Ożywienie wdzięczności: Obiecany Mesjasz (as) w swoim (sa) odzwierciedleniu przykładu swojego Pana (sa)
Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania.
Wzniosłe standardy wdzięczności, które należy przyjąć
Po wyrecytowaniu Taszahhud, Ta’ałłuz i Sury al-Fatihah, Khalifatul Masih Hadhrat Mirza Masroor Ahmad (aba) powiedział, że wspominał nauki Proroka (sa) o wdzięczności, a także o swoim własnym przykładzie w tym zakresie. Rozpoczął od wyjaśnienia, jak prawdziwy sługa Boży, Obiecany Mesjasz (as), rozumiał i naśladował te nauki o wdzięczności, dając nam przykład i oczekiwania.
Wdzięczność prowadzi do dalszych błogosławieństw
Khalifatul Masih (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który napisał, że gdy człowiek osiągnie pewien poziom, staje się arogancki. Podczas gdy jest to okazja do czynienia cnotliwych uczynków oraz czynienia dobra dla całej ludzkości. Bóg mówi w Świętym Koranie:
„I kiedy wasz Pan ogłosił: „Jeśli jesteście wdzięczni, z pewnością ześlę na was więcej łask. Ale jeśli jesteście niewdzięczni, wówczas wiedzcie, że moja kara naprawdę jest sroga”. (Święty Koran, 14:8).
Innymi słowy, niewdzięczność wobec Allaha Wszechmogącego może skutkować odebraniem przez Niego błogosławieństw, którymi nas obdarzył.
Jego Świątobliwość (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który napisał:
„Przede wszystkim powinniśmy być wdzięczni Allahowi, który obdarzył nas życiem, zdrowiem, wigorem, pokojem i zapewnił środki do szerzenia wiary. I w rzeczywistości, prawda jest taka, że gdyby ktoś próbował wyliczyć te dobrodziejstwa Boga Wszechmogącego, absolutnie niemożliwe byłoby dla nas zliczenie łask i błogosławieństw Allaha. „( Malfuzat, English Translation, tom 10, str. 491)
Tylko Allah zasługuje na prawdziwą chwałę
Kalif (aba) kontynuował cytowanie Obiecanego Mesjasza (as), który pisze, że kiedy człowiek zastanawia się nad wiarą, którą obdarzył go Bóg i nad tym, jak chroni ona przed złem i wszelkim nieporządkiem, wówczas uświadamia sobie, że jedynie Allah jest godzien wszelkiej chwały. W porównaniu z nim żaden człowiek nie jest godny takiej chwały. Człowiek może być prawdziwie godny chwały, gdy tworzy z niczego. Zapewnia wszystko, co niezbędne, chroni przed nieszczęściami i nagradza ciężką pracę. Są to cechy najwyższej rangi, które mogą uczynić człowieka godnym chwały. W świetle tych cech, tylko Allah zasługuje na prawdziwą chwałę.
Hudhur (aba) kontynuował, cytując Obiecanego Mesjasza (as), który napisał:
,,O mędrcy! Nie dziwcie się, że Bóg Wszechmogący zesłał Niebiańskie Światło w tym czasie potrzeby i w tych dniach intensywnej ciemności, wyznaczywszy sługę dla dobra powszechnego i posłał go na świat w celu [pokazania] wyższości przesłania islamu, promowania światła Najlepszego z Ludzkości [Świętego Proroka (sa) ] i pomocy muzułmanom. A także oczyszczenia ich wewnętrznego stanu. Raczej zdumienie byłoby stosowne w przypadku, gdyby ów Bóg – który jest Obrońcą wiary islamu i Który obiecał, że na zawsze pozostanie Strażnikiem nauk Koranu. Nigdy nie pozwoli, aby stały się one zimne, martwe lub pozbawione światła – milczał, widząc tę ciemność, patrząc na zło, wewnętrzne i zewnętrzne. Cały czas zapominając o tej Swojej obietnicy, którą tak dobitnie potwierdził w Swoim Świętym Słowie!
Powtarzam to raz jeszcze, gdyby istniał powód do zaskoczenia, to byłby nim fakt, że nie spełniło się jasne i wyraźne proroctwo tego Świętego Posłańca, w którym stwierdzono, że Bóg Wszechmogący będzie nadal powoływał sługę tak [wysokiego] kalibru na czele każdego stulecia, który ożywi Jego Religię. Nie jest to więc powód do zaskoczenia. Wręcz przeciwnie.
