Podnoszenie standardów duchowych i moralnych poprzez taqła: Hadhrat Khalifatul Masih V wygłasza kazanie Iid-ul-Adha 2026

Środa, 27 maja 2026 r., Islamabad, Wielka Brytania: Hazrat Mirza Masroor Ahmad, Khalifatul Masih V (aa) przybył do meczetu Mubarak w Islamabadzie w Wielkiej Brytanii, aby poprowadzić modlitwę Iid-ul-Adha.

Odmówiszy Modlitwę Iid, Hazrat Amirul Mominiin, oby Allah był jego Wspomożycielem, wygłosił do zgromadzonych i widzów MTA International kazanie z okazji Iid-ul-Adha.

Po taszahhud, ta’ałłuz i Surze al-Fatihah, Hazrat Amirul Mominiin (aa) wyrecytował następujący werset Świętego Koranu:

لَنۡ یَّنَالَ اللّٰہَ لُحُوۡمُہَا وَلَا دِمَآؤُہَا وَلٰکِنۡ یَّنَالُہُ التَّقۡوٰی مِنۡکُمۡ ؕ کَذٰلِکَ سَخَّرَہَا لَکُمۡ لِتُکَبِّرُوا اللّٰہَ عَلٰی مَا ہَدٰٮکُمۡ ؕ وَبَشِّرِ الۡمُحۡسِنِیۡنَ

Kontynuował kazanie z okazji Iid-ul-Adha:

„Ich mięso nie dosięga Allaha ani ich krew, lecz to wasza sprawiedliwość, która dociera do Niego. W ten sposób On je wam podporządkował, abyście mogli wychwalać Allaha za to, że was prowadzi. I przekazuj dobre nowiny tym, którzy czynią dobro.” (Sura al-Hadżdż, 22:38)

Prawdziwa sprawiedliwość poprzez Boże uznanie 

Obiecany Mesjasz (as) stwierdził, że wszystkie te duchowe doskonałości można osiągnąć dopiero po uzyskaniu doskonałego uznania (ma’rifat) Allaha Wszechmogącego. Innymi słowy, najwyższy standard prawości (taqła) jest przyznawany dopiero po osiągnięciu prawdziwego i całkowitego uznania Boga. Ktokolwiek otrzyma bojaźń i miłość do Allaha Wszechmogącego, zostaje również uwolniony od wszelkich grzechów wynikających z lekkomyślności i braku szacunku.

Potrzeba wewnętrznego poświęcenia 

Istnieje wiele pozornie drobnych błędów i grzechów, które, jeśli człowiek staje się nieostrożny i trwa w nich, stopniowo się nasilają i ostatecznie sprowadzają karę Allaha Wszechmogącego. Dlatego do zbawienia nie jesteśmy zależni od żadnej krwawej ofiary, nie potrzebujemy krzyża ani żadnej formy zadośćuczynienia. Potrzebujemy jedynie jednej ofiary: ofiary z wewnętrznego „ja” ( nafs ). Sama natura ludzka uznaje konieczność takiej ofiary. Innymi słowy, sama nazwa tej ofiary to islam.

Prawdziwe znaczenie islamu 

Islam oznacza gotowość do poświęcenia się – czyli do całkowitego oddania duszy przed obliczem Allaha Wszechmogącego, z całkowitym poddaniem się i zadowoleniem. Wszystko to wymaga doskonałej miłości i całkowitego oddania. Miłość tę osiąga się tylko wtedy, gdy człowiek prawdziwie rozpozna Allaha Wszechmogącego.

Prawdziwe znaczenie sprawiedliwości

Obiecany Mesjasz (as) stwierdził, że nikt nie ma monopolu na Allaha, Wszechmogącego. Allah pragnie prawości, a ten, kto przyjmie  taqła,  osiągnie bliskość z Nim.  Taqła  oznacza postępowanie zgodnie z przykazaniami Allaha, Wszechmogącego.

