Właściwie kierowani Kalifowie - Hadhrat Umar (ra) ibn al-Khattab (ra)(06) - Stowarzyszenie Muzułmańskie Ahmadiyya
W imię Allaha Miłosiernego Litościwego
Nie ma innego Boga oprócz Allaha i Muhammad jest Jego Posłańcem
Muzułmanie którzy wierzą w Mesjasza,
Hazrat Mirza Ghulam Ahmad Qadiani (as)
Powiązane treści

Właściwie kierowani Kalifowie – Hadhrat Umar (ra) ibn al-Khattab (ra)(06)

Khalifatul Masih V, Piąty Następca Obiecanego Mesjasza

Streszczenie Kazania Piątkowego wygłoszone przez Jego Świątobliwość Mirza Masroor Ahmad (aba) Khalifat-ul-Masih V w meczecie Mubarak, Islamabad w Tilford w Wielkiej Brytanii.

Po wyrecytowaniu Tashahhud, Ta’ałłuz i Surah Al-Fatihah, Jego Świątobliwość Hadhrat Mirza Masroor Ahmad (aba) powiedział, że zwróci uwagę na incydenty z życia Hadhrat Umara bin al-Khattab (ra).

Opieka  Hadhrat Umara(ra) nad potrzebującymi

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Hadhrat Umar (ra) spotkał kiedyś podróżnych. Gdy się zbliżył, zastał ich kobietę i jej dzieci, które płakały z głodu. Hadhrat Umar (ra) zapytał, czy mają coś, na co odpowiedziała, że ​​ma tylko wodę, którą gotowała. Następnie kobieta powiedziała, że ​​Bóg będzie rozstrzygał między nimi a Hadhrat Umar (ra), ponieważ miał nad nimi czuwać i nie był świadomy ich stanu. Wtedy Hadhrat Umar (ra) poszedł i przyniósł jedzenie. Inna towarzysząca mu osoba poprosiła, aby nosił ją zamiast Hadhrat Umar (ra), ale Hadhrat Umar (ra) nalegał, by niósł to sam. Hadhrat Umar(ra) następnie dostarczył to jedzenie kobiecie i jej dzieciom. W ten sposób dzieci i ich matka mogły jeść do syta. Następnie kobieta podziękowała i powiedziała, że ​​jest bardziej godny pochwały niż Hadhrat Umar (ra). Hadhrat Umar (ra) powiedział kobiecie, że kiedy przyjdzie zobaczyć się z przywódcą wierzących, również go tam zastanie. Hadhrat Umar (ra) następnie wyszedł i zatrzymał się w pewnej odległości i spojrzał na bawiące się dzieci. Następnie powiedział, że po znalezieniu tej kobiety i jej dzieci w stanie głodu, nie mógł odejść, dopóki nie zobaczył ich szczęśliwych i usatysfakcjonowanych.

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Hadhrat Umar (ra) będzie pomagał potrzebującym, ale również nie promował lenistwa poprzez tę pomoc. Innymi słowy, jeśli ktoś był młody i zdolny, to odradzałby szukanie pomocy u innych. Na przykład kiedyś był młody człowiek, który miał przy sobie trochę mąki, a mimo to szukał u innych. Hadhrat Umar (ra) wziął mąkę i położył ją przed kilkoma wielbłądami, a następnie powiedział młodemu człowiekowi, że teraz powinien szukać u innych. Powiedział, że chociaż ma pewne zapasy w swoim posiadaniu, nie powinien szukać u innych. W ten sposób pokazując, że tam, gdzie Hadhrat Umar (ra) pomagał potrzebującym, nie robił tego w celu promowania lenistwa i zależności.

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Hadhrat Umar (ra) ustanowił świadczenie dla dzieci, które już nie były karmione piersią. Pewnego razu Hadhrat Umar (ra) natknął się na matkę z płaczącym dzieckiem. Zapytawszy, dlaczego dziecko płacze, kobieta powiedziała Hadhrat Umarowi (ra), że dziecko chce mleka, podczas gdy ona próbuje nasycić go czymś innym. Robiła to, ponieważ Hadhrat Umar (ra) ustanowił jedynie świadczenie dla dzieci, które już nie były karmione piersią. Hadhrat Umar (ra) zapytał, jaki był wiek dziecka. Kiedy kobieta mu powiedziała, powiedział jej, że nie powinna przestać odstawiać dziecka przedwcześnie. Tak więc Hadhrat Umar (ra) ogłosił, że nikt nie powinien przestać odstawiać swoich dzieci przedwcześnie od piersi, a także ogłosiło, że zostanie przyznane świadczenie dla dzieci od dnia ich narodzin.

