Prawdziwa istota poświęcenia: Hudhur wygłasza kazanie na Eid-ul-Adha 2025

Piątek, 6 czerwca 2025 r., Islamabad, Wielka Brytania: Hazrat Amirul Mominiin, Khalifatul Masih V ^aa przybył do meczetu Mubarak w Islamabadzie w Wielkiej Brytanii o godzinie 10:31 czasu brytyjskiego, aby poprowadzić zgromadzenie w modlitwie Eid-ul-Adha.

Po modlitwie Eid, Hazrat Amirul Mominiin, oby Allah był jego Wspomożycielem, wygłosił kazanie z okazji Eid-ul-Adha, skierowane do zgromadzenia oraz licznych widzów stacji MTA International.

Po taszahhud, ta’ałłuz i surze al-Fatihah, Hazrat Amirul Momineen wyrecytował następujące wersety Świętego Koranu i kontynuował kazanie z okazji Eid-ul-Adha.

وَلِكُلِّ أُمَّةٖ جَعَلۡنَا مَنسَكٗا لِّيَذۡكُرُواْ ٱسۡمَ ٱللَّهِ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُم مِّنۢ بَهِيمَةِ ٱلۡأَنۡعَٰمِ ۗ فَإِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞ فَلَهُۥٓ أَسۡلِمُواْ ۗ وَبَشِّرِ ٱلۡمُخۡبِتِينَ

ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتۡ قُلُوبُهُمۡ وَٱلصَّـٰبِرِينَ عَلَىٰ مَآ أَصَابَهُمۡ وَٱلۡمُقِيمِي ٱلصَّلَوٰةِ وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ

وَٱلۡبُدۡنَ جَعَلۡنَٰهَا لَكُم مِّن شَعَـٰٓئِرِ ٱللَّهِ لَكُمۡ فِيهَا خَيۡرٞ ۖ فَٱذۡكُرُواْ ٱسۡمَ ٱللَّهِ عَلَيۡهَا صَوَآفَّ ۖ فَإِذَا وَجَبَتۡ جُنُوبُهَا فَكُلُواْ مِنۡهَا وَأَطۡعِمُواْ ٱلۡقَانِعَ وَٱلۡمُعۡتَرَّ ۚ كَذَٰلِكَ سَخَّرۡنَٰهَا لَكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ

لَن يَنَالَ ٱللَّهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَآؤُهَا وَلَٰكِن يَنَالُهُ ٱلتَّقۡوَىٰ مِنكُمۡ ۚ كَذَٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمۡ لِتُكَبِّرُواْ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَىٰكُمۡ ۗ وَبَشِّرِ ٱلۡمُحۡسِنِينَ

„I każdemu ludowi wyznaczyliśmy rytuały Poświęcenia, aby mogli wymieniać imię Allaha nad czworonogami z klasy bydła, w które On ich zaopatrzył. Tak zatem twój Bóg jest Bogiem Jedynym, dlatego wszyscy podporządkujcie się Mu. I przekazuj dobre nowiny pokornym,

„Których serca napełniają się strachem, gdy wymieniane jest imię Allaha oraz którzy cierpliwie znoszą wszystko, co im przydaża się, i którzy przestrzegają Modlitwy i wydają z tego, czym ich obdarzyliśmy.

„A pośród uświęconych Znaków Allaha wyznaczyliśmy wam wielbłądy ofiarne. W nich jest dla was wiele dobrego. Zatem wymieniajcie imię Allaha nad nimi, kiedy stoją uwiązane w rzędach. Kiedy upadają martwe na boki, spożywajcie z nich i karmcie potrzebujących, którzy są zadowoleni, jak i tego, kto prosi. W ten sposób podporządkowaliśmy je wam, abyście mogli być wdzięczni.

„Ich mięso nie dosięga Allaha ani ich krew, lecz to wasza sprawiedliwość, która dociera do Niego. W ten sposób On je wam podporządkował, abyście mogli wychwalać Allaha za to, że was prowadzi. I przekazuj dobre nowiny tym, którzy czynią dobro.”

(Sura al-Hadżdż, 22:35-38)

Hazrat Khalifatul Masih ^aa powiedział, że te wersety wyjaśniają, że prawdziwa ofiara nie polega jedynie na poświęceniu zwierząt dla samej ofiary, raczej przekazywana jest lekcja, że ​​mniejsze rzeczy są poświęcane dla większych. Tak więc, tak jak zwierzęta są poświęcane dla Wielkiego Boga, tak samo, jeśli kiedykolwiek będziemy musieli złożyć jakąkolwiek ofiarę dla Boga, powinniśmy być gotowi.