Jest to okazja do złożenia tysięcy podziękowań. Jest to czas na wzmocnienie wiary i przekonania, że Bóg Wszechmogący, poprzez swoją łaskę i miłosierdzie, wypełnił swoją obietnicę i nie pozwolił ani na chwilę opóźnienia w proroctwie swojego Posłańca. Nie tylko spełnił to proroctwo. Ale także otworzył drzwi tysiącom proroctw i cudów w przyszłości. Jeśli posiadasz wiarę, bądź wdzięczny i składaj pokłony wdzięczności, bo trafiłeś na epokę, w której niecierpliwym oczekiwaniu odeszli twoi szlachetni przodkowie i w której tęsknocie niezliczone dusze odeszły z tego życia. Teraz od Ciebie zależy, czy docenisz to lub nie. A także czy skorzystasz z tego lub nie.
Będę to głosić raz po raz – i nie mogę się powstrzymać od tego oświadczenia – że to ja jestem tym, którego powołano w wyznaczonym czasie, aby odrodzić ludzkość. Tak aby wiara mogła zostać na nowo mocno zakorzeniona w sercach.” (Zwycięstwo islamu, s. 7–10)
Wdzięczność za zdolności do przyjęcia prawdy
Jego Świątobliwość (aba) kontynuował, cytując Obiecanego Mesjasza (as), który napisał: „Bądźcie wdzięczni Bogu, że przyszedł nam z pomocą dokładnie w chwili potrzeby i ustanowił te prawo. Dlatego wypada wam nie marnować tego daru, który wam dano i szanować go. Doceniajcie pomoc i wsparcie, które wam udzielono”.
Pamiętajcie dobrze, że bez wsparcia Boga i bez Jego pomocy w mówieniu, nikt nie jest w stanie wyłożyć żadnej sprawy z pełną mocą w sposób właściwy.
Bez tego człowiek po prostu nie może znaleźć właściwych argumentów. Nie jest w stanie przemawiać skutecznie. To również dzięki szczególnej łasce Bożej, że poprzez taki sposób wykładu, ci, którzy posiadają w sobie zdolność dobroci, potrafią rozpoznać osobę, która mówi z mocą i siłą Boga, napełnioną Duchem Świętym. Dlatego jest to wspaniała łaska Boga Wszechmogącego dla ciebie, że obdarzył cię tą zdolnością. Dał ci oczy, którymi możesz rozpoznawać prawdę. Gdyby nie pobłogosławił cię w ten sposób, tak jak inni są zakryci zasłonami i rzucają obelgi, ty również byłbyś wśród nich. To czysta łaska Boża cię przywiodła.
Na przykład, spójrzmy na Miyana Abdul-Haqqa. Gdyby łaska Boża nie przyszła mu z pomocą, jak mógłby porzucić swoje luksusowe życie. Zwłaszcza gdy wielu ludzi radziło mu i namawiało, by nie odwiedzał Qadianu? Co więcej, jeden z nich nawet zaklął. Mimo że przeklinanie jest zakazane w ich religii oraz sprzeciwia się nakazom dobrego wychowania i przyzwoitości. Ale łaska Boża przezwyciężyła to wszystko i przyciągnęła go do nas. Przyczyny prowadzące do zła po prostu nie pojawiły się przed nim.
W przeciwnym razie, gdyby poślubił kogoś z tych ludzi, naraziłoby go to na próbę. Jednak Bóg ocalił go pod każdym względem. Łaski Bożej nie można otrzymać za sprawą ludzkich zamiarów. Kiedy Bóg obdarza kogoś swoją hojnością, jest on zbawiony pod każdym względem. Nie myślcie, że wystarczy, że jesteśmy muzułmanami. Islam to wspaniała hojność. Zatem ceńcie ją i bądźcie za nią wdzięczni. Posiada filozofię, której nie da się w pełni zrealizować jedynie poprzez deklaracje. ( Malfuzat, tłumaczenie angielskie, tom 4, str. 250-251)
Wyrażanie wdzięczności bliskim przyjaciołom
Kalif (aba) zacytował dalej Obiecanego Mesjasza (as), który napisał:
„W tym momencie nie mogę przejść do rzeczy bez wspomnienia i wyrażenia wdzięczności za to, że łaska i hojność Boga Wszechmogącego nie pozostawiły mnie samego. Ci, którzy budują ze mną więź braterstwa i włączają się w ten ruch, który Bóg Wszechmogący ustanowił własną ręką, są przyozdobieni w cudowny sposób odcieniami miłości i lojalności. Nie dzięki mojemu wysiłkowi, ale dzięki swojej szczególnej łasce, Bóg Wszechmogący obdarował mnie tymi duszami przepełnionymi szczerością.