Niektórzy zakładają, że skoro ich przodkowie byli prawi, oni również automatycznie otrzymają nagrodę za cnoty swoich przodków. Obiecany Mesjasz (as) wyjaśnił, że nikt nie zostanie nagrodzony za czyny swoich przodków. W rzeczywistości ten, kto twierdzi, że jest bliżej Allaha, będzie również przez Niego bardziej rozliczany.

Potrzeba samoreformacji

Dlatego musimy przysiąc, że skoro przyjęliśmy Obiecanego Mesjasza (as), uznaliśmy prawdziwość proroctw Świętego Proroka Muhammada (sa). Mocno wierzymy, że to on był rzeczywiście Obiecanym Mesjaszem posłanym w celu odnowy świata, to musimy także dążyć do odnowy samych siebie.

Musimy podnieść standardy naszego kultu. Aby to osiągnąć, musimy odłożyć na bok ziemskie troski. W duchu poświęcenia i stawiając wiarę ponad ziemskie sprawy, dążyć do poprawy jakości naszego kultu. Podobnie, musimy również podnieść nasze standardy moralne, ponieważ kult i moralność są nierozłączne.

Znaczenie Świętego Koranu 

Obiecany Mesjasz (as) stwierdził, że jeśli ktoś pragnie trwałej reformy, szuka zadowolenia Allaha Wszechmogącego, pragnie postępu. Pragnie prawdziwego przewodnictwa, powinien czytać Święty Koran, działać zgodnie z nim i przestrzegać jego przykazań. Samo złożenie ofiary ze zwierzęcia w dni Eid nie przyniesie oczekiwanych rezultatów.

Prawdziwe poświęcenie i praktyczna prawość 

Jeśli chcemy szerzyć przesłanie wiary, musimy rozwijać w sobie prawe czyny. Wielu ludzi po prostu mówi, a nawet składa ofiary, ale pytanie pozostaje, czy ich ofiary są akceptowane.

Mówi się, że kiedyś pielgrzymka wielu ludzi nie została przyjęta. Podczas gdy pielgrzymka wszystkich została przyjęta ze względu na szczerość i prawość jednej osoby. Zatem, jeśli w sercach nie ma czystości, to nie ma pożytku z takiego życia ani z samego świętowania Iid.

Doskonałość moralna i prawa innych 

Istotą prawdziwej pobożności jest taqła. Zasada taqła polega na tym, że należy pielęgnować w sobie wysokie wartości moralne, doskonalić swój język i wypełniać prawa należne innym ludziom.  Taqła oznacza, że ​​jeśli ktoś zachowuje się niegrzecznie, należy zareagować łagodnością. Człowiek powinien stale badać siebie, aby określić, w jakim stopniu przestrzega przykazań Allaha. Tego właśnie oczekiwał od nas Obiecany Mesjasz (as).

Niektórzy narzekają, że ich modlitwy nie są przyjmowane. Obiecany Mesjasz (as) wyjaśnił, że dopóki człowiek nie podąży ścieżką taqła, nie doświadczy akceptacji swoich modlitw.  Taqła oznacza wypełnianie praw Allaha Wszechmogącego, jak również praw Jego stworzenia. Doskonałość moralna jest niezbędna do osiągnięcia taqła. Ponieważ bez dobrych zasad moralnych nie można osiągnąć prawości ani spełnić praw innych.

Budowanie czystego i harmonijnego społeczeństwa 

Jeśli wśród nas zakorzeni się dobra moralność, wówczas może powstać piękne i cnotliwe społeczeństwo. Obiecany Mesjasz (as) wyjaśnił, że kiedy powiedziano, że taqła dociera do Allaha, Wszechmogącego, oznacza to, że taqła dociera do Niego, gdy postępowanie człowieka wobec bliźnich jest prawe i sprawiedliwe. Takie postępowanie nie tylko podnosi standard prawości człowieka. Ale także umożliwia mu wypełnienie przyrzeczenia bai’at (inicjacji).

