Życie Tałakkul: droga Proroka (sa)
Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania.
Doskonały przykład Świętego Proroka (sa) dla całej ludzkości
Po wyrecytowaniu Taszahhud, Ta’ałłuz i Sury al-Fatihah, Khalifatul Masih Hadhrat Mirza Masroor Ahmad (aba) powiedział, że będzie kontynuował przemówienie na temat standardu pokładania ufności w Bogu przez Proroka (sa).
Modlitwy o usunięcie zmartwień
Khalifatul Masih (aba) powiedział, że kiedyś Święty Prorok (sa) powiedział, iż ktokolwiek siedem razy wyrecytuje następujące słowa:
„Allah mi wystarczy, nie ma nikogo godnego czci oprócz Niego. Pokładam w Nim swoją ufność. On jest Panem wspaniałego tronu”,
wówczas Allah wystarczy, aby usunąć wszystko, co martwi daną osobę.
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że kiedyś Prorok (sa) powiedział, iż kiedykolwiek martwił się o coś, Anioł Gabriel przychodził do niego i kazał mu recytować:
„Powierzyłem swoją ufność Żywej Istocie, Która nigdy nie umrze. Wszelka chwała należy się Allahowi, Który nie ma syna ani partnera. Nigdy nie potrzebował partnera, który pomógłby Mu w słabości. Wysławiajcie Jego wielkość z wielkim zapałem.”
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Prorok (sa) powiedział:
„O Allahu, przyjąłem posłuszeństwo wobec Ciebie, wierzę w Ciebie. Pokładam w Tobie ufność i kłaniam się Tobie. Tylko z Twoją pomocą mogę stawić czoła wszystkiemu. O Allahu, w Twojej czci szukam schronienia przed osądzeniem na manowce. Nie ma nikogo godnego czci oprócz Ciebie. Tylko Ty żyjesz i nigdy nie umrzesz, podczas gdy całe stworzenie umrze.”
Zaufanie Bogu nie oznacza porzucenia środków, które nam dał.
Kalif (aba) powiedział, że Prorok (sa) zawsze myślał o Bogu.
Z pewnością Prorok (sa) nie porzucał doczesnych środków. Jednakże po ich wykorzystaniu nigdy nie pokładał w nich ufności, lecz pokładał ją wyłącznie w Allahu.
Zapisano, że w chwilach zmartwienia Prorok (sa) modlił się:
„Nie ma nikogo godnego czci. On jest Panem wielkiego tronu suwerenności. Nie ma nikogo godnego czci. On jest Panem nieba i ziemi oraz wielkiego tronu.”
Innymi słowy, Prorok (sa) wyraził, że cała jego ufność została położona w Allahu.
Hudhur (aba) powiedział, że Prorok Abraham (as) gdy został umieszczony w ogniu, modlił się:
„Allah nam wystarczy. On jest najlepszym Opiekunem”,
Zapisano, że Prorok (sa) modlił się tak samo, gdy dowiedział się, że niewierni przygotowali dla niego wielką armię i że powinien się bać. Zamiast się bać, wiara Proroka (sa) tylko wzrosła i wyrecytował tę modlitwę.
