikëpamjes së dijetarëve të tjerë jo-ahmedianë. Kemi besim 100% të përbashkët. I vetmi dallim që ekziston është në përcaktimin se a do të vijë ky apo dikush tjetër.