Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëbërësit.
Nuk ka të adhuruar tjetër përveç Allahut, Muhammedi është i Dërguari i Allahut.
Muslimanët që besojnë se Hazret Mirza Ghulam Ahmedi a.s.,
është Imam Mehdiu dhe Mesihu i Premtuar.
Kapitujt (Lexoni kapitujt Online)
  1. Parathënie
  2. Hapja
  3. Mënyra për të arritur njohjen e Zotit
  4. Dëgjoni me vëmendje
  5. Lutja, përpjekjet dhe tregimi i një dervishi
  6. Kur mund të sjellë fryt lutja pa përpjekje?
  7. Përpjekjet e duhura janë kusht për të pasur sukses
  8. Tri kërkesa për njohjen e Zotit
  9. Një akuzë që ngrihet kundër fesë Islame dhe përgjigjja ndaj saj
  10. Dy rrugë për të gjetur sukses
  11. Njohja e Zotit ka lidhje me zemrën, e jo me gjuhën
  12. Mjetet për ta zbuluar qenien e Zotit – Krijo ngjashmëri me Të
  13. Krijoni atributet e Zotit në veten tuaj
  14. Mënyrat për të krijuar atributet e Zotit brenda vetes
  15. Më së pari, duhet t’i dini atributet e Zotit
  16. Si mund të arrijmë atributet e vërteta të Zotit?
  17. Si mund të dallosh të mirën dhe të keqen?
  18. Tri kategoritë e të mëkatuarit
  19. Trajtimi mjekësor i disa sëmundjeve shpirtërore
  20. Ilaçi për të shpëtuar nga mëkatet
  21. Kushti i parë për ta njohur Zotin është pendesa
  22. Shtatë elemente të rëndësishme të pendesës
  23. Këshilla të rëndësishme për të pastruar llogarinë e vjetër dhe për të bërë mirësi në të ardhmen
  24. Vlera e mendimit
  25. Një tregim i bukur
  26. Metoda e dytë për pastrimin shpirtëror
  27. Metoda e tretë për të pasur atributet Hyjnore
  28. Metoda e katërt dhe e pestë
  29. Njohja e Zotit: Metoda e gjashtë dhe kontrolli
  30. Tri nënkategori të kontrollit të pjesshëm
  31. Katër grupe të veprave të mira
  32. Një mënyrë e lehtë për të kontrolluar veprat
  33. Realiteti i përgojimit
  34. Si mund të njohim përkufizimet e gjynaheve të ndryshme?
  35. Njohja e Zotit: Metoda e shtatë, e teta, e nënta dhe e dhjeta
  36. Ngjarja e një njeriu të Zotit
  37. Qëndrueshmëria është e domosdoshme për lutjen
  38. Dallimi midis vetëpëlqimit dhe vlerësimit të vetvetes
  39. Njohja e Zotit: Metoda e njëmbëdhjetë dhe një tregim i bukur
  40. Nivelet e njohjes së Zotit
  41. Rreth autorit
Të ngjashme rreth kësaj teme
mendimi

Mos mendoni se mendimi është diçka e vogël. Të gjitha punët që bëhen në botë, janë rrjedhojë e mendimeve. Për shembull, kur dikush pranon besimin, së pari ai mendon për të pranuar Islamin. Në të njëjtën mënyrë, të gjitha punët që bën njeriu, lindin nga mendimi. Prandaj, mos thoni se mendimi nuk ka ndonjë vlerë. Mendimi është një realitet, një ndodhi dhe një vërtetim i fortë. Dikush mund të thotë se mendimi nuk bie në sy, andaj çfarë vlere mund të ketë ai? Ne themi se as fara që bëhet shkak i lindjes së një rrapi gjigant, nuk e mban pamjen e tij në gjendjen fillestare. Shikoni se si lind njeriu! A nuk lind ai si rezultat i epshit që përftohet në zemrën e njeriut në formën e mendimit?

Pra, kur edhe vetë njeriu lind falë ndikimit të mendimit, atëherë kush mund t’ia mohojë vlerën? Realisht, çdo punë që bën njeriu, e bën nëpërmjet mendimeve. Nëse thuhet se mendimi i vetëm nuk sjell rezultat, por ai bën punë kur i bashkohen edhe gjëra të tjera dhe për këtë arsye ai nuk ka vlerë, atëherë unë them se sipas kësaj logjike edhe ajo farë duhet të quhej e pavlerë që bëhet shkak i lulëzimit të një rrapi, siç ndodh edhe me pemët e tjera në natyrë. Prandaj, nëse dikush e quan mendimin si të pavlerë, edhe farën të tillë duhet ta quajë. Por, dihet që fara nuk mund të konsiderohet e pavlerë, andaj as mendimi nuk mund të jetë i tillë. Prandaj, mbajeni mend mirë që mendimi nuk është i pavlerë, por ai është materia e të gjitha punëve, të cilat më vonë sjellin rezultatet e tyre. Për këtë arsye Zoti i Madhërishëm thotë:

وَ اِنۡ تُبۡدُوۡا مَا فِیۡۤ اَنۡفُسِکُمۡ اَوۡ تُخۡفُوۡہُ یُحَاسِبۡکُمۡ بِہِ اللّٰہُÇdo mendim që ju vjen në zemër, e realizoni apo e mbani të fshehur, Allahu do tju kërkojë llogari për të”.[1]

Kjo nuk do të thotë se njeriu do të ndëshkohet edhe për mendimet e rastësishme që i vijnë, sepse Zoti i Madhërishëm dhe i Dërguari i Allahutsa pohojnë se njeriut nuk do t’i kërkohet llogari për diçka që ai nuk e kontrollon dot. Për shembull, nëse dikush gjatë rrugës shikon para dhe i shkon mendja për t’i marrë ato, atëherë vetëm për ardhjen e një mendimi të tillë, nuk do t’i kërkohet llogari. Po, me ardhjen e këtij mendimi, nëse ai fillon të bëjë plan se si dhe kur t’i marrë ato para, për këtë ai mund të kapet. Kur zbriti ajeti që është cituar më lart, sahabët shkuan tek i Dërguari i Allahutsa dhe u ankuan: “Do të shkatërrohemi, sepse neve na bien nganjëherë mendime të këqija në mënyrë të vetvetishme!” I Dërguari i Allahutsa tha:

“Nuk ka problem. Nëse njeriu nuk do të veprojë sipas mendimit të keq që i vjen, edhe kjo do të jetë mirësi për të”.[2]

Pra, ajeti i Kuranit që u citua flet për llogaridhënien e atyre mendimeve që rrënjosen në zemër dhe për të cilat njeriu fillon të bëjë edhe plane për t’i realizuar ato. Nëse dikujt i bie ndërmend të vjedhë, por ai menjëherë e largon këtë mendim, ai shënon një mirësi. Po ashtu, nëse dikujt i vjen në mendje për të vrarë dikë, ai do të meritojë ndëshkimin vetëm kur tregohet i vendosur në këtë mendim, por nëse e heq, edhe ai konsiderohet mirëbërës.


[1]     Kurani Famëlartë 2:285.
[2]     Buhariu, Kitabur-rikak, bab men hemma bi hasanatin eu sejiatin.