Właściwie kierowani Kalifowie: Hadhrat Umar ibn al – Khaṭṭāb (10) - Stowarzyszenie Muzułmańskie Ahmadiyya
W imię Allaha Miłosiernego Litościwego
Nie ma innego Boga oprócz Allaha i Muhammad jest Jego Posłańcem
Muzułmanie którzy wierzą w Mesjasza,
Hazrat Mirza Ghulam Ahmad Qadiani (as)
Powiązane treści

Właściwie kierowani Kalifowie: Hadhrat Umar ibn al – Khaṭṭāb (10)

Khalifatul Masih V, Piąty Następca Obiecanego Mesjasza

Streszczenie Kazania Piątkowego wygłoszone przez Jego Świątobliwość Mirza Masroor Ahmad (aba) Khalifat-ul-Masih V w meczecie Mubarak, Islamabad w Tilford w Wielkiej Brytanii.

Po wyrecytowaniu TashahhudTa’ałłuz i Surah Al-Fatihah, Jego Świątobliwość Hadhrat Mirza Masroor Ahmad (aba) powiedział, że będzie kontynuował ukazywanie incydentów z życia Hadhrat Umara (ra).

Bitwa pod Rayy

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że jedna bitwa podczas kalifatu Hadhrat Umar (ra) była bitwą pod Rayy. Mieszkańcy Rayy nazywają się Razis. Stąd pochodził również Maulana Fakhruddin Razi.

Wódz Rayy wezwał pomoc przeciwko muzułmanom. Gdy irańskie posiłki dotarły do ​​Rayy, nie było porównania w liczebności każdej armii. Będąc świadkiem tego, jeden z muzułmanów planował wkroczyć do miasta niepostrzeżenie, podczas gdy reszta muzułmanów zaatakowała z ich frontu i w ten sposób można było je zdobyć. Dlatego w nocy Nu’aim bin Muqarrin wysłał swojego siostrzeńca Mundhira bin Amra z pewną kawalerią do ataku z boku. Obie strony walczyły z determinacją, ale kiedy wróg usłyszał okrzyki bojowe muzułmanów, którzy weszli do miasta, nie byli w stanie bronić się na obu frontach. W ten sposób muzułmanie podbili Rayy. Muzułmanie zaoferowali pokój mieszkańcom Rayy, jeśli zaniechają swoich knowań i zapłacą dżizyah [podatek].

Zwycięstwa nad Qumis i Jurjan

Jego Świątobliwość (aba) powiedział następnie, że po zwycięstwie Rayya miały miejsce bitwy pod Qumis i Jurjan, które miały miejsce w 22AH. Hadhrat Umar (ra) napisał następnie do Nu’aima bin Muqarrina, aby udał się ze swoim bratem Suwaid do Qumis. Mieszkańcy Qumis nie stawiali oporu i zaakceptowali warunki. Następnie zwrócili uwagę na miasto Jurjan. Tamtejsi ludzie również zgodzili się zapłacić dżizyah w zamian za pokój.

Zwycięstwo nad Azerbejdżanem

Jego Świątobliwość (aba) wspomniał następnie o zwycięstwie nad Azerbejdżanem, które również miało miejsce w 22AH. Hadhrat Umar (ra) wysłał tam Utbaha bin Farqada i Buqaira bin Abdullaha, polecając im atak z przeciwnych stron. Po drodze Buqair i jego armia spotkali Asfandyaza bin Farukhzada, brata Rustama. Wywiązała się bitwa i wróg został pokonany. Po schwytaniu Asfandyaz zapytał Buqair, czy woli pokój czy wojnę, na co odpowiedział, że pokój. Następnie zasugerował, że pozostanie w ich niewoli jako przedstawiciel narodu Azerbejdżanu, w przeciwnym razie chcieliby tylko walczyć.

