Działajcie zgodnie z Warunkami Bai’at: Hazrat Khalifatul Masih V wygłasza przemówienie końcowe sesji Dżelsa Salana Niemcy 2026

Działajcie zgodnie z Warunkami Bai’at: Hazrat Khalifatul Masih V wygłasza przemówienie końcowe sesji Dżelsa Salana Niemcy 2026

Islamabad, Tilford, 6 września 2026 r:

O godz. 14:35 GMT Hazrat Mirza Masroor Ahmad, Khalifatul Masih V, niech Allah będzie jego Pomocnikiem, wszedł do Masroor Hall, aby przewodniczyć ostatniej sesji Dżelsa Salana Niemcy 20226, która odbywała się w ten weekend w Mendig w Niemczech.

Hudhur (aa) zaprosił Hafiza Awaisa Qamara Sahiba do recytacji fragmentu Świętego Koranu (Sura al-Muՙminun, 23, 1-12), rozpoczynając sesję. Safwan Ahmad Malik Sahib przedstawił tłumaczenie recytowanych wersetów Koranu na język urdu. Danny Söder Sahib odczytał ich niemieckie tłumaczenie. Następnie Ahmad Kamal Sahib zaprezentował poemat urdu o Obiecanym Mesjaszu (as). (Barahin-e-Ahmadiyya, część V [po angielsku], s. 155)

Następnie Hudhur (aa) zwrócił się do Sekretarza Narodowego Talima z prośbą o podanie nazwisk studentów Ahmadi, którzy osiągnęli wyjątkowe wyniki w nauce i edukacji.

Po czym Hudhur (aa) rozpoczął swoje przemówienie, którego streszczenie przedstawiono poniżej.

Zastanówcie się nad warunkami bai՚at

Warunków bai՚at jest 10, ale jeśli przyjrzeć się szczegółowo kwestiom, na które zwrócono w nich uwagę, to jest ich około 34. Zwracają uwagę na wszystko, od szirk po fundamentalne kwestie religijne. Kierują również uwagę na usuwanie słabości moralnych, eliminowanie słabości duchowych i podnoszenie standardów posłuszeństwa.

Obiecany Mesjasz (as) stwierdził bardzo jasno, że jeśli ktoś złożył bai՚at, to Ahmadi powinien być związany tymi kwestiami. Tylko wtedy będziemy mogli stworzyć czyste społeczeństwo Ahmadi – społeczeństwo działające zgodnie z prawdziwymi naukami islamu. W przeciwnym razie nasze twierdzenie o byciu Ahmadi pozostanie jedynie twierdzeniem.

Dzisiaj, w rozwiniętym świecie, w którym istnienie Allaha Wszechmogącego traktowane jest jako coś drugorzędnego, a w niektórych miejscach wręcz negowane. W którym do zewnętrznego blasku i materialnego postępu świata przywiązuje większą wagę. Musimy nawiązać szczególną więź z Allahem Wszechmogącym. Głęboko zastanowić się nad warunkami bai՚at. Także działać zgodnie z nimi, aby polepszyć naszą kondycję religijną i duchową.

Unikaj uchylania się od obowiązków

Szirk to bardzo poważny grzech. Bez zabezpieczenia się przed nim nie można osiągnąć doskonałej wiary, ani też nazwać kogoś prawdziwym muzułmaninem czy mułahhidem – czyli tym, który wierzy w jedność Allaha Wszechmogącego.

Wszechmogący Bóg stwierdza w Świętym Koranie:

„Zaprawdę, Allah nie wybaczy przypisywania Mu jakiegoś partnera. Lecz wybaczy to, co jest mniejsze od tego, temu, komu Mu się podoba. A kto ustanawia równych Allahowi, rzeczywiście wymyślił bardzo wielki grzech.” (Sura An-Nisa, 4:49)

Wtedy staje się oczywiste, że kiedy – z lęku przed społeczeństwem – zaczynamy odczuwać wstyd z powodu postępowania zgodnie z naukami islamu, ostatecznym rezultatem tego wstydu jest to, że coraz bardziej oddalamy się od Allaha Wszechmogącego. Nie postępujemy zgodnie z Jego naukami. Z powodu doczesnych trosk zapominamy o naszych obowiązkach religijnych. Nawet nie modlimy się na czas.

Pewnego razu pewien człowiek zapytał Proroka (sa), jaki czyn prowadzi do raju. Prorok (sa) odpowiedział: „Czcij Allaha i nie dodawaj Mu nikogo za współtowarzysza, odprawiaj nakazane modlitwy, płać obowiązkowy Zakat i przestrzegaj postu w Ramadanie”.

