Prorok(sa): Doskonały Herold Bożej Jedności
Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania.
Doskonały przykład Świętego Proroka Muhammada (sa) w ustanawianiu jedności Boga
Po wyrecytowaniu Taszahhud, Ta’ałłuz i Sury al-Fatihah, Khalifatul Masih Hadhrat Mirza Masroor Ahmad (aba) powiedział, że wszyscy prorocy przybyli na świat, aby ustanowić ideę Jedności Boga wśród swojego ludu. Niestety, wielu porzuciło tę ideę.
Niezrównany standard w ustanawianiu jedności Boga
Khalifatul Masih (aba) powiedział, że podobnie, Prorok (sa) również przyniósł przesłanie Jednego Boga i ustanowił je pośród swego ludu. Standard Proroka (sa) w tym względzie jest niezrównany. Prorok (sa) nie tylko nauczał innych, aby przyjęli Jedność Boga. Ale czynił to za pomocą argumentacji. Nie tylko zabraniał dodawania Bogu partnerów, ale także dowodził i wyjaśniał pułapki z tym związane.
Rozwijał w ludziach niechęć do tego. Był w stanie to zrobić, ponieważ nauka objawiona Prorokowi (sa) przez Boga była wpływowa i kompletna. Niemożliwe więc było, aby ktoś ją odrzucił po jej zrozumieniu.
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że nauki islamu wywierają wpływ na innych, ponieważ sam Prorok (sa) był żywym przykładem nauk islamu. W praktyce pokazał, jak je wdrażać. Martwił się faktem, że tak jak wyznawcy innych religii zaczęli czcić swoich proroków, tak on nie życzył sobie, aby to się nigdy nie stało. Radził, aby nigdy nie czynić go obiektem dodawania Bogu towarzyszy. Przeciwnie, uwaga powinna zawsze skupiać się na Jedynym Prawdziwym Bogu.
Kalif (aba) powiedział, że w poprzednich kazaniach opowiadał o wydarzeniach związanych z miłością Proroka (sa) do Boga oraz oddaniem się Jego czci. Każdy z przedstawionych wydarzeń z życia Proroka (sa) wskazywał na ustanowienie przez niego Jedności Boga. Prorok (sa) miał pasję i pragnienie ustanowienia Jedności Boga. Od dzieciństwa do czasu otrzymania nauk islamu od Boga, całe życie Proroka (sa) było odbiciem Jedności Boga.
Nauki Koranu o jedności Boga
Hudhur(aba) powiedział, że Bóg stwierdza w Świętym Koranie:
„I nie wysłaliśmy przed tobą żadnego Posłańca, któremu nie objawiliśmy: «Nie ma boga oprócz Mnie, więc czcij tylko Mnie»” (Koran, 21:26)
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Bóg nauczył Proroka (sa) sposobów oddawania czci, których Prorok (sa) używał, aby sprawiedliwie czcić Jedynego Boga. W taki sposób, którego nie można znaleźć w żadnej innej religii. Następnie Bóg stwierdza w Świętym Koranie:
Powiedz: „Zaprawdę, nakazano mi czcić Allaha, szczerze wyznając Jego religię”. (Święty Koran, 39:12)
Kalif (aba) powiedział, że kiedy prawdziwy muzułmanin to ujrzy, on również zrozumie, że musi dążyć do szczerego oddawania czci Bogu. Czyni to, podążając za przykładem ustanowionym przez Proroka (sa). Jeśli będziemy praktykować naszą wiarę, szczerze podtrzymując Jedność Boga, staniemy się tymi, których można uznać za monoteistów w prawdziwym tego słowa znaczeniu oraz którzy mogą dokonać rewolucyjnej zmiany. Bóg mówi również w Świętym Koranie:
„I czcijcie Allaha i nic Mu nie przypisujcie (…)” (Koran, 4:37)
W innym miejscu Świętego Koranu Bóg mówi:
„A wasz Bóg jest Jedynym Bogiem. Nie ma Boga poza Nim – Miłosiernym, Litościwym.” (Święty Koran, 2:164)
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że pod koniec Koranu znajduje się ogłoszenie dotyczące Jedności Boga:
„Powiedz: «On jest Allahem, Jedynym, „Allah, Niezależny i przez wszystkich Błagany. On nie zradza ani sam nie jest zrodzony. I nie ma nikogo Jemu podobnego» (Koran, 112:2-5)
Hudhur (aba) mówi, że tutaj Bóg odrzuca wszelkie formy przypisywania Mu partnerów. Polecił Świętemu Prorokowi (sa) ogłosić to całemu światu. W rezultacie obowiązkiem jego wyznawców staje się dalsze ogłaszanie tego. Informowanie świata o przesłaniu zawartym w tym rozdziale.
