Rada Obiecanego Mesjasza (as) dla Jego Towarzyszy na temat wdzięczności

Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania.

Wzniosłe standardy wdzięczności obiecanego Mesjasza

Po wyrecytowaniu Taszahhud, Ta’ałłuz i Sury al-Fatihah, Khalifatul Masih Hadhrat Mirza Masroor Ahmad ^(aba) powiedział, że będzie kontynuował nauczanie o przykładach wdzięczności ustanowionych przez Obiecanego Mesjasza ^(as).

Wdzięczność za intelekt, którym nas obdarzono

Khalifatul Masih ^(aba) powiedział, że pewnego razu Obiecany Mesjasz ^(as) zapytał kogoś, czy pokłócił się z kimś. Obiecany Mesjasz ^(as) wyjaśnił mu, że osoba, z którą się pokłócił, nie miała wiele rozumu. Nakazał powstrzymywać się od kłótni z takimi ludźmi, ponieważ nie znają nic lepszego. Zamiast tego należy okazywać wyrozumiałość i życzliwość tym, którzy są ignorantami i nie do końca przy zdrowych zmysłach.

Z drugiej strony Obiecany Mesjasz ^(as) nakazał również tej osobie, aby była wdzięczna Bogu Wszechmogącemu, że obdarzył ją zdrowym umysłem, udzielił jej mądrości i zdolności rozpoznawania atrybutów Boga.

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że pewnego razu, po porannej modlitwie, Obiecany Mesjasz ^(as) zapytał, skąd dobiegają dźwięki muzyki z pobliskiego obszaru. Obiecany Mesjasz ^(as) dowiedział się, że Mian Nizamuddin wynajął kobietę, która miała tańczyć całą noc. Obiecał jej dwadzieścia rupii. Obiecany Mesjasz ^(as) wyraził rozczarowanie. Powiedział, że ta kobieta tańczyła całą noc za zaledwie dwadzieścia rupii. Jednak w zamian za niezliczone błogosławieństwa, którymi obdarzył nas Bóg, ludzie nie są w stanie obudzić się w nocy, by modlić się do Boga i wyrazić Mu wdzięczność.

Jego wdzięczność za każdy kęs jedzenia

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że podczas posiłku Obiecany Mesjasz ^(as) wyrażał wdzięczność Bogu z każdym kęsem. Obiecany Mesjasz ^(as) jadł ostrożnie, małymi kęsami. Przez cały czas posiłku wyrażał wdzięczność Bogu.

Jego wdzięczność za środki dostarczone przez Allaha

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że kiedykolwiek zaraza rozprzestrzeniła się w okolicy, Obiecany Mesjasz ^(as) dopilnował, aby jego dom bardzo dokładnie wyczyszczono oraz aby użyto materiałów antybakteryjnych. Obiecany Mesjasz ^(as) dopilnował również, aby domy w okolicy zrobiły to samo. Powiedział, że korzystanie ze środków, które Bóg zapewnił, jest rzeczywiście kolejnym sposobem bycia wdzięcznym Jemu. Bóg stworzył pewne rzeczy, które mogą zwalczać bakterie lub je niszczyć. Zatem wdzięczność Bogu nakazuje korzystanie ze środków, które On zapewnił.

Zaufanie Bogu oznacza, że ​​należy korzystać ze środków, które Bóg zapewnił. Ale nie pokładać w nich całkowitej ufności. Zamiast tego należy pokładać całkowitą ufność w Bogu, że On zapewni pożądane rezultaty za pomocą środków, które zapewnił.

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że w czasie pisania książki „Tashkiratush-Shahadatain” (Opowieść o dwóch męczeństwach) Obiecany Mesjasz ^(as) poważnie zachorował. Podczas choroby Obiecany Mesjasz ^(as) modlił się o powrót do zdrowia. Poprosił swoją rodzinę o dołączenie do modlitwy. Obiecany Mesjasz ^(as) wygłosił niezwykle serdeczną modlitwę.

W odpowiedzi na nią Bóg objawił Obiecanemu Mesjaszowi:

„Pokój z tobą – słowo pozdrowienia od Miłosiernego Pana”.

Jego wdzięczność wszystkim, którzy mu pomogli

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że wyrażanie wdzięczności nawet za najmniejsze rzeczy było cechą osobowości Obiecanego Mesjasza ^(as). Kiedy Obiecany Mesjasz (as) napisał swoją książkę Barahin-e-Ahmadiyya, dołączył listę nazwisk wszystkich, którzy wysłali darowizny, aby pomóc w publikacji tej książki. Lista ta zawierała nazwiska nawet tych, którzy przekazali bardzo małe kwoty. Niezależnie od tego Obiecany Mesjasz ^(as) wyraził wdzięczność im wszystkim. Modlił się za nich. Obiecany Mesjasz ^(as) napisał również, że każdy, kto przeczytał tę książkę i odniósł z niej korzyści, powinien modlić się nie tylko za niego, ale i za wszystkich, których wymienił, aby pomóc w publikacji książki poprzez swoje darowizny.  Zrobił to samo, jeśli chodzi o inne książki, które napisał, takie jak Minanur Rahman, na publikację których ludzie wysłali darowizny. Obiecany Mesjasz ^(as) wspominał konkretne imiona, by wychwalać i doceniać to, co opisywał jako wielkie poświęcenia i zasługi. Przy każdej okazji doceniał tych, którzy udzielali mu jakiejkolwiek pomocy.