Usłyszawszy to, pytający przysiągł przestrzegać tych nauk i nie czynić nic więcej. Kiedy mężczyzna odszedł, Prorok (sa) powiedział: „Ktokolwiek pragnie ujrzeć człowieka spośród mieszkańców Raju, powinien na niego spojrzeć”. ( Sahih Muslim, hadis 8)

Powinniśmy zbadać samych siebie: jeśli nie przestrzegamy tych uczynków, jest to powód do wielkiego niepokoju.

Prorok (sa) powiedział kiedyś: „Nie ma takiego sługi, który twierdzi, że nie ma nikogo godnego czci oprócz Allaha. Następnie umiera wiernie wyznając to stwierdzenie i nie wejdzie do raju”. Zapytany, czy dotyczy to również osoby, która dopuściła się cudzołóstwa lub kradzieży, Prorok (sa) odpowiedział twierdząco. ( Sahih al-Bukhari, Hadis 5827)

Nauka kalimy brzmi właśnie tak: podnieś swoje standardy duchowe, popraw swoje standardy moralne i oczyść się z wszelkiego zła. Ta deklaracja w swoim prawdziwym znaczeniu oznacza, że ​​ten, kto ją wyznaje, podporządkował sobie siebie i swoje pragnienia przykazaniom Allaha Wszechmogącego. W chwili śmierci w jego duszy nie pozostanie żaden ślad szirk.

Taka osoba jest stała w doskonałym tałhid tylko wtedy, gdy boi się Allaha Wszechmogącego i ma pewność co do Allaha Wszechmogącego, ponieważ taka osoba z pewnością nie może popełnić grzechu, gdyż gdy tylko zrozumie prawdziwego ducha tałhid, porzuca zło.

Pewien chrześcijański ksiądz podniósł kiedyś zarzut, że nauka Proroka (sa) głosi, iż samo wypowiedzenie kalima usuwa grzechy. Obiecany Mesjasz (as) odpowiedział na ten zarzut, pisząc:

„Zaiste prawdą jest, że ktokolwiek uważa Boga za Jedynego bez współtowarzyszy i wierzy, że Muhammad, Wybraniec (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim), został zesłany przez tego samego Wszechmogącego i Jedynego Boga, to bez wątpienia, jeśli taka osoba spotka swój koniec, wyznając tę ​​wiarę, z pewnością osiągnie zbawienie. Nie ma absolutnie żadnego zbawienia pod niebem poprzez samobójstwo kogoś innego.” (Światło Świętego Koranu, str. 118)

Dodał także:

„Jednakże wiara w to, że Bóg jest Jeden i nie ma partnera, i że jest tak Miłosierny, iż – okazując wielkie miłosierdzie – wysłał Swojego Posłańca, którego imię brzmi Muhammad, Wybrany, pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim, aby wyzwolić świat z jego błędu, jest doktryną, w którą wiara rozprasza ciemność duszy, egoizm zostaje wyeliminowany, a jego miejsce zajmuje Tauhid [Jedność Boga].

I ostatecznie namiętność Tauhidu tak ogarnia serce, że życie w Raju zaczyna się już na tym świecie”. (Tamże)

Obiecany Mesjasz (as) powiedział:

„Tak jak widzicie, że ciemność nie może przetrwać, gdy nadchodzi światło, tak samo, gdy blask لا إلهَ إِلَّا الله ogarnia serce człowieka, wszystkie namiętności ciemności ego jakby wygasają. Rzeczywistość grzechu polega na tym, że powinna istnieć kakofonia egoistycznych namiętności zmieszana z buntem, a człowiek jest nazywany grzesznikiem, gdy jest im podporządkowany. A znaczenia لا إلهَ إِلَّا الله, które rozumiemy ze stosowania arabskich leksykonów, to:

لَا مَطْلُوبَ لِي وَ لَا مَحْبُوبَ لِي وَلَا مَعْبُودَ لِي وَ لَا مُطَاعَ لِي إِلَّا اللهُ

Oznacza to, że poza Bogiem nie ma nikogo, kogo pragnę, kogo kocham, kogo czczę lub komu jestem posłuszny. Teraz jest oczywiste, że te znaczenia są całkowicie sprzeczne z istotą grzechu i jego prawdziwym źródłem. Dlatego też osoba, która pozwala, by te znaczenia zawładnęły jej duszą z szczerością serca, znaczenie im przeciwne [tj. podporządkowanie się fałszywym bożkom] z konieczności opuści jej serce, ponieważ dwa przeciwieństwa nie mogą współistnieć w jednym miejscu.