Odrzucenie światowych pokus i całkowite zaufanie Bogu przez Proroka (sa)
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że zdarzało się, iż mieszkańcy Mekki ofiarowywali Prorokowi (sa) wiele rzeczy w zamian za porzucenie misji. Jednakże Prorok (sa) zawsze pozostawał stanowczy. Pewnego razu, w okresie, gdy islam stale się rozwijał, do Proroka (sa) zwrócił się wódz Mekki. Powiedział Prorokowi (sa), że zajmuje wysoką pozycję w rodzinie. Jednak znieważa ich przesłaniem, które głosi. Następnie wódz ten powiedział, że jeśli Prorok (sa) zapragnie bogactwa, uczynią go najbogatszym w kraju. Jeśli zapragnie wpływów, uczynią go wielkim wodzem, bez którego nie zapadnie żadna decyzja. Jeśli zapragnie suwerenności, uznają go za swojego króla. A jeśli opętał go jakiś zły duch, wydadzą pieniądze, aby leczyli go najlepsi lekarze, aż do wyzdrowienia. Na to Prorok (sa) wyrecytował:
„W imię Allaha, Miłosiernego, Litościwego. Hā Mĭm. Ten Koran jest objawieniem od Miłosiernego, Litościwego Boga. Księga, której wersety zostały szczegółowo wyjaśnione i które będą wielokrotnie odczytywane, wypowiedziane w zrozumiałym, wymownym języku dla ludu, który posiada wiedzę. Zwiastun dobrej nowiny oraz ostrzegający. Lecz większość z nich odwraca się i nie słyszą. I powiadają: „Serca nasze są bezpieczne pod okryciami przed tym, do czego nas nawołujesz, a w naszych uszach jest ociężałość, a pomiędzy nami i tobą jest zasłona. Zatem wypełniaj dalej swe dzieło, my także działamy.” (Święty Koran, 41:1-6)
Kiedy Prorok (sa) wyrecytował te słowa, powiedział Utbie, wodzowi, że teraz decyzja należy do niego. Gdy ich próby powstrzymania Proroka (sa) okazały się daremne, wodzowie zebrali się i udali do wuja Proroka (sa), Abu Taliba. Powiedzieli, że próbowali wszystkiego. Jeśli nie powstrzyma on swojego siostrzeńca, to będą walczyć z nimi oboma. Abu Talib wezwał swojego siostrzeńca. Przekazał mu, co mówią wodzowie Mekki, błagając go o rozważenie ich propozycji.
Prorok (sa) odpowiedział:
„Nawet gdyby mieli umieścić słońce w mojej prawej ręce, a księżyc w lewej, nigdy nie porzucę mojej misji. Będę ją kontynuował, dopóki Bóg jej nie doprowadzi do końca lub dopóki nie umrę w tej próbie”.
Na to Abu Talib powiedział Prorokowi (sa), aby kontynuował swoją misję i że nic nie zmusi go do zrzeczenia się poparcia dla niego.
Jego Świątobliwość (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który pisze:
„Objawione zostały wersety [Świętego Koranu] potępiające pogan jako obrzydliwość, nieczystość i najgorsze stworzenie, jako głupotę i potomstwo Szatana. A ich bożki staną się paliwem dla ognia i zostaną strącone do Piekła. Wtedy Abu Talib wezwał Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim). Powiedział mu: „Synu mojego brata, ludzie są bardzo rozgniewani twoimi obelgami i zdeterminowani, by zabić ciebie i mnie. Nazwałeś ich mędrców głupcami, a ich przodków najgorszymi stworzeniami. Ich czcigodnych bogów nazwałeś drewnem piekielnym i paliwem do ognia. Ogólnie określiłeś ich wszystkich jako obrzydliwość, potomstwo Szatana i nieczystość. Radzę ci jako twój życzliwy, abyś kontrolował swój język. Zaprzestał wszelkich obelg. W przeciwnym razie nie będę miał mocy, by cię uchronić przed gniewem ludu.”
Święty Prorok, niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim, odpowiedział:
,,Wuju, nie wypowiedziałem żadnej obelgi. Wszystko, co powiedziałem, jest faktem i całkowicie odnosi się do sytuacji. Po to zostałem posłany. Jeśli miałoby to wiązać się z moją śmiercią, z radością przyjąłbym taką śmierć dla siebie. Moje życie jest poświęcone temu celowi.