To ogłoszenie obala zepsute przesłania wszystkich poprzednich religii. To ogłoszenie może pomóc człowiekowi osiągnąć bliskość Boga. Najbardziej nieskazitelnym i doskonałym przykładem tego jest Święty Prorok (sa). Każdą chwilę poświęcił na ustanowienie Jedności Boga. Zaczęło się to od czasu jego dzieciństwa. Ponieważ to sam Bóg zadbał o jego wychowanie.
Kalif (aba) powiedział, że przedstawi przykłady z życia Proroka (sa). W jaki sposób ustanowił Jedność Boga. Zacznie od wydarzeń z jego dzieciństwa. Prorok (sa) miał tak czystą naturę, że miłość do Jedności Boga była w nim naturalnie obecna. Podobnie jak niechęć do politeizmu i łączenia Boga z innymi.
Święty Prorok (sa) podtrzymuje jedność Boga nawet w dzieciństwie
Khalifatul Masih (aba) powiedział, że Buwanah, jak zapisano, był bardzo czczonym bożkiem Quraisz, przed którym Quraisz oddawali cześć i składali ofiary. Jeden dzień w roku poświęcano całkowicie oddawaniu czci temu bożkowi. Abu Talib również odwiedzał to miejsce, aby oddawać cześć i chciał zabrać ze sobą młodego Muhammada (sa). Jednak ten zawsze odmawiał. Pewnego razu Abu Talib i ciotki Proroka (sa) ze strony ojca rozgniewały się na niego. Zapytały, dlaczego nie chce dołączyć do swojego ludu w oddawaniu czci temu bożkowi.
Pewnego razu, na naleganie ciotek, poszedł z nimi. Jednak, gdy już tam dotarł, pospiesznie wrócił przestraszony. Zapytano go później, co się stało. Młody Muhammad (sa) powiedział, że gdy tylko zbliżył się do bożka, zobaczył mężczyznę odzianego na biało. Ten człowiek powiedział: „O Muhammadzie. Odsuń się, nie zbliżaj się do tego bożka”. Po tym dniu młody Muhammad (sa) nigdy już nie brał udziału w tego rodzaju nabożeństwach ku czci bożków.
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że pewnego razu, podczas podróży do Syrii ze swoim wujem, młody Muhammad (sa) spotkał chrześcijańskiego księdza imieniem Bahira. Bahira zadał mu pewne pytanie. Młody Muhammad (sa) odpowiedział: „Nie mów mi o Lacie ani o Uzzie. Na Boga, nie gardzę niczym bardziej niż nimi”.
Kalif (aba) powiedział, że Prorok (sa) udał się później do Syrii z bogactwem Hazrat Chadidży (ra) w celach handlowych. W tym czasie doszło do sporu między Prorokiem (sa) a innym mężczyzną w pewnej sprawie. Na to drugi mężczyzna nakazał Prorokowi (sa) przysięgać na Lata i Uzzę. Prorok (sa) odpowiedział: „Nigdy nie przysięgałem na te bożki. W rzeczywistości, kiedy je mijam, odwracam się”.
Orędzie Jednego Boga przynosi rewolucyjną zmianę
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że to w poszukiwaniu Jedności Boga i Jego czci Święty Prorok (sa) udał się do Jaskini Hira. Znajdowała się ona 3 mile od Mekki. Święty Prorok (sa) szukał tam schronienia. To właśnie tam, mając 40 lat, Święty Prorok (sa) otrzymał pierwsze objawienie Koranu. W swojej istocie miało doprowadzić świat do poznania prawdziwej Jedności Boga.
Kalif(aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as). Opisuje on ogromną i rewolucyjną zmianę, jaką Święty Prorok (sa) wprowadził poprzez przesłanie o Jedności Boga. Wziął społeczeństwo całkowicie przesiąknięte bezbożnością. Przekształcił je w społeczeństwo, które porzuciło innych bogów. Całkowicie zwróciło się ku Jedynemu Bogu. Nie tylko zwrócili się ku Bogu, ale także złożyli ofiary. Okazali takie oddanie, jakiego nie widział żaden inny naród proroka w historii. W rzeczywistości Święty Prorok (sa) wziął naród ludzi niczym dzikie bestie i przekształcił ich w ludzi cywilizowanych.
