Ustal swoją tożsamość i zostań ambasadorką Kalifatu: Studentki AMWSA z Kanady spotykają się z Hudhurem
Islamabad, Tilford, 19 października 2025 r .: Delegacja złożona ze 147 członkiń Ladżna z Kanady, w której skład wchodziło 107 studentek ze Stowarzyszenia Muzułmańskich Studentek Ahmadiyya (AMWSA) i członkinie krajowej Ladżna Imaila, miały błogosławioną okazję spotkania się z Hazrat Mirza Masroor Ahmadem, Khalifatul Masih V aa.
Spotkanie rozpoczęło się od zaszczycenia obecnością Khalifatul Masih. Powitał on wszystkich uczestników. Sadr Ladżna Imaillah z Kanady przedstawił delegację, po czym Hudhur łaskawie zezwolił studentom na zadawanie pytań i udzielanie im wskazówek na szeroki wachlarz tematów związanych z ich życiem akademickim, osobistym i duchowym.
Angażowanie studentów AMWSA
Sekretarz generalny AMWSA Canada, studentka piątego roku neurobiologii, zwróciła się z prośbą o wskazówki, w jaki sposób zachęcić studentki Ladżna do większego udziału w wydarzeniach AMWSA, gdzie frekwencja była często niska.
Hudhur aa rozpoczął od zidentyfikowania prawdopodobnej przyczyny problemu, wyjaśniając, że niska frekwencja często oznacza, że same programy nie są wystarczająco atrakcyjne lub istotne dla studentek. Zalecił, aby pierwszym krokiem było bezpośrednie zaangażowanie studentek w proces planowania. Zarząd AMWSA powinien rozesłać kwestionariusz do wszystkich studentek Ahmadi, wyjaśniając ich cele i prosząc o sugestie dotyczące tematów i formatów, które stworzyłyby bardziej angażującą i sprzyjającą partycypacji platformę.
Po zebraniu tych sugestii należy je wspólnie omówić, aby określić, które pomysły są praktyczne i jak najlepiej je wdrożyć.
Co więcej, Hudhur zalecił bardziej zindywidualizowane podejście, uwzględniające zróżnicowany poziom duchowości studentek. Polecił im ocenić i sklasyfikować studentki – niektóre są z natury religijne, inne obojętne, a jeszcze inne posiadają bardzo słabą wiedzę religijną. Być może modlą się jedynie pod wpływem zachęty rodziców, nie rozumiejąc jej prawdziwego znaczenia. Dla każdej z tych kategorii należy utworzyć oddzielne grupy dyskusyjne, których tematyka będzie dostosowana do ich poziomu zrozumienia i zainteresowań.
To warstwowe podejście, podobne do „spotkań dodatkowych” organizowanych na seminariach zawodowych, sprawi, że studentki poczują się bardziej komfortowo i umożliwi im to bardziej wartościowe zaangażowanie.
Hudhur (aa) poruszył również fundamentalny problem kompleksu niższości, jaki odczuwają niektóre studentki w związku ze swoją wiarą, co może powodować, że wahają się przed udziałem. Rozwiązaniem, jak wskazał, jest organizowanie wydarzeń, które ukazują intelektualną głębię i piękno islamu. Kiedy studentki widzą, że nauki ich wiary mogą być prezentowane w sposób, który inni doceniają, wzrasta ich własna pewność siebie.
Aby zilustrować ten punkt, Hudhur (aa) opowiedział o incydencie pewnego Ahmadi, który z powodu takiego kompleksu zasugerował, aby przemówienia Kalifa były pisane przez profesjonalnych autorów przemówień, zgodnie ze zwyczajem światowych przywódców. Jednak po tym, niemuzułmański profesor tego Ahmadi wziął udział w uroczystości. Wysoko ocenił przemówienie wygłoszone przez Hudhura (aa) za jego wszechstronną i elokwentną strukturę. Ten Ahmadi poczuł się głęboko zawstydzony swoim brakiem pewności siebie.
Hudhur (aa) podkreślił, że nie ma żadnego powodu, aby czuć się zawstydzonym naukami islamu. Jeśli sami zrozumiemy, zaczniemy działać i nauczymy się zgłębiać mądrość Koranu, Sunny i pism Obiecanego Mesjasza, będziemy mogli wyjaśniać je innym z przekonaniem. Uwolnimy w ten sposób siebie i innych od tego kompleksu.
