Obiecany Mesjasz (as) i ciągłe objawianie się Bożej pokory

 Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania.

Wzorowe naśladowanie przez Obiecanego Mesjasza ^(as) wzoru pokory Świętego Proroka (sa)

Po wyrecytowaniu Taszahhud, Ta’ałłuz i Sury al-Fatihah, Khalifatul Masih Hadhrat Mirza Masroor Ahmad ^(aba) powiedział, że będzie kontynuował opowiadanie wydarzeń z życia Obiecanego Mesjasza ^(as), które ukazują jego wielką pokorę i łagodność.

Zachowanie Obiecanego Mesjasza ^(as) podczas powitania innych

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że nawet gdy najzagorzalsi wrogowie Obiecanego Mesjasza ^(as) pojawiali się u jego drzwi, witał ich z wielką życzliwością i gościnnością. W rzeczywistości, jeśli kiedykolwiek potrzebowali pomocy finansowej, Obiecany Mesjasz ^(as) dawał im więcej, niż prosili. Takie było jego postępowanie nawet wobec tych, którzy byli jego najzagorzalszymi wrogami.

Kalif ^(aba) powiedział, że pewien chory psychicznie mężczyzna zawołał kiedyś do Obiecanego Mesjasza ^(as) w bardzo niegrzeczny sposób. Jednak Obiecany Mesjasz ^(as) nie miał nic przeciwko i natychmiast mu odpowiedział. Mężczyzna powiedział Obiecanemu Mesjaszowi ^(as), aby pozdrowił go pozdrowieniem pokoju. Obiecany Mesjasz ^(as) pozdrowił go pozdrowieniem pokoju. Obiecany Mesjasz ^(as) dał mu trochę pieniędzy, a mężczyzna radośnie odszedł. Tak więc nawet wobec takich ludzi Obiecany Mesjasz ^(as) okazał wielką życzliwość.

Hudhur ^(aba) powiedział, że jeśli gość kiedykolwiek wychodził na spotkanie z Obiecanym Mesjaszem ^(as), Obiecany Mesjasz ^(as) często wstawał, aby go powitać. Jeśli Obiecany Mesjasz ^(as) był zajęty jakąś czynnością, a ktoś przybywał, aby go powitać, Obiecany Mesjasz ^(as) natychmiast zwracał na niego uwagę.

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że pewnego razu Hazrat Mufti Muhammad Sadiq ^(ra) poszedł odwiedzić Obiecanego Mesjasza ^(as), który serdecznie go powitał. Obiecany Mesjasz ^(as) zaprosił go, aby usiadł. Podszedł i przygotował dla niego jedzenie. Mufti Muhammad Sadiq ^(ra) był pod wrażeniem, że Obiecany Mesjasz ^(as) poinstruował kogoś, aby przyniósł jedzenie. Jednak chwilę później Obiecany Mesjasz ^(as) pojawił się trzymając w rękach tacę z jedzeniem, którą podał Muftiemu Muhammadowi Sadiqowi ^(ra). Powiedział Muftiemu Sadiqowi ^(ra), aby zjadł, podczas gdy on wróci i przyniesie mu trochę wody. Na to Mufti Muhammad Sadiq ^(ra) wybuchnął płaczem, widząc sposób, w jaki Obiecany Mesjasz ^(as) się nim opiekował. Zastanawiał się, czy jeśli tak traktuje ich Obiecany Mesjasz ^(as), to należy zastanowić się, w jakim stopniu powinniśmy być wobec siebie życzliwi i współczujący.

Jego gotowość do udziału w pracach domowych

Khalifatul Masih ^(aba) powiedział, że Obiecany Mesjasz ^(as) wcale nie stronił od wykonywania prac domowych. Mufti Muhammad Sadiq ^(ra) opowiada, że ​​pewnego razu niósł naczynie z wodą, szukając wody do ablucji. Zamierzał przekazać naczynie jednemu z pracowników oraz poprosić o przyniesienie mu wody. Jednak Obiecany Mesjasz ^(as) zobaczył go i zapytał, czy potrzebuje wody. Wtedy Obiecany Mesjasz ^(as) wziął naczynie i przyniósł wodę dla Mufta Muhammada Sadiqa ^(ra).

