Muhammad(saw) wspaniały wzór (85)
Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania.
Tło bitwy pod Hunain
Po wyrecytowaniu Taszahhud, Ta’ałłuz i Sury al-Fatihah, Khalifatul Masih Hadhrat Mirza Masroor Ahmad (aba) powiedział, że będzie kontynuował omawianie szczegółów dotyczących bitwy pod Hunain.
Spełniony sen
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że po opuszczeniu Mekki, Prorok (sa) mianował Hazrat Utaba bin Asiba przywódcą Mekki na swoje miejsce. Był pierwszym przywódcą Mekki mianowanym przez Proroka (sa).
Hazrat Utab (ra) był zagorzałym przeciwnikiem islamu. W dniu podboju Mekki, gdy Hazrat Bilal (ra) wezwał do modlitwy, Utab powiedział swoim przyjaciołom, że jest szczęśliwy, że jego ojciec zmarł, ponieważ nie musiał słuchać tego wezwania do modlitwy.
Jednak później Utab przyjął islam podczas podboju Mekki. Prorok (sa) widział kiedyś we śnie, że ojciec Utaba przyjął islam i był gubernatorem Mekki. Ten sen spełnił się dzięki przyjęciu islamu przez jego syna, Utaba (ra). W innej narracji zapisano, że Prorok (sa) ujrzał Utaba (ra) pukającego do bram niebios.
Mianując go władcą Mekki, Prorok (sa) poradził Utabowi (ra), aby traktował mieszkańców Mekki z życzliwością. Pozostał na tym stanowisku aż do śmierci Proroka (sa). Niektóre narracje podają, że piastował je przez cały okres kalifatu Hazrat Abu Bakra (ra).
Podróż na bitwę pod Hunain
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Prorok (sa) wyruszył w kierunku Hunain w sobotę 6 dnia miesiąca Szawwal. Dotarł tam 10 dnia miesiąca Szawwal. Hazrat Umm Salamah (ra) i Hazrat Zainab (ra) towarzyszyli Prorokowi (sa) w tej podróży. Zapisano, że muzułmańska armia była największa i najlepiej uzbrojona ze wszystkich stoczonych do tej pory bitew. Prorok (sa) wyruszył z 12 000 muzułmanów: 10 000 Towarzyszy z Medyny i 2000 nowych muzułmanów z Mekki.
Kalif (aba) powiedział, że w drodze do Hunain rosło duże drzewo zwane Dhat Anwat. Cieszyło się ono wielką czcią bałwochwalców. Gdy karawana mijała to drzewo, kilku nowo nawróconych z Mekki poprosiło Proroka (sa) o wskazanie im podobnego drzewa. Prorok (sa) odpowiedział, że powiedzieli to samo, co lud Mojżesza (as) powiedział do niego:
„O Mojżeszu, uczyń nam boga tak jak i oni mają swych bożków”. On odrzekł: „Zaprawdę, jesteście ludem nieświadomym”. (Koran, 7:139 ).
Święty Prorok (sa) powiedział, że spotka ich podobny los jak tamtych ludzi, jeśli zachowają ten sam sposób myślenia.
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że niektórzy spośród mekkańczyków, którzy nie byli muzułmanami, również towarzyszyli armii. W rzeczywistości, nawet niektóre kobiety towarzyszyły armii z ciekawości. Chciały zobaczyć wynik bitwy, myśląc, że jeśli muzułmanie wygrają, to otrzymają część wojennych łupów.
Odnotowano, że muzułmańskiej armii towarzyszyło 80 bałwochwalców. Prorok (sa) nie szukał pomocy tych ludzi. Nie było jego zwyczajem włączanie bałwochwalców do muzułmańskiej armii, nawet w poprzednich bitwach, w których muzułmanów było znacznie mniej. W tym przypadku byli to ludzie, którzy z własnej woli podążali za muzułmańską armią jedynie jako obserwatorzy i z chęci zdobycia łupów wojennych.
Hudhur (aba) powiedział, że za każdym razem, gdy po drodze spadała czyjaś tarcza lub inny ekwipunek, Hazrat Sufyan bin Harb (ra) podnosił go do tego stopnia, że jego wielbłąd był załadowany ekwipunkiem innych. Jeden z żołnierzy, który poszedł przodem, wrócił i poinformował Proroka (sa), że widział armię Hawazin z góry, na którą się wspiął, i zauważył, że ich armia przywiozła ze sobą kobiety i bydło. Słysząc tę nowinę, Prorok (sa) uśmiechnął się i powiedział, że wszystko to stanie się częścią ich łupów już następnego dnia.