Prawdziwa taqła wymaga zatem panowania nad gniewem, traktowania ludzi z wysoką moralnością, powstrzymywania się od naruszania praw innych oraz unikania sporów i kłótni. Nawet jeśli rozwiązanie konfliktów wymaga poniesienia niewielkiej straty lub zrzeczenia się niektórych praw osobistych, należy być gotowym na to.

Wyróżnienie prawdziwego wierzącego 

Obiecany Mesjasz (as) stwierdził, że samo twierdzenie o zewnętrznej relacji z Nim nie wystarczy. Człowiek musi dokonać wyraźnej i widocznej przemiany w sobie, aby świat mógł być świadkiem podniesienia standardów kultu i moralności. Tylko wtedy może stać się prawdziwym Ahmadi.

Wyjaśnił dalej, że taqła oznacza oczyszczenie serca i duszy z wszelkich form jawnego i ukrytego bożka. Należy rozwijać prawość i szerzyć ją wśród innych. To również jest częścią taqła.

Oddawanie czci, modlitwa i bojaźń przed Allahem 

Jeśli chodzi o bojaźń przed Allahem Wszechmogącym, należy nie tylko przestrzegać modlitw obowiązkowych, ale także ofiarować modlitwy dobrowolne (nałafil). Dlatego, jeśli pragniemy rozwoju duchowego, musimy stać się sprawiedliwi, strzec naszych modlitw, dbać o nasze zasady moralne i wzajemne relacje oraz pielęgnować w naszych sercach bojaźń przed Allahem. Szczególnie osoby doświadczające ucisku powinny zwrócić się z jeszcze większą żarliwością ku Allahowi Wszechmogącemu.

Odpowiadanie na sprzeciw z prawością 

Należy pielęgnować w sobie prawość (taqła) i odpowiadać na zarzuty oponentów. Należy jednak zawsze pamiętać, aby w odpowiedzi nigdy nie popadać w niemoralne lub agresywne zachowanie. Takie zachowanie przynosi raczej szkodę niż korzyść.

Obiecany Mesjasz (as) stwierdził, że sprzeciwianie się taqła jest sprzeczne   z osobistą dumą lub egoizmem. Intencją powinno być raczej, aby chwała Allaha Wszechmogącego stała się widoczna.

Boża pomoc Towarzyszy wspólnocie tylko wtedy, gdy jest ona sprawiedliwa. Dodał również, że Wszechmogący Allah wielokrotnie objawiał mu, że członkowie jego Dżamaatu powinni stać się sprawiedliwi i podążać subtelnymi ścieżkami taqła. Tylko wtedy Allah będzie z nimi.

Stała potrzeba taqła

W tamtych czasach było wielu Towarzyszy (ra), którzy byli niezwykle prawi. Jednak Obiecany Mesjasz (as) nadal wyrażał troskę o rozwój prawdziwej taqła w Dżamacie. Hudhur (aa) powiedział, że pomimo obecności tak prawych osób, Obiecany Mesjasz (as) nadal odczuwał troskę. Zatem o ileż większa powinna być nasza troska dzisiaj.

Jeśli mamy dotrzymać przysięgi bai’at złożonej Obiecanemu Mesjaszowi (as), musimy usunąć ten brak. Tym brakiem jest brak prawdziwej bojaźni i miłości do Allaha Wszechmogącego w naszych sercach. Jeśli tego brakuje, powinniśmy uznać to za chorobę duchową i dążyć do jej wyleczenia.

Tak jak lekarstwo bierze się na ból fizyczny, tak lekarstwem na tę duchową dolegliwość jest pielęgnowanie taqła. Tylko wtedy nasze poświęcenia staną się pożyteczne; w przeciwnym razie pozostaną bezowocne.