Gdy Utbah bin Farqad posuwał się z drugiej strony, spotkał się z bratem Asfandyaza, Baraamem, ale uciekł po porażce w bitwie. Po otrzymaniu wiadomości o tym Asfandyaz wiedział, że nie będzie już żadnych walk. Zawarli traktat pokojowy, a mieszkańcy Azerbejdżanu zaakceptowali jego warunki.

Zwycięstwo nad Armenią

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że po zwycięstwie nad Azerbejdżanem Buqair został wysłany do Armenii, a Hadhrat Umar (ra) wysłał kolejną armię, aby go wzmocnić. Suraqah został mianowany gubernatorem tej misji. Ponieważ jeden z batalionów wyprzedził armię Buqair, spotkał się z Irańczykiem, który zaoferował wsparcie militarne, a w zamian nie będzie musiał płacić dżizyah. Suraqah zgodził się i w ten sposób Armenia została podbita bez żadnej bitwy. Kiedy wiadomość o tym porozumieniu dotarła do Hadhrat Umar (ra), nie tylko go zaakceptował, ale wyraził z tego powodu swoje zadowolenie i radość. Suraqah następnie zaczął wysyłać armie do okolicznych obszarów górskich. Godne uwagi zwycięstwo nastąpiło z rąk Buqair, gdy mieszkańcy Mokan zgodzili się na traktat pokojowy.

Jego Świątobliwość (aba) podkreślił, że w każdym z tych traktatów zawsze była wolność wyznania, nikt nie był zmuszany do zostania muzułmanami, co obala pogląd, że islam szerzy się mieczem.

Zwycięstwo nad Khorasan

Jego Świątobliwość (aba) wspomniał następnie o zwycięstwie nad Chorasanem, które miało miejsce w 22AH. Po pokonaniu Irańczyków w Jalulah, Yazdegerd został zmuszony do przeniesienia się do innych miast. Kiedy to zrobił, niósł ze sobą święty ogień, ponieważ byli czcicielami ognia. Osiedliwszy się w pobliżu Chorasan, Jazdegerd zaczął podżegać Hormazana i innych przeciwko muzułmanom, a tym samym zerwał traktat z muzułmanami. Widząc to, inne obszary również zebrały siły, by zbuntować się i złamać przysięgi. Dowiedziawszy się o tym, Hadhrat Umar (ra)pozwolił muzułmanom przyspieszyć i zgasić bunt. Ahnaf bin Qais został wysłany w kierunku Khorasan. Po drodze ogłosił zwycięstwo nad niektórymi obszarami. Gdy Ahnaf zbliżył się do ziem Chorasan, Yazdegerd przeniósł się do Maheruz, położonego w pobliżu dużej rzeki. Yazdegerd szukał pomocy wojskowej na całym świecie, nawet u cesarza Chin. Kiedy armia muzułmańska zbliżała się do Maheruz, Yazdegerd ponownie przemieścił się, tym razem do Balch. Muzułmańska armia Kufy dotarła bezpośrednio do Balch, a kiedy Yazdegerd spotkał się z nimi, walczyli w bitwie, w której Irańczycy zostali pokonani. Yazdegerd zabrał pozostałą armię nad rzekę i ponownie uciekł.

Mieszkańcy Khorasan, którzy schronili się w swoich fortecach, zgodzili się na traktat pokojowy. Ahnaf bin Qais pozostał w Maheruz. Jego Świątobliwość (aba) następnie opowiedział narrację Hadhrat Ali (ra), że po tym, jak Hadhrat Umar (ra) otrzymał wiadomość o zwycięstwie nad Chorasanem, wyraził pragnienie, aby między nimi panował pokój. Następnie powiedział, że pomimo tego, że jest to okazja do świętowania, tamtejsi ludzie trzykrotnie łamią przysięgi.

