Muhammad(saw) wspaniały wzór (68)

Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania.

Wydarzenia wokół bitwy pod Khaibar

Po wyrecytowaniu Taszahhud, Ta’ałłuz i Sury al-Fatihah, Khalifatul Masih Hadhrat Mirza Masroor Ahmad ^(aba) powiedział, że będzie kontynuował omawianie wydarzeń z życia Świętego Proroka ^(sa). Szczególności tych, które miały miejsce podczas bitwy pod Khaibar.

Powrót muzułmańskich migrantów z Abisynii

Po radosnym zwycięstwie pod Khaibarem, miało miejsce kolejne radosne wydarzenie, jakim był powrót muzułmanów z Abisynii, którzy wyemigrowali tam z powodu prześladowań. Do muzułmanów tych należał kuzyn Proroka (sa), Ja’fir.

Po traktacie z Hudaibiyah, Święty Prorok ^(sa) wysłał Hazrata 'Amra bin Umayyah ^(ra) z listem do króla Negusa, w którym stwierdził, że wszyscy migranci, którzy nadal przebywali w Abisynii, powinni zostać mu odesłani. Po powrocie, gdy ci migranci usłyszeli, że Święty Prorok ^(sa) jest w Khaibar, nie mogli się doczekać, aby go zobaczyć i pospieszyli w kierunku Khaibar. Święty Prorok ^(sa) powitał swojego kuzyna, Ja’fira, i innych muzułmanów z wielką miłością.

Niektórzy Towarzysze, tacy jak Hazrat Abu Musa al-Ash’ari ^(ra) i Hazrat Abu Hurairah ^(ra) również wrócili do Medyny. Ci Towarzysze zostali przesiedleni do innych obszarów, takich jak Etiopia, ze względu na warunki pogodowe podczas podróży.

Minęło 15 lat, odkąd ci Towarzysze zostali oddzieleni od Proroka ^(sa) i reszty muzułmanów. Jego Świątobliwość ^(aba) opowiedział historię kobiety, Hazrat Asmy ^(ra), która rozmawiała z Hazrat Hafsą ^(ra), jedną z błogosławionych i czystych żon Proroka ^(sa) . Hazrat Hafsa ^(ra) zauważyła, że muzułmanie, którzy pozostali ze Świętym Prorokiem ^(sa) przez cały ten czas, byli bliżsi tym, którzy wyemigrowali do Abisynii i innych miejsc. Hazrat Asma, zdenerwowana, odpowiedziała, że muzułmanie, którzy wyemigrowali do innych obszarów, zrobili to wyłącznie z miłości do Allaha Wszechmogącego i Jego Posłańca (sa). Myśleli o nim cały czas, unikając niebezpieczeństwa na jego polecenie.

Hazrat Asma ^(ra) opowiedziała tę wymianę zdań Prorokowi ^(sa), który powiedział jej, że ona i inni migranci byli lepsi, ponieważ uczestniczyli w dwóch migracjach, podczas gdy migranci z Mekki, którzy przybyli z nim, uczestniczyli tylko w jednej. To sprawiło, że poczuła się o wiele lepiej. Wielu innych Towarzyszy przyszło do Proroka ^(sa), aby usłyszeć te pełne miłości i pocieszenia słowa.

Męczeństwo nowego muzułmanina z Etiopii

Jego Świątobliwość opowiedział również o męczeństwie etiopskiego niewolnika, który zginął śmiercią męczeńską w wydarzeniach wokół Khaibaru. Według przekazów był pasterzem opiekującym się swoimi zwierzętami. Przyprowadzono go do Proroka ^(sa) . Prorok ^(sa) zaprosił go do islamu, po czym opowiedziano mu o łaskach Allaha i raju. Chętnie przyjął islam.

Ten pasterz miał również wiele owiec należących do żydów z Khaibaru. Jednak Prorok ^(sa) nie wykorzystał tej sytuacji, pomimo opłakanego stanu i potrzeb muzułmanów. Nakazał mu zwrócić te owce ich prawowitym właścicielom. Ten sam Etiopczyk zginął śmiercią męczeńską podczas bitwy pod Khaibar, chociaż nie wykonał ani jednego pokłonu w modlitwie. Prorok ^(sa) nakazał, aby jego ciało przyniesiono do jego namiotu. Modlił się za niego, stwierdzając, że Allah przyznał mu raj.

Hazrat Abdullah bin 'Amr ^(ra) i Hazrat Ali ^(ra) w dwóch odrębnych przekazach opowiedzieli, że w tym czasie Święty Prorok ^(sa) zakazał spożywania mięsa domowych osłów.

