Muhammad(saw) wspaniały wzór (34) - Stowarzyszenie Muzułmańskie Ahmadiyya
W imię Allaha Miłosiernego Litościwego
Nie ma nikogo godnego czci oprócz Allaha i Muhammad jest Jego Posłańcem
Muzułmanie którzy wierzą w Mesjasza,
Hazrat Mirza Ghulam Ahmad Qadiani (as)

Muhammad(saw) wspaniały wzór (34)

Khalifatul Masih V, Piąty Następca Obiecanego Mesjasza

Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania

Wydarzenia z życie Świętego Proroka (saw) – różne wyprawy po bitwie pod Uhud.

Po wyrecytowaniu TaszahhudTa’ałłuz i Sury al-Fatihah, Jego Świątobliwość Hadhrat Mirza Masroor Ahmad (aba) powiedział, że wspomni o niektórych wyprawach z życia Świętego Proroka (sa).

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że wyprawa, czyli Sariyyah, odnosi się do takich wypraw, w których Święty Prorok (sa) sam nie brał udziału, ale wysyłał innych na misję. Wyprawy te rzuciły także światło na różne aspekty życia Proroka (saw).

Wyprawa Banu Salamy

Kalif (aba) powiedział, że najpierw wspomni o zgorszeniu Banu Asada i wyprawie Abu Salamy. Wyprawa ta odbyła się w Muharram 4 AH pod przewodnictwem Hazrat Abu Salamy bin Abu Al Asada Makhzumi (ra). Był także kuzynem Proroka (saw). Hadhrat Umm Salamah (ra) była jego pierwszą żoną. Brał udział w bitwach pod Badr i Uhud. Został ranny w bitwie pod Uhud i ranę leczono przez około miesiąc, po czym się zagoiła.

Jeśli chodzi o tę wyprawę, tło jest takie, że po bitwie pod Uhud hipokryci i żydzi w Medynie zaczęli radować się i myśleć o planowaniu wybicia muzułmanów. To samo zaczęło dziać się w przypadku innych plemion w okolicznych obszarach, które uważały, że dobrym pomysłem będzie zaatakowanie muzułmanów. Dlatego Banu Asad bin Khuzaimah było pierwszym plemieniem, które przygotowało aktywny plan ataku na muzułmanów. Pomimo ostrzeżenia przed atakiem Banu Asad nalegał na przeprowadzenie ataku.

Wiadomość o zbliżającym się ataku dotarła do Świętego Proroka (saw) . Zdecydował, że muzułmanie powinni udać się w stronę Banu Asad. Wtedy będą mogli przyjść i zaatakować Medynę. Dlatego też mianował Hadhrata Abu Salamah (ra), aby wyruszył na tę wyprawę jako dowódca. Święty Prorok (sa) dał mu flagę. Następnie polecił mu udać się do Banu Asad i zaatakować ich, zanim zdążą zgromadzić swoje siły.

Trzymając tę ​​wyprawę w tajemnicy, Towarzysze szybko udali się niecodzienną ścieżką, aby szybko dotrzeć do wroga. W dzień ukrywali się, a nocą podróżowali. Po drodze muzułmanie spotkali kilku pasterzy. Niektórym udało się uciec i dotarli do Banu Asad, aby ostrzec ich przed muzułmanami, co spowodowało ucieczkę Banu Asada. Po przybyciu do Banu Asad i stwierdzeniu, że ludzie uciekli, Hadhrat Abu Salamah (ra) wysłał trzech wysłanników, aby ich szukali. Jednak Banu Asad uciekli tak szybko, że muzułmanie nie stanęli twarzą w twarz z żadnym z nich. Ostatecznie, mając łupy w posiadaniu, muzułmanie udali się z powrotem do Medyny.

Khalifatul Masih (aba) powiedział, że według zapisów wyprawa ta trwała około dziesięciu dni. Po powrocie, rana (ra) Hadhrat Abu Salamah odniesiona w Uhud ponownie zagoiła się i później, w tym samym roku, zmarł.

Wyprawa Hazrat Abdullaha bin Unais (ra)

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że wtedy miała miejsce wyprawa Hadhrat Abdullaha bin Unais (ra). Hadhrat Abdullah bin Unais (ra) wziął udział w pierwszym przyrzeczeniu w Akabie, bitwie pod Badr i innych bitwach. Kiedy mieszkańcy Medyny usłyszeli o wydarzeniach w Uhud, uznali muzułmanów za słabych i planowali ataki. Wśród nich było plemię Banu Lahyan i jego przywódca Khalid bin Sufyan. Był zagorzałym wrogiem islamu. Przygotowywał armię, podburzając ludzi przeciwko islamowi. Kiedy Święty Prorok (saw) dowiedział się o tej armii, podjął bardzo mądrą decyzję i zamiast tworzyć armię do walki z Sufyanem i spowodowania rozlewu krwi po obu stronach, obmyślił mądry plan stłumienia tego zagrożenia.