Jak zobaczyć Boga
Studentka inżynierii biomedycznej i nauk o zdrowiu zapytała, w jaki sposób można osiągnąć najwyższy poziom skupienia podczas modlitwy salat, wyobrażając sobie Boga, biorąc pod uwagę fakt, że Bóg nie jest bytem fizycznym.
Hudhur aa podał analogię, aby wyjaśnić koncepcję wiary w niewidzialną rzeczywistość. Zapytał studentkę, czy widzi powietrze lub tlen, którym oddycha. Nie mogła. Jednak wierzy w jego istnienie i wie, że nie może bez niego żyć. W ten sam sposób istnieje wiele głębokich rzeczywistości, które są poza naszym fizycznym zasięgiem wzroku. Hudhur aa wyjaśnił, że Allah, Wszechmogący, stwierdził w Świętym Koranie, że nie możemy do Niego dotrzeć o własnych siłach. To On dociera do Swoich sług. (Sura An-An’am, 6:104)
Ta Boża więź jest jednak uzależniona od naszej własnej walki. Allah nakazał nam podjąć duchowy dżihad, aby odnaleźć Jego ścieżki. (Sura Ankabut, 29:70) Hudhur kwestionował, czy ta walka jest rzeczywiście podejmowana, wskazując na powszechną niedbałość w modlitwach – gdzie ludzie pomijają Fadżr, łączą modlitwy bez ważnego powodu lub odczuwają kompleks niższości z powodu modlitwy publicznej na uniwersytecie lub stacji benzynowej, gdy jest to konieczne. W takim przypadku nie można oczekiwać, że „zobaczymy” lub odczujemy obecność Boga.
Pierwszym krokiem, pod przewodnictwem Hudhura, jest wzmocnienie wiary w Niewidzialne [Ghayb]. (Sura Al-Baqarah, 2:4) Osiąga się to poprzez rozmyślanie nad wspaniałym i doskonale uporządkowanym systemem wszechświata. Kiedy człowiek zastanawia się nad swoją maleńką i nic nieznaczącą pozycją w bezkresie galaktyk, rozwija się głębokie poczucie czci dla Stwórcy.
Hudhur powiedział: „Jeśli ktoś przyjmuje ten sposób myślenia, uświadamia sobie: »Tak, przed Allahem Wszechmogącym jestem taki drobny i nic nieznaczący – wręcz istotą bez żadnej pozycji. Mimo to Allah obdarzył nas tak wieloma błogosławieństwami. Kiedy człowiek się nad tym zastanawia, jego umysł również zwraca się ku Allahowi«”.
Kiedy ten podziw łączy się ze szczerą i konsekwentną modlitwą – nie tylko zwracaniem się do Boga w chwilach potrzeby, takich jak egzaminy czy Ramadan – wtedy Allah objawia się poprzez swoją pomoc i akceptację modlitw. Aby to zilustrować, Hudhur aa podzielił się osobistym doświadczeniem ze swoich czasów uniwersyteckich, kiedy po bardzo słabym wyniku na trudnym egzaminie płakał przed Allahem w modlitwie. Następnie, w nieoczekiwanym obrocie spraw, uniwersytet zdecydował się przyznać punkty wszystkim studentom z powodu trudnych egzaminów, co pozwoliło mu zdać. To poprzez takie namacalne doświadczenia Jego łaski, wyjaśnił Hudhur aa, Bóg pokazuje nam, że istnieje.
Poradził studentce, aby przekuła emocje, które okazywała na spotkaniu, w płacz przed Allahem w swoich modlitwach.
O radzeniu sobie ze stresem
Studentka nauk o zdrowiu i psychologii zapytała Hudhura aa o jegi osobistą metodę radzenia sobie ze stresem, szczególnie w latach studenckich.
Hudhur aa nawiązał do swojej poprzedniej odpowiedzi, powtarzając, że gdy coś idzie źle lub powoduje stres, podstawowym rozwiązaniem jest zwrócenie się do Allaha i modlitwa ze szczerą pokorą. Podkreślił, że warunkiem koniecznym jest regularność w pięciu codziennych modlitwach. Kiedy człowiek zwraca się do Boga w stanie desperacji, czując, że nie ma innej nadziei, Allah przyjmuje jego modlitwy ze względu na swoją ogromną łaskę. Hudhur aa przypomniał uczennicy jej własne doświadczenia z przyjętymi modlitwami jako dowód na słuszność tej zasady.
