Przykładne zaufanie Obiecanego Mesjasza (as) do Allaha
Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania.
Zaufanie i poleganie Obiecanego Mesjasza na Bogu
Po wyrecytowaniu Taszahhud, Ta’ałłuz i Sury al-Fatihah, Khalifatul Masih Hadhrat Mirza Masroor Ahmad (aba) wyrecytował następujący werset Świętego Koranu:
Powiedz: „Nie proszę was o żadną za to nagrodę ani nie jestem z tych, którzy oddają się udawaniu. (Koran, 38:87)
Khalfiatul Masih (aba) powiedział, że w tym wersecie Bóg polecił Prorokowi (sa), aby ogłosił, że przesłanie, które głosił, służy wyłącznie dobru ludzi, poprawi ich życia na tym świecie oraz w życiu pozagrobowym. Nie oczekiwał żadnej nagrody ani rekompensaty w zamian. Jego rekompensatą miał być Ten, który posiada wszystkie skarby we wszechświecie. A on nie potrzebował ani nie pragnął ziemskich skarbów. Sam Bóg już zaspokajał wszystkie jego podstawowe potrzeby i nie potrzebował niczego więcej. Taka była prostota Proroka (sa), która wyrażała się na różne sposoby w całym jego życiu.
Pragnienie Świętego Proroka (sa), by zostać wywyższonym wśród pokornych
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że pewnego razu Święty Prorok (sa) powiedział: „Synowie Adama nie mają prawa do niczego, poza tym, że powinni mieć jeden dom, wystarczającą ilość ubrań, aby się okryć, suchy chleb i wodę”. W rzeczywistości Święty Prorok (sa) opisywał sposób, w jaki sam żył.
Kalif (aba) powiedział, że przy innej okazji Prorok (sa) polecił nam kochać biednych.
Modlił się: „O Allahu, pozwól mi żyć w pokorze i umrzeć w pokorze, i wychować mnie wśród pokornych”.
Podobnie, namawiając wierzących do prostoty, Prorok (sa) radził, że prostota jest częścią wiary. Prorok (sa) powiedział również, że Allah z pewnością kocha wierzących, którzy są biedni, unikają żebractwa i mają rodziny. Można uniknąć żebractwa, żyjąc w prostocie i zadowoleniu.
Biedni wejdą do raju przed bogatymi
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że kiedyś niektórzy biedni migranci poskarżyli się Prorokowi (sa), mówiąc, że Bóg dał pierwszeństwo bogatym nad nimi. Prorok (sa) odpowiedział, mówiąc, że biedny wierzący wejdzie do Raju 500 lat przed bogatym. Tak więc, jakże szczęśliwi są ci, którzy żyją w prostocie i zadowoleniu. Jednak dzisiaj świat promuje mentalność chciwości do tego stopnia, że umysły ludzi skupiają się tylko na świecie. Ci, którzy trzymają się rady Proroka (sa) z pewnością otrzymają nagrodę Allaha. Jednocześnie nie oznacza to, że należy siedzieć bezczynnie. Raczej oznacza to, że należy dążyć i podejmować wszelkie możliwe wysiłki. Następnie, po uczynieniu tego, należy skłaniać się ku życiu w prostocie i prowadzeniu życia w zadowoleniu.
Hudhur (aba) powiedział, że Prorok (sa) radził kiedyś, aby żyć na świecie jak wędrowiec. Gdy jest poranek, nie spodziewaj się nocy. A gdy jest noc, nie spodziewaj się poranka. W zdrowiu zatroszcz się o czas choroby. W życiu przygotuj się na śmierć. Innymi słowy, w każdym stanie należy pamiętać o zadowoleniu Boga i spotkaniu z Nim.
Niezadowolenie Świętego Proroka (sa) z powodu nadmiernych pochwał
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Prorok (sa) radziłby, aby nie przesadzać w chwaleniu go, tak jak chrześcijanie zrobili w przypadku Jezusa (as) i w ten sposób uważali go za Boga. Prorok (sa) poradził swoim towarzyszom, aby mówili, że jest po prostu sługą Boga i Jego Posłańcem (sa).
