Obiecany Mesjasz(as): Podążanie ścieżką Mistrza(sa) w prostocie
Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania.
„Życie Obiecanego Mesjasza (as) pełne prostoty”
Po wyrecytowaniu Taszahhud, Ta’ałłuz i Sury al-Fatihah, Khalifatul Masih Hadhrat Mirza Masroor Ahmad (aba) powiedział, że w poprzednich kazaniach przedstawiał przykłady dotyczące przykładu, jaki dał Święty Prorok (sa) w prowadzeniu prostego życia. Dzisiaj Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że przedstawi historie prawdziwego sługi Świętego Proroka (sa) – Obiecanego Mesjasza (as) – i jak on również wiódł proste życie.
Khalifatul Masih (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który pisze:
„Objawiono mojemu pokornemu ja, że z powodu mojej łagodności, pokory, zaufania Bogu, szczerości, Znaków i [niebiańskiego] światła, przypominam Masiha z jego poprzedniego życia. I że natura tego pokornego człowieka i natura Masiha są do siebie bardzo podobne, jakby były dwoma kawałkami tego samego klejnotu lub dwoma owocami tego samego drzewa. Harmonia między nami jest tak wielka, że duchowe oko niewiele może nas rozróżnić.
Istnieje również wyraźne podobieństwo, polegające na tym, że Masih [Mesjasz] był wyznawcą i sługą wiary doskonałego i wzniosłego Proroka, tj. Musy [Mojżesza], a jego Ewangelia jest gałęzią Tory, a ten pokorny również jest jednym z najpokorniejszych sług tego majestatycznego Proroka, który jest Sayyidur-Rusul [Naczelnym wszystkich Posłańców] i Koroną wszystkich Posłańców. Jeśli są Hamidami [Tym, który chwali Allaha], on jest Ahmadem [Tym, który chwali Allaha w najwyższym stopniu], a jeśli są Mahmudami [Tym, który jest chwalony], on jest Muhammadem [Tym, który jest chwalony w najwyższym stopniu] — niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim. ( Barahin-e-Ahmadiyya Część IV, Tłumaczenie angielskie, s. 374-375)
Prostota w życiu codziennym
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że pewnego razu Obiecany Mesjasz (as) wybrał się na spacer, gdy rozpoczęła się dyskusja na temat śmierci Jezusa (as). W miarę trwania rozmowy Obiecany Mesjasz (as) dotarł do sadu, gdzie usiadł.
W trakcie rozmowy ktoś powiedział Obiecanemu Mesjaszowi (as), że teraz nawet niektórzy chrześcijanie akceptują śmierć Jezusa (as) . Zatem być może można by zakończyć rozmowę. Obiecany Mesjasz (as) odpowiedział, że temat ten ciągle powraca i nadal trzeba go poruszyć. Obiecany Mesjasz (as) szedł dość szybko. Jego towarzysze spieszyli się, próbując dotrzymać mu kroku. W trakcie czasami ich stopy uderzały o laskę Obiecanego Mesjasza (as). Jednak Obiecany Mesjasz (as) nic nie mówił i szedł dalej.
Khalifatul Masih (aba) powiedział, że czasami, gdy błogosławiona żona Obiecanego Mesjasza (as) towarzyszyła mu na spacerze, dołączały do niej również inne kobiety. W pewnym momencie, gdy Obiecany Mesjasz (as) siadał w ogrodzie, kobiety również siadały na trawie. W tym czasie Obiecany Mesjasz (as) udzielał im różnych rad i wskazówek. Mówiono, że było to bardzo proste i nieformalne spotkanie.
Hudhur (aba) powiedział, że pewnego ranka Obiecany Mesjasz (as) wyszedł na spacer. Powiedział o jednym z towarzyszy, że recytował on Święty Koran w niezwykle piękny sposób. Podczas spaceru Obiecany Mesjasz (as) poprosił go o recytację fragmentu Świętego Koranu. Z wielką prostotą Obiecany Mesjasz (as) usiadł na skraju pola i słuchał recytacji. Po jej zakończeniu Obiecany Mesjasz (as) kontynuował spacer.
