Ky është Zoti që është kushti i Xhematit tonë

Le ta keni të qartë se nuk ka asnjë dobi të bëni Bejtin[1] vetëm me gojë, derisa nuk e praktikoni plotësisht me vendosmërinë e zemrës. Andaj, ai që praktikon plotësisht mësimin tim, hyn në shtëpinë time, për të cilën Zoti i Madhërishëm ka premtuar në shpalljen e Vet:

mesimi yne - ZotiUnë do të shpëtoj çdokënd që është brenda mureve të shtëpisë sate!

Këtu nuk do të thotë se në shtëpinë time vetëm ata janë që banojnë në këtë shtëpi prej dheu e tullash, por do të thotë se edhe ata që më ndjekin plotësisht, hyjnë në shtëpinë time shpirtërore.

Që të më ndiqni mua, është e nevojshme të besoni me bindje se keni një Zot të Plotfuqishëm, të Qëndrueshëm, Krijues të gjithçkaje, që është i Përhershëm, i Përjetshëm dhe i Pandryshueshëm në atributet e Tij. Ai nuk është i biri i dikujt dhe askush nuk është biri i Tij. Ai është i pastër nga vuajtjet, nga kryqëzimi dhe vdekja. Është i tillë që pavarësisht se është larg, gjendet afër dhe pavarësisht se është afër, gjendet larg dhe pavarësisht se është Një, ka manifestime të ndryshme.

Kur njeriu sjell në vete një ndryshim të ri, Ai për të bëhet një Zot i ri dhe me të fillon të ketë marrëdhënie me një manifestim të ri. Kështu, njeriu në bazë të ndryshimit që bën në veten e tij, shikon ndryshim edhe në Zot. Por në të vërtetë, Zoti nuk pëson ndonjë ndryshim, përkundrazi, Ai është i Pandryshueshëm përgjithmonë dhe zotëron përsosmërinë absolute, por njeriu gjatë ndryshimeve në gjendjen shpirtërore, kur anon nga mirësia, edhe Zoti i shfaqet me një manifestim të ri.

Në çdo kohë kur njeriu bën një përparim të qenësishëm, edhe fuqia e Zotit të Madhërishëm i shfaqet me një përparim të tillë. Ai tregon fuqinë e Tij të jashtëzakonshme, vetëm atje ku shfaqet ndryshimi i jashtëzakonshëm. Kjo pikërisht është edhe baza e mrekullive dhe ndodhive të jashtëzakonshme. Ky është Zoti që është kushti i Xhematit tonë. Atë besojeni dhe Atij jepini përparësi mbi veten tuaj, mbi rehatinë tuaj dhe mbi të gjitha lidhjet tuaja. Praktikisht provoni me trimëri vërtetësinë dhe besnikërinë në rrugën e Tij. Njerëzit e botës nuk i japin Atij përparësi mbi të dashurit e tyre, por ju jepini përparësi, në mënyrë që të shënoheni në qiell në Xhematin e Tij.

Është një praktikë e hershme e Zotit të tregojë shenjat e mëshirës. Por ju mund të përfitoni nga kjo praktikë e Tij, kur nuk do të ketë aspak ndarje mes jush dhe Atij; kur pëlqimi juaj të jetë pëlqimi i Tij dhe dëshirat tuaja të bëhen dëshirat e Tij, dhe kur në çdo situatë arritjeje dhe mosarritjeje koka juaj të gjendet vetëm në pragun e Tij, që Ai të bëjë si të dojë. Po e bëtë këtë, në ju do të shfaqet Ai Zot, që është i fshehur prej një kohe të gjatë. A ka ndonjë mes jush që ta zbatojë këtë, të bëhet kërkues i pëlqimit të Tij dhe të mos mbetet i pakënaqur nga caktimet e Tij? Atëherë, kur të përballeni me vështirësinë, duhet ta hidhni hapin akoma më përpara, sepse ky është mjeti i përparimit tuaj. Bëni përpjekje duke përdorur gjithë fuqinë tuaj për të përhapur teuhidin[2] e Tij.

Mëshironi robërit e Tij dhe mos u bëni keq as me gojë, as me dorë e as me ndonjë mjet tjetër. Gjithnjë përpiquni për dobinë e krijesave. Mos u mburrni ndaj askujt, edhe sikur nëpunësi juaj qoftë. Mos shani dikë, edhe kur ai ju shan. Bëhuni të duruar, të dhembshur, qëllimmirë dhe dashamirës ndaj gjithë njerëzimit, që të pranoheni. Ka plot që tregojnë dhembshuri, por janë ujq përbrenda. Ka plot që janë të pastër nga jashtë, por janë gjarpër përbrenda. Kështu, ju nuk mund të pranoheni pranë Tij, derisa nuk do të jeni të njëjtë së jashtmi dhe së brendshmi.

Mëshironi të vegjlit kur jeni të mëdhenj, dhe jo të talleni me ta. Këshilloni të paditurit kur jeni të ditur, dhe jo t’i poshtëroni me vetëreklamim. Shërbejini të varfrit kur jeni të pasur, dhe jo të mburreni ndaj tyre me vetëpëlqim. Kini frikë nga rrugët e shkatërrimit. Kijeni frikë Zotin dhe përvetësoni takvanë.[3] Mos adhuroni krijesat. Tërhiquni tërësisht drejt Mikut tuaj dhe shkëputeni zemrën nga bota. Bëhuni tërësisht të Atij dhe jetoni vetëm për Të. Urreni çdo papastërti dhe ligësi për hir të Tij, sepse Ai është i Pastër. Duhet që çdo mëngjes të dëshmojë për ju se keni kaluar natën me takva dhe çdo mbrëmje të dëshmojë për ju se keni kaluar ditën duke pasur drojë.


[1] Besëlidhje që bëhet për të hyrë në xhematin e besimtarëve.
[2] Njëshmëria e Zotit të Madhërishëm.
[3] Druajtje dhe devotshmëri ndaj Zotit.

Shpërndaje

Send this to a friend