Zemrën mos e lidh me botën e vdekshme (Poezi)

O mendjeurtë e me natyrë të pastër
mos e prish besimin duke lakmuar botën

zemrën mos e lidh me botën e vdekshme
në gëzimet e saj fshihen qindra mallkime

nëse ti ke veshë, hapi ata
dhe dëgjoje zërin që del nga varri:

“O gjahu im i ardhshëm
mos u digj për gjërat e kësaj bote”

kush jepet pas kësaj bote të rreme
nga dhimbjet, ankthet e ndëshkimet lëngon

i shpëtuar është ai që përgatitet për vdekjen
shkëputët nga bota e merr udhë të mbarë

i rreket rrugës së tij drejt Zotit
duke i bërë gati valixhet që në këtë botë

i shtrëngon rripat për të përtejmen
i liron gjërat e kësaj bote të pavlerë

në gjërat e fshehta të kësaj bote
më mirë të mos biesh në dashuri

xhehenemi i rrëfyer nga Kurani, o fëmija im i dashur
nuk është tjetër veçse lakmia e kësaj bote

ngaqë shumë pak ditë do të endesh në këtë kopsht
e së fundmi do t’i thuash lamtumirë atij

atëherë, o i mençur, përse e lidh zemrën me të?
shumë shpjet vyshken lulet e tij!

gabon rënd nëse ia beson zemrën botës
ajo është armike e besimit, vërtetësisë dhe pastërtisë

ç’të mirë gjen nga një e dashur dyfytyrëshe?!
që herë të shkatërron qetësisht e herë me luftë

pse nuk e do Atë të Dashur
dashuria e të Cilit nga prangat të liron?!

shko dhe mendo pak për fundin tënd, o i pamend!
nëse nuk më dëgjon mua, dëgjoje Sadiun të paktën

koha e vdekjes sate do të jetë kohë e lumturisë
nëse ajo të jep një fund të mirë

Send this to a friend