Odzwierciedlając swego Mistrza (sa): Troska o ubogich i hojność w życiu Obiecanego Mesjasza (as)

 Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania.

Niezwykła hojność Obiecanego Mesjasza ^(as)

Po wyrecytowaniu Taszahhud, Ta’ałłuz i Sury al-Fatihah, Khalifatul Masih Hadhrat Mirza Masroor Ahmad ^(aba) powiedział, że zgodnie z przewodnictwem Allaha Wszechmogącego oraz podążając za przykładem Proroka ^(sa), w życiu Obiecanego Mesjasza ^(as) znajduje się wiele przykładów hojności. Nie zaczęło się to dopiero wraz z powołaniem go na misję. Znajdujemy te przykłady w jego życiu na długo przed wyborem na Obiecanego Mesjasza ^(as).

Cechy sprawiedliwej matki

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że Obiecany Mesjasz ^(as) rzeczywiście wychowała matka, która okazywała wielką hojność. Zapisano, że Hazrat Chiragh Bibi wykazała się hojnością najwyższego rzędu. Do tego stopnia, że ​​gdy dowiedziała się, że potrzebne jest jedzenie dla czterech osób, przygotowywała i wysyłała jedzenie dla ośmiu osób. Na wypadek, gdyby później potrzebowali go inni. Organizowała pogrzeby, a nawet całuny dla biednych, którzy odeszli. Była prawdziwie dla wszystkich, jak współczująca matka. Bóg stworzył warunki, aby Obiecanego Mesjasza ^(as) wychował ktoś, kto posiadał tak wzniosłe cechy, jak współczucie dla ludzkości, gościnność i hojność.

Kalif ^(aba) powiedział, że odnośnie Obiecanego Mesjasza ^(as) samego i jego standardów hojności, zapisano, że gdy Obiecany Mesjasz ^(as) pracował w Sialkot, był przypadek, gdy matka Obiecanego Mesjasza ^(as) wysłała mu trochę ubrań i innych rzeczy z mężczyzną. Mężczyzna dotarł do Obiecanego Mesjasza ^(as) w Sialkot ze swoimi rzeczami. Wtedy Obiecany Mesjasz ^(as) powiedział mu, aby wziął połowę rzeczy, które mu wysłano. Mężczyzna powiedział, że nie może tego zrobić, ponieważ rzeczy jemu wysłano. Obiecany Mesjasz ^(as) odpowiedział, mówiąc, że skoro przeszedł całą tę drogę niosąc te rzeczy, to słuszne jest, aby wziął połowę.

Dzielenie się bogactwem z wdowami i potrzebującymi

Hudhur ^(aba) powiedział, że gdy Obiecany Mesjasz ^(as) pracował, rozdzielał swoje dochody między wdowy i potrzebujących. Zatrzymywał tylko tyle, ile potrzebował na utrzymanie. To pokazuje, jak Obiecany Mesjasz ^(as) od najmłodszych lat odznaczał się hojnością. Czynił to w sposób, który często pozostawał w ukryciu przed innymi. Nikt nie wiedział, jakie kroki podejmował, by pomagać innym. Ponieważ prowadził życie w ukryciu. Jednak, gdy jego życie ujawniło się, ludzie, którzy obserwowali jego codzienne zajęcia, zaczęli dostrzegać jego akty hojności.

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że pewnego razu, po modlitwie zbiorowej, ktoś podszedł do Obiecanego Mesjasza ^(as). Bardzo cicho wspomniał Obiecanemu Mesjaszowi ^(as), że potrzebuje pomocy finansowej. Prosił tak cichym tonem, że zlał się z głosami innych w meczecie, którzy rozmawiali ze sobą po zakończeniu modlitwy. W związku z tym Obiecany Mesjasz ^(as) nie od razu zarejestrował jego prośbę i kontynuował swoją rutynę. Kilka minut później Obiecany Mesjasz ^(as) zauważył tą prośbę. Głęboko poruszyła jego serce. Obiecany Mesjasz ^(as) posłał po tego człowieka, ale ten już odszedł. Później, po modlitwie wieczornej, ten sam człowiek podszedł do Obiecanego Mesjasza ^(as). Ponownie poprosił o pomoc. Na to Obiecany Mesjasz ^(as) natychmiast sięgnął do kieszeni. Dał mu pewną kwotę.