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że pewnego razu kilka osób jadło mango na dziedzińcu domu Obiecanego Mesjasza ^(as). Zajęci rozmowami, zapomnieli pozbierać skórki mango, które przyciągały muchy. Wtedy Obiecany Mesjasz ^(as) zajął się muchami i sam pozbył się skórek mango.

Jego troska o innych bardziej niż o siebie

Khalifatul Masih ^(aba) powiedział, że jeden z pracowników Obiecanego Mesjasza ^(as ) powiedział, że często będzie mu towarzyszył podczas rozpraw sądowych. Po drodze Obiecany Mesjasz (as) dopilnuje, aby jego pracownik jako pierwszy dosiadł konia. Pracownik wyrażał swój dyskomfort z powodu faktu, że Obiecany Mesjasz ^(as) szedł, podczas gdy on jechał na koniu. Obiecany Mesjasz ^(as) odpowiadał, że nie przeszkadza mu chodzenie, więc nie powinien mieć nic przeciwko jeździe konnej.

Hudhur ^(aba) powiedział, że kiedy Obiecany Mesjasz ^(as) wychodził na spacer, nie miał nic przeciwko, gdyby ktoś szedł przed nim. Jego towarzysze mieli pamiętać, że nie idą przed Obiecanym Mesjaszem ^(as), aby nie wzbijać w niego kurzu. Jednak Obiecany Mesjasz ^(as) nigdy się tym nie przejmował. Nikt nigdy nie widział, by Obiecany Mesjasz ^(as) martwił się o to, by w jakikolwiek sposób pokazać swoją rangę lub status.

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że kiedyś Obiecany Mesjasz ^(as) towarzyszył procesji pogrzebowej. Na cmentarzu, podczas gdy przygotowywano grób, Obiecany Mesjasz ^(as) czekał, siedząc na ziemi z boku sadu. Jeden z jego towarzyszy natychmiast położył prześcieradło w cieniu dużego drzewa i zaprosił Obiecanego Mesjasza ^(as), aby zajął tam miejsce. Obiecany Mesjasz ^(as) poszedł i usiadł w cieniu. Widząc Obiecanego Mesjasza ^(as), ludzie zaczęli gromadzić się wokół niego. Za każdym razem, gdy ktoś go spotykał, Obiecany Mesjasz ^(as) oferował mu prześcieradło do siedzenia. Ostatecznie okazało się, że sam Obiecany Mesjasz ^(as) siedział na ziemi, podczas gdy jego właśni wyznawcy wygodnie siedzieli na prześcieradle w cieniu drzewa.

Kalif ^(aba) powiedział, że Maulvi Abdul Karim z Sialkot ^(ra) opowiada, że ​​pewnego razu, w czerwcu, rodzina Obiecanego Mesjasza ^(as) podróżowała do Ludhiany. Dom był niedawno odnowiony i pewnego dnia to właśnie tam Maulvi Abdul Karim położył się na jednym z łóżek. Kiedy się obudził, zastał Obiecanego Mesjasza ^(as) leżącego na ziemi obok siebie. Obiecany Mesjasz ^(as) powiedział, że stał na straży i powstrzymywał dzieci przed hałasowaniem, zakłócając tym samym sen Maulvi Abdul Karima.

Hudhur ^(aba) powiedział, że Hazrat Munshi Zafar ^(ra) zaprosił Obiecanego Mesjasza ^(as) do Kapurthali. Pewnego dnia, bez ostrzeżenia, Obiecany Mesjasz ^(as) przybył do Kapurthali wozem konnym. Ponieważ pociąg nie zatrzymał się w Kapurthali. Tam Obiecany Mesjasz ^(as) udał się do meczetu nie-Ahmadi, skąd wysłał duchownego meczetu, aby poinformował Hazrat Munshi Zafara ^(ra) i Munshi Arorę ^(ra) o jego przybyciu.

Słysząc to, Munshi Arora ^(ra) był zaskoczony i nie mógł uwierzyć, że Obiecany Mesjasz ^(as) będzie tam w meczecie nie-Ahmadi. Po przybyciu do meczetu, Munshi Zafar ^(ra) i Munshi Arora ^(ra) znaleźli Obiecanego Mesjasza ^(as) leżącego na ziemi. Gdy zapytano Obiecanego Mesjasza ^(as), dlaczego nie poinformował ich o swoim przybyciu. Odpowiedział, że nie ma potrzeby ich informować, ponieważ jedynie wypełnia ważną obietnicę, jaką im złożył, dotyczącą odwiedzenia Kapurthali.