Przykazania dane przez Boga powinny być przestrzegane. Ponieważ w ten sposób osiągniemy prawdziwy standard poświęcenia. Powinniśmy być zawsze gotowi nadstawić szyję dla Allaha Wszechmogącego.

Huzoor ^aa wyjaśnił, że mięso, które rozdajemy i krew, która jest rozlewana, nie przynoszą korzyści Bogu. To, czego On chce, to wasza taqła (sprawiedliwość). Abyście pamiętali, aby się Go bać i zawsze byli świadomi tego, jak postępować zgodnie z Jego instrukcjami, aby osiągnąć Jego zadowolenie.

Kalif ^aa wspomniał, że w Pakistanie Ahmadi nie mogą składać ofiary Eid od kilku lat. Jednak celem jest taqła. Zatem nawet jeśli nie możemy złożyć ofiary ze zwierzęcia w Eid, ważne jest, aby Bóg był bardziej zainteresowany naszymi intencjami. Jeśli naszą intencją jest złożenie ofiary zgodnie z przykazaniami Boga i szukanie Jego zadowolenia, to Bóg przyjmie to jako ofiarę.

Jest wielu ludzi, którzy kupują mnóstwo zwierząt na ofiarę i robią o tym wielkie reklamy. Ale czy to naprawdę jest prawdziwa istota? Czy Bóg nakazuje tym samym ludziom, aby narażali innych na trudności, aby osiągnąć Jego zadowolenie? Wcale nie. Prorok Boga, Muhammad ^sa powiedział, że ktokolwiek powie la ilaha illallah (świadczę, że nie ma Boga prócz Allaha) jest muzułmaninem – ale to, co robią ci tak zwani muzułmanie, jest sprzeczne z przykazaniami Boga dotyczącymi dobrego traktowania innych.

Powinniśmy pamiętać, że te ofiary służą jedynie poprawie naszej taqła i przybliżeniu nas do Boga. Działając zgodnie z Jego przykazaniami, powinniśmy być Mu posłuszni najlepiej, jak potrafimy. Nawet jeśli nie jesteśmy w stanie poświęcić zwierzęcia w Eid, ale postępujemy zgodnie z resztą naszych nauk, Bóg zaakceptuje intencję tej ofiary. Jest tak, ponieważ wyraźnie wspomniał, że to nie mięso zwierząt dociera do Niego (Sura al-Hadżdż, 22:38). W świetle tego powinniśmy skupić się na działaniu zgodnie z przykazaniami Boga.

Poprzez te przykazania Bóg poinformował nas, że naszym prawdziwym celem jest oddawanie czci. Może to nastąpić tylko wtedy, gdy huqooq-ul-Ibaad (prawa należne ludzkości) zostaną spełnione. Huzoor ^aa wyjaśnił, że druga strona tego, huqooqullah (prawa należne Allahowi), składa się z pięciu codziennych modlitw, szczególnie w zgromadzeniu w meczecie.

Jednakże, jeśli na przykład w Pakistanie Ahmadi nie mogą gromadzić się w meczetach, to jeśli są miejsca lub domy, gdzie warunki nie są tak surowe, Ahmadi powinni gromadzić się tam na modlitwy. W ten sposób będziemy mogli znaleźć ukojenie w Bogu od naszych przeciwników.

Kalif wyjaśnił, że aby wypełnić prawa ofiary składanej w dniu Eid, musimy wypełnić prawa naszej czci. Poprzez padanie na twarz przed Bogiem, płacząc jak dzieci i błagając Go. Dzięki temu On nas wysłucha i ochroni przed naszymi przeciwnikami.

Jego Świątobliwość polecił Ahmadi z Pakistanu, aby szczególnie skupili się na tym, ponieważ Bóg pilnie słucha próśb uciśnionych. ( Dżami` at-Tirmidhi, hadis 3598) Dlatego jeśli poświęcimy temu należytą uwagę, staniemy się odbiorcami Bożych błogosławieństw.

Salat (obowiązkowa modlitwa) nie ma być tylko ćwiczeniem polegającym na zaznaczaniu pól wyboru. Raczej powinniśmy składać nasze modlitwy w odpowiedni sposób. Jeśli to zrobimy, Bóg pobłogosławi nas tak bardzo, że przeszkody stworzone przez naszych przeciwników zostaną usunięte.