Dlatego też wybrał dzielnego Towarzysza Hazrat Abdullaha bin Unais (ra) i po opowiedzeniu mu szczegółów, poinstruował go, aby poszedł po cichu i zabił Khalida bin Sufyana. Święty Prorok (saw) opisał go, mówiąc, że będzie wiedział, kim jest, ponieważ gdy go zobaczy, będzie tak, jakby patrzył na Szatana. Dlatego Hadhrat Abdullah bin Unais (ra) wyruszył i po przybyciu rozpoznał Khalida bin Sufyana z opisu Świętego Proroka (saw). Po dotarciu do niego Khalid bin Sufyan zapytał, kim jest, a Abdullah bin Unais (ra) powiedział, że pragnie dołączyć do jego armii. I tak towarzyszył mu przez jakiś czas, a kiedy w końcu wszedł do swojego namiotu, zawołał Abdullaha bin Unais, aby usiadł obok niego. Wreszcie tej nocy, kiedy wszyscy inni zasnęli, Hadhrat Abdullah bin Unais (ra) zabił go.

Następnie udał się z powrotem i widząc go, Prorok (saw) ogłosił, że Hadhrat Abdullah (ra) odniósł sukces. Na to Hadhrat Abdullah (ra) odpowiedział, mówiąc, że w rzeczywistości to Święty Prorok (saw) odniósł sukces. Święty Prorok (sa) podarował Hazrat Abdullahowi bin Unais (ra) laskę. Hadhrat Abdullah (ra) stał się także znany jako „ten z laską”.

Kalif (aba) zacytował Hadhrata Mirzę Bashira Ahmada (ra), który pisze:

„Podżeganie Quraisz i tymczasowa porażka muzułmanów pod Uhud zaczynała teraz z wielką szybkością ujawniać swoje niebezpieczne skutki. W związku z tym w tych samych dniach, kiedy Banu Asad planował napaść na Medynę, Prorok (saw) otrzymał wiadomość, że lud należący do plemienia Banu Lahyan gromadził dużą armię w swojej ojczyźnie „Uranah”, która jest położona blisko Mekki, za namową ich wodza Sufyana bin Khalida; Ich zamiarem było uderzyć w Medynę. Święty Prorok (saw), który był niezwykle mądry i doskonale świadomy sytuacji różnych plemion arabskich oraz siły i wpływu ich wodzów, zrozumiał, gdy tylko otrzymano tę wiadomość, że całe to zgorszenie i zamieszanie było dziełem Sufyana bin Khalida, wodza Banu Lahyan.

Gdyby jego osoba została usunięta z szeregów, Banu Lahyan nie odważyłby się zaatakować Medyny. Święty Prorok (sa) wiedział również, że obecnie poza Sufjanem nie ma w tym plemieniu nikogo, kto miałby wystarczające wpływy, aby przewodzić takiemu ruchowi.

Zatem biorąc pod uwagę, że wysłanie kontyngentu, aby stawić opór Banu Lahyan spowodowałoby dodatkowe obciążenie finansowe dla biednych muzułmanów. Było również prawdopodobne, że taki sposób działania może otworzyć drzwi do dalszej przemocy i rozlewu krwi. Dlatego Święty Prorok (sa) zaproponował, aby jedna osoba poszła i przy nadarzającej się okazji zabiła Sufyana bin Khalida.  Był pomysłodawcą i źródłem tego oszustwa. Dlatego Święty Prorok (sa) wysłał Abdullaha bin Anisa Ansariego (ra) .Ponieważ „Abdullah nigdy wcześniej nie widział Sufyana, Święty Prorok (sa) osobiście opisał postać Sufyana Abdullahowi (ra).

Na koniec Święty Prorok (saw) powiedział: „Zachowujcie czujność! Sufyan jest ucieleśnieniem szatana.”  W związku z tym 'Abdullah bin Anis (ra) bardzo umiejętnie dotarł do obozowiska Banu Lahyan. Byli oni w rzeczywistości byli pilnie zaangażowani w przygotowania do uderzenia na Medynę. Znalazł okazję w nocy i położył kres Sufyanowi. Kiedy Banu Lahyan dowiedzieli się o tym, ścigali „Abdullaha (ra), lecz udało mu się zniknąć niezauważonym.