Dodał również, że współcześni ludzie zdają się łatwiej ulegać emocjom i stresowi niż poprzednie pokolenia. Bardzo ważne jest również rozwijanie większej odporności duchowej i emocjonalnej.
Znaczenie i filozofia Kalifatu
Jedna ze studentek wyjaśniła, że choć od najmłodszych lat uczy się ich, że Kalifat jest ważny, powody nie zawsze są jasno wyjaśnione. Zapytała, jak mogą umocnić i głęboko zrozumieć swoje przekonanie o jego znaczeniu.
Hudhur aa zauważył, że jeśli dzieciom mówi się jedynie, że „Khilafat jest ważny”, bez wyjaśnienia, dlaczego, to rodzice nie wywiązują się ze swojego obowiązku. Następnie zasugerował prostą, uniwersalną analogię: każda odnosząca sukcesy organizacja potrzebuje przywództwa. Nawet projekt grupowy na uniwersytecie wyznacza lidera, który koordynuje dyskusję, syntetyzuje wyniki i przedstawia raport końcowy. Bez takiego przywództwa skoordynowany sukces staje się nieprawdopodobny. Właśnie w ten sposób Wszechmogący Allah ustanowił system Kalifatu.
Po Proroku musi pojawić się następca, który będzie kontynuował misję. ( Al-Jami’ as-Saghir autorstwa Jalala ad-Dina al-Suyuti, al-Dżuz’ II, Egipt: 1306 AH, s. 126) W przeciwnym razie ludzie dzielą się i każdy tworzy odrębną frakcję. (Sunan Ibn Majah , Kitab al-fitan, Hadith 3993) To właśnie wydarzyło się w szerszym muzułmańskim świecie, gdzie Umma podzieliła się na ponad siedemdziesiąt sekt i wiele podgrup, z których każda kieruje się własną szkołą myślenia i jurysprudencją.
Święty Prorok sa nakazał muzułmanom pozostać Dżamaatem ( Sunan at-Tirmidhi, Kitab al-fitan, Hadis 2165) i wybrać przywódcę. Przepowiedział także przyjście Obiecanego Mesjasza w XIV wieku, po którym system Kalifatu zostanie ponownie ustanowiony przez Allaha w celu zachowania i rozwijania misji Proroka (Musnad Ahmad ibn Hanbal, tom 6, Musnad Nu’man ibn Bashir, Hadis 18596, Bejrut: 'Alam Al Kotob, 1998, str. 285) Za pośrednictwem Świętego Proroka sa płaszcz ten dotarł do Obiecanego Mesjasza, który go rozwinął i rozpowszechnił. Kalifat następnie kontynuuje tę samą misję.
Hudhur aa wyjaśnił, że Kalifat nie jest jedynie symbolem. To żywe, przewodnie przywództwo, które zapewnia jednoczący system – zespół, strukturę i kierunek – dla całego Dżamaatu. Jest to wyraźnie widoczne w dzisiejszym Muzułmańskim Dżamaat Ahmadijja. Jest on rozprzestrzeniony w ponad 200 krajach, a mimo to pozostaje zjednoczony pod jednym sztandarem i jednym Kalifatem. Pod tym przywództwem przewodnictwo jest oferowane w świetle globalnych okoliczności, a członkowie na wszystkich kontynentach są odpowiednio wspierani.
Hudhur aa zauważył, że kiedy udziela wskazówek i zajmuje się problemem, który pojawia się, powiedzmy, w Kanadzie i przedstawia rozwiązania oparte na zasadach, często otrzymuje listy z Wielkiej Brytanii, Turcji, Rosji – a nawet Ameryki Południowej – z informacją, że to samo przewodnictwo rozwiązało ich trudności. Jest to praktyczny przejaw jedności pod rządami Kalifatu.
Podkreślił, że ta jedność nie jest teoretycznym ideałem, lecz samym celem Kalifatu – utrzymaniem Dżamaatu w jedności, aby mógł realizować jedną misję spójnie i z siłą. Natomiast brak jednego przywództwa prowadzi do rozbicia i bezsilności.
Hudhur wskazał na tragiczną sytuację Palestyńczyków jako na przykład: chociaż muzułmański świat liczy około dwóch miliardów ludzi, a 54 państwa dysponujące ogromnymi zasobami, nie udało im się działać wspólnie. Każdy kraj dążył do realizacji własnych interesów w obliczu braku jednoczącego przewodnika i opiekuna. Gdyby istniała jedność pod jednym sztandarem – sztandarem Kalifatu – taki paraliż nie miałby miejsca.
