Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëbërësit.
Nuk ka të adhuruar tjetër përveç Allahut, Muhammedi është i Dërguari i Allahut.
Muslimanët që besojnë se Hazret Mirza Ghulam Ahmedi a.s.,
është Imam Mehdiu dhe Mesihu i Premtuar.

Përcillini selam Mesihut të Premtuar – Mesazh i Profetit Muhammed s.a. për mbarë muslimanët

Shahid Ahmad Butt

Tashmë, shenjat janë përmbushur. Koha ka ardhur. Muslimanët kanë nevojë të pazëvendësueshme për të pasur udhëheqjen shpirtërore të Imam Mehdiut, për të gjetur drejtimin e duhur, për të krijuar edhe një herë kontakt me Zotin e Madhërishëm. Zoti sipas premtimeve të Tij, e ka dërguar Imamin e kohës dhe ai është Hazret Mirza Ghulam Ahmedi a.s.. Pranimi i tij është shumë i rëndësishëm për muslimanët. Prandaj, i Dërguari i Allahut s.a. u ka lënë amanet të gjithë muslimanëve rreth Imam Mehdiut a.s. duke thënë:

“Kur ta shikoni, binduni atij, edhe sikur ju duhet të zvarriteni barkas maleve të mbuluara me borë, sepse ai është Mehdiu, Kalifi i Allahut”.[1]

Ndërsa në një vend tjetër thotë:

“Kushdo nga ju që gjen Isain birin e Merjemes, le t’ia përcjellë selamin prej meje”.[2]

Duke nënvizuar rëndësinë e nënshtrimit ndaj Imam Mehdiut a.s., i Dërguari i Allahut s.a. thotë:

“Ai që iu bind Imam Medhiut është sikur m’u bind mua, ndërsa ai që e kundërshtoi atë, është sikur më kundërshtoi mua”.[3]

I Dërguari i Allahut s.a. ka thënë:

“Ai që vdes pa pasur Imam (të caktuar prej Zotit), është sikur ka vdekur në injorancë”.[4]

Hazret Hudhejfa r.a. kur e kishte pyetur të Dërguarin e Allahut s.a. se çfarë duhet të bënte në rast se do të gjendej midis fitneve dhe çrregullimeve të muslimanëve, i Dërguari i Allahut s.a. i qe përgjigjur:

“Të obligohet që t’i bashkohesh Xhematit të muslimanëve dhe Imamit të tyre”.[5]

 


[1] Sunen Ibni Maxha, vëll. V, nr. 4084, Shtypshkronja Darussalam, Rijad, 2007.

[2] El-Mustadrak Alas-Sahihejn, Imam Muhammed bin Abdullah el-Hakim, nr. 8700, Darul Harmejn, Kajro, 1997.

[3] Baharul Anwar, vëll. 13, f. 17.

[4] Musned Ahmed bin Hanbeli, vëll. 4, f. 96.

[5] Buhariu, Kitabul-manakib, bab alaamatin-nubuvati fil-islam, nr. i hadithit 3411.