Tahrik-e-Dżadid 2026: Wydaj to, co cenisz - Stowarzyszenie Muzułmańskie Ahmadiyya
W imię Allaha Miłosiernego Litościwego
Nie ma nikogo godnego czci oprócz Allaha i Muhammad jest Jego Posłańcem
Muzułmanie którzy wierzą w Mesjasza,
Hazrat Mirza Ghulam Ahmad Qadiani (as)
Powiązane treści

Tahrik-e-Dżadid 2026: Wydaj to, co cenisz

Khalifatul Masih V, Piąty Następca Obiecanego Mesjasza

Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania.

„Wydawanie z tego, co kochasz” – prawdziwa filozofia poświęcenia

Po wyrecytowaniu Taszahhud, Ta’ałłuz i Sury al-Fatihah, Khalifatul Masih Hadhrat Mirza Masroor Ahmad (aba) powiedział, że Allah, Bóg Wszechmogący, mówi w Świętym Koranie:

„Nie osiągniecie sprawiedliwości, dopóki nie będziecie łożyć z tego co miłujecie. A jeśli coś wydajecie, Allah z pewnością o tym wie.” (Koran, 3:93)

Jak Towarzysze osiągnęli zadowolenie Boga Wszechmogącego

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że zapisano, iż kiedy ten werset został objawiony, Hazrat Talhah (ra) ofiarował Prorokowi (sa) swój sad zwany Bairuha, który kochał, w imię Allaha. Znajdujemy liczne przykłady ogromnych poświęceń finansowych Towarzyszy. Te świecące gwiazdy pozostają dla nas przykładem do dziś. Następnie, zgodnie z obietnicami Boga, nastąpiło odrodzenie islamu wraz z erą Obiecanego Mesjasza (as). Za jego czasów Towarzysze również ponieśli wielkie poświęcenia finansowe, ponieważ Obiecany Mesjasz (as) nauczył ich prawdziwej filozofii poświęcenia.

Kalif (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który napisał, że drzwi do sprawiedliwości są wąskie i nie można przez nie przejść, po prostu wydając pieniądze z własnego, bezużytecznego i nadmiernego bogactwa. Przeciwnie, tylko wydając pieniądze z tego, co się kocha, można przejść przez te drzwi. Towarzysze nie osiągnęli stopnia osiągnięcia upodobania Boga przez przypadek. Raczej ich ogromne poświęcenia i trudności, jakie znosili dla Boga, doprowadziły ich do tego stopnia. Po tych przejściowych trudnościach wierzący osiąga wieczny komfort i pokój.

Hudhur (aba) powiedział, że to jest właśnie filozofia głoszona przez Obiecanego Mesjasza (as) i przekazywana jego Towarzyszom. W rezultacie niektórzy Towarzysze nie mieli prawie nic do ubrania poza ubraniami na sobie. Jednak mimo to zgłaszali się, by ponieść wszelkie możliwe ofiary.

Duch poświęcenia jest ważniejszy niż całość

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że ten stopień szczerości i lojalności nie skończył się na nich. Przeciwnie, wraz z upływem czasu, w Społeczności Obiecanego Mesjasza (as) nadal byli ludzie, którzy wychodzili, aby przedstawić ogromne poświęcenia. Wszystko to dlatego, że Obiecany Mesjasz (as) przypomniał światu w tej epoce o prawdziwych i nieskazitelnych naukach Świętego Proroka (sa). Ci ludzie dowiedli, że ich miłość nie była dla ich bogactwa, ale dla wybranej wiary Boga. Często ludzie, którzy są na czele finansowych poświęceń, to ci, którzy na początek nie mają wiele.

Z drugiej strony, bogaci często popadają w nadmierne rozmyślanie o swoim bogactwie. Często ludzie, którzy nie mają wiele, odkładają swoje osobiste potrzeby na bok, aby móc poświęcić się dla dobra Boga. Tego nie pojmą ludzie ze świata. Jak to możliwe, że ludzie mieszkający daleko, którzy nigdy nie spotkali kalifa tamtych czasów i mogli jedynie słyszeć jego głos, są na czele tych, którzy ponoszą znaczące i ogromne ofiary finansowe. To ludzie, którzy pożądają prawości. Ci ludzie przywiązali się do prawdziwego sługi Proroka (sa). Starają się zrozumieć każdą możliwą ścieżkę do osiągnięcia prawości, a następnie podążać nią.