Rzeczywistość poświęcenia 

Obiecany Mesjasz (as) stwierdził, że nie należy popadać w arogancję tylko dlatego, że ktoś odmawia modlitwy, przestrzega postu i powstrzymuje się od cudzołóstwa i kradzieży. Nawet niektórzy bałwochwalcy posiadają takie cechy, a są ludzie pozbawieni wysokich standardów moralnych, którzy również je wykazują. Prawdziwie ważne jest zrozumienie realności taqła i gotowość do każdej ofiary dla Allaha, Wszechmogącego.

Składając ofiary z kóz i krów, ludzie powinni również zastanowić się nad tym, czy są gotowi poświęcić własne egoistyczne pragnienia dla Allaha. W tym celu niezbędne jest odrzucenie ziemskich przywiązań i uczynienie przyjemności Allaha prawdziwym celem. Człowiek powinien być zawsze gotowy na wielkie poświęcenia w pogoni za Jego przyjemnością.

Dając pierwszeństwo wierze ponad światem 

W naszym przyrzeczeniu deklarujemy również, że będziemy stawiać wiarę ponad sprawy doczesne. Dlatego, jeśli naprawdę mamy stawiać wiarę ponad interesy doczesne, nieuchronnie konieczne będą poświęcenia. Oto prawdziwa filozofia poświęcenia. Tylko wtedy, gdy zrozumiemy tę rzeczywistość, będziemy godni prawdziwie świętować Iid al-Adha. W przeciwnym razie nasze żądania pozostaną jedynie słowami.

Próby, którym stawiani są sprawiedliwi 

Obiecany Mesjasz (as) wyjaśnił, że osoba sprawiedliwa otrzymuje szczególny przejaw Bożej łaski. Cierpienie, którego doświadczają umiłowani słudzy Allaha, przychodzi dzięki Bożej mądrości. W przeciwnym razie, nawet gdyby cały świat się zjednoczył, nie wyrządziłby im najmniejszej krzywdy. Takie jednostki są posyłane na świat, aby ustanowić wzorce. Te próby pojawiają się również dlatego, że Allah, Wszechmogący, pragnie sprawdzić, czy duch poświęcenia naprawdę w nich tkwi. To właśnie jest taqła.

Dlatego konieczne jest znoszenie trudności na drodze Allaha i dawanie praktycznych przykładów. Allah nie chce, aby Jego wybrani słudzy cierpieli niepotrzebnie. Wręcz przeciwnie, takie próby ujawniają czy są gotowi na każdą ofiarę dla Niego.

Doskonałość moralna poprzez poświęcenie 

Prawdziwa doskonałość moralna objawia się właśnie w czasie poświęcenia i próby. Podano przykład z życia Proroka Muhammad (sa), który podczas bitwy pod Uhudem stanął niemal samotnie. Mądrość, jaka za tym stała, polegała na tym, aby odwaga Proroka (sa) mogła się ujawnić. Stał samotnie przed tysiącami ludzi i żaden inny prorok nie miał okazji wykazać się tak niezwykłą odwagą.

Szczerość i brak ostentacji 

Obiecany Mesjasz (as) stwierdził, że jeśli nawet najmniejszy ślad ostentacji wkradnie się w czyjeś czyny, Allah Wszechmogący odrzuci te czyny i nie przyjmie ich. Stanie się prawdziwie sprawiedliwym jest trudne. Na przykład, jeśli ktoś zostanie oskarżony o drobne przewinienie i natychmiast wpadnie w gniew, jest to dalekie od taqła. Wpadanie w gniew z powodu błahych spraw, angażowanie się w kłótnie lub oddawanie się niepotrzebnym kłótniom i sporom to cechy, które oddalają człowieka od prawości. Postępowanie prawdziwie sprawiedliwego człowieka polega na tym, że znosi on wszelkie trudności wyłącznie dla Allaha. Okazuje cierpliwość, odwagę i wielką cierpliwość. Ogromne serce i wytrwałość są w nim obficie obecne.