Pewnego razu ktoś udał się do Proroka (sa). Powiedział, że jest ich przywódcą. Prorok (sa) odpowiedział, że prawdziwym przywódcą jest Bóg. Mężczyzna powiedział wtedy, że Prorok (sa) jest największy wśród nich pod względem dobroci i życzliwości. Prorok (sa) nakłonił go, aby zaprzestał takiej rozmowy i wrócił do właściwego tematu, który chciał omówić, aby Szatan go nie podburzył. Prorok (sa) nauczał nie tylko prostoty, ale także unikania nawet najsubtelniejszych form przypisywania Bogu partnerów.
Kalif (aba) powiedział, że pewnego razu grupa dziewcząt biła w bęben i śpiewała pieśni wychwalające męczenników z Badr, a także Proroka (sa). Czyniąc to, powiedziały, że wśród nich jest prorok, który wie, co wydarzy się następnego dnia. Prorok (sa) powstrzymał je, ponieważ ich pochwały posunęły się za daleko i zaczęły przeradzać się w dodawanie współtowarzyszy Bogu. Prorok (sa) nakazał im zaprzestać tych pochwał i powrócić do początkowego tematu męczenników z Badr.
Jego proste życie w domu
Khalifatul Masih (aba) powiedział, że Prorok (sa) miał mały dom o wymiarach nie większych niż dziesięć na piętnaście stóp, który służył jako jego mieszkanie przy Meczecie Proroka. Gdy Prorok (sa) się ożenił, podobne pokoje przygotowane jako domy. Podczas gdy inne domy w mieście były budowane z kamienia, domy Proroka (sa) były budowane z gliny i palm daktylowych. Według niektórych relacji, pokoje te miały pięć metrów na cztery metry, a dach był na tyle wysoki, że można było podnieść rękę i go dotknąć. Po śmierci Proroka (sa) większość tych domów została zburzona, ale niektórzy Towarzysze pragnęli, aby pozostały stojące, aby ludzie z daleka i szeroko mogli przyjść i zobaczyć wielką prostotę, z jaką żył Prorok (sa).
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Prorok (sa) nie miał łóżka. Zamiast tego spał na łóżku polowym na podłodze. Jego żona Hazrat A’iszah (ra) powiedziała, że często mieli w domu tylko daktyle oraz wodę do jedzenia i picia. Rzeczywiście, w dniu śmierci Proroka (sa), jedynym jedzeniem i napojem w domu były daktyle i woda.
Hudhur (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który pisze:
,,Pomyślcie tylko, jak do ostatniego tchnienia Święty Prorok (sa) niezłomnie i niewzruszenie trzymał się swego twierdzenia do proroctwa w obliczu niezliczonych niebezpieczeństw i tylu wrogów, krytykantów i gróźb. Prześladowania i trudności, które znosił latami, zdawały się wykluczać wszelkie możliwości sukcesu i narastały z dnia na dzień. Jego cierpliwa reakcja na nie wyraźnie wykluczała wszelkie plany osiągnięcia korzyści materialnych. Wręcz przeciwnie, w chwili, gdy ogłosił swoje twierdzenie do proroctwa, stracił nawet to niewielkie poparcie, które już miał. Jednym oświadczeniem narobił sobie niezliczonych wrogów i sprowadził na siebie niezliczone udręki. Został zmuszony do wygnania, ścigany przez krwiożerczych wrogów.
Jego dom i majątek zostały zniszczone, a wielokrotnie próbowano go otruć. Ci, którzy kiedyś byli jego życzliwi, zwrócili się przeciwko niemu, a przyjaciele stali się wrogami. Ciężkie trudności, które znosił tak długo i z taką odwagą, nie mogłyby być tolerowane przez zwodniczego oszusta.