Inspirujące wiarę wydarzenia poświęcenia

Kalif (aba) powiedział, że często przedstawia takie przykłady poświęceń finansowych i zrobi to ponownie dzisiaj.

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że nowy Ahmadi z Gwadelupy uczestniczył w Dżalsa Salana (Dorocznej Konwencji) Muzułmańskiej Wspólnoty Ahmadijja. Tam dowiedział się o systemie finansowym Wspólnoty i o tym, jak ofiary finansowe doprowadziły do ​​wielkiego postępu i służby ludzkości na całym świecie. Uświadomił sobie, że te ofiary finansowe są wydawane wyłącznie dla dobra Boga. Misjonarz wyjaśnił mu tę koncepcję, ale widząc ją na własne oczy, skłonił go do samodzielnego przedstawienia ofiar finansowych poprzez Tahrik-e-Dżadid. Ale to nie wszystko. Przekazał tę samą koncepcję również swojemu synowi, który miał sześć lub siedem lat. Pewnego dnia, szli do parku, do którego wstęp był płatny. Chłopiec sam się odezwał. Powiedział, że po zapoznaniu się z koncepcją ofiary finansowej, życzyłby sobie, aby zamiast wydawać pieniądze na opłatę wstępu do parku, chciał poświęcić je dla Boga i przekazać na Tahrik-e-Dżadid. Taka gorliwość w poświęceniu jest naprawdę zdumiewająca.

Khalifatul Masih (aba) powiedział, że w Gwinei-Konakari jest człowiek, który utrzymuje się ze sprzedaży węgla, a poza tym jest dość biedny. Zadeklarował on 30 000 franków gwinejskich na Tahrik-e-Dżadid. Jego córka również wychodziła za mąż, na co zaoszczędził trochę pieniędzy. Kiedy przypomniano mu o wpłaceniu deklarowanego wkładu na Tahrik-e-Dżadid, miał tylko 30 000 franków gwinejskich, które zaoszczędził na ślub córki. Pomyślał sobie, że prawdziwą cnotę osiąga się poprzez wydawanie pieniędzy z tego, co się kocha, więc poświęcił tę kwotę na Tahrik-e-Dżadid.

Po tym, jak to zrobił, odebrał telefon od syna – syna, który wyjechał za granicę, ale nie dawał znaku życia przez tak długi czas. Rodzina myślała, że ​​zmarł. Nawet odmówiła modlitwę pogrzebową. Syn zadzwonił i powiedział, że rzeczywiście dotarł do Francji i obiecał wysłać ojcu dużą sumę pieniędzy. Mężczyzna był uradowany, że dzięki tej finansowej ofierze udało mu się odnaleźć zaginionego syna. Natomiast kwota, którą poświęcił, zwróciła się.

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że również w Afryce dochodzi do różnych incydentów. Dzieje się tak pomimo faktu, że warunki w wielu krajach afrykańskich są dość niepewne. Terroryzm stał się powszechny. W wielu miejscach panuje niepokój i strach. Jego Świątobliwość (aba) zaapelował do wszystkich o modlitwę o poprawę swoich warunków. Trudno jest żyć w takich warunkach, a tym ludziom trudno jest również wyjechać lub udać się gdziekolwiek indziej. Mimo to, ci szczerzy ludzie nadal dokonują poświęceń finansowych.

Kalif (aba) powiedział, że misjonarz z Nigru napisał, że trudno mu było dotrzeć do niektórych wiosek z powodu ograniczeń rządowych. W rezultacie zbieranie datków wydawało się trudne. Jednak pomimo tych ograniczeń, wioska wysłała misjonarzowi wiadomość, że zebrali swoje datki i prześlą je do domu misyjnego, gdy tylko pojawi się taka możliwość. W końcu, gdy udało im się dostarczyć kwotę do domu misyjnego, misjonarz otworzył ją i zobaczył, że była większa niż w poprzednich latach. Stało się tak pomimo faktu, że warunki były znacznie gorsze. Taka jest szczerość tych ludzi, że w obliczu poważnego niebezpieczeństwa i strachu nadal ponoszą ogromne ofiary. Wręcz przeciwnie, wygląda to tak, jakby nadal czekali na okazje do złożenia ofiary.