Nie mogę powstrzymać się od wyrażania prawdy z obawy przed śmiercią. Wuju, jeśli obawiasz się własnej słabości i kłopotów, w jakie możesz się wpakować, możesz wycofać swoją ochronę ode mnie. Bóg wie, że cię nie potrzebuję. Nigdy nie powstrzymam się od przekazywania Bożego przesłania. Przykazania mojego Pana są dla mnie droższe niż moje życie. Gdybym zginął w tej sprawie, chciałbym zostać przywrócony do życia, abym za każdym razem umierał w sprawie Allaha. Nie dręczy mnie strach. Przeciwnie, uważam za najprzyjemniejsze cierpienie w tej sprawie.”
Podczas gdy Święty Prorok (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim) przemawiał, jego twarz jaśniała blaskiem prawdy. Gdy skończył, Abu Taliba, dostrzegającego blask na jego twarzy, ogarnęło go wzruszenie. Rzekł: „Nie zdawałem sobie sprawy z twojego wzniosłego stanu. Żyjesz w innym świecie i w innym stanie. Idź i postępuj, jak chcesz. Dopóki żyję, będę cię wspierał w miarę moich możliwości”. ( Izala-e-Auham, s. 16–18, Ruhani Khaza’in, t. 3, s. 110–111 , zaczerpnięte z Tadhkirah , tłumaczenie angielskie, s. 228–229)
Zaufaj Bogu nawet w czasach wielkich trudności
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Prorok (sa) również w czasie swojej migracji z Mekki do Medyny okazywał wielkie zaufanie do Boga. Poinstruował Hazrat Alego (ra), aby spędził noc w jego miejscu. Prorok (sa) zapewnił go z największą pewnością, że wróg nie będzie w stanie skrzywdzić nawet włosa z jego głowy. Nawet gdy jego dom był otoczony przez ludzi gotowych go zabić, Prorok (sa) pokładał całkowitą ufność w Bogu. Przeszedł obok tych ludzi całkowicie niezauważony.
Po dotarciu do Jaskini Thaur, tropili go doświadczeni tropiciele, z których jeden dotarł do wejścia jaskini. Powiedział, że jeśli Muhammad (sa) jest gdziekolwiek, to właśnie w tej jaskini. Gdyby ktoś chciał, mógłby z łatwością zajrzeć do jaskini i sprawdzić, czy Prorok (sa) rzeczywiście tam jest. Jednak nawet w tym przypadku Prorok (sa) nie był ani trochę zaniepokojony. Zamiast wyrazić jakiekolwiek zaniepokojenie, Święty Prorok (sa) powiedział swemu Towarzyszowi Hazrat Abu Bakrowi (ra), że nie są sami w jaskini. Jest z nimi ktoś trzeci: Bóg.
Jego Świątobliwość (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który pisze:
Prawda i szczerość Abu Bakra Siddiqa (ra) wyszły na jaw, gdy wokół niego zapłonął ogień, w czasie, gdy Prorok (salla Allahu alejhi wa sallam) był otoczony przez napastników. Chociaż niektórzy z nich uważali, że należy go po prostu wygnać z Mekki. Większość z nich faktycznie dążyła do pozbawienia go życia. To właśnie w tej godzinie Hazrat Abu Bakr Siddiq (ra) zademonstrował swoją szczerość i lojalność, które będą świecić jako przykład aż do końca czasów.
W tej trudnej godzinie, sam wybór Proroka (salla Allahu alejhi ła sallam), jest mocnym argumentem przemawiającym za doskonałością i najwyższą lojalnością Hazrat Abu Bakra Siddiqa (ra) … To samo dotyczy wyboru Proroka (salla Allahu alejhi ła sallam), pokoju i błogosławieństwa Allaha. W tym czasie Prorok (sa) miał siedemdziesięciu lub osiemdziesięciu Towarzyszy, a nawet Hazrat Ali (ra) był z nim, ale spośród wszystkich tych Towarzyszy Prorok (sa) wybrał nie kogo innego, jak Hazrat Abu Bakr (ra). Jaki jest w tym sekret? Faktem jest, że Prorok widzi okiem Boga Wszechmogącego. Jego wgląd pochodzi od Boga Wszechmogącego. Dlatego Allah Najwyższy poinformował Proroka (sa), pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim, poprzez wizję i objawienie, że najlepszą i najbardziej odpowiednią osobą do tego zadania był Hazrat Abu Bakr Siddiq (ra).