„Zatem, gdy egoistyczne namiętności zostaną oczyszczone, to właśnie ten stan nazywa się prawdziwą pobożnością i autentyczną sprawiedliwością. A potrzeba wiary w Tego, którego posłał Bóg – co jest celem drugiej części tego wyznania wiary – polega na tym, że należy również osiągnąć wiarę w słowo Boże. Dzieje się tak, ponieważ każdy, kto deklaruje, że pragnie być posłuszny Bogu, musi również wierzyć w Jego przykazania. A nie można wierzyć w Jego przykazania bez wiary w Osobę, przez którą przykazania przyszły na świat. To jest prawdziwy cel tego wyznania wiary”. (Tamże)

Chroń się przed niedozwolonymi spojrzeniami

W dzisiejszych czasach okazje do pożądliwych spojrzeń stały się niezwykle powszechne, a nieskromność osiągnęła taki poziom, że zarówno w internecie, jak i w życiu realnym, na każdym kroku czyhają na człowieka niestosowne i niemoralne treści. Oglądając takie rzeczy, człowiek w końcu pogrąża się w tym złu.

Prorok (sa) powiedział, że człowiek dopuszcza się cudzołóstwa zarówno wzrokiem, jak i językiem. Cudzołóstwo oka to patrzenie na niewłaściwe rzeczy, a cudzołóstwo języka to angażowanie się w niewłaściwą mowę. (Sahih al-Buchari, hadis 6243)

Dlatego każdy Ahmadi powinien chronić się przed tymi rzeczami i bardzo dokładnie się nad nimi zastanowić.

Odnośnie powstrzymywania się od pożądliwych spojrzeń, Obiecany Mesjasz (as) pisze:

„Ktokolwiek nie żałuje wszelkich wad i wszelkich złych uczynków, takich jak pijaństwo, hazard, pożądliwe spojrzenia, oszustwo, przekupstwo i wszelkie przywłaszczenie, nie jest z mojej społeczności.” (Arka Noego, str. 31)

Spełnij prawa swojego małżonka

Obiecany Mesjasz (as) stwierdził także:

„Każdy mąż, który zdradza swoją żonę, i każda żona, która zdradza swego męża, nie jest z mojej wspólnoty” (tamże).

Obowiązkiem męża jest wypełnianie praw żony, a obowiązkiem żony jest wypełnianie obowiązków domowych. Podobnie, Prorok (sa) powiedział kiedyś, że kobieta, która wypełnia obowiązki domowe, opiekuje się dziećmi i dba o dom męża, zasługuje na nagrodę, tak samo jak ten, kto walczy w dżihadzie, staje się godzien nagrody dzięki temu wysiłkowi. (Szuab al-Iman, Hadis 8742, tom 6, str. 420)

Tłumić cielesne namiętności

Pewnego razu dwóch mężczyzn siedziało w obecności Proroka (sa), gdy jeden z nich zaczął gniewnie obrażać drugiego. Jego twarz poczerwieniała z gniewu, gdy się kłócili. Prorok (sa) był tego świadkiem i powiedział, że jeśli poszukają schronienia u Allaha przed szatanem, ich gniew z pewnością się rozwieje.

Zatem jest to lekarstwo, które każdy Ahmadi powinien wypróbować i zobaczyć, jak może uwolnić się od władzy Szatana.

Unikaj zła i niemoralności

„Tak więc sprawdziło się słowo twego Pana na tych, którzy się buntują i nie wierzą” (Sura Yunus, rozdz. 10, werset 34).

Podobnie Święty Prorok (sa) stwierdził:

„Nikt nie powinien oskarżać innej osoby o fisq (niegodziwość) ani oskarżać jej o niewiarę. Jeśli oskarżona osoba nie jest taka, jaką ją oskarżono, to oskarżenie to powraca do tego, kto je wysunął.” (Sahih al-Buchari, hadis 6045

Aby uchronić się przed tym złem, Obiecany Mesjasz (as) powiedział w pewnym miejscu:

Pamiętajcie zatem, że doskonała miłość do Boga może rozwijać się jedynie poprzez dobrowolne akty czci. W rezultacie Bóg mówi: „Staję się widokiem Moich wierzących sług, którzy są blisko Mnie”, co oznacza, że ​​wzrok takich ludzi jest skierowany dokładnie w kierunku, jaki Bóg chce.