Naśladowanie Świętego Proroka (sa) w prostocie
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że podczas spacerów Obiecany Mesjasz (as) nie miał nic przeciwko temu, jeśli ktoś go wyprzedzał i szedł przed nim. Nawet jeśli kurz i brud wzbijały się w powietrze, gdy szli przed nim, Obiecany Mesjasz (as) nie miał nic przeciwko. Podobnie, gdyby ktoś przypadkowo wpadł na Obiecanego Mesjasza (as) podczas spaceru, nie miałby nic przeciwko ani nie skomentowałby tego. Wielokrotnie zdarzało się, że osoba z zewnątrz odwiedzała meczet. Z powodu nieznajomości błędnie myślała, że Hazrat Hakim Maulvi Nooruddin (ra) jest Obiecanym Mesjaszem i spotykała się z nim pierwsza. Jednak Obiecany Mesjasz (as) nic im nie mówił. To było coś, czego Obiecany Mesjasz (as) nauczył się i wcielił w życie na przykładzie swojego mistrza, Proroka (sa).
Kalif (aba) powiedział, że jedną z najważniejszych cech życia Obiecanego Mesjasza (as) było to, że nie brał udziału w żadnym rodzaju upiększeń ani ostentacji. Pewnego razu Obiecany Mesjasz (as) udał się do Dera Baba Nanak, aby zobaczyć płaszcz Guru Baby Nanaka. Gdy tam dotarł, Obiecany Mesjasz (as) usiadł pod drzewem ze swoimi towarzyszami. Obiecany Mesjasz (as) siedział tam wśród swoich towarzyszy jak wszyscy inni, bez żadnego specjalnego miejsca przeznaczonego dla niego do siedzenia.
Kiedy miejscowi mieszkańcy poszli spotkać się z Obiecanym Mesjaszem (as), pomyśleli, że Mualvi Muhammad Ahsan (ra) był Obiecanym Mesjaszem (as) i zaczęli się z nim witać`. Nie zdawali sobie sprawy, że byli w błędzie, dopóki nie skierował ich do Obiecanego Mesjasza (as). Dlatego też Obiecany Mesjasz (as) nie preferował żadnego szczególnego miejsca do siedzenia. Siadał wśród innych, jakby był jednym z nich.
Głęboki wpływ prostoty Obiecanego Mesjasza (as)
Khalifatul Masih (aba) powiedział, że pewnego razu ktoś odwiedził Obiecanego Mesjasza (as), aby złożyć mu przysięgę wierności. Obiecany Mesjasz (as) zaprosił go do środka i posadził na wygodnej części charpoy(przyp. tłumacz., rodzaj łóżka z plecionką zamiast materaca). Sam usiadł na samym brzegu charpoy, gdzie przywiązano liny, aby napiąć powierzchnię charpoy. Człowiek ten był zdumiony, że był zwykłym gościem, a jednak dano mu wygodne miejsce do siedzenia. Podczas gdy Obiecany Mesjasz (as), pomimo swojego wysokiego statusu, usiadł na samym brzegu, co było bardzo niewygodne.
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że w dniach debaty z Abdullahem Athamem, pułkownik Altaf Ali Khan chciał porozmawiać z Obiecanym Mesjaszem (as) prywatnie. Zorganizowano więc to. Kiedy wyszedł ze spotkania z Obiecanym Mesjaszem (as), łzy płynęły mu z oczu. Zapytany, co się stało. Powiedział, że podczas gdy siedział w środku, Obiecany Mesjasz (as) siedział na ziemi, a tylko jego kolano spoczywało na macie. Obiecany Mesjasz (as) pomyślał, że pułkownik może nie woleć siedzieć tylko na macie. Obiecany Mesjasz (as) położył zatem własne prześcieradło na macie, aby było dla pułkownika wygodniej. Pułkownik powiedział Obiecanemu Mesjaszowi (as), że chociaż jest chrześcijaninem, nie ma żadnych zastrzeżeń co do siedzenia na macie Obiecanego Mesjasza (as).
