Kalifatul Masih II: Perły Mądrości -5- Islam Ahmadiyya
W imię Allaha Miłosiernego Litościwego
Nie ma innego Boga oprócz Allaha i Muhammad jest Jego Posłańcem
Muzułmanie którzy wierzą w Mesjasza,
Hazrat Mirza Ghulam Ahmad Qadiani (as)

Kalifatul Masih II: Perły Mądrości -5-

Khalifatul Masih V, Piąty Następca Obiecanego Mesjasza

Obiecany Mesjasz (as) powiedział, że Wywyższony Allah jest ukryty, ale może być On zidentyfikowany poprzez Swoją moc. Człowiek możne znaleźć Jego Istotę poprzez modlitwę. Każdy człowiek, nawet królowie i cesarze, stają w obliczu trudnych czasów, które zmuszają ich do pokory, gdy nie wiedzą co robić. Takie chwile trudności mogą być rozwiązane poprzez modlitwę.

Obiecany Mesjasz (as) określił znaczenie modlitwy w wielu miejscach i w różnych kontekstach. Jego towarzysze poprzez niego wypracowali wiedze na ten temat i przekonali innych, że ich modlitwy zostały zaakceptowane.

Pewnego razu Obiecanemu Mesjaszowi (as) opowiedziano historię, która go rozbawiła. Związana była z Munshi Arora Khan Sahib, który kiedyś dość regularnie odwiedzał Qadian, ale później, ze względu na swoje zobowiązania nie mógł uzyskać wolnego w pracy. Hadhrat Musleh Maud (ra) wspomniał, że w czasie jego dzieciństwa, kiedy przybywał do Qadian, Munshi Sahib serdecznie witał wszystkich tak jak dawno utraconych braci. Munshi Sahib pracował w biurze sędziego. Pewnego razu poprosił o wolny czas, aby odwiedzić Qadian, ale sędzia odmówił mu, ponieważ pracy w tym czasie było bardzo dużo. Munshi Sahib powiedział mu, że dobrze, ale, że od tego dnia zacznie zwracać się do Boga w sprawie swojego cierpienia. Sędzia ten doznał wielkich strat, które spowodowały, że stał się ostrożniejszy i w efekcie tego w każdą sobotę mówił swoim pracownikom, aby zakończyli pracę wcześniej, tak, aby Munshi Sahib nie spóźnił się na swój pociąg. Sędzia ten zaproponował również Munshi Sahib, aby ten wziął wolne. Taki był wpływ gorliwości Munshi Sahib.

Hadhrat Musleh Maud (ra) powiedział, że ludzie są wrażliwi na uczucie gorąca lub zimna i różnią się, co do tego jak wrażliwi są na węch. Obiecany Mesjasz (as) opowiadał, że grupa mieszkańców zebrała się, aby mówić o właściwościach cieplnych nasion sezamu. Stwierdzili, że nikt nie mógłby zjeść 230 gramów nasion sezamu i nie rozchorować się. Jeden z nich powiedział, że jeśli ktoś zje 230 gramów nasion sezamu to da mu 5 rupi. Pewien, niezbyt przyjazny, rolnik mijał grupę, kiedy usłyszał ich rozmowę i był zaskoczony tym jak można płacić komuś za zjedzenie czegoś tak pysznego. Zapytał tą grupy czy nasiona te muszą być skonsumowane wraz z rośliną? Zapytał o to, ponieważ nie mógł uwierzyć, że można otrzymać nagrodę za zjedzenie tylko nasion sezamu, bez rośliny. Z jednej strony byli ludzie, którzy myśleli, że jest to niemożliwe, aby jeść 230 gramów nasion sezamu, a z drugiej strony był człowiek, który gotów był zjeść je razem z rośliną. Ta sama zasada działa w świecie duchowym. Modlitwa wpływa na niektórych ludzi bardziej niż na innych, ponieważ niektórzy ludzie są bardziej duchowo spostrzegawczy.