Wskazówki dotyczące procesu Riszta Nata i zdjęcia
Studentka psychologii zwróciła się o wskazówki dotyczące praktyki, w której rodzina chłopca po otrzymaniu zdjęcia potencjalnej panny młodej w hidżabie prosi o kolejne zdjęcie bez niego.
Hudhur rozpoczął od postawienia bezpośredniego pytania: czy małżeństwo ma być oparte na twarzy, włosach i ciele osoby, czy też na jej charakterze, wykształceniu i prawości?
Potwierdził, że jest to dozwolone, a wręcz zachęcał do zobaczenia potencjalnej małżonki, cytując hadis, w którym Święty Prorok sa polecił Towarzyszowi, aby spojrzał na kobietę, którą zamierzał poślubić. (Sunan an-Nasa’i, Kitab an-nikah, hadis 3235) Hudhur aa opowiedział następnie incydent z Towarzyszem, którego oświadczyny początkowo odrzucono przez ojca dziewczyny. Jednakże prawa dziewczyna, usłyszawszy, że prośba o zobaczenie jej pochodziła z polecenia Świętego Proroka sa, odsłoniła twarz, mówiąc, że jego polecenie musi zostać wykonane. Towarzysz był tak głęboko pod wrażeniem jej pobożności i posłuszeństwa, że natychmiast spuścił wzrok, decydując, że nie musi już nawet widzieć jej twarzy.
Hudhur podkreślił, że nadrzędną zasadą ustanowioną przez Proroka saw jest stawianie prawości [diin] ponad wszelkimi innymi względami, takimi jak wygląd, bogactwo czy rodzina. Ostrzegł jednak, że chłopcy, którzy stawiają niepotrzebne lub niestosowne żądania dotyczące oglądania zdjęć, często i tak później znajdują inne wady, co czyni tą prośbę daremnym.
Hudhur dodał: „Tak, jeśli po zobaczeniu jej twarzy poczują autentyczną chęć oświadczyn – jeśli szczerze zamierzają się pobrać – powinni się modlić”. Następnie, powiedział Hudhur, rodziny powinny spotkać się osobiście. Podczas takiego spotkania mogą nawiązać kontakt, zjeść posiłek oraz przyjrzeć się sobie nawzajem, swoim charakterom, zachowaniu i etykiecie.
Zwrócił również uwagę, że materialistyczne żądania często pochodzą z obu stron – rodziny dziewcząt pytają o pracę i dom chłopca, a rodziny chłopców o posag. Gdyby obie strony posłuchały rady Proroka i szczerze się modliły, małżeństwa byłyby o wiele bardziej udane niż tak zwane „małżeństwa z miłości”, powszechne na Zachodzie, gdzie wskaźnik rozwodów jest znacznie wyższy.
Hudhur zakończył przemowę, dzieląc się ponadczasową radą Hazrat Amma Jan ra, która radziła dziewczętom, aby od najmłodszych lat modliły się o prawego współmałżonka i błogosławione przeznaczenie.
Wskazówki dotyczące nauki z lat uniwersyteckich
Studentka pierwszego roku psychologii poprosiła Hudhura aa o podzielenie się wskazówkami dotyczącymi nauki, które zdobył podczas studiów.
Hudhur aa z wielką pokorą opisywał siebie jako ucznia poniżej przeciętnej w młodości. Jednak, opierając się na doświadczeniu życiowym, przekazał głęboką i skuteczną radę: kluczem do sukcesu w nauce jest powtarzanie materiału z wykładów tego samego dnia. Regularne i konsekwentne przeglądanie materiału buduje solidny fundament, który znacznie ułatwia i zmniejsza stres związany z przygotowaniem do egzaminów.
Zalecił im również uregulowanie swojego życia poprzez zdyscyplinowany plan dnia. Obejmuje to wczesne wstawanie na Fadżr, czytanie Koranu i lekkie ćwiczenia na świeżym powietrzu, aby odświeżyć umysł przed nauką. Zauważył, że osoby, które są regularne i zdyscyplinowane w nauce, stają się doskonałymi uczniami. Podkreślił, że modlitwa jest absolutnie niezbędna w każdej sprawie, ponieważ to ostatecznie Allah zapewnia sukces.