Kiedy Abdullah bin Anis (ra) stanął przed Prorokiem (saw), Prorok (saw) natychmiast zrozumiał z jego twarzy, że powrócił pomyślnie. Dlatego też, gdy tylko Prorok (saw) go zobaczył, powiedział: „To oblicze wydaje się być udane”.  Abdullah odpowiedział, i to jak pięknie, „O Posłańcu Allaha! Cały sukces należy do Ciebie.” W tym czasie Święty Prorok (sa) podarował Abdullahowi (ra) swoją laskę i powiedział: „Ta laska zapewni ci wsparcie w raju”.  'Abdullah (ra) chronił tę błogosławioną laskę z ogromną miłością i szczerością. W chwili swojej śmierci poprosił, aby pochowano ją razem z nią.

Zatem jego życzenie zostało odpowiednio spełnione. Prorok (saw) wyraził radość po pomyślnym powrocie Abdullaha (ra) i przyznał specjalną nagrodę, która została mu przyznana. To pokazuje, że Prorok (saw) uważał bunt Sufyana bin Khalida za niezwykle niebezpieczny. Uznał jego egzekucję za źródło miłosierdzia dla pokoju publicznego.

(Życie i charakter Pieczęci Proroków (saw), tom 2, s. 361-362)

Jego Świątobliwość (aba) mówi, że przeciwnicy islamu podnoszą zarzut, że Prorok (saw) zakłócał spokój (nie daj Boże) i zabijał ludzi. Jednakże Prorok (saw)  bardzo troszczył się o życie ludzkie, że aby ocalić życie nawet tych, którzy należeli do wrogiego plemienia. Obmyślił plan, według którego lepiej byłoby położyć kres jednej osobie, tak aby życie innych osób mogłoby zostać uratowane. Taki był stopień współczucia, jaki miał Święty Prorok (sa).

W dzisiejszych czasach pod pretekstem chęci zabicia kilku osób świat zabija niewinne dzieci, kobiety i osoby starsze. Mówią, że to produkt uboczny wojny. Jednakże Święty Prorok (saw) powiedziałby, że nie wolno zabijać żadnych dzieci, kobiet, starszych ani nawet przywódców religijnych, którzy nie są bezpośrednio zaangażowani w bitwę. To jest przykład Świętego Proroka Muhammada (sa) i nauk islamu.

Wyprawa Raji

Hudhur (aba) powiedział, że wspomni teraz o wyprawie Raji’. Raji było źródłem należącym do Banu Huzail. Obecnie jest znane jako Bati’ah i znajduje się 70 mil od Medyny. Jego Świątobliwość (aba) przedstawił różne powody i badania, które wskazują, że wielu historyków uważa, że ​​wyprawa ta miała miejsce w Safar 4 AH. Wydaje się to bardziej prawdopodobne, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności towarzyszące wyprawie w ostatnich dniach Shawwal 3 AH. Allah wie najlepiej.

Kalif (aba) powiedział, że tło tej wyprawy było takie, że po zabiciu Sufyana bin Khalida ludność Banu Lahyan chciała się zemścić. Mieszkańcy tego plemienia udali się do plemion Adal i Karach, które były ekspertami w łucznictwie. Obmyślili plan, zgodnie z którym zwrócą się do Świętego Proroka (saw) i poproszą go, aby wysłał z nimi kilku muzułmanów, aby szerzyć islam w ich plemionach.

Spodziewali się, że Prorok (saw) wyśle ​​z nimi kilku Towarzyszy, oni ich sprzedadzą, następnie mekkańczycy ich zabiją, a następnie podzielą się kwotą. Dlatego zwrócili się do Świętego Proroka (saw)  . Jednakże w tym samym czasie Święty Prorok (saw) utworzył zespół dziesięciu Towarzyszy, aby mieli oko na wydarzenia w okolicach Medyny. Święty Prorok (sa) wysłał ten właśnie zespół z ludźmi z Adal i Qarah. Święty Prorok (sa) mianował Hazrat Marthada bin Abi Marthada na przywódcę tej grupy.

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że w przyszłości będzie nadal opowiadał o tych wydarzeniach.

Specjalny apel o modlitwę

Khalifatul Masih (aba) zaapelował w sposób szczególny o modlitwę za Ahmadi przetrzymywanych w Jemenie. Zwłaszcza za przewodniczącą Krajową Organizacji Pomocniczej Kobiet Ahmadiyya. Podobnie jak inne osoby, jest przetrzymywana w bardzo trudnych warunkach. Niech Allah Wszechmogący zapewni środki do ich uwolnienia.

Jego Świątobliwość (aba) zaapelował także o modlitwę za Ahmadi przetrzymywanych w Pakistanie, aby mogli zostać uwolnieni.

Jego Świątobliwość (aba) nawoływał do nieustannych modlitw za Palestyńczyków. Kiedy wydaje się, że warunki się poprawiają, w końcu przybierają gorszy obrót. Rząd Izraela działa bardzo uparcie. Niech Allah Wszechmogący ocali Palestyńczyków od tego okrucieństwa i niech umożliwi muzułmanom odegranie ich roli.

Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.

Udostępnij