„Kto jest szczery i wierny Bogu, nie czeka na śmierć i nigdy nie zapomina o Bogu. Wówczas Bóg Wszechmogący stwierdza, że ​​staje się uszami takich ludzi. Oznacza to, że gdziekolwiek Allah, Jego Posłaniec lub Jego Księga są znieważani i poniżani, stają się oni niechętni i niezadowoleni z takich zgromadzeń i natychmiast odchodzą. Nie mogą słuchać takich rzeczy. Nie zwracają uwagi na nic, co jest sprzeczne z wolą Allaha Wszechmogącego lub Jego nakazem. Nie zasiadają w wyżej wymienionych zgromadzeniach.” (Malfuzat [angielski], tom 3, s. 92-93)

Dlatego musimy zbadać samych siebie – czy staramy się chronić przed takimi próżnymi i bezużytecznymi rzeczami? Jeśli nie, to poprowadzą nas one ku niegodziwości i niemoralności. Tylko wtedy, gdy pozostaniemy pod ochroną tych nauk i uchronimy się przed grzechem, Wszechmogący Allah wysłucha naszych modlitw.

Mówiąc o przyjmowaniu modlitw i resocjalizacji, Hazrat Musleh-e-Maud (ra) wyjaśnił to kiedyś szczegółowo, stwierdzając, że chociaż ludzie oszukują innych, to zdumiewające jest, że niektórzy próbują oszukać nawet Allaha Wszechmogącego. Nie zdają sobie sprawy, że Allah Wszechmogący jest Znawcą Niewidzialnego. On wie wszystko.

Ludzie nie dotrzymują przymierza, które zawarli z Allahem Wszechmogącym, a mimo to oczekują, że Allah wypełni swoje przymierze z nimi. Allah Wszechmogący rzeczywiście powiedział, że przyjmuje modlitwy. Ale zanim to powie, prosi nas również o oczyszczenie się i stanie się sprawiedliwymi. (Khutbat-e-Mahmud, tom 4, str. 82)

Dlatego nie wystarczy powiedzieć: „Jesteśmy muzułmanami, więc obowiązkiem Allaha jest słuchać wszystkiego, o co prosimy”. To nie jest prawdą i nie może być prawdą. Zaprawdę, Wszechmogący Allah jest Ar-Rahman – Łaskawy. Dzięki swojej cesze Rahmaniyyat zapewnia On każdemu niezbędne do życia środki, nawet jeśli jest niewierzący lub ateistą.

Ale poza tym istnieją przejawy Jego atrybutu Rahimiyyat – Jego Miłosierdzia. Są one okazywane tylko tym, którzy nie tylko słuchają Allaha Wszechmogącego, ale także przestrzegają Jego przykazań. Nie możemy żywić do ludzi urazy, urazy, wrogości i wszelkiego rodzaju zła, a jednocześnie oczekiwać, że Allah Wszechmogący potraktuje nas tak, jak traktuje prawych muzułmanów.

Unikaj zdrady i wypełniaj przymierza

Allah stwierdza w Świętym Koranie:

„O wy, którzy wierzycie! Nie zdradzajcie Allaha i Posłańca, abyście świadomie nie zdradzili swoich własnych dóbr.” (Sura al-Anfal, 8: 28)

Obiecany Mesjasz (as) pisze, że „ Libasut-taqła [szata prawości] jest wyrazem Świętego Koranu, co wskazuje, że duchowe piękno i ozdoba rzeczywiście rodzą się z taqły. Taqła oznacza, że ​​człowiek powinien przestrzegać wszystkich Bożych obietnic i przyrzeczeń wiary, a także wszystkich swoich obietnic i przyrzeczeń wobec stworzeń Bożych, najlepiej jak potrafi, co oznacza, że ​​powinien ściśle przestrzegać ich najsubtelniejszych i najdrobniejszych aspektów”. ( Barahin-e-Ahmadiyya, część V [po angielsku], s. 290–291)

Przymierze, które zawarliśmy z Allahem Wszechmogącym, to bai՚at Obiecanego Mesjasza (as), w którym zobowiązujemy się do regularnego odmawiania modlitw, nieuprawiania szirk (nieczystości), przestrzegania dobrowolnych modlitw, mówienia prawdy, zachowania czystości od grzechów, wystrzegania się pożądliwych spojrzeń, nieuczestniczenia w niegodziwości i niemoralności. To są wszystkie przymierza i zobowiązania, które jesteśmy zobowiązani wypełnić. W przeciwnym razie zostaniemy zaliczeni do tych, którzy nie szanują swoich przymierzy i nie strzegą powierzonych im dóbr.

Spłacaj pożyczki

Pożyczka to również zobowiązanie i należy ją spłacić. Dlatego Allah, Wszechmogący, nakazał, aby długi były spłacane terminowo.

Sam Prorok (sa) nie prowadził modlitwy pogrzebowej za osobę, która miała niespłacony dług, gdy nikt nie wziął na siebie odpowiedzialności za jego spłatę. Zamiast tego nakazywał Towarzyszom odprawienie modlitwy pogrzebowej. (Sahih al-Buchari , Hadis 2298)

W oczach Allaha Wszechmogącego dług jest również zobowiązaniem. Jego wypełnienie jest niezbędne. Nie wypełniając zobowiązania, nie słuchając nakazu Allaha Wszechmogącego, zaniedbując swoje obowiązki i nie spłacając długów, stajemy się przyczyną nieporządku na świecie.