Tych cywilizowanych w ludzi wykształconych, a następnie tych wykształconych w ludzi Boga. Następnie poszli nawet na śmierć za sprawę Boga. Nigdy nie zachwiali się ani nie zawiedli w swojej wierze. Zatem, jeśli chodzi o ustanowienie Jedności Boga, Święty Prorok (sa) był jak kolejny Adam. Właśnie dlatego Święty Prorok (sa) był uosobieniem wszystkich proroków.
Hudhur (aba) zacytował dalej Obiecanego Mesjasza (as), który pisze, że żadna religia nie przedstawiła Jedności Boga w sposób kompletny, jak uczynił to islam. Jego Świątobliwość (aba) skomentował, że wstydem jest, iż dziś wielu muzułmanów również porzuciło tę kompletną naukę o Jedności Boga. Zatem, jako wyznawcy Hazrat Mirzy Ghulama Ahmada (as), Obiecanego Mesjasza i najwierniejszego sługi Proroka (sa), obowiązkiem każdego muzułmanina Ahmadi staje się podtrzymywanie nauk islamu o Jedności Boga i szerzenie ich na świecie. Szczególnie w Ramadanie należy dążyć i modlić się o to jeszcze bardziej. Prorok (sa) całe swoje życie poświęcił na rzecz ustanowienia Jedności Boga. Zniósł wielkie trudy. Zatem, jeśli naprawdę kochamy Proroka (sa), to musimy go naśladować. Robić wszystko, co w naszej mocy, aby podtrzymywać Jedność Boga.
„Miłosierdzie zaczyna się w domu”
Khalifatul Masih (aba) zacytował Hazrat Mirzę Bashiruddina Mahmuda Ahmada (ra), drugiego kalifa muzułmańskiej wspólnoty Ahmadiyya, który wyjaśnił ten werset:
„I ostrzegaj swoich najbliższych”. (Święty Koran, 26:215)
Prorok (sa) rzeczywiście otrzymał przesłanie dla całego świata. Lecz tutaj Bóg poucza, że przekazując to przesłanie, Prorok (sa) powinien zacząć od swojego domu, od swojej rodziny. Ponieważ oni również błądzili jak inni. A z racji tego, że byli jego rodziną, ich przodkowie wyświadczyli Prorokowi (sa) pewne dobro. Zatem słuszne było, aby Prorok (sa) przekazał im to zbawienne przesłanie. Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że pewne przysłowie głosi: „Miłosierdzie zaczyna się w domu”. W ten sposób Prorok (sa) został poinstruowany przez Boga, aby najpierw przekazać swoje przesłanie swojej rodzinie.
Tak więc Prorok (sa) stanął na górze Safa i zaprosił różne plemiona Quraisz, swoich krewnych, do przekazania im przesłania. Powiedział im, że gdyby powiedział, że za górą, na której stoi, kryje się armia gotowa ich zaatakować, czy uwierzyliby mu? Powiedzieli, że z pewnością mu uwierzą. Ponieważ zawsze wiedzieli, że jest prawdomówny. Na to Prorok (sa) oznajmił, że został wysłany przez Boga jako Jego Posłaniec. Jeśli chcą osiągnąć zbawienie, powinni za nim podążać. Słysząc to, mekkańczycy zaczęli drwić ze Świętego Proroka (sa).
Hudhur (aba) powiedział, że pomimo tego sprzeciwu, Prorok (sa) pozostał niezrażony. Prawdziwość przesłania Proroka (sa) spotkała się z równie silnym sprzeciwem.
Wytrwałość pomimo silnego sprzeciwu
Khalifatul Masih (aba) zacytował Hazrat Mirzę Bashira Ahmada (ra), który napisał w dziele Życie i charakter pieczęci proroków (sa):
Jego sprzeciw miał być proporcjonalny do wielkości jego misji. Święty Prorok (sa) dorastał w epoce, w której ciemność była szczególnie powszechna. Nieuniknione było, że wraz z nadejściem światła armie ciemności będą walczyć ze wszystkich sił. Tak się stało – w porównaniu ze wszystkimi prorokami przeszłości, Prorocy, Święci napotkali największy opór. Główne przyczyny tego sprzeciwu, jak się wydaje, są następujące:
- Ludzie z plemienia Quraisz byli bałwochwalcami najwyższego stopnia. Cześć i miłość do bożków tak głęboko zakorzeniły się w ich sercach, że nawet usłyszenie słowa przeciwko nim było nie do zniesienia. Ci grzesznicy umieścili setki bożków w Kaabie. A została zbudowana wyłącznie dla oddawania czci Allahowi Najwyższemu. Zwracali się do tych bożków w każdej potrzebie. Kiedy pojawił się islam, jego głównym fundamentem była jedność Boga. Jego jasnym przykazaniem było, aby nie pochylać głowy przed żadnym człowiekiem, drzewem, skałą, gwiazdą itp. Przeciwnie:
„Oddajcie pokłon Temu Jedynemu [Allahowi], który je stworzył”.
