Kalif: Zaufanie Bogu oznacza, że należy korzystać ze środków, które Bóg zapewnił. Ale nie pokładać w nich całkowitej ufności. Zamiast tego należy pokładać całkowitą ufność w Bogu, że On zapewni pożądane rezultaty za pomocą środków, które zapewnił.
Kalif: mówił o standardach wdzięczności Świętego Proroka (sa), a także o jego czynach i naukach w tym względzie.
Kalif: Aby każdy naród lub społeczność mogły się rozwijać i odnosić sukcesy, muszą okazywać wdzięczność.
Khalifatul Masih kontynuował przekazywanie opowieści dotyczących hojności Świętego Proroka (sa).
Kalif: Święty Prorok (sa) modlił się o ochronę przed skąpstwem, lenistwem, najgorszymi doświadczeniami w życiu, a także przed męką grobu i próbami tego życia i śmierci.
Kalif kontynuował nauczanie o przykładach pokory i łagodności ugruntowanych w życiu Świętego Proroka (sa).
Obiecany Mesjasz (as), powiedział: nigdy nie było przykładu takiej pokory, jaką okazywał Prorok (sa). Pomimo wysokich rang, jakie otrzymał, nadal głosił, że jest zwykłym człowiekiem, takim jak wszyscy inni. Okazywał pokorę do tego stopnia, że nie można uważać się za prawdziwego muzułmanina ani wyznawcę Proroka (sa), jeśli samemu nie przyswoi się sobie cechy pokory.
Kalif mówił o udręce, wysiłku i odwadze Świętego Proroka (sa) w ustanawianiu jedności Boga na świecie oraz o tym, jak stanowił on mocny filar przeciwko jakimkolwiek formom łączenia partnerów z Bogiem.
Kalif mówił o pasji i gorliwości Proroka(saw) w dążeniu do jedności Boga. Jej ustanowienie było celem jego przyjścia. Prorok (sa) nie tylko sam dążył do jej ustanowienia. Zaszczepił również w swoich Towarzyszach pasję do ustanowienia jedności Boga. Do tego stopnia, że składali oni liczne ofiary, aby podtrzymywać jedność Boga.
Kalif: nauki islamu wywierają wpływ na innych, ponieważ sam Prorok (sa) był żywym przykładem nauk islamu. W praktyce pokazał, jak je wdrażać. Martwił się faktem, że wyznawcy innych religii zaczęli czcić swoich proroków. Życzył sobie, aby to się nigdy nie stało. Radził, aby nigdy nie czynić go obiektem dodawania Bogu towarzyszy. Przeciwnie, uwaga powinna zawsze skupiać się na Jedynym Prawdziwym Bogu.
Kalif: w dzisiejszych czasach najlepszy przykład naśladowania wzoru Proroka (sa) można znaleźć w jego najgorętszym wyznawcy, Obiecanym Mesjaszu, Hazrat Mirza Ghulam Ahmad (as).
Hudhur (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który powiedział, że prawdziwa modlitwa eliminuje lęki, które pojawiają się w tym słowie. W ten sam sposób prawdziwa modlitwa eliminuje lęki, które w przeciwnym razie zdominowałyby człowieka.
Kalif: istnieje niezliczona ilość przykładów miłości Proroka (sa) do Boga. W rzeczywistości całe jego życie było niczym ocean miłości do Boga (…). Jednym z przykładów miłości Proroka (sa) do Boga była bitwa pod Uhud.
Kalif: kontynuuje temat miłości Proroka do Boga, odnosząc się do tradycji i sposobu, w jaki ,najgorętszy oddany Świętego Proroka (sa), Obiecany Mesjasz, Hazrat Mirza Ghulam Ahmad (as), pisał na ten temat.
Kalif: w młodości, jeszcze zanim został prorokiem, miłość Świętego Proroka (sa) do Boga była tak wielka, że udawał się do jaskini i całkowicie zanurzał się w wyrażaniu swojej miłości do Boga.
Koran (aba) powiedział, że Prorok (sa) ustanowił najwyższy standard w zakresie wypełniania praw Boga i praw ludzkości. Dlatego Bóg powiedział, że nie wystarczy trzymać się tylko tego, co powiedział Prorok (sa). Lecz że Prorok (sa) jest doskonałym przykładem, który również powinniśmy naśladować.
Kalif kontynuował opowiadanie o wydarzeniu Hazrat Ka’ba bin Malika (ra) i pozostałych Towarzyszy, którzy nie wyruszyli na Wyprawę na Tabuk.
Kalif kontynuował przekazywanie szczegółów z Wyprawy do Tabuk.
Kalif kontynuował przekazywanie szczegółów dotyczących Wyprawy Tabuk.
Kalif kontynuował przekazywanie szczegółów dotyczących bitwy pod Tabuk.
Kalif omawiał dalsze wyprawy mające miejsce po podboju Mekki i powrocie Świętego Proroka (sa) do Medyny.
Kalif omawiał podział łupów wojennych zdobytych w bitwie pod Hunain.
Kalif kontynuował przekazywanie szczegółów dotyczących podziału łupów z bitwy pod Hunain.