Pokój z ludźmi z Fadak

Święty Prorok ^(sa) zwrócił się również do mieszkańców Fadak, miejsc obfitujących w sady w pobliżu Khaibar, aby pojednać się i zostać sojusznikami. Hazrat Moihisah ^(ra) udał się do Fadak z przesłaniem Świętego Proroka (sa). Jednak mieszkańcy Fadak wątpili, że muzułmanie pokonają 10 000 wojowników w Khaibar. Niemniej jednak zgodzili się wysłać konwój z Hazrat Moihisah ^(ra) do Khaibar, aby ocenić sytuację. Po przybyciu na pole bitwy konwój dowiedział się, że muzułmanie zdobyli już fort w Khaibar. Według jednej narracji mieszkańcy Fadak zgodzili się opuścić ten obszar i oddać wszystko muzułmanom. Z kolei według innej narracji podzielili swój majątek na pół z muzułmanami i nadal tam mieszkali.

Łupy Khaibaru

Jego Świątobliwość ^(aba) wyjaśnił, że Święty Prorok ^(sa) podzielił główną część łupów wojennych na 36 części. Każda z nich obejmowała 100 udziałów. 18 z tych części, czyli 1800 udziałów, zarezerwowano dla muzułmanów. Udział Świętego Proroka ^(sa) był równy udziałowi każdego innego muzułmanina. Druga połowa została odłożona w rezerwie na przyszłość. Wszystkie te łupy pochodziły z różnych zdobytych fortów.

Większość łupów została rozdzielona pomiędzy muzułmanów, którzy uczestniczyli w wydarzeniach Traktatu Hudaibiyah, podczas gdy dla kilku Towarzyszy zrobiono pewne wyjątki, w tym dla tych, którzy powrócili z Abisynii. Święty Prorok ^(sa) poinstruował towarzyszy, aby zebrali wszystkie łupy i wyznaczyli niektórych, aby podzielili je i rozdzielili po równo. Towarzyszki, które były obecne w Khaibar, również otrzymały część, ale tylko z tych łupów, które zostały zdobyte bez konieczności walki.

Niektóre kobiety z Banu Ghaffar, przed bitwą pod Khaibar, poprosiły, aby mogły iść razem z muzułmanami. Pewnej kobiecie z Banu Ghaffar dano naszyjnik, z którym nigdy się nie rozstała. Zawsze nosiła go na szyi. Bardzo go ceniła, ponieważ dał jej go Święty Prorok ^(sa). Poleciła nawet, aby naszyjnik został pochowany razem z nią, ponieważ nie mogła rozstać się z tym darem od Świętego Proroka ^(sa).

Podczas zbierania łupów wojennych w Khaibar znaleziono również kilka manuskryptów Tory. Naród żydowski poprosił o ich zwrot, a Prorok ^(sa) starannie je zachował. Dlatego polecił, aby manuskrypty były bezpiecznie przechowywane i zwrócone narodowi żydowskiemu na jego prośbę. Jego Świątobliwość ^(aba) wspomniał, że jest to sprzeczne z tym, co widzimy dzisiaj, gdzie wrogość wobec islamu skutkuje spaleniem Koranu. Taka była moralna i religijna integralność Proroka ^(sa).

Wyprawa do Ładi al-Qura

Po kilku dniach obozowania w Khaibar, Prorok ^(sa) rozpoczął podróż powrotną do Medyny. Po drodze muzułmanie dotarli do tej doliny, w której mieszkali żydzi. Muzułmanie zaprosili mieszkańców tej doliny do pokoju i islamu. Żydzi odrzucili tę ofertę. Bitwa rozpoczęła się od indywidualnych pojedynków. Muzułmanin za każdym razem pokonywał swojego żydowskiego przeciwnika. Do końca dnia zginęło w sumie 11 żydów. Następnego dnia, zanim wzeszło słońce, żydzi się poddali. Tam muzułmanie również zdobyli łupy, które zostały tam rozdane. Podobnie jak w Khaibar, ziemia i plony zwrócono żydom, aby się nimi zajmowali i czerpali z nich korzyści.

Więcej szczegółów na temat tych wydarzeń zostanie podanych w przyszłości.

Modlitwy pogrzebowe

Jego Świątobliwość ^(aba) wspomniał o kilku zmarłych członkach Wspólnoty, których modlitwy pogrzebowe zostaną odprawione zaocznie po Modlitwie Piątkowej.

Maulana Muhammad Karimuddin Shahid Sahib

Pierwszym jest Maulana Muhammad Karimuddin Shahid Sahib. Był Sadrem (prezydentem) Sadr Anjuman Ahmadiyya, Qadian. Zmarł w wieku 87 lat podczas Ramadanu. Na początku swojego życia jego ojciec złożył przysięgę wierności. Mieszkając na wsi, nie miał odpowiednich warunków do edukacji. Dlatego wysłano go do Qadian na dalszą edukację. Później kontynuował naukę na studiach wyższych.