Wszechmogący Bóg powiedział w Świętym Koranie:

„I którzy czuwają nad powierzonymi im dobrami i nad swoimi przymierzami” (Sura Al-Muՙminun, 23:9)

Oznacza to, że ci, którzy strzegą powierzonych im dóbr i wypełniają zawarte przymierza, są prawdziwie doskonałymi wierzącymi.

Utrzymuj purdah

Podobnie, w odniesieniu do kobiet, mężczyźni mają nieodpowiednie możliwości. Dlatego islam również nakazał purdah (skromność i częściowo zasłanianie twarzy). W społeczeństwie zachodnim niektórzy sprzeciwiają się temu nakazowi. Pytają, dlaczego Allah Wszechmogący nakazał kobietom częściowe zasłanianie twarzy i oddzielanie się od mężczyzn.

Powodem jest to, że gdy dochodzi do takiego mieszania, pojawiają się sytuacje, w których myśli człowieka stopniowo stają się nieczyste. Jeśli te granice nie są przestrzegane, nieczyste myśli nadal się rozwijają. W rezultacie powstają sytuacje, w których widzieliśmy rozpad nawet dobrze prosperujących rodzin i rozpad małżeństw.

Dlatego zarówno mężczyźni, jak i kobiety powinni zachować ostrożność.

Odprawić modlitwę (salat)

Święty Koran nakazuje:

„I nakazuj swojemu ludowi Modlitwę i bądź w niej stały.(…)” (Sura Taha, 20:133)

Czasami mężowie nie są regularni w modlitwach, podczas gdy kobiety je praktykują. Powinno być jasne, że Allah, Wszechmogący, nałożył na mężczyzn obowiązek nie tylko regularnego odmawiania własnych modlitw, ale także dbania o to, by ich żony i dzieci również regularnie się modliły.

W związku z tym Wszechmogący Allah mówi w Świętym Koranie:

„Recytuj to, co zostało objawione tobie z Księgi i przestrzegaj Modlitwy. Z pewnością, Modlitwa powstrzymuje człowieka przed nieprzyzwoitością̨ i jawnym złem.(…)” (Sura Ankabut, 29:46).

Zatem jedynym sposobem na ochronę przed złem jest oddawanie czci Allahowi Wszechmogącemu, wypełnianie Jego praw i porzucenie spraw doczesnych. Należy pamiętać, że różnica między wierzącym a szirk i niewiarą polega na zaniechaniu modlitwy. Dlatego powinniśmy zastanowić się nad sobą: W jakim stopniu wypełniamy prawo do modlitwy?

W hadisie Prorok (sa) powiedział, że pierwszym czynem, z którego sługa zostanie rozliczony w Dniu Sądu, będzie jego modlitwa. Jeśli będzie szczera, osiągnie sukces i zbawienie. Jeśli będzie niewystarczająca, poniesie porażkę i poniesie stratę. Braki w modlitwach obowiązkowych zostaną uzupełnione modlitwami dobrowolnymi. Następnie reszta jego uczynków zostanie osądzona w ten sam sposób. (Tirmidhi, hadis 413)

Wiele innych opowieści mówi o błogosławieństwach płynących z odprawiania modlitwy.

W jednym z hadisów Prorok (sa) stwierdził, że wierzący, który zmierza do meczetu wyłącznie z intencją modlitwy, odkryje, że jego ranga wzrasta, a jeden grzech zostaje z niego usunięty. Modlitwa trwa tak długo, jak długo modlitwa go tam utrzymuje, a aniołowie modlą się za każdą osobę, która pozostaje w miejscu, w którym się modlił. (Sahih al-Bukhari, hadis 2119)

W innym przekazie, Hazrat Abdullah bin Masՙud zapytał Proroka (sa), który czyn jest najwspanialszy, na co ten odpowiedział: „Ofiarowanie modlitwy w wyznaczonym czasie” (Sahih al-Bukhari, Hadith 527).

Zatem, nawet jeśli nie można udać się do meczetu z powodu dużej odległości, modlitwę można odprawić punktualnie w domu lub w miejscu pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej. Niezależnie od miejsca pracy, należy dołożyć wszelkich starań, aby modlić się o wyznaczonej porze, ponieważ punktualność jest kluczowa.