Jego Świątobliwość ^(aba) zacytował Obiecanego Mesjasza ^(as), który powiedział, że jego stan był taki, że kiedykolwiek składał modlitwy i usłyszał krzyki kogoś w bólu, chciał przerwać modlitwę i oddać tej osobie wszelkie możliwe dobrodziejstwa i okazać jej współczucie. Obiecany Mesjasz ^(as) powiedział, że niemoralne jest wiedzieć, że ktoś potrzebuje pomocy i nie pomóc mu. Jeśli ktoś nie jest w stanie nic zrobić, to przynajmniej powinien modlić się za osobę w potrzebie.

Obiecany Mesjasz ^(as) nakazywał również dobre postępowanie i moralność ludziom wszystkich wyznań. Nie było to tylko jego przewodnictwo. Ale także jego ustalona praktyka, poprzez którą dał przykład wszystkim swoim wyznawcom.

Pokora Obiecanego Mesjasza ^(as) podczas mówienia i słuchania innych

Khalifatul Masih ^(aba) powiedział, że kiedykolwiek Obiecany Mesjasz ^(as) spotykał kogoś, robił to z uśmiechem. Słuchał wszystkiego, co ta osoba miała do powiedzenia. Każdy Ahmadi czuł, że może pójść do Obiecanego Mesjasza ^(as) i wyrzucić z siebie wszystkie swoje zmartwienia i troski. Obiecany Mesjasz ^(as) słuchał bardzo uważnie wszystkiego, co dana osoba miała do powiedzenia. Odpowiadał z wielką troską i życzliwością. Obiecany Mesjasz ^(as) nigdy nie kazał nikomu przestać mówić. Pewnego razu ktoś chciał położyć swoje czoło na stopach Obiecanego Mesjasza ^(as). Jednak Obiecany Mesjasz ^(as) zatrzymał go i powiedział, że ta praktyka nie jest właściwa i wystarczy przekazać pozdrowienie pokoju.

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że pewnego razu osoba, która uczęszczała na różne zgromadzenia różnych pirów i duchownych, odwiedziła meczet Ahmadiyya. Była zaskoczona, widząc, jak otwarcie ludzie rozmawiali z Obiecanym Mesjaszem ^(as). Według jego oceny w tym meczecie nie było szacunku ze względu na sposób, w jaki ludzie rozmawiali z Obiecanym Mesjaszem ^(as). Na to Obiecany Mesjasz odpowiedział, że nie uważa, że ​​powinien być całkowicie nieprzystępny i że ludzie powinni bać się z nim rozmawiać.

Powiedział, że gardzi takim bałwochwalstwem. Naprawdę przyszedł, aby znieść wszelkie formy bałwochwalstwa. Obiecany Mesjasz ^(as) powiedział, że nie stawia siebie ponad nikim innym. Obiecany Mesjasz ^(as) powiedział, że nie ma większego bałwochwalcy niż osoba arogancka.

Hudhur ^(aba) powiedział, że kiedyś był człowiek, który popadł w depresję. Opowiadał i wyliczał swoje nieszczęścia każdemu, kto chciał słuchać. Ludzie nudzili się jego długimi wypowiedziami. Ktoś zasugerował, aby udał się do Qadian i szukał leczenia u Hazrat Hakima Maulvi Nooruddina ^(ra). Tak się złożyło, że gdy ów człowiek przybył do Qadian, zobaczył Obiecanego Mesjasza ^(as). Wyszedł mu na spotkanie. Jak zwykle, zaczął szczegółowo opowiadać o wszystkich swoich nieszczęściach.

Wszyscy, którzy byli w pobliżu, zmęczyli się i odeszli. Jednak Obiecany Mesjasz ^(as) stał tam i słuchał wszystkiego, co miał do powiedzenia. W rzeczywistości Obiecany Mesjasz ^(as) słuchał tak długo, że sam człowiek przestał mówić, ponieważ zaschło mu w ustach. Na to Obiecany Mesjasz ^(as) zaprosił go, aby odpoczął, zjadł trochę jedzenia, a następnie odwiedził Hazrat Hakima Maulvi Nooruddina ^(ra) i szukał leczenia. Głęboka moralność Obiecanego Mesjasza ^(as) wywarła tak wielki wpływ na tego człowieka, że ​​przyjął Ahmadiyyat.