Niechęć do lenistwa

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Obiecany Mesjasz (as) zacytował narrację, w której jest powiedziane, że pewnego razu Hadhrat Umar (ra) zapytał człowieka, dlaczego nie sadzi już drzew na swojej ziemi. Mężczyzna powiedział, że już tego nie robi, bo się starzeje. Hadhrat Umar (ra) powiedział, że to nie jest wymówka, a potem sam pomógł temu człowiekowi w sadzeniu drzew. Obiecany Mesjasz (as) przytoczył to wydarzenie, aby pokazać, że nie należy być leniwym. Podobnie należy nie tylko czerpać korzyści z owoców posadzonych przez poprzednie pokolenie, ale także zostawić coś dla następnego pokolenia.

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że pewnego razu Hadhrat Umar (ra) przechodził obok namiotu, w którym słychać było kobietę przechodzącą bóle porodowe. Hadhrat Umar (ra) pobiegł do domu i powiedział swojej żonie Hadhrat Umm Kulthoom bint Ali (ra) o sytuacji. Hadhrat Umar (ra) wziął trochę jedzenia, a Hadhrat Umm Kulthoom (ra) wzięła niezbędne materiały i oboje udali się do tej rodziny. Hadhrat Umm Kulthoom (ra) weszła do namiotu, aby pomóc kobiecie, a Hadhrat Umar (ra) usiadła na zewnątrz z mężem, który go nie rozpoznał. Kobieta urodziła syna. Później, gdy mężczyzna zorientował się, kto siedział obok niego, poczuł się zakłopotany. Hadhrat Umar(ra) powiedział mu, że to nie ma znaczenia i dał mu trochę pieniędzy na pomoc jemu i jego rodzinie.

Skupienie uwagi Hadhrat Umara(ra)  na sukcesie islamu

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że pewnego razu Hadhrat Umar (ra) zobaczył człowieka, który szedł ze spuszczoną głową. Hadhrat Umar (ra) powiedział mu, że była to era zwycięstw islamu. Jakiekolwiek małe trudności nie powinny nikogo doprowadzać do rozpaczy, ale raczej należy widzieć, jak wielkie zwycięstwa odnosi islam. Drugi Kalif (ra) przytoczył ten przykład po migracji z Qadian do Rabwah, aby pokazać, że nie należy rozpaczać z powodu trudności, a raczej należy rozważyć powód, dla którego te trudności są znoszone.

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Drugi Kalif (ra) przytoczył inny przykład Hadhrat Umar (ra), gdzie musiał znosić trudności, ale nie dbał o to, ponieważ było to ze względu na islam. Kiedyś żył bardzo bogaty wódz imieniem Jabalah, który był przywódcą chrześcijańskiego plemienia, które później stało się muzułmanami. Pewnego razu wybrał się na pielgrzymkę, kiedy bosy muzułmanin przypadkowo nadepnął na rąbek ubrania Jabalah. Po tym Jabalah odwrócił się i spoliczkował tego człowieka, pytając, czy wie, kim on jest. Inny muzułmanin przemówił i powiedział, że wstąpił do religii islamu, w której nie ma rozróżnienia między bogatymi a biednymi. Jabalah powiedział, że go to nie obchodzi. Muzułmanin powiedział, że jeśli Hadhrat Umar (ra) dowiedziałby się o tym, nie tolerowałby tego. Później Jabalah udał się do Hadhrata Umara (ra) i zapytał, co by zrobił, gdyby ważna osoba uderzyła zwykłego człowieka. Hadhrat Umar (ra) powiedział, że kazałby zwykłemu człowiekowi uderzyć wodza, ponieważ islam nie rozróżnia między ważnymi a zwykłymi. Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że jest to równość ustanowiona przez islam.

Jego Świątobliwość powiedział, że będzie nadal podkreślał wydarzenia z życia Hadhrata Umara (ra) w przyszłych kazaniach.

 

Modlitwy pogrzebowe 

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że ogłosi i poprowadzi modlitwy pogrzebowe [in absentia]:

Abdul Waheed Warraich Sahib z Niemiec, który był wcześniej naczelnym prezesem Stowarzyszenia Młodzieży Muzułmańskiej Ahmadiyya w Szwajcarii. Zmarł 12 maja podczas schodzenia po udanej wspinaczce na Mount Everest. Pozostawił żonę, dwóch synów i trzy córki, rodziców, brata i dwie siostry. Miał wielką pasję do służby na rzecz Wspólnoty i pomagania innym. Składał także ofiary finansowe. Wspaniale wychował swoje dzieci, z których jedno studiuje w Dżamia Ahmadiyya w Niemczech. Jego koledzy z pracy również stwierdzili, że oprócz zawodu był osobą o wysokim charakterze moralnym, która przyciągała do siebie ludzi. Regularnie modlił się.