Obiecany Mesjasz (as) stwierdza:

„Modlitwa jest również sposobem na ochronę przed grzechami. Cechą modlitwy jest to, że powstrzymuje człowieka od grzechu i niemoralności. Dlatego szukajcie takiej modlitwy i starajcie się, aby wasza modlitwa była właśnie taka. Modlitwa jest duszą błogosławieństw. Łaski Allaha Wszechmogącego płyną właśnie poprzez tę modlitwę. Odmawiajcie ją więc w sposób godny, abyście mogli stać się dziedzicami błogosławieństw Allaha Wszechmogącego”. ( Malfuzat [urdu], tom 4, str. 232)

Ofiaruj Tahadżdżud (dobrowolną modlitwę przed świtem)

W Świętym Koranie Allah Wszechmogący mówi:

„I podczas nocy budź się, by go recytować – nadobowiązkowa służba dla ciebie. Być może Pan twój wyniesie cię na wyniesione stanowisko.” (Sura Bani Isra’il,  17:80)

Prorok (sa) miał Towarzysza o imieniu Abdullah, który nieregularnie odprawiał Tahadżud. Pewnego razu Prorok (sa) powiedział: „Abdullah jest doprawdy wspaniałym człowiekiem – oby tylko odprawiał Tahadżud w nocy”. Od tamtej pory Hazrat Abdullah mało spał w nocy. Zamiast tego regularnie odprawiał Tahadżud. (Sahih al-Bukhari, Hadis 1122)

Obiecany Mesjasz (as) również bardzo regularnie odprawiał Tahadżud, zatem my również powinniśmy starać się czynić to samo.

Chwalcie Allaha

W Świętym Koranie Allah stwierdza:

„Zatem wychwalaj imię twego Pana, Najpotężniejszego” (Sura al-Łaqiՙah, 56: 75)

Hazrat Mu’adh bin Dżabal (ra) przekazał, że Święty Prorok (sa) wziął go za rękę i powiedział: „O Mu’adh, na Allaha, naprawdę cię kocham”. Następnie dodał: „O Mu’adh, nalegam, abyś nigdy nie zaniedbywał powtarzania po każdej modlitwie:

اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَىٰ ذِكْرِكَ وَشُكْرِكَ وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ

„O Allahu, pomóż mi pamiętać o Tobie, dziękować Ci i czcić Cię w najlepszy sposób”. ( Sunan Abi Dawud, Kitab al-witr, Hadis 1522)

Święty Prorok (sa) powiedział także:

„Ktokolwiek po każdej modlitwie powie 33 razy „ subhanallah”, 33 razy „ alhamdulillah ” i 33 razy „ Allau-akbar ” – co daje łącznie 99 słów – a następnie dopełnia modlitwę do 100, mówi:

لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

„To znaczy: »Nie ma boga prócz Allaha. On jest Jeden i nie ma współtowarzyszy. Do Niego należy Królestwo, Jego chwała i On ma władzę nad wszystkim«, wtedy wszystkie jego grzechy zostaną mu odpuszczone, nawet jeśli będą tak obfite jak piana morska”. (Sahih Muslim, hadis 931)

Dlatego też angażowanie się w tasbih i tahmid jest niezwykle ważne.

Recytuj Durood Sharif

Wszechmogący Bóg powiedział w Świętym Koranie:

„Zaiste, Allah zsyła błogosławieństwa na Proroka, a Jego aniołowie modlą się za niego. O wy, którzy wierzycie! Wy także proście o błogosławieństwa dla niego i pozdrawiajcie go pozdrowieniem pokoju.” (Sura al-Ahzab, 33:57)

Prorok (sa) powiedział, że w Dniu Zmartwychwstania najbliżej niego będą ci, którzy zesłali na niego najwięcej błogosławieństw. Dlatego Obiecany Mesjasz (as) powiedział, że każdy Ahmadi powinien uczynić z recytacji Durud Sharif stały nawyk.

Obiecany Mesjasz (as) stwierdza:

„Ześlijcie więc błogosławieństwa na tego Dobroczynnego Proroka, który jest ucieleśnieniem atrybutów Boga Najłaskawszego, Niezmiernie Dobroczynnego. A nagrodą za dobroczynność jest jedynie dobroczynność. Serce, które nie zdaje sobie sprawy z jego dobroczynności, jest niewierne lub traci wiarę”. (Ijaz-ul-Masih, Ruhani Khazain, tom 18, s. 5-6)

Obiecany Mesjasz (as) modlił się:

„O Allahu! Ześlij błogosławieństwa na tego Posłańca, Proroka Niepiśmiennego, który dał ludziom Dni Ostatnich pić z tego samego kielicha, z którego dał pić ludziom Dni Wcześniejszych. I pomalował ich na swój własny kolor i zaliczył do grona czystych”. (Tamże)

Dlatego, gdy pamiętamy o łaskach Proroka (sa) i zsyłamy na niego durood , Prorok (sa) w zamian wyświadcza nam jeszcze większą łaskę, prosząc Allaha Wszechmogącego, aby pozwolił nam skorzystać z tego durood i udzielił nam pokoju i błogosławieństw.