Co więcej, słowa użyte w Świętym Koranie do opisania bożków Quraisz wydały się Quraisz bardzo obraźliwe, gdyż zostali oni nazwani paliwem dla piekła. ( The Life & Character of the Seal of Prophets (sa) , Vol.1, str. 186)
Jego Świątobliwość (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as). Opisał on, jak wraz z nadejściem islamu uczeni i wyznawcy wszystkich innych wyznań stali się surowymi oraz zagorzałymi wrogami wobec islamu. Do tego stopnia, że przez 13 długich i trudnych lat muzułmanie doświadczali niewyobrażalnych okrucieństw. Tak, że nawet kobiety i dzieci były ciągane po ulicach i rozcinane na kawałki. Jednakże Bóg nakazał, aby nie odpłacać tym okrucieństwom. Dlatego ci wierni wyznawcy pozostali niezłomni w wierze, znosząc cierpienia dla Jego imienia.
Kalif (aba) zacytował Hazrat Mirzę Bashiruddina Mahmuda Ahmada (ra), który opisał sposób, w jaki Święty Prorok (sa) nauczał bałwochwalców o Jedynym Bogu – w tym, że ich kamienne bożki nie mogły nic dla nich zrobić. Nie mogli odpowiedzieć na ich wołanie. Nie byli w stanie im pomóc, gdy tego potrzebowali. Złagodzić ich ból lub próby. Alternatywnie, Święty Prorok (sa) przedstawił im Jedynego Boga, który mógł nie tylko ich usłyszeć, ale także odpowiedzieć im i obdarzyć ich swoim światłem. Święty Prorok (sa) pokazał bałwochwalcom, że ich bałwochwalstwo nie przyniosło im żadnych owoców. Zamiast tego pogrążyli się we wszelkiej formie niemoralności.
Taki jest stan dzisiejszego świata. Jednakże Święty Prorok (sa) nauczał, jak wyjść z tego stanu; zwracając się do Boga. Święty Prorok (sa) nauczał, że wypełnianie praw Boga oznacza również wypełnianie praw innych. Jeśli Bóg dał komuś bogactwo, powinien je rozdać narodowi i potrzebującym. Należy traktować kobiety z szacunkiem i godnością oraz troszczyć się o sieroty i wdowy.
Nie tylko sprawiedliwość, ale także miłosierdzie i dobroć powinny być cechami prawdziwie wierzącego w Boga. To właśnie sposoby, których nauczał Prorok (sa), aby zbliżyć się do Boga i wypełnić należne Mu prawa. Tak właśnie wygląda prawdziwy monoteista.
Hudhur (aba) powiedział, że pewnego dnia wodzowie Mekki zwrócili się do wuja Proroka (sa). Błagali go, aby nakłonił swojego siostrzeńca do zaprzestania swoich działań. Powiedzieli, że zaoferują mu każdą cenę, jaką wskaże. On nie będzie musiał w zamian nic robić poza zaprzestaniem potępiania ich bożków. Powiedzieli, że może nawet kontynuować głoszenie przesłania o Jednym Bogu.
Po prostu życzą sobie, aby przestał potępiać ich bożki. W przeciwnym razie powiedzieli wujowi Proroka (sa), że albo będzie musiał porzucić swojego siostrzeńca. Albo oni zrzekną się jego przywództwa wśród Quraisz. Tą pozycję Quraisz darzyli wielkim szacunkiem. Kiedy zwrócił się do Proroka (sa) ze swoim przesłaniem, Prorok (sa) odpowiedział ze łzami w oczach. Jeśli zechce go opuścić, to może to zrobić. Ale nawet jeśli umieściliby słońce w jego prawej ręce, a księżyc w lewej, nigdy nie opuściłby Jedności Boga oraz szerzenia jego przesłania.
Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że naszym obowiązkiem jest szerzenie przesłania Jednego Boga i robienie wszystkiego, co w naszej mocy, aby tego dokonać.
Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.