Gdy Yazdegerd nadal szukał pomocy wojskowej, na jego wezwanie odpowiedział Khaqan z Turcji. Muzułmanie pokonali armię turecką, a Khaqan powrócił. Usłyszawszy wieści o armii muzułmańskiej, cesarz Chin odpisał do Yazdegerd, mówiąc, że nawet gdyby muzułmanie zmierzyli się z górami, również je zniszczą, a jeśli spróbuje wesprzeć Yazdegerd, muzułmanie przejmą również jego tron. Dlatego cesarz wezwał Yazdegerd do zawarcia pokoju z muzułmanami. Jednak ten nadal uciekał z jednego miejsca do drugiego, zanim ostatecznie został zabity w erze Hadhrata Umara (ra).

Zwycięstwo nad Istakhr

Jego Świątobliwość (aba) wspomniał następnie o zwycięstwie nad Istakhrem, głównym miastem Persji. Muzułmanie spotkali się z armią irańską w Jur, w drodze do Istakhr. Po osiągnięciu tam zwycięstwa muzułmanie udali się na podbój Istachru. Wiele osób zginęło w bitwie, a wielu uciekło. Ormuz, gubernator Istachru ostatecznie zgodził się na traktat pokojowy i zapłacił dżizyah. Jedna piąta łupów wojennych została wysłana z powrotem do Hadhrat Umar a(ra). Jeśli jakieś bogactwo zostało zabrane niesłusznie, muzułmanie zostali poinstruowani, aby je natychmiast zwrócić, ponieważ było to sprzeczne z zasadami nauczanymi w islamie.

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że obecnie kraje muzułmańskie sprzeciwiają się tej zasadzie. Są pozbawieni prawości i nadal postępują nieuczciwie.

Zwycięstwo nad Fasą i Darabgerdem

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Hadhrat Umar (ra) wysłał następnie Sariyah bin Zunaim do Fasy i Darabgerd w 23AH. Muzułmanie odnieśli zwycięstwo, a wśród łupów wojennych była skrzynia skarbów. Muzułmanie zgodzili się wysłać go w prezencie Hadhratowi Umarowi (ra). Kiedy posłaniec wrócił do Medyny, Hadhrat Umar (ra) karmił kilku ludzi. Gdy zbliżył się, aby porozmawiać z Hadhratem Umarem (ra), kazano mu usiąść i zjeść. Gdy Hadhrat Umar (ra) wychodził, posłaniec wstał i poszedł za nim. Hadhrat Umar (ra) założył, że pragnie jeść więcej, więc wezwał go do swojego domu, aby ponownie mógł posilić się. Następnie otrzymał dobrą nowinę od Sariyah bin Zunaim. Hadhrat Umar (ra) odmówił zatrzymania skrzyni, każąc mu ją zwrócić tamtejszym ludziom.

Zwycięstwo nad Kermanem

Następnie Jego Świątobliwość (aba) wspomniał o zwycięstwie nad Kermanem w 23AH. Zwycięstwo to odbyło się z rąk Suhaila bin Adiyy. Mieszkańcy Kerman walczyli z muzułmanami, ale zostali pokonani. Ich wodzowie zostali zabici, a Suhail wysłał armie, by schwytały tych, którzy uciekli z bitwy.

Zwycięstwo nad Sadżistanem

Jego Świątobliwość (aba) wspomniał następnie o zwycięstwie nad Sajistanem w 23AH. Sajistan był bardzo rozległym i potężnym miejscem w czasach starożytnych. Asim bin Amr udał się do Sadżistanu wraz z Abdullahem bin Numairem. Walczyli w pobliżu Sadżistanu, a ludność Sadżistanu uciekła. Byli ścigani, a muzułmanie nadal ogłaszali zwycięstwo nad wszystkimi sąsiednimi miejscowościami. W końcu mieszkańcy Sadżistanu zgodzili się pozostać w traktacie pokojowym z muzułmanami.

Zwycięstwo nad Mokranem

Jego Świątobliwość (aba) następnie wspomniał o zwycięstwie nad Mokranem w 23AH. Zwycięstwo odniósł Hakam bin Amr przy wsparciu innych armii. Kiedy Hadhrat Umar (ra) otrzymał wiadomość o tym, zapytał o ziemię Mokran, do której dowiedział się, że ziemia nie jest żyzna, a straty przewyższają korzyści.