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że pierwszym Ahmadi w Argentynie był znany dziennikarz. Później, z powodu choroby, trudno mu było opuszczać dom. Jego syn również choruje, przez co rodzina zmaga się z ciągłymi problemami finansowymi i utrzymuje się z jego skromnej emerytury. Często zdarza się, że nie mają wystarczająco dużo pieniędzy na leczenie i leki. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah obdarzył ich uzdrowieniem. Misjonarz w Argentynie wahał się, czy zwrócić się do nich w sprawie Tahrik-e-Dżadid, ponieważ znał ich sytuację finansową. Powiedział im, że jeśli zechcą, mogą przekazać niewielką kwotę w imię błogosławieństwa.

Kilka dni później mężczyzna zadzwonił do misjonarza. Powiedział, że wpłacił na konto Dżama’at pewną kwotę jako swój wkład finansowy. Misjonarz sprawdził, ile to było 25 dolarów. Choć kwota ta wydaje się niewielka, biorąc pod uwagę ich sytuację finansową, dla niego była to znacząca kwota. Jest jedynym Ahmadi w rodzinie i spotyka się ze sprzeciwem ze strony rodziny oraz presją, by opuścić Wspólnotę. Mimo to pozostaje niezłomny. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah umocnił go w wierze.

Hudhur (aba) powiedział, że pewien mężczyzna ze Szwecji zobowiązał się, że wpłacając składki przez cały rok, ostatecznie chce przekazać całą miesięczną pensję na rzecz Tahrik-e-Dżadid. Zaczął modlić się o wzrost swojej pensji, aby mógł również zwiększyć swoją ofiarę finansową. Zaczął składać dobrowolne modlitwy, aby Allah umożliwił mu wypełnienie obietnicy. W pewnym momencie wydawało się, że będzie trudno spełnić swoją obietnicę. Jednak niespodziewanie otrzymał dywidendę od swojej firmy, która mu to umożliwiła. Kolejnym błogosławieństwem tej finansowej ofiary było to, że otrzymał miesięczne wypowiedzenie przed zwolnieniem z pracy. Jednak podczas gdy inni nadal szukają pracy, on znalazł nową pracę przed upływem miesiąca. Wszystko to przypisuje błogosławieństwom swojej finansowej ofiary.

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że wiele osób pisze do niego, wyrażając, że po poniesieniu finansowych poświęceń, widzą, że ich sprawy są w jakiś sposób uporządkowane, rozwiązane, a trudności znikają. Nawet sprawy dotyczące ich dzieci i ich moralnego wychowania rozwiązują się w pozytywny sposób.

Kalif (aba) powiedział, że pewna kobieta z Kanady słyszała kazanie Jego Świątobliwości (aba) z poprzedniego roku, w którym podał przykład żony Obiecanego Mesjasza (as), która składała przysięgę na początku roku, a następnie ją wypełniała. Kobieta ta postanowiła pójść za tym przykładem. Na początku roku podwoiła swoją zwykłą przysięgę na Tahrik-e-Dżadid, co stanowiło równowartość jej dwumiesięcznej pensji. W rezultacie doświadczyła wielu błogosławieństw: dom, który próbowali sprzedać przez dwa lata w końcu sprzedała, a oni mogli kupić nowy dom. Powiedziała, że ​​wiele innych nierozwiązanych spraw zostało ostatecznie rozwiązanych dzięki tej ofierze.

Hudhur (aba) powiedział, że mężczyzna z Niemiec otrzymał list informujący, że on i jego żona są winni 50 000 euro podatków. Kontynuowali oni ofiary finansowe i również napisali do Jego Świątobliwości (aba) z prośbą o modlitwy. Jakiś czas później otrzymali list z urzędu skarbowego informujący, że po sprawdzeniu okazało się, że zebrali 5 000 euro nadwyżki. Ponieważ nie próbowali niczego ukrywać, stało się jasne, że są winni mniej, niż początkowo sądzili. Następnie, po odzyskaniu tej nadwyżki, zdecydowali, że skoro wszystko, co mają, zawdzięczają ofiarom finansowym, przekażą również tę kwotę.

Kalif Świątobliwość (aba) powiedział, że ci, którzy próbują unikać płacenia podatków, powinni wyciągnąć z tego lekcję, ponieważ robiąc tak, ośmieszają się, oszukują rząd i ściągają na siebie niezadowolenie Boga. Z ziemskiego punktu widzenia ich bogactwo staje się niepobłogosławione. Lepiej być szczerym i płacić pełne podatki, aby rząd nigdy nie mógł powiedzieć, że Ahmadi uchyla się od płacenia podatków. Jeśli ktoś płaci podatki i nadal dokonuje wyrzeczeń finansowych, zbierze błogosławieństwa Boże i odzyska bogactwo w pokaźnej mierze.