Przede wszystkim, odczuwam w sercu żarliwą potrzebę wspomnienia o moim duchowym bracie, którego imię – niczym nur [światło] jego szczerości – brzmi Nooruddin [tj. „Światło Wiary”]. Z głębokim pragnieniem nieustannie wpatruję się w rozmaite posługi religijne, które on pełni. Wydaje swój legalnie nabyty majątek na szerzenie przesłania islamu. Ach! Obym i ja mógł je wykonywać! Wyobrażając sobie płonącą gorliwość, jaka przepełnia jego serce, by służyć Wierze.
Przed moimi oczami jawi się obraz Bożej mocy, ukazujący, jak On przyciąga do Siebie Swoje sługi. Jest zawsze gotów słuchać Boga i Jego Posłańca całym swoim bogactwem, całą swoją siłą i wszystkimi swoimi zasobami. Co więcej, uważam za prawdę tę wiedzę, opartą na osobistym doświadczeniu – nie tylko na dobrym myśleniu [o innych] – że nie waha się poświęcić dla mojej sprawy nawet życia i honoru, nie wspominając o swoim bogactwie. Gdybym mu na to pozwolił, poświęciłby wszystko dla tej sprawy. Po to aby – podobnie jak w przypadku duchowej wspólnoty – wypełnić obowiązek fizycznej wspólnoty i pozostać ze mną przez cały czas.” (Zwycięstwo islamu, s. 30–31)
Pamiętając o łaskach Boga wobec nas
Jego Świątobliwość (aba) dalej cytował Obiecanego Mesjasza (as), który pisze:
„Godzien jest nieskończonej chwały i uwielbienia potężny Pan, który zademonstrował swoją wielką moc, stwarzając wszystkie dusze i ciała swoim rozkazem i dekretem. Bez jakiejkolwiek uprzednio istniejącej materii lub substancji. Który objawił znak swojej wiecznej łaski, przekazując wiedzę i doskonaląc moralność wszystkich szlachetnych proroków bez pośrednictwa nauczyciela lub mentora.
Święty jest Allah, Łaskawy i Dobroczynny, który dał nam biednym śmiertelnikom. Bez żadnych naszych zasług, wszystko, czego potrzebowaliśmy. Dla naszego fizycznego utrzymania ustanowił słońce, księżyc, chmury i wiatry. A aby zaspokoić nasze duchowe potrzeby, zesłał Torę, Ewangelie, Koran i wszystkie inne niebiańskie Księgi we właściwym czasie. Niezliczone dzięki Tobie, O Allahu, za prowadzenie nas ścieżką, która prowadzi do Ciebie. Za ocalenie nas od błędów myślenia i rozumu przez zesłanie Twoich Świętych Ksiąg. Wzywamy błogosławieństwa dla Naczelnego Proroka, Hazrat Muhammada Mustafy (sa) [Wybranego], na jego potomstwo i na jego Towarzyszy.
Przez niego Bóg prowadził cały świat, który zbłądził, na właściwą ścieżkę. Był nauczycielem i dobroczyńcą, który prowadził zbłąkanych ludzi z powrotem na właściwą ścieżkę. Dobroczynny i współczujący, który uwolnił ludzi od szirk [politeizmu] i przekleństwa bożków. Światło i rozprzestrzeniacz światła, który rozświetlił świat światłem Tauhid [jedności Boga]. Uzdrowiciel i lekarz, który umożliwił chorym sercom podążanie ścieżką prawości. Szlachetny cudotwórca, który wskrzesił zmarłych eliksirem życia. Miłosierny i współczujący, który cierpiał ból i smutek za swoją Ummah. Waleczny i dzielny, który uratował nas z paszczy śmierci. Pokorny i bezinteresowny, który skłonił głowę przed swoim Panem w całkowitym poddaniu i całkowicie unicestwił siebie.