Później Obiecany Mesjasz ^(as) wyjaśnił, że początkowo nie mógł odnaleźć mężczyzny. Odczuwał ogromny ciężar, jakby robił coś złego, nie zwracając na niego uwagi. Był wdzięczny, że mężczyzna wrócił. Modlił się o jego powrót. W przeciwnym razie, jak powiedział Obiecany Mesjasz ^(as), nadal byłby bardzo zaniepokojony.

Kalif ^(aba) powiedział, że był mężczyzna, który regularnie przychodził do meczetu. Siadał przy oknie i wołał: „Ghulam Ahmad, potrzebuję rupii”. Obiecany Mesjasz ^(as) często był zajęty różnymi ważnymi pracami i przez cały czas ten człowiek okresowo wołał w ten sam sposób. Wielu wydawało się to niestosowne. Jeśli kiedykolwiek go zganili, odpowiadał, mówiąc: „Czy ja zwracałem się do ciebie z prośbą? Przyszedłem poprosić Ghulama Ahmada”. Jeśli kiedykolwiek Obiecany Mesjasz ^(as) dowiedział się, że ktoś zbeształ żebraka, nie podobało mu się to. Zamiast tego uśmiechał się, dając mu trochę pieniędzy. Standardem Obiecanego Mesjasza ^(as) było nigdy nie zostawiać żebraka proszącego zbyt długo.

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że żebrak pewnego razu podszedł do Obiecanego Mesjasza ^(as). Ciągle powtarzał „Datta, Datta”, co oznacza „dobroczyńca”. Innymi słowy, prosił Obiecanego Mesjasza ^(as) o pieniądze. Obiecany Mesjasz ^(as) odpowiedział żebrakowi, mówiąc: „Allah jest Dobroczyńcą”. Następnie udał się do swego domu. Później, gdy Obiecany Mesjasz ^(as) wyszedł ze swojego domu, żebrak powiedział: „Allah jest Dobroczyńcą i proszę cię, abyś mi coś dał”. Na to Obiecany Mesjasz ^(as) dał mu trochę pieniędzy. Tak więc Obiecany Mesjasz (as) był nie tylko hojny. Ale także starał się przekazywać takie nauki.

Hudhur ^(aba) powiedział, że pewnego razu Obiecany Mesjasz ^(as) przemawiał do grupy ludzi, gdy podszedł żebrak i głośno poprosił go o coś. Jednemu z członków zgromadzenia nie spodobało się, że żebrak przerywał przemowę Obiecanego Mesjasza ^(as), więc zamknął drzwi. Widząc to Obiecany Mesjasz ^(as), powiedział osobie, która zamknęła drzwi, aby poszła do jego domu i przyniosła coś żebrakowi. Wtedy Obiecany Mesjasz ^(as) powiedział: „Niedobrze jest zamykać drzwi przed żebrakiem”.

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że był żebrak, który miał zwyczaj przychodzić do Obiecanego Mesjasza ^(as) i prosić go o różne kwoty pieniędzy. Nadal prosił Obiecanego Mesjasza ^(as), nawet gdy był zajęty. Nie odszedł, dopóki nie otrzymał tego, o co prosił. Obiecany Mesjasz ^(as) z czasem poznał tego żebraka. Powiedział, że należy mu po prostu dać dowolną kwotę, o jaką poprosi.