Zatem zdjął prześcieradło i usiadł. Następnie zaczął rozmawiać z Obiecanym Mesjaszem (as) o swoich trudnościach, takich jak nadmierne picie. Choć pragnął przyjąć islam, martwił się trudnościami z porzuceniem złych nawyków. Obiecany Mesjasz (as) poradził mu, aby nieustannie zabiegał o przebaczenie u Boga i odmawiał pięć codziennych modlitw.
Hudhur (aba) powiedział, że pewnego razu Hazrat Mufti Muhammad Sadiq (ra) siedział z Hazrat Hakim Maulvi Nooruddin (ra) w swojej klinice. Wtedy Obiecany Mesjasz (as) również poszedł sam do kliniki, trzymając w ręku kilka książek. Obiecany Mesjasz (as) zajął miejsce obok pozostałych dwóch. Obiecany Mesjasz (as) powiedział, że przyniósł kilka dodatkowych egzemplarzy swojej książki Surma Chashma-e-Arya, aby mogły zostać rozdane według jego uznania. Hazrat Mufti Muhammad Sadiq (ra) poprosił o kopię, a Obiecany Mesjasz (as) natychmiast mu ją dał.
Obiecany Mesjasz (as) przyszedł, aby przemienić zwierzęta w ludzi
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Obiecany Mesjasz (as) nie życzyłby sobie, aby traktowano go w jakikolwiek sposób specjalnie. Mówi się, że gdy wybitni przywódcy odwiedzali jakieś miejsce, z szacunku dla nich, zamiast by ich powóz ciągnięty był przez konie, lokalna młodzież ciągnęła swój powóz po przybyciu do miasta. Obiecany Mesjasz (as) cieszył się o wiele wyższym statusem niż jakikolwiek inny światowy przywódca. Pewnego razu, gdy Obiecany Mesjasz (as) odwiedzał Lahore, kilku młodzieńców postanowiło, że potraktują Obiecanego Mesjasza (as) podobnie i będą ciągnąć jego powóz. Jednak Obiecany Mesjasz (as), widząc to, nakazał sprowadzić konie. Powiedział: „Nie przyszedłem, aby przemienić ludzi w zwierzęta, lecz aby przemienić zwierzęta w ludzi”. Innymi słowy, Obiecany Mesjasz (as) powiedział, że jego misją jest ożywienie duchowości i moralności w ludziach.
Khalifatul Masih (aba) stwierdził, że w przyszłości będzie nadal przedstawiał podobne wydarzenia.
Modlitwy pogrzebowe
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że poprowadzi modlitwy pogrzebowe następujących osób:
Al-Haj Sheikh Yusuf Usman Kambulaya był misjonarzem w Tanzanii. Pozostawił siedmioro dzieci i kilkoro wnucząt. Jego ojciec był jednym z pierwszych, którzy przyjęli Ahmadiyyat w Tanzanii. Al-Haj Sheikh Yusuf Usman Kambulaya był oddany służbie wierze. Naprawdę służył wierze do ostatniego tchnienia, pomimo słabego zdrowia i podeszłego wieku.