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że pewnego razu Obiecany Mesjasz ^(as) spacerował po sadzie, trzymając w ręku laskę, której używał do zrywania owoców z drzew. Gdy Obiecany Mesjasz ^(as) zrywał owoce, laska utknęła w drzewie. Wtedy jeden z jego Towarzyszy, wówczas młody, szybko wspiął się na drzewo, aby odzyskać laskę Obiecanego Mesjasza ^(as). Obiecany Mesjasz ^(as) był niezmiernie zadowolony. Z wielką miłością i wdzięcznością wyraził zdumienie, jak młody chłopiec był w stanie wspiąć się na drzewo z taką wprawą. Obiecany Mesjasz ^(as) wyraził ogromną wdzięczność. Chociaż był młodym chłopcem, Obiecany Mesjasz ^(as) zwrócił się do niego z wielkim szacunkiem i honorem, doceniając fakt, że odzyskał swoją laskę.

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że podczas jednej ze spraw sądowych Obiecanego Mesjasza ^(as) nadszedł czas, gdy sytuacja finansowa stała się napięta. Obiecany Mesjasz ^(as) zaapelował o wsparcie finansowe. Jedną z osób, do których skierowano ten apel, był dr Khalifa Rashiduddin. Wysłał on Obiecanemu Mesjaszowi ^(as) wszystko, co miał. Zobowiązał się do dalszego wysyłania wszelkich dochodów. Obiecany Mesjasz ^(as) wysłał mu notatkę wyrażającą ogromną wdzięczność. Powiedział, że poświęcił tak wiele, że nie musi już dokonywać wsparcia finansowego. Mimo to dr Khalifa Rashiduddin zamierzał nadal oferować wsparcie finansowe ze swojego szczerego oddania.

Pozostając wdzięcznymi sługami Allaha

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że Hazrat Mirza Bashiruddin Mahmud Ahmad ^(ra), Drugi Kalif Muzułmańskiej Społeczności Ahmadiyya i syn Obiecanego Mesjasza ^(as), napisał, że Obiecany Mesjasz ^(as) zwolnił swoje pięcioro dzieci ze składek na program Łasijjat (Testament). Jednak Hazrat Mirza Bashiruddin Mahmud Ahmad ^(ra) uważał, że nawet Święty Prorok ^(sa), pomimo obietnicy przebaczenia i raju, kontynuował składanie modlitw tak długo, aż jego stopy były opuchnięte. Powodem, który podał, było: „Czyż nie powinienem być wdzięcznym sługą?” Hazrat Mirza Bashiruddin Mahmud Ahmad ^(ra) czuł, że w tym samym duchu powinien, i rzeczywiście tak zrobił, dokonywać finansowych wpłat na program Łasijjat.

Hudhur ^(aba) wyjaśnił, że niektórzy uważają, że wszyscy członkowie rodziny Obiecanego Mesjasza ^(as) lub kalifowie są zwolnieni z systemu Łasijjat.

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że zwolnienie dotyczyło tylko pięciorga dzieci wyraźnie wymienionych przez Obiecanego Mesjasza ^(as), a nie ich małżonków lub dalszego potomstwa. Nawet ci, którzy byli zwolnieni, nadal dokonywali znacznych wkładów finansowych i poświęceń. Dlatego każdy, w tym członkowie rodziny Obiecanego Mesjasza ^(as), którzy przystąpili do systemu Łasijjat, muszą uiścić wymagane składki. Jego Świątobliwość ^(aba) dodatkowo wyjaśnił, że żaden kalif po Drugim Kalifie ^(ra) nie był zwolniony z płacenia wymaganych składek na system Łasijjat. Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że dokonał tego wyjaśnienia, ponieważ otrzymał wiadomość o pytaniu, które zostało podniesione w tej sprawie.

Kalif ^(aba) powiedział, że pewnego razu Obiecanego Mesjasza ^(as) zaproszono do czyjegoś domu na herbatę. Obiecany Mesjasz ^(as) dowiedział się, że kobiety, które przygotowały jedzenie, były żonami tych, którzy głosili przesłanie chrześcijańskie. Niezależnie od różnic religijnych, Obiecany Mesjasz ^(as) wyraził im wdzięczność. Nie poprzestał na tym. Wręcz przeciwnie, Obiecany Mesjasz ^(as) wyraził im swoją wdzięczność również później w gazecie.

Khalifatul Masih ^(aba) modlił się, aby Allah pozwolił nam wszystkim osiągnąć ten sam poziom wdzięczności.

Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.