Obiecany Mesjasz (as): Cecha charakterystyczna Momina – świat podporządkowuje się wierze
Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania.
„Wykorzystywanie światowych środków do wspierania własnej wiary”
Po wyrecytowaniu Taszahhud, Ta’ałłuz i Sury al-Fatihah, Khalifatul Masih Hadhrat Mirza Masroor Ahmad (aba) powiedział, że dziś rano wygłosił kazanie z okazji Eid. Zatem wygłosi krótkie kazanie piątkowe, do którego wybrał cytat Obiecanego Mesjasza (as), na który zawsze należy zwracać uwagę.
Khalifatul Masih (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który stwierdza, że rozległe powiązania prawdziwie wierzącego ze światem są w istocie środkiem do osiągnięcia wysokich rang. Ponieważ ich ostatecznym celem jest zawsze wiara. Innymi słowy, rozwijają oni światowe powiązania wyłącznie ze względu na swoją wiarę. To jest cecha charakterystyczna wierzącego. Dlatego osiągnięcie świata nie powinno być celem końcowym. Lecz zawsze powinno być dążeniem do wykorzystania światowych środków w służbie wierze. Dlatego nie ma nic złego w zdobywaniu światowego bogactwa, o ile służy to ostatecznie wierze i dobremu celowi.
Jego Świątobliwość (aba) kontynuował cytowanie Obiecanego Mesjasza (as). Powiedział on, że to, co człowiek zarabia na tym świecie, nie powinno umniejszać jego wiary. Lecz powinno być pomocą i wsparciem w służbie wierze. Kiedy ktoś dosiada zwierzęcia lub wsiada do pojazdu, aby podróżować z jednego miejsca do drugiego, jego celem nie jest samo zwierzę lub pojazd, lecz ostateczny cel – sam cel. Podobnie należy brać pod uwagę świat i to, co się na nim zarabia.
Jego Świątobliwość (aba) zacytował także Obiecanego Mesjasza (as) . Podkreślił on fakt, że Bóg naucza w Świętym Koranie następującej modlitwy:
(…) „Panie nasz, daj nam dobro na tym świecie, jak i dobro w świecie przyszłym, oraz uchroń nas przed męką Ognia.” ( Koran, 2:202 )
W tej modlitwie najpierw wspomniano o „świecie”. Dlaczego? Ponieważ wyraźnie mowa jest o „dobru tego świata”. Innymi słowy, o takich rzeczach na tym świecie, które prowadzą do „dobra w życiu przyszłym”. Kiedy człowiek całkowicie pochłania świat, nie jest w stanie osiągnąć dobra w życiu pozagrobowym. Zatem ta modlitwa dostarcza ram i nastawienia, z którymi należy dążyć do osiągnięcia tego, co jest na tym świecie. Aby czynić to w sposób sprzyjający osiągnięciu dobra w życiu pozagrobowym.
Jego Świątobliwość (aba) kontynuował cytowanie Obiecanego Mesjasza (as). Wyjaśnił on, że kiedy ktoś zarabia na tym świecie, nie powinien robić tego tylko dla siebie. Lecz w sposób, który przynosi korzyści ludzkości, jego rodzinie i otaczającemu go społeczeństwu. Bogactwo, które zarabia, nie powinno prowadzić do krzywdy ani upokorzenia dla jego rodziny i bliskich.
Kalif (aba) powiedział, że we współczesnym świecie priorytet mają i osobiste interesy, w którym narody dbają tylko o siebie, a nie o całą ludzkość. Zatem musimy skupić się na modlitwie do Boga o dobro zarówno na tym świecie, jak i w świecie przyszłym. Abyśmy mogli być chronieni przed wszelkimi nieszczęściami.
Hudhur (aba) powiedział, że świat zmierza ku zagładzie. Modlił się, aby Wszechmogący Allah nas przed tym uchronił. Niech Allah pozwoli nam doskonalić nasze czyny i oddawać Mu cześć w prawdziwym tego słowa znaczeniu – takie modlitwy, które zostaną wysłuchane i przyniosą dobro.
Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.