Hazrat Abu Bakr, oby Allah był z niego zadowolony, towarzyszył Świętemu Prorokowi (sa) w tej trudnej godzinie. Był to czas niebezpiecznej próby. Kiedy podobny czas nastał dla Mesjasza (as), jego uczniowie opuścili go i uciekli. Jeden z nich nawet stanął przed nim i go przeklął. Lecz każdy z szlachetnych Towarzyszy Świętego Proroka (sa) wykazał się całkowitą lojalnością.
Dlatego Hazrat Abu Bakr Siddiq ra stanął przy Świętym Proroku (sa) i udzielił mu pełnego wsparcia. A kiedy dotarli do jaskini znanej jako Jaskinia Thaur, obaj schronili się w jaskini. Źli niewierni, którzy spiskowali, by skrzywdzić Świętego Proroka (sa), zostali zaprowadzeni do tej jaskini w swoich poszukiwaniach. Hazrat Abu Bakr Siddiq (ra) poddał się Świętemu Prorokowi (sa) : „Teraz ci ludzie są na nas. Jeśli którykolwiek z nich spojrzy nawet lekko w dół, będzie mógł nas zobaczyć i zostaniemy pojmani”. W tym czasie Święty Prorok (sa) powiedział: „Nie lękajcie się wcale, bo Allah Najwyższy jest z nami. Zastanówcie się nad tymi słowami. Święty Prorok, pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim, dołącza Hazrat Abu Bakr Siddiq (ra) do siebie i mówi: Zaprawdę, Allah jest z nami.
Arabskie słowo ma’ana odnosi się do nich obu, czyli „z tobą i ze mną”. Allah Najwyższy umieścił Proroka (sallallahu alayhi ła sallam), po jednej stronie, a Hadhrat Abu Bakra Siddiqa (ra) po drugiej. W tym czasie obaj byli w stanie próby. To właśnie w tym momencie miał umocnić się fundament islamu lub miał zostać doprowadzony do upadku.
Wróg stał u wejścia do jaskini i wyrażano różne opinie. Niektórzy twierdzili, że jaskinię należy przeszukać, ponieważ ślady stóp kończyły się w jaskini. Podczas gdy inni wskazywali, że niemożliwe jest, aby człowiek przeszedł tędy i wszedł do jaskini. Ponieważ pająk utkał sieć u wejścia do jaskini, a gołąb złożył jaja. Dyskusje te można było usłyszeć z wnętrza jaskini. Prorok (sa) również mógł je wyraźnie słyszeć. W tym stanie rzeczy wróg przybył, aby zabić ich obu i wyruszył z ogromnym zapałem, aby dokończyć swoje zadanie, ale zauważcie niezwykłą odwagę Proroka (sa), który mówi do swojego prawdziwego przyjaciela:
,,Nie smuć się, bo Allah jest z nami. Te słowa ewidentnie dowodzą, że Prorok (sa) wypowiedział powyższą frazę językiem, ponieważ takie słowa można było wyrazić jedynie głosem, a nie za pomocą języka migowego. Wróg stał na zewnątrz, naradzając się między sobą. A w jaskini zarówno sługa, jak i pan również byli zajęci dyskusją. Prorok (sa) nie obawiał się, że wróg usłyszy jego głos, co dowodzi jego niezwykłej wiary i wnikliwości w stosunku do Allaha Najwyższego. Dowodzi to, że miał pełne zaufanie do obietnic Boga Wszechmogącego. „(Malfuzat, Tłumaczenie Angielskie, tom 2, s. 90-92)
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że będzie kontynuował relacjonowanie tych wydarzeń w przyszłości.
Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.