Doskonały wierzący w jedność Boga i ocean wiedzy, którego nie onieśmielało nic poza majestatem Boga i który wszystko poza Nim uważał za bezwartościowe. Cud Bożej mocy, który pomimo braku wykształcenia, przewyższył wszystkich pod względem Bożej wiedzy. Uświadomił wszystkim narodom błędy i pomyłki, z powodu których cierpiały.’’(Barahin-e-Ahmadiyya – część I, tłumaczenie angielskie, s. 25–26)
Jego Świątobliwość (aba) zacytował dalej Obiecanego Mesjasza (as), który napisał:
„O Panie wszystkich światów! Nie potrafię wyrazić Ci wdzięczności za wszystkie Twoje łaski. Jesteś najmiłosierniejszy i najwspanialszy. Hojność, którą mnie obdarzyłeś, jest niezliczona. Odpuść mi moje grzechy, abym nie został zgubny. Napełnij moje serce szczerą miłością do Ciebie, abym mógł otrzymać życie. Zakryj moje wady i pozwól mi czynić takie czyny, które staną się źródłem Twojej radości. Szukam schronienia w Twoim szlachetnym obliczu, aby nie spadła na mnie Twoja kara. Zmiłuj się i ocal mnie od nieszczęść tego świata i życia wiecznego. Bo wszelka łaska i współczucie są w Twojej ręce. Amiin i jeszcze raz, Amiin”. (Malfuzat, tłumaczenie angielskie, tom 1, str. 241)
Jego Świątobliwość (aba) zacytował następnie Obiecanego Mesjasza (as), który stwierdza:
„Tysiące podziękowań niech będą temu Łaskawemu Panu, który obdarzył nas religią, będącą środkiem do osiągnięcia wiedzy o Bogu i bojaźni Bożej, jakiej nie znaleziono w żadnym wieku. A tysiące błogosławieństw niech będą z tym nieskazitelnym Prorokiem, przez którego przyjęliśmy tę świętą religię. A tysiące miłosierdzia niech będą zsyłane Towarzyszom Szlachetnego Proroka, którzy nawadniali ten ogród swoją krwią”. (Barahin-e-Ahmadiyya – Część V, Tłumaczenie angielskie, str. 43)
Kalif (aba) powiedział, że Obiecany Mesjasz (as) zaszczepił te same lekcje o wdzięczności w swoim domu. Opowiedział kiedyś historię swoim dzieciom. Powiedział, że był kiedyś łysy mężczyzna i niewidomy mężczyzna. Anioł podszedł do łysego mężczyzny. Zapytał go, czego sobie życzy. Odpowiedział, że pragnie włosów i bogactwa. Anioł przesunął ręką po głowie łysego mężczyzny, powodując wzrost włosów i obdarowując go bogactwem. Anioł podszedł do niewidomego mężczyzny i zapytał, czego sobie życzy. Niewidomy mężczyzna odpowiedział, że pragnie widzieć i otrzymać bogactwo. Anioł położył ręce na oczach niewidomego mężczyzny, przywracając mu wzrok i obdarzając go bogactwem. Ten sam anioł powrócił następnie jako żebrak i poprosił o pomoc byłego łysego mężczyznę, ale ten go odprawił. Anioł ponownie przesunął ręką po jego głowie, powodując, że stracił wszystkie włosy i bogactwo.
Następnie anioł udał się do niewidomego mężczyzny w postaci żebraka. Poprosił go o pomoc. Na to mężczyzna odpowiedział, że wszystko, co posiada, pochodzi od Boga. Więc żebrak może wziąć ze swojego bogactwa tyle, ile zechce. To spodobało się Bogu i obdarzył mężczyznę jeszcze większym bogactwem. W ten sposób Obiecany Mesjasz (as) nauczył swoje dzieci, że wdzięczność Bogu prowadzi do otrzymania od Niego jeszcze większych darów.
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Obiecany Mesjasz (as) stwierdził, iż Ramadan przypadający w miesiącach zimowych jest błogosławieństwem od Boga, ponieważ posty są mniej obciążające fizycznie. Można wykonać więcej pracy w ciągu dnia, nawet podczas postu. Obiecany Mesjasz (as) uznał to nawet za błogosławieństwo i przepełnił się wdzięcznością wobec Boga.
Kalif (aba) powiedział, że Obiecany Mesjasz (as) również byłby wdzięczny, gdyby ktoś robił coś pożytecznego dla ludzkości. Na przykład, wyraził, że Hazrat Hakim Maulvi Nooruddin (ra), który był lekarzem, był błogosławieństwem od Boga, ponieważ pomagał ludziom uśmierzać ból. W ten sposób nie tylko wyraził Mu wdzięczność, ale także podziękował Bogu za obdarzenie go zdolnością pomagania ludzkości.
Hudhur (aba) powiedział, że będzie kontynuował wypowiedź na ten temat w przyszłości.