(Są to tylko niektóre przykłady różnych zdarzeń, którymi podzielił się Jego Świątobliwość (aba)).

Ogłoszenie 93. roku Tahrik-e-Dżadid

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że listopad oznacza początek nowego roku dla Tahrik-e-Dżadid. 92. rok Tahrik-e-Dżadid zakończył się 31 października, a 93. rok rozpoczął się 1 listopada. W poprzednim roku światowy Dżamaat przekazał 20,8 miliona funtów brytyjskich na rzecz Tahrik-e-Dżadid, co stanowi wzrost o 727 000 funtów brytyjskich w porównaniu z rokiem poprzednim. Liczba uczestników lub darczyńców na rzecz Tahrik-e-Dżadid również wzrosła o 46 616. Liczba ta nie obejmuje wielu krajów afrykańskich, które nie były w stanie podać liczby uczestników. Pod względem ogólnej liczby zebranych darowizn, dziesięć największych krajów na świecie to:

  1. Wielka Brytania (po raz pierwszy osiągnęła pierwsze miejsce)
  2. Niemcy
  3. USA
  4. Kanada
  5. Kraj Bliskiego Wschodu
  6. Indie
  7. Australia
  8. Indonezja
  9. Ghana
  10. Kraj Bliskiego Wschodu

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że składki z bogatszych krajów są wykorzystywane do pokrywania wydatków różnych krajów na całym świecie. Dotyczy to na przykład utrzymania meczetów i domów misyjnych w Afryce, których obecnie jest 7601.

W ubiegłym roku wybudowano 123 nowe meczety. Domów misyjnych jest 2400, w tym 103 nowo wybudowane. Wydatki na wszystkie te meczety i budynki pokrywane są z dotacji z centrali. W Afryce jest również 489 misjonarzy i 2274 lokalnych misjonarzy. Ich wydatki i diety pokrywa również centrala.

W ramach programu Nusrat Jahan istnieje 620 szkół podstawowych i średnich w 13 krajach afrykańskich, których koszty są w dużej mierze pokrywane przez centralę. Podobnie, istnieje 41 klinik w 14 krajach afrykańskich, których wydatki są pokrywane z dotacji z centrali. Istnieją różne szpitale i kliniki, które są modernizowane i remontowane, a koszty ich lekarzy są również pokrywane. Przyznawanych jest również wiele dotacji edukacyjnych. Większość środków z Tahrik-e-Dżadid jest wydawana na te cele.

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że wielu członków Wspólnoty nie jest zamożnych, lecz należy do klasy średniej. Mimo to nadal ponoszą ogromne poświęcenia. Jeśli porównamy je ze światem, kwoty te mogą wydawać się niewielkie, ponieważ w sprawach światowych mówi się o miliardach i bilionach. Mimo to Wspólnota wydaje tak wiele projektów, podczas gdy w świecie niektóre projekty są bardzo kosztowne.

Porównując wyniki, ludzie na całym świecie są zdumieni, jak Wspólnota realizuje tak wiele różnych projektów za stosunkowo niewielkie kwoty. Istnieją również inne projekty, takie jak stacje radiowe i studia MTA. Istnieją również kraje Ameryki Południowej, które otrzymują wsparcie finansowe w postaci grantów z centrali. Wydawane są duże kwoty w różnych krajach i na liczne projekty. Tylko w grantach dla biedniejszych krajów kwota przekazywana wynosi około 17–18 milionów, nie wliczając wszystkich innych projektów i krajów. Cała ta praca jest realizowana, a Allah Wszechmogący błogosławi bogactwo Wspólnoty.

Khalifatul Masih (aba) modlił się, aby Allah pobłogosławił bogactwo wszystkich, którzy dokonują tych poświęceń finansowych. Większość z nich pochodzi z klasy średniej lub niższej, a mimo to nadal dokonują poświęceń. To właśnie wtedy Obiecany Mesjasz (as) powiedział, że jest zdumiony sposobem, w jaki ludzie z jego wspólnoty składają ofiary. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah obdarzył wszystkich, którzy dokonują takich poświęceń, najwspanialszą nagrodą.

Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.

Udostępnij
Share via