Jego unikanie poczucia wyższości

Khalifatul Masih ^(aba) powiedział, że syn Obiecanego Mesjasza ^(as) zaświadczył, że Obiecany Mesjasz ^(as) nie wiódł życia jak król czy Mogoł, lecz jak ktoś ubogi. Pewnego razu Obiecany Mesjasz ^(as) musiał udać się do Batali. Poprosił o zorganizowanie powozu. Po zorganizowaniu powozu Obiecany Mesjasz ^(as) wsiadł do powozu. Jednak o czymś zapomniał i wrócił do domu, aby go odzyskać. W międzyczasie woźnica powozu znalazł innych pasażerów.

W rezultacie, gdy Obiecany Mesjasz ^(as) zobaczył, że powozu już nie ma, sam poszedł do Batali. Kiedy Hazrat Mirza Sultan Ahmad ^(ra) dowiedział się o tym, surowo zganił woźnicę. Jednak, usłyszawszy o tym, Obiecany Mesjasz ^(as) powiedział Hazrat Mirza Sultan Ahmadowi ^(ra), że nie powinien był tego robić, ponieważ woźnica nie ponosi winy. Trzeba mu było zapłacić i znalazł już innych klientów, więc zrozumiałe było, że nie czekał.

Jego Świątobliwość ^(aba) zacytował Obiecanego Mesjasza ^(as), który pisze:

„Sprawiedliwi muszą żyć w pokorze i skromności. To aspekt pobożności, którym musimy zwalczać nieuzasadniony gniew. Powstrzymanie się od gniewu było ostatnim i najtrudniejszym etapem, jakiego doświadczyło wielu wielkich świętych i Prawdomównych. Próżność i pycha wynikają z gniewu. W pewnych przypadkach sam gniew jest wynikiem arogancji i zarozumiałości. Gniew bowiem pojawia się, gdy jednostka daje sobie wyższość nad innymi. Nie chcę, aby członkowie mojej społeczności uważali się za lepszych lub gorszych, zachowywali się arogancko lub patrzyli na siebie z góry. Bóg jeden wie, kto jest lepszy, a kto gorszy. To forma zaniedbania, która trąci pogardą. Obawiam się, że ta pogarda może rozrosnąć się jak ziarno i zrujnować taką osobę.

Niektórzy ludzie odnoszą się do osób o wysokiej pozycji z ogromnym szacunkiem, ale prawdziwie wielki jest ten, kto słucha pokornie osoby pokornej, pociesza ją, przywiązuje wagę do jej opinii i nie upomina jej w sposób, który mógłby ją zmartwić. Bóg Wszechmogący stwierdza:

„(…) I nie zniesławiajcie swojego ludu, i nie nazywajcie się przezwiskami. Złą rzeczą jest być nazywanym złym imieniem po tym, jak się uwierzyło. A ci, którzy nie okazują skruchy, tacy są złoczyńcami”. (Koran, 49:12)

Nie wzywajcie się wzajemnie w sposób szkodliwy z powodu irytacji. Taka bowiem jest droga grzeszników i przestępców. Człowiek, który szydzi z drugiego, nie umrze, dopóki sam nie zostanie poddany tej samej karze. Nie gardźcie braćmi swoimi. Skoro wszyscy piją z tego samego strumienia, któż wie, który z was będzie musiał pić więcej niż drugi? Światowe definicje nie mogą zapewnić człowiekowi czci i wielkości. W oczach Boga Wszechmogącego wielki jest ten, kto jest sprawiedliwy.

„Zaprawdę, najbardziej poważany spośród was w oczach Allaha jest ten, który jest najbardziej sprawiedliwy spośród was. Zaprawdę, Allah jest Wszechwiedzący, Świadomy”. (Malfuzat, tłumaczenie angielskie, tom 1, s. 35-36)

Khalifatul Masih ^(aba) modlił się, aby Allah pozwolił każdemu prawdziwie przyjąć pokorę i łagodność, a my, po przyjęciu Obiecanego Mesjasza ^(as), możemy stać się tymi, którzy naprawdę działają zgodnie z prawdziwymi naukami islamu i czynią je sprawiedliwie.

Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.