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że w przyszłych kazaniach będzie nadal wspominał o dalszych bitwach.

Uruchomienie tureckiego kanału radiowego

Jego Świątobliwość (aba) wspomniał o nowym kanale radiowym dla osób mówiących po turecku, który będzie działał 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu i jest dostępny na całym świecie. Sześć razy dziennie będzie nadawał zróżnicowane programy w 4-godzinnym pakiecie. Niektóre segmenty to recytacja Koranu z tureckim tłumaczeniem, słowa Proroka (sa), słowa Obiecanego Mesjasza (as), tureckie tłumaczenie Kazań Piątkowych oraz sesja pytań i odpowiedzi. Jego Świątobliwość (aba)powiedział, że ponad 20 krajów będzie mogło czerpać korzyści z tego kanału radiowego, takich jak Azerbejdżan, Gruzja, niektóre kraje byłego Związku Radzieckiego i wszędzie tam, gdzie na świecie obecni są Turcy. Departament Tabligh w Niemczech miał zaszczyt przygotowania tego kanału i modlił się o sukces tego kanału radiowego, oświadczając, że uruchomi go po Modlitwie Piątkowej.

Modlitwy pogrzebowe 

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że po Modlitwie Piątkowej poprowadzi modlitwy pogrzebowe in absentia. Powiedział też, że zwłoki Taalay Salama nie dotarły jeszcze do Wielkiej Brytanii. Kiedy to się stanie w nadchodzących dniach, poprowadzi również tą modlitwę pogrzebową.

Jego Świątobliwość (aba) wspomniał wówczas Muhammada al-Mukhar Qattah Sahiba z Maroka, który zmarł w wieku 73 lat. Do Allaha należymy i do Niego powrócimy. Ślubował bai’at w 2009 roku i był bardzo szczerym Ahmadi. Był ekspertem w wielu językach i lubił czytać książki Obiecanego Mesjasza (as). Był w czołówce poświęceń finansowych. Był całkowicie posłuszny Kalifatowi i regularnie odmawiał swoje modlitwy. Tak bardzo kochał Koran, że czytał go cały czas. Był także Musi.

Mahmood Ahmad Sahib, który zmarł niedawno w wieku 74 lat w Qadian. Przez bardzo długi czas służył w Masdżid Aqsa i Masdżid Mubarak w Qadian. Pozostawił żonę, dwóch synów i córkę.

Sauda Sahiba, żona Abdura Rahmana Sahiba z Kerali. Zmarła w wieku 74 lat 22 lipca 2021 roku. Była matką Shamsuddin Sahiba, misjonarza Kababiru. Regularnie modliła się i pościła. Miała zwyczaj pomagania ludziom wokół niej. Pozostawiła męża, czterech synów i dwie córki. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah Wszechmogący wywyższył ją w jej randze.

Syeda Majeed Sahiba, żona szejka Abdula Majeed Sahiba z Faisalabad. Odeszła niedawno w wieku 86 lat. Do Allaha należymy i do Niego powrócimy. Oboje jej dziadkowie ze strony ojca byli towarzyszami Obiecanego Mesjasza (as). Służyła Wspólnocie przez bardzo długi czas na różnych stanowiskach. Całą swoją biżuterię przedstawiła Wspólnocie przed śmiercią. Posiadała bezgraniczną miłość do Kalifatu i wpajała to swoim dzieciom. Była Musia. Pozostawiła po sobie męża, ośmiu synów oraz wielu wnuków i prawnuków.

Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah Wszechmogący udzielił wszystkim zmarłym przebaczenia i miłosierdzia oraz powiedział, że poprowadzi ich modlitwy pogrzebowe po Modlitwie Piątkowej.

Podsumowanie przygotowane przez Przegląd Religii.

Udostępnij