Huzoor podkreślił, że w tym dniu powinniśmy złożyć przysięgę, że będziemy doskonalić poziom naszej wiary.

Dotyczy to również innych miejsc w Europie i innych częściach świata, gdzie obchodzone jest święto Eid.

W Pakistanie Ahmadi nie mogą odprawiać Eid w zgromadzeniu z powodu władz. Podczas gdy my [poza Pakistanem] możemy modlić się bez przeszkód. Jednak nie powinniśmy pozwolić, aby to powodowało rozpacz. Huzoor ^aa poinstruował Ahmadi w Pakistanie, aby odprawiali modlitwy Eid w swoich domach i składali przysięgę, że wypełnią prawa Boga Aby czcili w taki sposób, jakby byli u tronu Boga. Spowoduje to błogosławieństwa i łaski Boga, tak bardzo, że przeciwnicy uschną.

Aby wypełnić standard Salat i czci, powinniśmy dołożyć wszelkich starań. Huzoor ^aa wyjaśnia, że ​​Obiecany Mesjasz, ^jak objaśnił tę filozofię (Al Hakam, 24 lipca 1902), w której wyjaśnia, że ​​są dwie części czci, którymi są bojaźń i miłość do Boga.

Bojaźń Boża jest taka, że ​​prowadzi nas ku źródłu Boga. Pozwala nam wypełniać prawa związane z czcią.

Obiecany Mesjasz powiedział dalej, że człowiek powinien kochać Boga według tego, co Mu się należy. Odrzucając miłość do świata i uznając Boga za swojego prawdziwego ukochanego.

Istnieje wiele sposobów, aby spełnić oba te huqooq (prawa). Ale są one powiązane z emocjami strachu i miłości. Może się wydawać dziwne, że oba te uczucia są razem, jak można kochać kogoś, kogo się boimy? Jednak strach i miłość do Boga to zupełnie inna filozofia.

Im bardziej człowiek boi się Boga, tym bardziej wzrasta jego miłość do Niego i odwrotnie. To odciągnie go od wad i przybliży do dobrych uczynków. W ten sposób obie te emocje są ze sobą powiązane.

Obiecany Mesjasz powiedział, że aby rozwinąć oba te uczucia, islam ustanowił Salat (święto strachu) i Hadżdż (miłość).

Huzoor ^aa wspomniał, że w dzisiejszych czasach ludzie udają się na pielgrzymkę Hadżdż. To jest pokaz miłości [do Boga]. Chociaż Ahmadi są generalnie wykluczeni z pielgrzymki Hadżdż, wielu udaje się na pielgrzymkę Hadżdż, aby wziąć udział w tym przedsięwzięciu.

Dlatego też, ponieważ modlitwa zwiększa nasz strach przed Allahem, Bóg nakazał nam odprawiać Hadżdż, aby przekształcić ten strach w miłość.

Hadżdż obejmuje wszystkie filary miłości. Człowiek ozdabia się mniejszą ilością ubrań niż w normalnych okolicznościach. To jest oznaką miłości, ponieważ nie przejmujemy się tym, co nosimy w takim stanie. To jest jak przykład osoby, która zdejmuje ubranie dla ukochanej osoby. To miłość osoby z tego świata– nasza miłość do Boga powinna być jeszcze większa. Inne elementy Hadżdżu również naśladują emocje miłości, takie jak całowanie czarnego kamienia i składanie ofiar ze zwierząt, co jest najwyższym standardem miłości.

Dlatego Hadżdż jest wykonywany, aby wyrazić tę miłość, podobnie jak ofiara składana w Eid. Gdziekolwiek jesteśmy zatrzymani i przeszkody są stawiane przed nami, Bóg zna stan naszych serc i standardy naszego czczenia. On przyniesie nam ulgę. I On wynagrodzi nas za kult, od którego jesteśmy powstrzymywani, ponieważ jest niezwykle hojny.

Jeśli osiągniemy właściwe standardy czci i wypełnimy należne prawa, osiągniemy poziom bojaźni Bożej. Następnie on osiągnie punkt kulminacyjny w miłości. Gdy zbliżymy się do Boga, On sprawi, że nasi przeciwnicy znikną.

Nasi przeciwnicy pragną, abyśmy porzucili naszą wiarę. Lecz Ahmadi, którzy mają prawdziwą wiarę w swoich sercach, nie słabną.