Recytuj istighfar

Hadis głosi, że Święty Prorok (sa) powiedział:

„Allah Wszechmogący przyjmuje skruchę swego sługi, dopóki nie dosięgnie go agonia śmierci” (Sunan Ibn Majah, hadis 4253)

Przy innej okazji powiedział: „Ten, kto żałuje za grzechy, jest jak ten, który nigdy nie popełnił grzechu” (Sunan Ibn Majah, hadis 4250)

Obiecany Mesjasz (as) stwierdza:

„Szukanie przebaczenia u Boga (istighfar) i skrucha (taubah) to dwie różne rzeczy. Jednakże pod jednym względem, szukanie przebaczenia u Boga ma pierwszeństwo przed skruchą. Szukanie bowiem przebaczenia u Boga oznacza szukanie u Niego pomocy i siły, podczas gdy skrucha oznacza stanięcie na własnych nogach.

„Wieczna droga Allaha jest taka, że ​​gdy człowiek szuka u Niego pomocy, On udziela mu siły; a dzięki tej sile człowiek jest w stanie stanąć na własnych nogach i rozwinie siłę do wykonywania dobrych uczynków, co nazywa się „zwróceniem się do Allaha” lub „pokutą”, jak nawiązują do słów: تُوبُوا إِلَيْهِ (Zwróć się do Niego, tj. Boga).

„Dlatego, w naturalnym następstwie, szukanie przebaczenia u Boga poprzedza skruchę. […] Siła, by zwrócić się do Boga w pokucie, pochodzi z szukania u Niego pomocy, z błagania o Jego przebaczenie. Gdyby nie szukanie przebaczenia u Boga, wiedzcie na pewno, że zdolność do zwrócenia się do Boga w pokucie również by zanikła.

„Jeśli jednak podejmiesz próbę uzyskania przebaczenia od Boga, a następnie zwrócisz się do Niego w pokucie, rezultat będzie taki, jak opisano w poniższym wersecie:

يُمَتِّعُكُمْ مَّتَاعًا حَسَنًا إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى

„On będzie wam dobrze służył aż do oznaczonego czasu.”

„Droga Boga jest taka, że ​​jeśli szukasz przebaczenia u Boga i zwracasz się do Niego w skrusze, osiągniesz wysokie stopnie. Każdy człowiek ma swój własny cel, w ramach którego postępuje w postępie. Nie każdy ma w sobie to, by być Prorokiem i Posłańcem, […ale] poszukiwacz, który wytrwale angażuje się w te wysiłki, będzie rozwijał się w rangach i pozycjach proporcjonalnie do swoich indywidualnych możliwości”. ( Malfuzat [angielski], tom 2, s. 242-243 )

Pewnego razu Obiecany Mesjasz (as) powiedział:

„Powinieneś odmawiać modlitwę o Boże przebaczenie. Istnieją tylko dwa stany człowieka: albo nie grzeszy, albo Wszechmogący Allah chroni go przed złymi skutkami tego grzechu. Dlatego, prosząc Boga o przebaczenie, powinieneś mieć na uwadze obie te koncepcje.

„Po pierwsze, należy błagać Boga Wszechmogącego, aby zakrył i ukrył nasze przeszłe grzechy, a po drugie, należy szukać u Boga zdolności, aby być zbawionym od popełniania grzechów w przyszłości. Jednakże samo werbalne recytowanie nie wystarczy. Należy szukać przebaczenia z głębi serca. Należy również modlić się w Modlitwie w swoim własnym języku; to również jest konieczne”. ( Malfuzat [angielski], tom 3, s. 235-236)

Ludzie pytają, jak mogą sprawdzić, czy ich istighfar został przyjęty. Odpowiedź brzmi:

Jeśli istighfar jest szczery, wypływa z serca i Bóg Wszechmogący go zaakceptował, to człowiek nie może powrócić do grzechu.

Wybaczaj błędy

W Świętym Koranie Allah Wszechmogący mówi:

„I dla tych, którzy powstrzymują się od cięższych grzechów i nieprzyzwoitości, oraz, gdy są zagniewani, przebaczają.” (Sura asz-Szura, 42:38)

Hadis podaje, że Święty Prorok (sa) powiedział:

„Nie zazdrośćcie sobie nawzajem. Nie zawyżajcie sztucznie cen, aby oszukać. Nie żywijcie do siebie urazy. Nie odwracajcie się od siebie. Niech nikt z was nie składa oferty, nie pomijając interesu drugiego. Stańcie się raczej sługami Allaha, będąc dla siebie braćmi. Muzułmanin jest bratem drugiego muzułmanina. Nie uciska go, nie pozostawia bezbronnego ani nie upokarza”.