A kiedy w końcu islam odniósł zwycięstwo i nastał czas pokoju i dobrobytu, nie zgromadził on żadnego bogactwa. Nie zbudował sobie żadnych cytadeli ani rezydencji, nie zgromadził zapasów na luksusowe i królewskie życie i nie dokonał żadnych osobistych nabytków. Przeciwnie, rozdał wszystko sierotom, potrzebującym, wdowom i obciążonym długami. Sam nigdy nie zaznał pełnego posiłku.’’ ( Barahin-e-Ahmadyyat, część I, tłumaczenie angielskie, s. 127-128)
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że według Hazrat A’iszah (ra), łóżko Proroka (sa) było zrobione ze skóry i wypchane liśćmi palmy daktylowej. Hazrat Hafsah (ra) powiedziała, że zwykła robić dwa zagięcia na prześcieradle, na którym spał Prorok (sa). Pewnej nocy pomyślała, że dla wygody Proroka (sa) powinna złożyć je cztery razy. Następnego ranka Prorok (sa) zapytał czy zmieniła mu pościel. Odpowiedziała, że to ta sama pościel, ale złożyła ją cztery razy. Prorok (sa) poprosił ją, aby nadal ścieliła łóżko tak, jak robiła to wcześniej. Aby dodatkowy komfort nie utrudniał wstawania na modlitwę.
Nie oznacza to, że Święty Prorok (sa) miał faktycznie trudności ze wstawaniem do modlitwy. W tej sytuacji stopień obaw Proroka Świętego (sa) co do przyszłości nie powinien być nawet najmniejszym ograniczeniem możliwości odprawiania modlitwy.
Jego spojrzenie na życie pozagrobowe, a nie na ten świat
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że pewnego razu Hazrat Umar (ra) odwiedził Proroka (sa) w jego domu. Kiedy wszedł do pokoju Proroka (sa), Prorok (sa) leżał na szorstkiej macie z trawy. Hazrat Umar (ra) mógł dostrzec ślady szorstkiego łóżka na plecach Proroka (sa). To doprowadziło Hazrat Umara (ra) do łez, gdy powiedział, że Prorok (sa) żyje w takich warunkach, podczas gdy Cezar i Chosroes żyją w takim luksusie. Prorok (sa) odpowiedział: „Czy nie jesteście zadowoleni, że oni mają ten świat, podczas gdy my mamy życie pozagrobowe?”
Jego rada dla córki
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Prorok (sa) również nakazał swoim dzieciom, by kierowały się prostotą. Pewnego razu jego córka Hazrat Fatimah (ra) przyszła do niego i poskarżyła się na trudności, jakie napotykała przy miażdżeniu ziarna. W tym czasie Prorok (sa) otrzymał kilku niewolników. Hazrat Fatimah (ra) wróciła do domu Proroka (sa), aby poprosić o przydzielenie jej jednego z nich, ale go tam nie zastała.
Później, gdy Prorok (sa) wrócił do domu, Hazrat A’isza (ra) powiedziała mu, że Hazrat Fatima (ra) przyszła go odwiedzić. Prorok (sa) udał się więc do jej domu. Powiedział:
„Czyż nie mam ci powiedzieć o czymś, co jest nawet lepsze niż to, o co prosiłaś? Chodzi o to, że kiedy leżysz w swoim łóżku, wychwalaj imię Boga, mówiąc 34 razy „Allah jest Największy”, 33 razy „Święty jest Allah” i 33 razy „Wszelka chwała należy do Allaha”.”
To jest lepsze niż posiadanie niewolnika. Praktyką Proroka (sa) było to, że cokolwiek otrzymał w bogactwie lub w niewolnikach, nie zatrzymywał tego dla siebie ani swojej rodziny, ale rozdawał to wszystko ludziom.
Przykład dla mężów, jak traktować swoje żony
Khalifatul Masih (aba) powiedział, że w czasie ślubu Hazrat Fatimy (ra), Prorok (sa) wysłał ją do jej nowego domu z jedwabną tkaniną, skórzaną poduszką, włóknami daktyli, dwoma młynkami do ziarna i bukłakiem na wodę. Taka była prostota Proroka (sa). Gdyby chciał, mógłby wysłać więcej.