Powinniśmy zwiększyć nasze czczenie. Jeśli nie możemy poświęcić zwierzęcia, to gdziekolwiek to możliwe i w jakimkolwiek stopniu, powinniśmy czcić Boga w naszych domach i kłaniać się przed Nim.

Powinniśmy zwiększyć naszą czczenie do takiego stopnia, aby była wyrazem prawdziwej bojaźni Bożej. To pozwoli nam osiągnąć najwyższe standardy poświęcenia.

Powinniśmy również przestrzegać nakazu Boga, aby pomagać biednym. Bowiem nie chodzi tylko o wyżywienie siebie i naszych sąsiadów. Tam, gdzie nie można składać ofiar ze zwierząt, można składać inne ofiary, aby pomóc biednym. Dżamaat zapewnia do tego platformy.

Ludzie powinni również pomagać swoim przyjaciołom i krewnym w innych krajach, którzy nie są tak zamożni. Jest wielu Ahmadi, którzy nie tylko poświęcili zwierzęta. Jednakże ponieśli wiele ofiar finansowych, wykorzystując swoje pieniądze jako darowizny.

Więc nawet jeśli powstrzymuje nas jedna ścieżka poświęcenia, Bóg zapewnił nam inne drogi. Ahmadi z Pakistanu powstrzymuje się od tych poświęceń. Ale w innych częściach świata powinniśmy wystąpić naprzód i zwiększyć nasze wysiłki tabligh (głoszenia), zgodnie z instrukcjami Boga. Bojąc się Go, powinniśmy modlić się, aby pozwolił nam zrozumieć prawdziwą istotę poświęcenia.

Huzoor ^aa wspomniał, że w dzisiejszych czasach świat zdaje się zmierzać ku zniszczeniu. Wszystko może się zdarzyć w każdej chwili. W tym czasie jeszcze ważniejsze jest informowanie świata o prawdziwej ścieżce i wzywanie go do Boga. Jest to również jeden z naszych obowiązków i metoda poświęcenia. Kozy i inne zwierzęta nie są jedynym sposobem składania ofiary. Nasz czas i pieniądze są również środkami poświęcenia, które należy czynić dla dobra wiary.

Ponadto Bóg nakazuje nam trzymać się z dala od wad i złego środowiska. W dzisiejszych czasach złe środowisko nie ogranicza się jedynie do fizycznych spotkań. Ale obejmuje również konsumpcję szkodliwych treści w Internecie, telewizji i innych platformach cyfrowych. Nie jest to problem ograniczony do młodzieży. Nawet starsi ludzie popadają w ten nałóg. Jeśli bierzemy udział w takich rzeczach, to poświęcenie zwierzęcia w Eid nie przyniesie nam wielu korzyści.

Duch poświęcenia powinien być zgodny z duchem Abrahama ^as, Hagar ^as i Ismaila. Tylko w takim przypadku będzie to uważane za prawdziwą ofiarę.

Żyjąc w dzisiejszych czasach, osiągnięcie takich standardów wydaje się niezwykle trudne. Na tym świecie jest tak wiele rozproszeń i pokus, że trzymanie się od nich z daleka i dbanie o siebie jest również poświęceniem.

W Pakistanie, jak i w innych miejscach, jeśli ludzie nie mogą złożyć ofiary ze zwierząt, powinni zwiększyć liczbę dobrych uczynków i poświęcić swoje pragnienia.

Obok praw Boga, drugim aspektem, który należy spełnić, są prawa ludzkości. Należą do nich prawa rodziców, rodzeństwa, małżonków, dzieci, sąsiadów, przyjaciół, wdów, osób starszych. Nawet jeśli chodzi o przeciwników – muzułmanów, którzy sprzeciwiają się nam, twierdząc, że robią to dla dobra islamu – ale nawet jeśli uważają nas za przeciwników, islam nakazuje im traktować nas z należnymi prawami. Jednak w miejscach takich jak Pakistan, ogłaszając nas nie muzułmanami, Ahmadi są pozbawieni nawet wielu podstawowych praw człowieka.

W każdym razie sierotom i potrzebującym należą się prawa, podobnie jak wielu innym. Ale obserwacja współczesnych muzułmanów pokazuje, że pozbawiają oni wielu ludzi ich praw. Jeśli staniemy się tacy jak oni pod tym względem i pozbawimy innych ich praw, to jaka jest różnica między nami a nimi?