W czasach Obiecanego Mesjasza (as) szeroko znany był w Indiach religijny uczony o imieniu Maulałi Khan Malik. Jego wygląd był bardzo prosty i łatwo możny go było pomylić z pracownikiem fizycznym. Odwiedził Qadian i po wysłuchaniu słów Obiecanego Mesjasza (as), zaakceptował go. Później, udał się do Lahore i odwiedził Maulvi Ghulam Ahmad, uczonego z setkami studentów, którego kiedyś sam był uczniem. Uczniowie Maulałi Ghulama Ahmad nie mieli pojęcia o statusie Maulałi Khan Malik, którego nie zdradzał jego wygląd zewnętrzny. Kiedy powiedział, że był w Qadian i zaakceptował Obiecanego Mesjasza (as), Maulałi Ghulama Ahmad był zaskoczony i powiedział, że był tak wielkim uczonym i jakie dobro widział w Obiecanym Mesjaszu (as)? Ponieważ Maulałi Khan Malik nadal nie wiedział zbyt wiele to odpowiedział Maulałi Ghulama Ahmad, aby ten zajął się swoimi sprawami. To rozzłościło uczniów Maulałi Ghulama Ahmad, ale ten uspokoił ich mówiąc, że Maulałi Khan Malik miał rację.

Pewien Arab przyszedł odwiedzić Obiecanego Mesjasz (as). Kiedy człowiek ten zdecydował się na powrót, Obiecany Mesjasz (as) zaproponował mu coś na pokrycie kosztów jego podróży. Arab ten odmówił jednak i powiedział, że zawitał do Qadian, ponieważ słyszał o twierdzeniu Obiecanego Mesjasza (as) i nie przybył tu, aby cokolwiek otrzymać. Ponieważ nikt z tego regionu, kto nie był w potrzebie, nie odwiedzał Qadian wcześniej, to była to nowa sytuacja. Obiecany Mesjasz (as) poprosił tego Araba, aby zatrzymał się jeszcze kilka dni i wyznaczył kogoś do przeprowadzenia z tym Arabem Tabligh. Jednak to nie miało na niego żadnego wpływu. Mówiono o nim, że był bardzo żarliwą osobą, w przeciwieństwie do tych w potrzebie, i poszukiwał prawdy. Obiecany Mesjasz (as) został poproszony o modlitwę za niego. Modlił się za niego i poinformował, że Arab ten będzie pokierowany. Następnego ranka mężczyzna ten podjął bai’at. Później, Hadhrat Musleh Maud (ra) dowiedział się, że mężczyzna ten odbył Hadżż gdzie żarliwie przeprowadzał z ludźmi Tabligh. Był pobity tak bardzo, że stracił przytomność, ale to nie powstrzymało go i ponownie rozpoczął Tabligh.

W czasach Obiecanego Mesjasza (as) Amerykanin imieniem Alexander Russell Webb przyjął islam. Zwykł korespondować z Obiecanym Mesjaszem (as), co doprowadziło go do przyjęcia islamu. Alexsander Russell Webb postanowił poświęcić swoje życie na rozprzestrzenianie islamu. Odwiedził Indie i chciał spotkać się z Obiecanym Mesjaszem (as), ale maualłi zniechęcili go, mówiąc, że jeśli spotka się z nim, to muzułmanie nie dadzą mu datków. Został w ten sposób oszukany i opuścił Indie bez spotkania się z Obiecanym Mesjaszem (as), ale również rozczarowany, że nie otrzymał pomocy i wsparcia. Napisał do Obiecanego Mesjasza (as) przed jego odejściem i powiedział, że bardzo cierpiał, nie wziąwszy pod uwagę rady Obiecanego Mesjasza (as). Napisał  dalej, że Obiecany Mesjasz powiedział mu, że muzułmanie nie mają żadnego interesu w służbie wierze, ale nie posłuchał Obiecanego Mesjasza (as) i w wyniku tego nie udało mu się go spotkać. Hadhrat Musleh Maud (ra) powiedział, że (w tym czasie) Dżama’at rozwijał się bardziej w USA w stosunku do Europy.