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że następnego ranka, po porannej modlitwie, Prorok (sa) kazał się radować. Poinformował lud, że osoba, którą wyznaczył do pełnienia nocnej straży, wraca. Prorok (sa) zapytał czy opuścił swoje stanowisko w nocy, na co odpowiedział, że tylko kiedy musiał się modlić lub odpowiadać na wezwania natury. Prorok (sa) powiedział, że jest przeznaczony do nieba.
Przybycie do Hunain
Khalifatul Masih aba) powiedział, że 10 Shawwal Prorok (sa) przybył do Hunain. Hawazin wysłał szpiegów, aby dowiedzieli się więcej o muzułmańskiej armii. Kiedy szpiedzy wrócili do swojej armii, byli w szoku. Powiedzieli, że widzieli białych ludzi jadących na koniach. Stwierdzili, że jeśli dojdzie do bitwy, nie będą w stanie stoczyć walki. Oznajmili, że jeśli nie są w stanie walczyć z tymi na ziemi, to jak będą mogli walczyć z tymi w niebie. Radzili unikać jakiejkolwiek bitwy.
Jednak dowódcy armii zataili tę wiadomość, aby nie zaniepokoić reszty armii. Zamiast tego armia Hawazin wysłała jednego ze swoich najodważniejszych ludzi, aby również dowiedział się o muzułmańskiej armii. Powrócił i również powiedział, że widział białych ludzi jadących na koniach, na których nie mógł nawet spojrzeć. Powiedział, że tej armii nie da się pokonać. Jednak Malik bin Auf nie przejmował się tym.
Komentatorzy uważają, że ci ludzie mogli zobaczyć anioły lub że Bóg sprawił, iż w ich sercach zagościł lęk przed muzułmańską armią.
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że armia wroga liczyła 30 000 ludzi. Niektóre przekazy podają liczbę 20 000, a inne nawet 4000. Wyjaśnieniem jest fakt, że rzeczywista liczba żołnierzy w armii wynosiła 20 000, a jeśli wliczymy kobiety i dzieci, to daje to 30 000. Był też oddział łuczników, których Malik bin Auf ukrył w dolinach, aby przeprowadzić niespodziewany atak na muzułmanów, a ten oddział liczył 4000. Rozmieszczenie armii wroga było takie, że jeźdźcy konni znajdowali się w pierwszych szeregach. Za nimi podążali piesi. Następnie kobiety i dzieci na wielbłądach, a za nimi ich majątek i bydło.
Hudhur (aba) powiedział, że Prorok (sa) wyznaczył Khalida bin Łalida (ra) na dowódcę kontyngentu, który szedł przed armią.
Następnie Prorok (sa) ustawił armię w następujący sposób: na prawym skrzydle, na lewym skrzydle i na środkowym skrzydle. Prorok (sa) znajdował się w centrum i rozdał muzułmanom duże flagi oraz ponad 20 mniejszych.
Kalif (aba) powiedział, że w dniu Hunain jeden z muzułmanów powiedział, że nie przegrają ze względu na swoją liczebność. Prorokowi (sa) nie spodobało się to stwierdzenie. Święty Koran również odnotowuje niechęć do tego stwierdzenia:
„(…) kiedy wielkie wasze rzesze uczyniły, iż pyszniliście się(…) ”. ( Koran, 9:25 )
Fazy bitwy o Hunain
Khalifatul Masih (aba) powiedział, że muzułmanie początkowo wygrywali bitwę. Ale potem wróg przypuścił silny atak, który spowodował chaos i chwilową klęskę. Jednak ostatecznie muzułmanie odnieśli zwycięstwo. Łucznicy, którzy się ukrywali, przeprowadzili niespodziewany atak, który wywołał całkowity chaos w muzułmańskiej armii. Pozostawili jedynie Proroka (sa) i kilku jego towarzyszy stojących samotnie na polu bitwy. Jednak Prorok (sa) wezwał ich wszystkich do powrotu, co doprowadziło do silnego ataku muzułmanów, który ostatecznie przyniósł im zwycięstwo.