Huzoor ^aa stwierdził, że nie możemy składać ofiar w Pakistanie i nie możemy modlić się w meczecie. Jednak zamiast martwić się powinniśmy pamiętać, że pomimo tych okoliczności, dopóki przestrzegamy praw ludzkości, jest to również forma czci i poświęcenia.

Powinniśmy zwiększyć naszą lojalność wobec Boga, a także poprawić się w wypełnianiu praw innych. Święty Prorok ^sa przedstawił podstawy tej nauki w hadisie:

„Widzisz wierzących, jeśli chodzi o ich miłosierdzie między sobą i okazywanie miłości między sobą oraz bycie życzliwymi, przypominającymi jedno ciało, tak że jeśli jakaś część ciała nie jest zdrowa, to całe ciało dzieli z nią bezsenność i gorączkę.” (Sahih al-Buchari, Hadis 6011)

To jest prawdziwy standard wypełniania praw innych, na który Prorok ^sa polecił nam zwrócić uwagę. Jeśli to zrobimy, będziemy w stanie osiągnąć poziom potrzebny do osiągnięcia bliskości Boga.

Samo poświęcenie zwierzęcia nie podoba się Allahowi. Istnieje wiele ścieżek, którymi On nas poinstruował, abyśmy podążali w tym przedsięwzięciu. Jeśli skorzystamy z tego, wtedy będziemy zbierać Jego błogosławieństwa.

Inny hadis Proroka ^sa podkreśla tę koncepcję:

„Żaden z was nie będzie miał wiary, dopóki nie będzie życzył swemu bratu tego, czego chce dla siebie”. (Sahih al-Buchari, Hadis 13)

Nie można tego zrobić bez poświęcenia. Wśród ansar (pomocników) ich pasja i więź z braćmi były tak wielkie, że poświęcili wszystko dla muhadżiriin (emigrantów). Bogu tak bardzo spodobał się ten czyn, że wspomniał o nim w Świętym Koranie. Ich przykład został uwieczniony aż do Dnia Sądu.

W innej narracji Święty Prorok ^sa powiedział:

„Na Tego, w Którego Ręce jest moje życie! Nie wejdziecie do Dżannah, dopóki nie uwierzycie. A nie uwierzycie, dopóki nie pokochacie się wzajemnie. Czy mam wam powiedzieć o czymś, co, jeśli to uczynicie, pokochacie się wzajemnie? Promujcie pozdrowienia między sobą.” (Riyad as-Salihin, Hadis 847)

Bóg uczynił to dla nas ścieżką do nieba: miłość między sobą i rozprzestrzenianie Salaam (pozdrowień). Jeśli naprawdę to zrozumiemy, możemy stać się prawdziwymi wierzącymi. Naturalnie ci, którzy dają Salaam sobie nawzajem, nie będą się kłócić i spierać, ponieważ rozprzestrzeniają pokój. Dzięki temu możemy osiągnąć bliskość Boga.

Huzoor ^aa wyjaśnił, że nie można tego zrobić bez poświęcenia. Jeśli Ahmadi naprawdę to rozumieją, nigdy nie pozbawią nikogo jego praw. W ten sposób nie tylko staną się niebiańscy, ale stworzą niebiańską atmosferę również w tym życiu. Powinniśmy dążyć do stworzenia tak pięknego niebiańskiego środowiska, którego nawet przeciwnicy nie będą w stanie zniszczyć. W tym celu powinniśmy stać się tymi, którzy wypełniają prawa Boga i Jego stworzenia oraz pielęgnują miłość między nami.

Powinniśmy dążyć do wypełniania tych praw z najwyższą lojalnością dla dobra błogosławieństwa Bożego. Czyniąc to, stajemy się odbiorcami łaski i nagrody Bożej, a także pięknego środowiska, w którym wszyscy poświęcają się dla siebie nawzajem.

Kalif ^aa zacytował Obiecanego Mesjasza (Malfuzat, tom 3, 2022, str. 223), który wyjaśnił, że dobre uczynki są akceptowane tylko wtedy, gdy są wykonywane w prawości, w przeciwnym razie nie są akceptowane. Życie jest jak kawałek lodu. Nawet jeśli wielokrotnie go przykryjesz, będzie się topić. Nie ma gwarancji życia. Ono ciągle się zmniejsza. Jeśli jesteśmy sprawiedliwi, osiągniemy bliskość Boga. Z drugiej strony, czasami fizyczne ofiary nie przyniosą żadnej korzyści. Nawet nie dotrą do Boga, ponieważ nie ma w tym taqła.