Modlitwy pogrzebowe
Khalifatul Masih (aba) powiedział, że poprowadzi modlitwę pogrzebową zaocznie za następujących zmarłych członków.
Hafiz Shahbaz Ahmad, misjonarz w Wybrzeżu Kości Słoniowej. Pozostawił żonę i córkę. Był bardzo gościnny, życzliwy, towarzyski, oddany Kalifatowi i oddany służbie wierze. Był niezwykle cierpliwy. Nigdy nie stał się ciężarem dla innych. Z pasją głosił przesłanie islamu i Ahmadiyyat. Pracował bardzo ciężko i sumiennie. Jego żona mówi, że był cnotliwym i oddanym misjonarzem, mężem i ojcem. Zawsze prosił o modlitwy, aby mógł służyć Wspólnocie. Nigdy nie okazywał żadnych oznak zmartwienia. Był bardzo mądry i spostrzegawczy. Nawiązał silne więzi i relacje z ludźmi w swoim regionie. Po cichu pomagał potrzebującym. Nauczył wiele dzieci recytować Święty Koran.
Yaringana Momini z Burkina Faso. Pracował na polu, gdy terroryści otworzyli do niego ogień. To doprowadziło do jego męczeństwa. Głęboko kochał Kalifa. Był niezwykle szczery. Oddany czczeniu i kochał Święty Koran. Zawsze był posłuszny Kalifatowi. Posiadał wiele wspaniałych i szanowanych cech. Często był pierwszy w meczecie i recytował tam Święty Koran. Przechodzący obok jego domu mogli usłyszeć jego recytację Świętego Koranu. Zawsze uczestniczył w programach społecznych, nawet gdy czuł się źle. Regularnie wspierał finansowo. Pozostawił dwie żony i trzynaścioro dzieci. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah udzielił mu przebaczenia i miłosierdzia.
Yahya Sumare z Mali. Był w wojsku. Pewnego dnia, gdy wyszedł, by sprawdzić stan innych żołnierzy, terroryści otworzyli ogień. To doprowadziło do jego męczeństwa. Miał otrzymać Medal Honoru i awans. Przyjął Ahmadiyyat w 2022 roku po uczestnictwie w Dżalsa Salana (Dorocznej Konwencji). Jego żona mówi, że był wzorowym mężem i wspaniałym ojcem, który dbał o ich potrzeby. Był bardzo kochający i pełen szacunku dla swoich rodziców, dbając również o ich potrzeby. Miał pogodną osobowość. Regularnie oddawał cześć Bogu. Posiadał wiele doskonałych cech moralnych. Pomimo bycia nowym konwertytą, był niezwykle oddany Obiecanemu Mesjaszowi (as) i Kalifatowi. Widząc wylew miłości po śmierci syna, jego ojciec również przyjął Ahmadiyyat.
Sirajul Haq Qureshi był naibem Afsarem Dżalsa Salana w Rabwah. Służył społeczności na różnych stanowiskach. Był również profesorem w różnych szkołach. Pracował z wielką odpowiedzialnością. Pozostawił dwie córki i dwóch synów. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah udzielił mu przebaczenia i miłosierdzia.
Nawal Tayyab z Nigerii, który służył jako lokalny misjonarz. Doznał poważnych obrażeń po upadku z drabiny. Stało się to podczas regulacji anteny satelitarnej, aby móc uczestniczyć w dwukierunkowej transmisji z Dżalsa Salana w Wielkiej Brytanii. Nie mógł dojść do siebie po odniesionych obrażeniach. Pozostawił rodziców, żonę i 11-miesięczną córkę. Był bardzo skromnym i aktywnym pracownikiem. Wypełniał swoje obowiązki w doskonały sposób. Był bardzo odpowiedzialnym i troskliwym synem, który zawsze troszczył się o potrzeby swoich rodziców. Jego żona mówi, że praktykował to, co głosił. Był kochany przez wszystkich. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah udzielił mu przebaczenia i miłosierdzia.
Ghafoor Ahmad, który mieszkał w Kanadzie, regularnie odprawiał modlitwy, był oddany Kalifatowi i posiadał wiele cnót. Z cicha pomagał potrzebującym. Regularnie wspierał finansowo. Pozostawił żonę, trzy córki i pięciu synów. Jeden z jego synów, Naiim Iqbal, pełni funkcję emira i misjonarza na Fidżi. Nie mógł uczestniczyć w pogrzebie ojca z powodu służby. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah obdarzył go cierpliwością oraz aby Allah udzielił zmarłemu przebaczenia i miłosierdzia.
Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.