Zostało to zapisane w Sahih al – Bukhārῑ, jak przekazał Bara’ bin Azib (ra), który mówi: „Zaatakowaliśmy Banu Hawazin, a oni uciekli. Kiedy muzułmanie zaczęli zbierać łupy wojenne, poganie stanęli naprzeciwko nas ze strzałami, zmuszając bezbronnych żołnierzy do ucieczki. Ale Posłaniec Allaha (sa) nie uciekł. Bez wątpienia widziałem go na białym mule. Abu Sufyan trzymał go za lejce, a Prorok (sa) mówił: „Jestem prawdziwym Prorokiem: jestem synem Abdula Muttaliba.
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że na podstawie tej narracji, bitwa składała się z trzech części: pierwszego ataku muzułmanów, który zakończył się klęską armii wroga. Wtedy niektórzy muzułmanie zaczęli zbierać łupy. Drugiej części dokonał ukryty oddział łuczników, który zaskoczył muzułmanów, a muzułmanie – w tym nowi – uciekli, aby się uratować. Spowodowało to rozproszenie się muzułmańskiej armii. Trzeciej części bitwy dokonała muzułmańska armia, która przegrupowała się i przeprowadziła decydujący atak, zadając ostateczny cios Banu Hawazin.
Zapisano, że gdy muzułmańska armia się rozproszyła, Prorok (sa) pozostał pewnie na polu bitwy. W pewnym momencie samotnie nacierał w kierunku armii wroga. Prorok (sa) polecił Hazrat Abbasowi (ra), aby wezwał muzułmanów, którzy złożyli przysięgę wierności w Akabie, do powrotu. Słysząc to wezwanie, pospieszyli z powrotem i rozpoczęli zaciętą walkę z armią wroga.
Niektóre przekazy podają, że w momencie rozproszenia muzułmańskiej armii wokół Proroka (sa) pozostawało od 4 do 300 osób. Istnieją również przekazy wskazujące, że nie wszyscy członkowie muzułmańskiej armii uciekli. Jedynie ci, którzy nie byli jeszcze silni w wierze. Na przykład ci z Mekki, którzy dopiero co przyjęli islam.
Kalif (aba) powiedział, że będzie nadal podawał te szczegóły w przyszłości.
Rozpoczęcie Dżelsa Salana w Niemczech
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Dżelsa Salana (Doroczna Konwencja) w Niemczech rozpoczyna się dzisiaj. Wszyscy uczestnicy powinni modlić się, aby Allah pozwolił im osiągnąć cel Dżalsy. Nie powinni spotykać się, myśląc, że to zwykłe spotkanie, lecz powinni ślubować, że w tych dniach będą rozwijać swój intelektualny, praktyczny i duchowy stan. Uczestnicy powinni spędzać czas na wspominaniu Allaha i modlitwie. Modlić się o rozwój Wspólnoty i o ochronę przed złem ze strony szerzących nieszczęście.
Apel o modlitwę
Khalifatul Masih (aba) polecił modlić się o ogólny stan świata i o jego pokój. Ludzie z tego świata zmierzają ku zagładzie z powodu własnych działań.
Hudhur (aba) powiedział również, aby modlić się za Palestyńczyków. Rząd Izraela przekroczył wszelkie granice, dopuszczając się okrucieństw i niesprawiedliwości. Wygląda na to, że pragnie całkowicie wymazać Palestyńczyków z powierzchni ziemi. To masowe mordy na wszystkich frontach.
Teraz nawet niektórzy politycy i rządy na całym świecie wzywają do zakończenia tego, jednak Izrael nie jest gotowy ich słuchać. Upojenie bogactwem i władzą doprowadziło Izrael, Amerykę i ich sojuszników na szczyty arogancji i okrucieństwa.
Muzułmańskie narody również nic nie robią. Jeśli nie mogą nic zrobić, to przynajmniej mogą zmienić swoje postępowanie i pokłonić się przed Bogiem. Muzułmanie również dopuszczają się niesprawiedliwości wobec muzułmanów. Niech Allah ich od tego uratuje.
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że dziś obowiązkiem Ahmadi jest sprzeciwianie się niesprawiedliwościom, gdziekolwiek by one nie były, i ofiarowywanie modlitw. Oby Allah pozwolił, aby tak się stało.
Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.