Następnie, wskazując trzykrotnie na swoją pierś, Prorok (sa) powiedział: „Taqła jest tutaj. Taqła jest tutaj. Taqła jest tutaj. Już samo pogardzanie bratem muzułmaninem jest wystarczająco złe dla człowieka. Krew, bogactwo i honor każdego muzułmanina są święte dla innego muzułmanina”. (Sahih Muslim, hadis 4636)

Niestety, dziś to sami muzułmanie dążą do przelewania krwi innych ludzi, jednocześnie nadal recytując kalimę swoimi językami.

Powiedział także przy innej okazji:

„Nie żywcie do siebie urazy ani nienawiści. Nie nienawidźcie się nawzajem, nie bojkotujcie się i nie odwracajcie od siebie twarzy. O słudzy Allaha, żyjcie między sobą jak bracia. Muzułmaninowi nie wolno zerwać stosunków z bratem na dłużej niż trzy dni.” (Sahih al-Bukhari, hadis 6076)

Ludzie, którzy pozostają w konflikcie ze sobą, powinni pomyśleć, że Allah Wszechmogący zakazał zrywania stosunków na dłużej niż trzy dni. Trzeba żyć razem jak bracia.

Przy innej okazji Prorok (sa) powiedział: „Dawaj temu, kto cię okradł. Przebacz temu, kto cię skrzywdził. I podtrzymuj więzi z tym, kto cię zerwał”. Jeśli tak postępujemy, Prorok (sa) stwierdził: „Twoje rozliczenie będzie łatwe, a Allah Wszechmogący wpuści cię do Raju dzięki swojemu miłosierdziu”. (Al-Mustadrik, Kitab at-tafsir, hadis 3842).

Dlatego zawsze powinniśmy dążyć do przyjęcia tych cech.

Obiecany Mesjasz (as) powiedział:

„Zauważam, że w Dżamaat czasami dochodzi do sporów i nieporozumień. Narastają wzajemne urazy. Od drobnej sprzeczki ktoś zaczyna atakować honor brata i kłócić się z nim. To skrajnie niewłaściwe zachowanie. Nie powinno się do tego dochodzić. Co w tym złego, jeśli ktoś przyzna się do błędu?

„Niektórzy ludzie nie zostawiają drugiego człowieka w spokoju, dopóki nie zmuszą go do przyznania się do upokorzenia w najdrobniejszej sprawie. Takiego zachowania należy się bezwzględnie wystrzegać. Allah Wszechmogący ma na imię Sattar (Ten, który ukrywa wady). Dlaczego więc człowiek nie okazuje miłosierdzia bratu? Dlaczego nie przebacza i nie ukrywa jego wad?

„Człowiek powinien ukrywać wady swego brata. Nie powinien atakować jego honoru i godności” (Malfuzat [urdu], tom 6, str. 65).

Dlatego musimy podnieść nasze standardy przebaczenia. Tylko wtedy zostanie ustanowione piękne społeczeństwo, do którego dąży Muzułmański Dżamaat Ahmadiyya. Tylko wtedy zostanie ustanowione społeczeństwo, dla którego przyszedł Obiecany Mesjasz (as). Jeśli tak się nie stanie, nasze twierdzenia, że ​​dokonamy rewolucji na świecie, są fałszywe.

Rewolucja może nastąpić tylko wtedy, gdy zmienimy nasze własne warunki. Gdy będziemy dążyć do doskonalenia naszych przekonań, naszej duchowości, naszych działań. Wtedy, gdy stworzymy czyste społeczeństwo, które wyeliminuje nieporządek ze świata, będzie szerzyć miłość i uczucie na świecie, ustanowi suwerenność Świętego Proroka (sa) na świecie. Ustanowił jedność Wszechmogącego Allaha na świecie.

Hudhur (aa) modlił się, aby Allah umożliwił nam działanie zgodnie z tymi naukami i prawdziwe wypełnienie przyrzeczenia bai՚at. Następnie poprowadził wszystkich w cichej modlitwie.

Grupy z Niemiec recytowały chóralne wiersze.

Potem Hudhur (aa) ogłosił, że tegoroczna Dżalsa Salana w Niemczech zgromadziła łącznie 48 330 osób z 88 krajów.

Następnie Hudhur (aa) odmówił modlitwę „Salam” i Dżelsa dobiegła końca.