Zoti e krijoi njeriun vetëm për të mëshiruar - Emrat e Allahut, komentim i tyre
Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëbërësit.
Nuk ka të adhuruar tjetër përveç Allahut, Muhammedi është i Dërguari i Allahut.
Muslimanët që besojnë se Hazret Mirza Ghulam Ahmedi a.s.,
është Imam Mehdiu dhe Mesihu i Premtuar.
Related Contents from Topics

Zoti e krijoi njeriun vetëm për të mëshiruar – Emrat e Allahut dhe komentim i tyre

Mesihu i Premtuar dhe Imam Mehdiu a.s.
Kurani shpallja profecia el fatiha

(Komentimi i Kuranit)

Muslimanët duhet të kenë parasysh se edhe nëse në dijen e Zotit fundi i një njeriu të jetë mohimi, prapëseprapë praktika e hershme e Allahut është që Ai ia largon ndëshkimin kur njeriu përgjërohet dhe i frikësohet Atij. Për këtë arsye, muslimanët ehli-sunet besojnë se Zoti i lejon Vetes të ndryshojë Vullnetin e Tij, edhe kur të ketë paralajmëruar dikë se do ta ndëshkojë atë, por nuk i lejon Vetes të ndryshojë parashikimin që t’i ketë bërë dikujt për ndonjë gëzim. Siç ndodhi me popullin e Junusit, ndaj të cilëve Zoti së pari tregoi një datë të prerë për ndëshkimin, e më pas Vetë ua largoi atë për shkak të përuljes dhe të përgjërimit të tyre.

… Nuk është në dëshirën Personale të Zotit të ndëshkojë dikë. Zoti ka katër atribute [katër emra], të cilat janë burimi i të gjitha atributeve të Tij të tjera, dhe të katërtat përbëhen nga mëshira e bujaria. Këto katër atribute përmenden në tri ajetet e para të sures El-Fatiha, e që janë:

  1. Rabbil-‘ālemīn: Zoti i botëve
  2. Er-rahman: i Gjithëmëshirshëm
  3. Er-rahim: Mëshirëbërës
  4. Māliki jeumiddīn: Sundues i ditë së shpërblimit

Me secilin prej këtyre katër atributeve, Zoti i Madhërishëm synoi vetëm e vetëm mirësinë për njerëzit. Pra, Ai synoi të krijojë e të rrisë, gjë që mbulon atributi [Emri] Rabbil ‘Alemini.

Ai synoi t’u japë krijesave të gjitha mjetet e rehatisë, pa pasur ndonjë kërkesë nga ana e tyre, dhe këtë e mbulon atributi i Tij Rahman.

Ai synoi t’i mundësojë njeriut mjetet që e mbrojnë nga brenga dhe fatkeqësia, për shkak të takvasë së njeriut dhe për shkak të besimit dhe të kërkimit të tij drejt Zotit. Këtë e mbulon atributi i Tij Rahim.

Dhe Ai synoi t’i japë njeriut pozitën që është pozita e lumturisë dhe e rehatisë së përjetshme, kur njeriu e adhuron, agjëron, falet dhe tregohet i dhembshur ndaj njerëzve duke bërë sakrifica dhe duke i ndihmuar ata. Kjo pozitë quhet Shpërblimi i mirësisë dhe vjen nga Sunduesi i ditës së shpërblimit.

Andaj, Zoti nuk deshi keq aspak në asnjërin prej këtyre katër atributeve, përkundrazi vendosi t’i bëjë vetëm të mirë njeriut. Por ai që e largon veten nga hija e mëshirshme e këtyre atributeve, duke bërë ligësi dhe shkelje dhe duke ndryshuar natyrën e vet, po këto atribute të Zotit aktivizohen jo për të mirën e njeriut, por në dëm të tij, e kjo vetëm si pasojë e vetë veprave të njeriut.

Kështu, Rabil ‘Alemini në vend të krijimit dhe të rritjes, synon vdekjen e asgjësimin. Rahmani shfaqet në formë zemërimi dhe ashpërsie. Rahimi vepron si hakmarrës dhe i vrazhdë. Shpërblimi i mirësisë manifestohet në formën e tmerrshme të ndëshkimit.

Pra, ky ndryshim në atributet e Zotit vjen për shkak të ndryshimit që krijon njeriu në veten e tij. Dhe ngaqë ndëshkimi ose paralajmërimi i ndëshkimit nuk është në këto katër atribute të Zotit të Madhërishëm që janë atribute themelore të Tij, dhe ngaqë Ai ka dashur vetëm të mirën e njeriut, edhe paralajmërimi i Tij për ndonjë ndëshkim nuk është i prerë, për sa kohë që njeriu është i gjallë dhe ka fuqi ta ndryshojë veten.

(“Ruhani Khazain”, vëll. 11, “Enxham-e-At’hem”,Rabwah, Pakistan, f. 7 – 10, 2008)

Share via