Darowizny na projekty służące ludzkości

Khalifatul Masih ^(aba) powiedział, że pewnego razu ktoś powiedział Obiecanemu Mesjaszowi ^(as), że podszedł do niego ktoś, kto powiedział, że chce zbudować studnię w lesie, aby zapewnić wygodę podróżnym. Obiecanemu Mesjaszowi ^(as) spodobał się ten pomysł. Dał mu 200 rupii na ten projekt. W ten sposób Obiecany Mesjasz ^(as) nie tylko nauczał i nakazywał służbę ludzkości, ale także sam ją ucieleśniał i dawał przykład.

Pomaganie nawet tym, którzy okazują wrogość

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że pewnego razu ktoś podszedł do Obiecanego Mesjasza ^(as). Zaczął z nim debatować, w trakcie czego użył niestosownego języka wobec Obiecanego Mesjasza ^(as). Po zakończeniu tej rozmowy mężczyzna wysłał notatkę do Obiecanego Mesjasza ^(as). Napisał, że potrzebuje pomocy finansowej. Obiecany Mesjasz ^(as) natychmiast wysłał mu 15 rupii. Stało się tak pomimo faktu, że zaledwie kilka chwil wcześniej mężczyzna użył bardzo niestosownego języka wobec Obiecanego Mesjasza ^(as).

Rzeczywiście, Obiecany Mesjasz ^(as) udzielił temu człowiekowi pomocy finansowej po cichu. Nikt inny, poza dwoma zaangażowanymi w sprawę, o tym nie wiedział. Dopiero gdy mężczyzna później opublikował ten incydent w gazecie, inni dowiedzieli się o wzniosłym charakterze i hojności Obiecanego Mesjasza ^(as). Nawet wobec tych, którzy go krytykowali.

Stawianie innych ponad sobą

Khalifatul Masih ^(aba) powiedział, że Obiecany Mesjasz ^(as) był nie tylko hojny i otwarty na prośby o pomoc. Rozumiał także, w jaki sposób ludzie mogą o coś prosić. Pewnego razu ktoś pochwalił kapelusz, który Obiecany Mesjasz ^(as) miał na sobie. W odpowiedzi Obiecany Mesjasz ^(as) natychmiast zdjął kapelusz z głowy i wręczył go mężczyźnie, który go pochwalił.

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że pewnego razu, Obiecany Mesjasz ^(as) poważnie zachorował. Do tego stopnia, że ​​nie mógł uczestniczyć w modlitwie w meczecie. Wtedy otrzymał list z prośbą o receptę na lekarstwa oraz jeden ze swoich płaszczy. W tym stanie choroby Obiecany Mesjasz ^(as) odpowiedział na ten list, wysyłając mu receptę i jeden ze swoich płaszczy. Ten incydent pokazuje, jak Obiecany Mesjasz ^(as), nawet w stanie ciężkiej choroby, spełniał prośby swoich sług. Ignorował wszelkie dolegliwości fizyczne.

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że w radosnych okolicznościach ludzie wysyłali Obiecanemu Mesjaszowi ^(as) pewną sumę pieniędzy. To w celu by w Qadian można było zorganizować posiłek upamiętniający to wydarzenie. Często zdarzało się, że ludzie nie zdawali sobie sprawy, że takie przygotowania w Qadian oznaczałyby konieczność zorganizowania posiłku dla dużej liczby osób wokół Obiecanego Mesjasza ^(as). Zatem wysyłana kwota nie była wystarczająca. Dlatego Obiecany Mesjasz ^(as) sam uzupełniał niedobór. Dodawał z własnych funduszy, aby umożliwić przygotowanie posiłku dla mieszkańców Qadian.

Jego Świątobliwość ^(aba) modlił się, aby Allah pozwolił każdemu rozwinąć te same cechy moralne, które Obiecany Mesjasz ^(as) wykazał w całkowitym podporządkowaniu swemu mistrzowi, Świętemu Prorokowi Muhammadowi ^(sa).

Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.