Gdy jego firma przenosiła się do Doliny Krzemowej, zaproponowano mu tam pracę ze wszystkimi dodatkami, ale odmówił ze względu na swoje odpowiedzialności i obowiązki we Wspólnocie. Później jego firmę kupiła inna szwajcarska firma, dzięki czemu nie musiał się przeprowadzać, a jego pensja wzrosła nawet bardziej niż jego szefa. Był niezwykle miły, delikatny i opiekuńczy. Kiedyś zapytano go, czy boi się podczas wędrówki. Powiedział, że miał pewne obawy, jednak poprosił Jego Świątobliwość (aba) o pozwolenie, czy powinien wspiąć się na najwyższe góry na każdym kontynencie i wznieść flagę Ahmadiyyat. Kiedyś Jego Świątobliwość (aba)powiedział, że mógłby to zrobić, od tego momentu nie odczuwał już żadnego strachu i nikt nie mógł go powstrzymać. W ten sposób był w stanie wspiąć się na najwyższą górę i wznieść tam flagę Ahmadiyyat. Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że z pewnością, podejmując cnotliwą misję, musiał osiągnąć rangę męczeństwa i modlił się, aby Allah Wszechmogący włączył go w szeregi męczenników. Zapytany, czego słuchał podczas wspinaczki, odpowiadał, że słuchał pism Obiecanego Mesjasza (as). Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah Wszechmogący potraktował zmarłego z przebaczeniem i miłosierdziem oraz podniósł jego pozycję w Raju.

Amatul Noor Sahiba, żona dr Abdula Malika Shamima Sahiba i córka Sahibzadi Amatul Rashid Begum Sahiba i Mian Abdur Rahim Ahmad Sahib. Zmarła w Waszyngtonie w USA 15 czerwca. Była prawnuczką Obiecanego Mesjasza (as) oraz Hadhrata Hakima Maulvi Nooruddina (ra). Pozostawiła po sobie dwie córki. Jej Nikah [islamskie ogłoszenie małżeństwa] był prowadzony przez trzeciego Kalifa (ra ) . Służyła Wspólnocie na różnych stanowiskach w Pomocniczej Organizacji Kobiet. Regularnie ofiarowywała swoje modlitwy, a także Tahażżud modlitwy [dobrowolne modlitwy przed świtem]. Jej mąż zginął w wypadku, a ona była wdową przez 20 lat, okres, który znosiła z wielką cierpliwością i wyrozumiałością. Była bardzo miła i opiekuńcza dla innych, sąsiadów i bliskich. Zawsze chciała pomagać innym i pragnęła pomóc wiedząc, że ktoś jest w potrzebie. Pewna kobieta o imieniu siostra Shakura widziała we śnie, że dom Amatul Noor Sahiby znajdował się w Mekce. Kiedy wróciła, opowiedziała ten sen, po którym pozostała z Amatul Noor Sahiba przez 18 lat. Siostra Shakura była chora i przykuta do łóżka przez 8 lat, w tym czasie Amatul Noor Sahiba bardzo się nią opiekowała. Jego Świątobliwość (aba)powiedział, że on sam widział, jak troszczyła się o siostrę Shakurę, a nawet przywiozła ją na wózku inwalidzkim, aby się z nim spotkać, gdy odwiedzał Stany Zjednoczone. Z miłością i uczuciem propagowała przesłanie Islamu Ahmadiyyat. Była doskonałym przykładem dla kobiet, zarówno młodych, jak i starszych. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby jej dzieci kontynuowały jej cnotliwe czyny i zawsze pozostawały przywiązane do Kalifatu. Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że była bardzo przywiązana do Kalifatu i stawiła się przed nim z wielkim szacunkiem i pokorą. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah potraktował zmarłą z przebaczeniem i miłosierdziem i podniósł jej pozycję w Raju.

Bismillah Begum Sahiba żona Nasira Ahmada Khan Sahiba, byłego Afsara Hifazat-e-Khaasa. Zmarła w Niemczech 14 czerwca. Pozostawiła pięć córek i dwóch synów. Jeden z jej synów jest krajowym przewodniczącym i misjonarzem odpowiedzialnym za wspólnotę na Fidżi. Była bardzo opiekuńcza, a po śmierci męża pełniła dla swoich dzieci rolę matki i ojca. Wspierała syna w jego dążeniu do służenia wierze i zachęcała go do tego. Radziła mu również, aby przyprowadził do domu swoich kolegów z klasy. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah obdarzył rodzinę cierpliwością i by potraktował zmarłego z przebaczeniem i miłosierdziem oraz wywyższył jej pozycję w Raju.

Pułkownik Javaid Rusdhi Sahib z Pakistanu, zmarły jakiś czas temu. Po odejściu z wojska służył Wspólnocie na różnych stanowiskach. Był bardzo opiekuńczy i kochający oraz dbał również o swoją rodzinę. Jego Świątobliwość (aba) modlił się, aby Allah potraktował zmarłych z przebaczeniem i miłosierdziem.

Podsumowanie przygotowane przez Przegląd Religii

Shpërndaje