Jego rodzina mówi, że był dobrym ojcem. Dobrze wychował swoje dzieci i wszystkie one teraz służą Wspólnocie na różnych stanowiskach. Posiadał wiele cech moralnych. Kochał Boga, Proroka (sa), Obiecanego Mesjasza (as) i instytucję Kalifatu. Był praktycznym przykładem „Miłości dla wszystkich, nienawiści dla nikogo”. Pewnego razu, z okazji Eid, jego zasiłek został opóźniony i miał pewne trudności. Jednak tuż przed Eid ktoś dał mu prezent pieniężny, który pokrył wszystkie jego wydatki. Przypisywał to zachowaniu wiary i zaufania do Boga. Także temu, że Bóg nigdy nie opuszcza swoich prawdziwych sług. Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że jest to przykład dla wszystkich czcicieli życia.
Dwa lata przed śmiercią przeszedł poważną operację. Został przyjęty na oddział intensywnej terapii. W tym stanie kontynuował pracę nad tłumaczeniem księgi Obiecanego Mesjasza (as). Zalecono mu odpoczynek. Ale powiedział, że musi kontynuować pracę, ponieważ wierzył, że otrzymał więcej życia, aby dokończyć to zadanie zlecone mu przez ówczesnego kalifa.
Hudhur (aba) powiedział, że syn szejka Al-Hadża Yusufa Usmana Kambulaji prowadził firmę wynajmującą lokal w budynku należącym do Kościoła rzymskokatolickiego. Z powodu sporu biskup zarządzający budynkiem usiłował eksmitować firmę. Jednak stale miał sny, w których odradzano mu podejmowanie działań przeciwko tej firmie. Zamiast więc eksmitować firmę, postanowił zbadać sprawę dokładniej. Po czym dowiedział się, że szejk Al-Hadża Yusuf Usman Kambulaji był ojcem właściciela firmy. Zrozumiał, dlaczego miał te sny – ponieważ ten człowiek był honorowy i oddany wierze. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah wywyższył jego pozycję i nadal obdarzał Wspólnotę tak pracowitymi i oddanymi sługami.
Amatul Shafi żona kapitana Mahmuda Ahmada Khana, wnuczka Hazrata Mirzy Shariifa Ahmada, Hazrata Nawaba Amatula Hafiza i córka Sahibzada Pułkownika Mirzy Dauda Ahmada i Zakii Begum. Służyła na różnych stanowiskach na szczeblu lokalnym w Karaczi. Jej ślub został ogłoszony przez Trzeciego Kalifa (rh), w którym udzielił on wielu wskazówek. Bardzo troszczyła się o swoich krewnych i służyła swoim teściom. Czwarty Kalif (rh) powiedział, że osiągnęła niebo służąc również swojej drugiej matce. Bezinteresownie pomagała innym. Jeden z jej wnuków jest misjonarzem. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah umożliwił mu wypełnianie obowiązków pobożności ze szczerością. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah udzielił przebaczenia i miłosierdzia zmarłemu.
Abdul Rafiq Jidran z USA. Pozostawił syna, cztery córki i ośmioro wnucząt. Jego ojciec i starszy wujek zginęli śmiercią męczeńską w Pakistanie w 1999 roku. Służył jako wyznawca w ramach programu Nusrat Jahan, w ramach którego służył w Ghanie. Służył tam w tym samym czasie, gdy Jego Świątobliwość (aba) pełnił służbę w Ghanie. Jego Świątobliwość (aba) zauważył, że był bardzo lojalny, pracowity i szczery. Był bardzo dobrym przyjacielem. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah udzielił mu przebaczenia. Wywyższył jego pozycję i pozwolił jego dzieciom kontynuować dziedzictwo jego cnót.
Salima Tabassum, żona zmarłego Mirzy Abdula Hamida z Mirpurkhas w prowincji Sindh, pozostawiła po sobie dwóch synów, dwie córki i liczne wnuczęta. Jej syn służy jako misjonarz w Hiszpanii i nie mógł uczestniczyć w pogrzebie matki z powodu służby. Miała szczególną więź z Bogiem. Była pionierką w służbie dla społeczności. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah udzielił jej przebaczenia, wywyższył ją i pozwolił jej dzieciom kontynuować dziedzictwo jej cnót.
Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.