Ludzie często zaciągają pożyczki, aby wysyłać rzeczy ze swoimi córkami. Towarzyszki Proroka (sa) chętnie by mu pomogły. Jednak Prorok (sa) wybrał prostotę. Ślub Hazrat Fatimy (ra) był również bardzo prosty. Goście otrzymali daktyle, winogrona i wodę. W ten sposób Prorok (sa) nauczył swoją córkę, aby przyjęła prostotę i skupiła się na osiągnięciu zadowolenia Boga.
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że życie rodzinne Proroka (sa) również było proste. Zapytany, co Prorok (sa) robił w domu, Hazrat A’iszah (ra) odpowiedział, że pomagał w różnych obowiązkach domowych. Następnie, gdy nadchodził czas modlitwy, szedł ją odprawiać.
Hudhur (aba) powiedział, że wiele kobiet pisze do niego, twierdząc, że ich mężowie przyjmują w domu bardzo okrutne i kontrolujące zachowanie. Podczas gdy przykład Proroka (sa) był całkowicie przeciwny. Powinny się nad tym zastanowić i przyjąć przykład ustanowiony przez Proroka (sa).
Skromne życie proroków
Kalif (aba) powiedział, że pewnego razu Święty Prorok (sa) i jego Towarzysze przechodzili obok drzew owocowych. Święty Prorok (sa) powiedział Towarzyszom, aby zjedli owoce z pewnego drzewa, ponieważ jego owoce były bardzo słodkie. Towarzysze zapytali go, skąd o tym wie. Święty Prorok (sa) odpowiedział, że wiedział o tym z czasów, gdy był pasterzem. Zatem Bóg nie pragnie, aby prorocy pochodzili ze wzniosłych żyć. Raczej, tak jak Święty Prorok (sa), pochodzą z życia pełnego pracy i prostoty.
Hudhur (aba) powiedział, że jest zapisane, iż pewnego dnia, gdy Prorok (sa) wracał do domu, zatrzymała go starsza kobieta. Zaczęła mu opowiadać o okolicznościach swojego życia. Prorok (sa) cierpliwie jej słuchał, aż skończyła. Osoba towarzysząca Prorokowi (sa) pomyślała sobie, że to nie może być król, ponieważ królowie nie posiadają takiej moralności. Następnie mężczyzna odprowadził Proroka (sa) do jego domu, zobaczył skórzaną matę, na której spał Prorok (sa). Ponownie pomyślał, że ten człowiek nie może być świeckim królem. Widząc wielką prostotę Proroka (sa), ten człowiek był tak poruszony, że przyjął islam.
Apel o modlitwę za Ahmadi w Pakistanie i Malezji
Khalifatul Masih (aba) zaapelował o modlitwę za Ahmadi w Pakistanie. Niesprawiedliwi i okrutni ludzie, kierujący się osobistymi interesami, wykorzystują imię Boga i Jego Posłańca (sa), by dopuszczać się okrucieństw wobec Ahmadi. Z obawy przed duchownymi, ustawodawcy boją się nawet przyznać wolność więźniom Ahmadi, którzy są przetrzymywani jedynie ze względu na swoją wiarę. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah szybko pociągnął tych złoczyńców do odpowiedzialności.
Hudhur (aba) powiedział, że Ahmadi w Pakistanie powinni zwrócić szczególną uwagę na przesyłanie pozdrowień Świętemu Prorokowi (sa), modlitwę o przebaczenie i recytowanie modlitw, które zalecił jakiś czas temu.
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że sytuacja Ahmadi w Malezji jest również niepewna. Rząd jest niesprawiedliwy wobec Ahmadi. Na meczety Ahmadi przeprowadzane są bezpardonowe naloty.
Kalif (aba) modlił się, aby Allah chronił Ahmadi w Malezji.
Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.