Kalif kontynuował wspominanie bitwy pod Ta’if.
Kalif kontynuował omawianie szczegółów dotyczących bitwy pod Hunain.
Kalif: bitwa ta miała miejsce w miesiącu Szawwal 8 roku n.e. Nazywa się ją bitwą pod Hunain, ponieważ miała miejsce w mieście Hunain, położonym 26 km od Mekki.
Kalif kontynuował przekazywanie szczegółów dotyczących zniszczenia trzech głównych bożków w czasie podboju Mekki.
Zagorzali wrogowie przyjęli islam po podboju Mekki: Safłan bin Umayyah, Suhail bin Amr, synowie Abu Lahaba, Harith bin Hisham, Sary oraz Łahshi bin Harb.
Większość przekazów podaje, że pobyt Proroka (sa) w Mekce, po jej podboju, trwał 19 dni, wliczając podróż do i z Mekki. Wielu orientalistów potwierdziło fakt, że mekkańczycy nie zostali zmuszeni do przyjęcia islamu. Jednakże Prorok (sa) pokazał im, że wszyscy będą traktowani sprawiedliwie, tworząc w ten sposób atmosferę jedności.
Khalifatul Masih (aba) zaapelował o modlitwę za stan świata. Wszyscy muszą nadal modlić się za świat. Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że – jak wielokrotnie przypominał – ludzie powinni gromadzić racje żywnościowe na co najmniej kilka miesięcy.
Zapisano, że gdy Prorok (sa) wszedł do Mekki, ludzie przyszli go zobaczyć. Zobaczyli głowę Proroka (sa) pochyloną tak nisko w pokorze, że dotykała siodła, na którym siedział. Prorok (sa) miał na sobie czarny turban, a jego flaga i maszt również były czarne.
Kalif po raz kolejny nalegał na stałą uwagę poświęconą modlitwom. Modlił się, aby Allah Wszechmogący ocalił świat przed nieporządkiem. Obecna sytuacja jest niestabilna. Oby Allah Wszechmogący poprawił te warunki, aby nie pogorszyły się jeszcze bardziej.
Zbawienie świata leży w przywiązaniu się do Kalifatu
Kalif: Obietnica od Boga nie oznacza, że osoba może siedzieć bezczynnie czekając na jej wypełnienie. Obietnice złożone przez człowieka różnią się od tych złożonych przez Boga.
Dwie wyprawy za życia Świętego Proroka (sa) i śmierć pobożnego uczonego ze Wspólnoty
Kalif: Jeśli wybuchnie wojna światowa, to ci, którzy myślą, że będą bezpieczni, mylą się, ponieważ obejmie ona wszystkich. Niech Allah chroni wszystkich.
Kiedy Święty Prorok (sa) żegnał Hazrat Abdullaha bin Rawahah (ra), powiedział mu, że udaje się do miejsca, w którym ludzie nie kłaniają się zbyt często. Zatem powinien zwiększyć liczbę pokłonów, kiedy tam będzie. Kalif (aba) powiedział, że ta wskazówka jest bardzo aktualna dzisiaj, ponieważ żyjemy w krajach, w których ludzie zapomnieli o Bogu, więc musimy upewnić się, że skupiamy się na naszych modlitwach i naszym uwielbieniu.
Różne wyprawy w trakcie życia Proroka Muhammada(saw)
Różne wyprawy po bitwie pod Khyibar. Kalif w sprawie prześladowania Ahmadi w Pakistanie: ”Naszą jedyną bronią są modlitwy”(….) ,,Modlitwy są rozwiązaniem dla naszego sukcesu.”
Bitwa pod Khajbar i apel o modlitwę w świetle sytuacji na świecie
Zdarzenia Towarzyszy podczas różnych wypraw
„Wyprawy Kurza bin Jabira (ra) i Dhi Qarada”
Wyprawy Abdullaha bin Rawahaha (ra) i Amra bin Umayyaha Damriego
Kalif: Obiecany Mesjasz as stwierdził, że jest Obiecanym Mesjaszem i Mahdim, którego przyjście zostało przepowiedziane przez Świętego Proroka Muhammada sa. Obiecany Mesjasz as podkreślił, że żaden inny Mesjasz nie zstąpi z niebios. Żaden inny Mahdi nie pojawi się od Allaha. Dzieje się tak, ponieważ ta era była dokładnie wyznaczonym czasem na wyniesienie Mesjasza i Mahdiego.
Wyprawa do Qurta: miała miejsce 10 Muharram, 6 AH. Święty Prorok (sa) wysłał Hazrat Muhammada bin Maslamah (ra) wraz z 30 innymi towarzyszami w kierunku Qurta. Qurta była gałęzią Banu Bakr bin Kilab, zlokalizowaną w Dariyyah.
Odpowiedź na zarzuty dotyczące Traktatu z Hudaibiyah
Kalif kontynuował omawianie szczegółów dotyczących Traktatu z Hudaibiyah.
„Zaiste, Allah upodobał sobie wiernych, kiedy składali ci przysięgę pod Drzewem, a wiedział On, co było w ich sercach i zesłał na nich spokój i nagrodził ich bliskim zwycięstwem.” (Koran, 48:19)