Był również pierwszym misjonarzem z Indii, który ukończył Dżamia Ahmadiyya ze stopniem Szahid. Służył w wielu rolach we Wspólnocie. W 2021 roku został mianowany Sadrem Sadr Anjuman. Kontynuował służbę w tej roli aż do swojej śmierci. Był prostą i zadowoloną osobą, żyjącą z każdego przyznanego mu dodatku. Był doskonałym pisarzem i mówcą. Pomimo choroby wykonywał swoje obowiązki sumiennie i wzorowo. Służył Wspólnocie przez okres 62 długich lat.

Podczas ostatnich dni wspomniał rodzinie, że urodził się w Ramadanie i umrze w Ramadanie. Był bardzo pracowity i praktykował to, co głosił. Należycie wypełnił swoje przyrzeczenie oddania życia. Jego Świątobliwość ^(aba) modlił się, aby Allah zachował jego pasję służenia wierze w potomstwie.

Abdur Rashid Yahya Sahib

Drugim jest Abdur Rashid Yahya Sahib, który ostatnio pełnił funkcję Sadr Qaza Board w Kanadzie. Zmarł w wieku 74 lat. Był Musi. Ojciec Abdur Rashid Yahya Sahiba, Mian Sirajuddin, złożył przysięgę wierności Drugiemu Kalifowi ^(ra). Był bardzo kompetentny. Został misjonarzem i poświęcił swoje życie. Służył między innymi w Pakistanie, Ameryce, Kanadzie, Gwatemali, Korei Południowej i Afryce Południowej.

Pełnił również funkcję wicedyrektora i profesora w Jamia Ahmadiyya Canada. Następnie został oddelegowany do Qaza Board w Kanadzie. Jego syn, Qasim Rashid, opisuje go jako bardzo oddanego swojej pracy. Bardzo żarliwego w ochronie Ahmadiyyat przed wszelkimi oskarżeniami. Był bardzo cierpliwy i zadowolony z choroby. Zawsze radził swojej rodzinie i dzieciom, aby pozostali przywiązani do Khilafat.

Polecił swojemu synowi, aby z pasją mówił o Kalifacie w mediach społecznościowych, ponieważ jest to rozwiązanie wszystkich problemów świata. Należycie wypełnił swoje obowiązki jako oddany człowiek życia. Jego Świątobliwość ^(aba) modlił się o jego przebaczenie.

Mirza Imtiaz Ahmad Sahib

Trzecim jest Mirza Imtiaz Ahmad Sahib, Amir dystryktu Hyderabad Sindh. Ahmadiyyat rozpoczął się w jego rodzinie przez dziadka, który złożył przysięgę wierności Pierwszemu Kalifowi ^(ra). Po uzyskaniu tytułu licencjata otworzył sklep medyczny. Od najmłodszych lat, aż do końca życia, miał zaszczyt służyć Wspólnocie. Wielu nie-Ahmadi miało styczność z jego nauczaniem, ponieważ nauczał islamu wielu nie-Ahmadi. Ze względu na jego charakter, wielu uważało go za godnego zaufania, skromnego i szczerego. Leczył pacjentów bez żadnego wynagrodzenia, jeśli nie było ich na to stać. Jego Świątobliwość ^(aba) modlił się o jego przebaczenie.

Al Haj Muhammad bin Arabi Sahib

Czwarty to Al Haj Muhammad bin Arabi Sahib z Algierii. Ostatnio mieszkał we Francji. W 2015 roku wziął udział jako gość w Dżelsa Salana UK wraz ze swoją żoną. Złożył przysięgę wierności przed wyjazdem. Osiem innych osób, które były z nim, złożyło przysięgę wierności po nim. Poczuł głęboką miłość do Wspólnoty, która naprawdę na niego wpłynęła. Był bardzo odważny, twierdząc, że jest Ahmadi, pomimo prześladowań w Algierii. Nawet przed policją był odważny, twierdząc, że jest Ahmadi. Jego dom pozostał miejscem spotkań Ahmadi. Był czystego serca, szczery i zawsze wdzięczny za możliwość akceptacjij Obiecanego Mesjasza ^(as). Jego Świątobliwość ^(aba) modlił się o jego przebaczenie.

Muhammad Aszraf Sahib

Piąty to Muhammad Ashraf Sahib, który zmarł w wieku 70 lat. Mieszkał w Kotri, w dystrykcie Hyderabad. Był ojcem Naveeda Ashrafa, misjonarza służącego w Kongo. Nie mógł uczestniczyć w pogrzebie ojca z powodu służby w terenie. Hazrat Noor Ilahi Sahib ^(ra), jego dziadek, był pierwszym Ahmadi w rodzinie. Zmarły był pobożnym, szczerym członkiem Wspólnoty. Był gościnny. Więziono go również przez kilka dni z powodu swojej wiary. Dobrze recytował Koran. Czytał książki Wspólnoty z wielką pasją. Był oddany Kalifatowi. Nawet w ostatnich dniach pilnie wypełniał swoje obowiązki religijne i modlitwy. Był bardzo odważny i pełen pasji w szerzeniu przesłania islamu. Jego Świątobliwość ^(aba) modlił się o jego przebaczenie.

Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.