Hadhrat Musleh Maud (ra) powiedział, że trening moralny dzieci powinien odbywać się w zrelaksowany sposób, na przykład, podczas zabawy. Małe dzieci można uczyć poprzez opowiadanie im historii. Te historie nie muszą być nieprawdziwe. Powiedział, że w czasie jego dzieciństwa Obiecany Mesjasz (as) zwykł opowiadać historie o Hadhrat Józefie, Noem i Mojżeszu (pokój niech będzie z nimi) i dla niego, jako dziecka, te opowieści były prawdziwymi historiami. Obiecany Mesjasz (as) opowiadał również opowieść Arabian Nights. Można też opowiadać historie, które mają morał, a kiedy dzieci są trochę starsze ich szkolenie moralne może odbywać się podczas zabaw i sportów.

Hadhrat Musleh Maud powiedział, że kiedy Obiecany Mesjasz (as) opowiadał im historie, to czuli się zrelaksowani i łatwo zapadali w sen, a to oznaczało, że Obiecany Mesjasz (as) mógł powrócić do swojej pracy. Dzieci nie zdają sobie sprawy z poważnego charakteru pracy rodziców, więc opowiadanie historii uspokaja je i łatwiej zasypiają. Oczywiście powinno się opowiadać dzieciom dobre, użyteczne historie.

Obiecany Mesjasz (as) zwykł opowiadać historię o niedźwiedziu. Pewien człowiek trzymał niedźwiedzia, jako zwierzę domowe i byli dobrymi przyjaciółmi. Jest to opowieść, która ma na celu przekazać pewien fakt. Każda opowieść, którą opowiadał Obiecany Mesjasz (as) miała morał. Wracając do historii, matka człowieka z niedźwiedziem była chora. Człowiek ten usiadł z nią i odganiał od niej muchy. Jednak musiał gdzieś pójść, więc poprosił swojego przyjaciela, misia, aby usiadł z jego matką i odganiał od niej muchy. Niedźwiedź zaczął usilnie odganiać muchy od kobiety, ale te natrętnie wracały. Niedźwiedź czuł, że musi być to uciążliwe dla starszej pani, a odganianie much nie przychodziło mu tak naturalnie jak człowiekowi. Postanowił coś z tym zrobić w sposób, który znał. Wyjął duży kamień i uderzył nim w muchy, ale w procesie tym zmiażdżył kamieniem również matkę swojego przyjaciela. Morał z tej historii jest taki, że niektórzy niemądrzy ludzie zaprzyjaźniają się, ale nie wiedzą jak utrzymać przyjaźń.  W dobrej wierze mogą zrobić coś dla swego przyjaciela, ale kończą powodując szkody.

Prorok (saw) zilustrował dobrą formę przyjaźni nakazując, aby pomagać swojemu bratu, niezależnie od tego, czy brat twój jest prześladowcą czy też ofiarą. Kiedy ktoś zatrzymuje despotycznego przyjaciela od bycia okrutnym, to jest to równoznaczne z pomaganiem mu! Prawdziwa przyjaźń może nawet oznaczyć uczynienie czegoś wbrew woli swojego przyjaciela, aby być mu użytecznym.

Hadhrat Musleh Maud (ra) powiedział, że dwie osoby wdały się w dyskusję. Przyjaciel jednego z tych ludzi również w pełni zaangażował się w nią, aby pokazać mu swoje wsparcie. Ze względu na swą dobrą naturę, człowiek, który był w konflikcie z drugim, pogodził się z nim. Jednak jego przyjaciel, który zaangażował się w dyskusję, aby pokazać swoje wsparcie, skończył wyrzekając się wiary. Choć przyjaciele mogą przybliżyć nas do Boga, to mogą również spowodować ruinę. Wspieranie przyjaciół powinno oznaczać bycie sensownym i kontrolowanie swoich emocji.