Dopóki człowiek nie podejmie wielokrotnych duchowych zmagań i poświęceń, nie może stać się prawdziwie prawy. Niektórzy zakładają, że sny lub objawienia automatycznie czynią ich wysoce prawymi. Prawdziwym kryterium jest jednak taqła, która ujawnia się w zewnętrznych czynach i zachowaniu danej osoby.

Lekcja Iid-ul-Adha 

Oto kilka zasad, które powinniśmy zawsze mieć przed oczami. To właśnie ta lekcja płynie z Iid al-Adha. Jeśli nie rozwiniemy w sobie tych cech, ofiary z krów, kóz i wielbłądów nie przyniosą nam żadnych korzyści.

Jak wspomniano wcześniej, zdarzały się sytuacje, gdy pielgrzymka wielu osób była odrzucana. Ale ponieważ jedna osoba odznaczała się prawością i prawdziwą pobożnością, Wszechmogący Allah przyjął pielgrzymkę wszystkich. Oprócz tych zewnętrznych poświęceń, musimy również rozwijać ducha, który czyni nas zawsze gotowymi do poświęcenia życia, majątku, czasu i honoru dla Allaha.

Podnoszenie standardów moralnych i duchowych 

Musimy podnosić standardy naszej mowy i moralności. Musimy poprawiać relacje z innymi. Zdobywać nawet przeciwników szlachetnym postępowaniem. Również w dziedzinie kaznodziejstwa, Boże przewodnictwo uczy, że jeśli ktoś przejawia prawdziwą doskonałość moralną i traktuje nawet wrogów z życzliwością, oni również mogą stać się przyjaciółmi. Dlatego powinniśmy zwracać uwagę na te kwestie i nie powinniśmy jedynie odczuwać zadowolenia z tego, że złożyliśmy ofiarę.

Niech Allah Wszechmogący pozwoli nam świętować Iid zgodnie z jego prawdziwym duchem i obdarzy nas zrozumieniem prawdziwej istoty poświęcenia.

Niech Allah Wszechmogący pozwoli nam stać się takimi ludźmi, jakimi Obiecany Mesjasz (as) pragnął, abyśmy się stali w świetle islamu.

Modlitwy za prześladowanych Ahmadi 

Pamiętajcie w swoich modlitwach o Ahmadi z Pakistanu, którzy z powodu opresyjnych praw, pomimo poświęcenia życia i majątku, nadal spotykają się z ograniczeniami. Ograniczenia dotyczą ich kultu, składania ofiar, a nawet modlitw w obrębie własnych murów.

Nawet ci, którzy dysponują środkami umożliwiającymi złożenie ofiary, są pozbawieni tej możliwości. Władze aktywnie ich tłumią i wszczynają aresztowania, podczas gdy prawdziwi sprawcy, którzy szerzą niepokój w kraju, pozostają nietknięci i nadal działają swobodnie.

Niech Allah Wszechmogący poprawi warunki życia Ahmadi w Pakistanie, uwolni ich od ucisku i przyjmie ich ofiary.

Podobnie, modlitwy należy składać za tych, którzy zostali uwięzieni przez Boga, aby Allah Wszechmogący jak najszybciej umożliwił ich uwolnienie. Pozwolił im czcić ofiary swoich przodków.

Należy również składać modlitwy za Ahmadi na całym świecie, aby Wszechmogący Allah wzmocnił ich wiarę i podniósł standardy ich prawości.

Życzenia Iid 

Na koniec Huzhur (aa) obdarzył wszystkich modlitwą „Iid Mubarak”. Wiele miejsc na świecie zmaga się z trudnymi okolicznościami. Dlatego, skoro świętujemy Iid al-Adha w duchu poświęcenia dla Allaha Wszechmogącego, my również powinniśmy być gotowi do poświęceń w tych warunkach. Nawet jeśli niektórych zmuszono do potajemnego odmawiania modlitw Iid, niech Allah Wszechmogący przyjmie te ofiary.

Następnie Hazrat Amirul Mominiin (aa) poprowadził modlitwę w ciszy.

(Streszczenie przygotowane przez Al Hakam)