Huzoor ^aa wyjaśnia, że ​​powinniśmy wykonywać całą naszą pracę dla Boga. Powinniśmy być pokorni i starać się osiągnąć Jego błogosławieństwa. Posłuszeństwo Bogu pomoże nam je osiągnąć. Modlenie się Salat, karmienie biednych, poświęcanie się dla wiary, stąpanie ścieżką taqła uczyni nas dziedzicami oraz odbiorcami Bożej łaski i zadowolenia. Z właściwymi intencjami otrzymamy nagrody od Boga.

Huzoor wspomniał, że Obiecany Mesjasz oświadczył:

„W Dżamaat, który stworzył nasz Święty Prorok, każdy miał oczyszczoną duszę i każdy z nich poświęcił swoje życie dla Wiary. Żaden z nich nie prowadził hipokrytycznego życia. Wszyscy oni wypełniali prawa Boga oraz prawa Jego stworzenia. Tak więc pamiętajcie, że Bóg pragnie, aby ten Dżamaat poszedł za ich przykładem. Chce, aby ten Dżamaat nabrał tego samego koloru. Każdy, kto żyje hipokrytycznym życiem, ostatecznie zostanie oddzielony od tego Dżamaat”. ( Malfuzat [angielski], tom 10, s. 89-90)

W innym miejscu Obiecany Mesjasz stwierdza:

„O, ludzie, nie bądźcie nieświadomi tej stacji ani tajemnicy, którą zawarto w ofiarach. Niech wasze ofiary będą jak lustra, które odbijają tę rzeczywistość. Nie lekceważcie tych rad. Ani nie bądźcie jak ci, którzy zapomnieli o swoim Panu i swojej śmierci. Odniesienie do tej ukrytej tajemnicy zostało uczynione w Słowie naszego Wszechpodtrzymującego Pana. Najbardziej Prawdomówny spośród prawdomównych mówi, zwracając się do Swojego Proroka:

قُلۡ اِنَّ صَلَاتِیۡ وَ نُسُکِیۡ وَ مَحۡیَایَ وَ مَمَاتِیۡ لِلہ رَبِّ الۡعٰلَمِیۡنَ

„[Powiedz: 'Moja modlitwa i moja ofiara i moje życie i moja śmierć są dla Allaha, Pana światów’]. Zobacz, jak On rozwinął znaczenie słowa nusuk [śmierć] słowami mahya [życie] i mamat [śmierć]. Poprzez to rozwinięcie, wskazał On na rzeczywistość ofiary. Dlatego – o mędrcy – zastanówcie się nad tym.” (The Revealed Sermon [ Khutba-e-Ilhaamiyyah ], s. 17-18)

Fizyczny akt jedzenia, zapraszania innych na posiłki, składania ofiar z kóz itp. nie jest prawdziwym celem poświęcenia. Musimy zrozumieć wagę tego. Ci, którzy nie przyjęli Obiecanego Mesjasza, działają tylko na podstawie fizycznych rytuałów i myślą, że to wystarczy, podczas gdy tak nie jest. Oczyszczanie siebie, spełnianie standardów naszego kultu i praw innych pozwoli nam osiągnąć prawdziwy cel Eid. Samo noszenie ładnych ubrań i jedzenie dobrego jedzenia nie są prawdziwym celem.

Huzoor polecił nam modlić się, aby Bóg uczynił nas jednymi z tych, którzy rozumieją prawdziwy cel święta Eid.

Przypomniał nam także, abyśmy modlili się za dzieci męczenników w imię Allaha. Aby On pozwolił im zrozumieć, że ofiary męczenników nie są dla celów światowych, ale dla wiary. Modlitwy za aseeran-e-rah-e-maula (więźniów dla wiary) są również potrzebne.

Niech przeszkody tych, którzy nie są w stanie złożyć zwierzęcych ofiar w Eid, zostaną usunięte. I niech staniemy się tymi, którzy rozumieją prawdziwą istotę i ducha poświęcenia.

Kiedy to nastąpi, osiągniemy poziom, który Bóg chce, abyśmy osiągnęli oraz prawdziwy cel przystąpienia do bai’at Obiecanego Mesjasza ^as. 

Następnie Huzoor serdecznie pozdrowił wszystkich: „Eid mubarak’’, wygłosił khutba thania. Potem oprowadził wszystkich w du’a (cichej modlitwie).