Obiecany Mesjasz (as) zwykł relacjonować poniższą historię. Pewien mężczyzna zaprzyjaźnił się z niedźwiedziem. Żona tego człowieka szydziła i wyśmiewała się z niego za to. Pewnego dnia pogardzała swoim mężem tak głośno, że wszystko to usłyszał niedźwiedź. Niedźwiedź dał swojemu przyjacielowi miecz i poprosił go, aby ten uderzył go w głowę. Mężczyzna odmówił, jednak niedźwiedź nalegał, więc człowiek w końcu uderzył go mieczem i niedźwiedź zaczął krwawić oraz udał się do lasu. Niedźwiedź wrócił po roku i poprosił swojego przyjaciela, aby ten sprawdził, czy po jego ranie pozostał jakiś ślad. Mężczyzna sprawdził i powiedział, że nic nie widzi. Niedźwiedź odrzekł, że znalazł w lesie zioła, które stosuje się do leczenia ran, jednakże rany pozostawione przez uwagi żony mężczyzny, były jeszcze świeże. Czasami ból emocjonalny jest znacznie większy niż jakiekolwiek rany fizyczne i aby utrzymać spokój społeczny, każdy powinien być tego świadomy. Trzeba uważać na to, co do siebie mówimy.

Hadhrat Musleh Maud (ra) powiedział, że Obiecany Mesjasz (as) zwykł często relacjonować wydarzenie dotyczące Hadhrat Mojżesza (as). Gdy Hadhrat Mojżesz opuścił Egipt spotkał wrogie plemię. Wódz tego plemienia czuł się zagrożony klęską, więc poprosił świętobliwego człowieka, aby modlił się przeciwko Hadhrat Mojżeszowi (as). Świętobliwy człowiek modlił się, a Bóg objawił mu, że Mojżesz (as) był prorokiem Boga i nie powinno wykonywać się modlitw przeciwko niemu. Świętobliwy człowiek przekazał to wodzowi. Ten próbował tej samej sztuczki, której użył szatan, aby zachęcić Adama, i dał żonie świętobliwego człowieka wiele biżuterii.  Jednakże święty mąż oznajmił, że nie może modlić się przeciwko Hadhrat Mojżesz (as), ponieważ jest on umiłowany przez Boga. Dodał, że Bóg mu tak mu powiedział. Jednak jego żona nalegała, aby ​​modlił się tak jak zażyczył sobie tego wódz. Zabrali świętobliwego człowieka do pewnego miejsca, aby tam modlił się przeciwko Hadhrat Mojżeszowi (as), ale stwierdził, że jego serce się nie otwiera, więc zabrali go do kilku innych miejscach. Ostatecznie świętobliwy człowiek stracił wiarę, gdyż modlił się przeciwko Hadhrat Mojżeszowi (as). Po jego złorzeczeniu, wśród ludzi Hadhrat Mojżesza (as) zapanował chaos spowodowany własnymi słabościami i wiara świętobliwego człowieka również zanikła, a jego przyszła sytuacja, jako osoby świętobliwej była zrujnowana. Historia ta pokazuje, że tak jak ptak odlatuje z ręki człowieka tak wiara opuściła serce tej świętobliwej osoby. Rozwijanie własnej duchowości i wiary wymaga ciężkiej pracy, ale wszystko to może zostać utracone z powodu czegoś całkiem drugorzędnego!

Hadhrat Musleh Maud (ra) powiedział, że Obiecany Mesjasz (as) zwykł powtarzać perskie przysłowie, które oznacza, że ręka człowieka może być zajęta pracą, ale serce człowieka musi być zajęte rozpamiętywaniem Allaha. Kiedy ktoś zapytał świętobliwą osobę, ile czasu powinno się przeznaczać na rozpamiętywanie Boga. Człowiek ten zapytał czy chce policzyć, ile razy pamięta o swoim Ukochanym? Prawdziwe rozpamiętywanie Boga jest nie do zliczenia. Dobrym punktem rozpamiętywania o Bogu w wyznaczonych godzinach, jest to, że porzuciwszy wszystko inne, człowiek przeznacza ten czas wyłącznie dla Boga. Ponieważ obie te sytuacje są ważne, rozpamiętywanie w wyznaczonym czasie i przez cały czas, jest dobrym sposobem, aby pamiętać o Bogu w wyznaczonych terminach, a także w innych czasie, kiedy człowiek stoi, siedzi i robi inne rzeczy. Celem Ahmadi powinno być uważne wsłuchiwanie się w kwestie wiary, próbowanie zatrzymania ich i umieszczenie ich w praktyce.

Hadhrat Musleh Maud (ra) powiedział, że Obiecany Mesjasz (as) pewnego razu rozpoczął serię wykładów dla kobiet. Po pewnym czasie Obiecany Mesjasz (as) postanowił testować te kobiety i poprosił jedną z nich (przychodziła na wykłady z poza Qadian, aby powiedziała, o czym mówił Obiecany Mesjasz (as) w ciągu ostatnich ośmiu dni. Kobieta ta odpowiedziała, że mówił o Bogu i Jego Posłańcu. Obiecany Mesjasz (as) był bardzo rozczarowany tą odpowiedzi i powiedział, że wśród naszych kobiet było bardzo wiele zaniedbań. Dodał, że wydaje się, że kobiety te są w potrzebie bardzo podstawowej wiedzy religijnej i nie mają zdolności do rozumienia precyzyjnych punktów duchowości.

Hadhrat Musleh Maud (ra) powiedział, aby porównać to do Towarzyszy Proroka (saw), którzy słuchali go dzień i noc, a następnie stosowali jego słowa w praktyce. Przestrzegali wszystkiego, co powiedział Prorok (saw), bez względu na to jak małe lub duże to było, a następnie rozprzestrzeniali to po całym świecie.

Korzystanie z książek Obiecanego Mesjasza (as) jest jednym z najważniejszych obowiązków Dżama’at. Nie powinny być czytane po prostu dla przyjemności czytania, ale powinny być w pełni wykorzystywane i praktykowane. Nawet, jeśli ktoś przeczytałby cały Koran tak po prostu dla przyjemności, to nie zyskałby nic. Jednakże, jeśli człowiek wypowie SubhanAllah (Święty jest Allah) tylko raz podczas kontemplacji Boskich atrybutów, to może to zabrać go w duchową podróż. Kiedyś na zgromadzeniu Obiecany Mesjasz (as) powiedział, że kiedy chwalimy Boga, czyniąc to nawet tylko jeden raz, może to zabrać nas w duchową podróż. Hadhrat Musleh Maud (ra) nie brał udziału w tym zgromadzeniu, ale pewnie młodziak, którego Hadhrat Musleh Maud (ra) znał, wziął w nim udział. Ten młody człowiek przyszedł do Hadhrat Musleh Mauda (ra) i wyraził zdziwienie tym, co usłyszał. Chociaż Hadhrat Musleh Maud (ra) był w tym czasie bardzo młody (miał 17 lub 18 lat) to miał doświadczenia duchowe i zapewnił młodego człowieka, że tak się stanie. Zapytał, jak to. Hadhrat Musleh Maud odpowiedział, że ​​wiele razy poprzez wypowiadanie po prostu SubhanAllah, doświadczył duchowych uniesień. Młody człowiek zareagował na to drwiąco. Wynika to z faktu, że nigdy w znaczący sposób nie wypowiedział SubhanAllah lub rozmyślał nad tym.

Prorok (saw) wyjaśnił tę kwestię w doskonały sposób. Powiedział, że istnieją dwie frazy, które są bardzo drogie Miłosiernemu Bogu. Są bardzo lekkie na języku, ale w Dniu Sądu Ostatecznego, kiedy będą ważone czyny, okażą się one najcięższe. Te zwroty to: Wielki jest Allah, Godny pochwały. Święty jest Wielki Allah. Hadhrat Musleh Maud (ra) powiedział, że recytował te zwroty wiele razy i że wymówienie ich raz zabiera człowieka w duchową podróż.

Głównym aspektem jest to, aby zastanowić się nad przykazaniami Boga i spróbować umieścić je w praktyce. Jeśli Bóg jest uwielbiany ze szczerym sercem, to wpływ tego jest oczywisty. Niechaj Bóg dopomoże wszystkim doświadczyć tego oraz zaszczepi w nas wewnętrzną siłę do praktykowania i poszukiwania zadowolenia Boga tak, aby nasze dusze mogły wzrastać i abyśmy mogli osiągnąć bliskość Boga!

Udostępnij