O purdah i radzeniu sobie z osądzającymi spojrzeniami
Studentka zapytała, co powinna zrobić dziewczyna, kiedy niektórzy ludzie patrzą na nią osądzająco lub negatywnie komentują jej purdah lub ciało.
Hudhur stwierdził, że ci, którzy dopuszczają się takiego zachowania, dopuszczają się wulgarnego i niestosownego czynu. Wyjaśnił, że Święty Koran, w wersetach dotyczących skromności, nakazuje mężczyznom przede wszystkim, aby spuszczali wzrok: nie powinni spoglądać na kobiety pożądliwymi spojrzeniami ani patrzeć na nie krytycznym, poniżającym okiem, które pod jakimkolwiek względem uznałoby je za gorsze. Powiedział, że kobiety nie wolno poniżać w żadnej sytuacji, w żadnych okolicznościach. Dlatego, jak powiedział Hudhur, pierwsza lekcja jest dla samych mężczyzn: muszą oni zmienić swoje postępowanie. (Sura an-Nur, 24:31-32)
Przekonywał młode kobiety, że jeśli ich własna purdah jest prawidłowa, nie powinny odczuwać żadnych kompleksów ani obaw z powodu niewłaściwych działań innych. Hudhur wyjaśnił, że jedną z historycznych mądrości leżących u podstaw przykazania purdah jest ustanowienie odrębnej i szanowanej tożsamości muzułmanek oraz ochrona ich przed nękaniem.
Sama purdah powinna być prosta i skromna, a nie ostentacyjna, z wyszukanymi haftami czy wzorami, które przyciągają uwagę. Luźny płaszcz i chusta na głowę, która odpowiednio zakrywa ciało, głowę, policzki i biust itd., spełniają nakaz islamu. Na zakończenie stwierdził, że obowiązkiem kobiet w Ladżna jest reformowanie mężczyzn we własnych domach. Jeśli każda kobieta podejmie się tego obowiązku, wszyscy ludzie, zarówno mężczyźni, jak i kobiety, zostaną zreformowani.
Wskazówki dotyczące uczestnictwa w koncertach muzycznych
Studentka ekonomii i finansów poprosiła o wskazówki dotyczące uczestnictwa w koncertach muzycznych.
Hudhur aa zastanawiał się, czy poważna i oddana studentka ma aż tyle wolnego czasu, że może sobie pozwolić na spędzanie go na koncertach muzycznych. Opisał takie wydarzenia jako środowisko ogłuszającego hałasu, które nie jest konstruktywne ani korzystne. Zauważył, że student finansów powinien mieć kreatywny i pracowity umysł, skoncentrowany na swoich zadaniach i na tym, jak może przyczynić się do poprawy gospodarki, nie zostawiając czasu na takie błahostki [ fuzuliyat ].
Co więcej, takie wydarzenia często mogą prowadzić do innych problemów moralnych, takich jak taniec czy obcowanie z mężczyznami. Hudhur radził, że zawsze lepiej i mądrzej jest unikać środowisk, w których istnieje wyraźne ryzyko rozprzestrzeniania się niemoralności, dla dobra własnej przyszłości.
Rada końcowa: Zostańcie ambasadorkami Kalifatu
Na samym końcu mulaqat Hudhur przekazał studentkom końcowe rady. Stwierdził, że oddawanie czci Bogu jest ich prawdziwym i ostatecznym celem. Trzymając się mocno tego fundamentalnego zadania i trzymając się mocno Allaha, Wszechmogącego, zaczną znajdować autentyczną radość i zadowolenie zarówno w modlitwie, jak i w nauce.
Zachęcał je do budowania własnej, unikalnej i odrębnej tożsamości jako wykształconych, praktykujących muzułmanek Ahmadi. Dzięki swojemu doskonałemu charakterowi i szlachetnemu przykładowi mogą przekazywać przesłanie islamu Ahmadiyyat w swoich kręgach akademickich i towarzyskich. Świat, powiedział Hudhur, powinien być zafascynowany tym niezwykłym aspektem ich osobowości: pomimo wysokich osiągnięć w różnych dziedzinach – czy to w rachunkowości, medycynie, prawie, czy inżynierii – każda dziewczyna Ahmadi posiada wyjątkowy i godny status zakorzeniony w jej wierze.
„Spraw, by świat uznał twój szczególny status. Stwórz swoją tożsamość” – radził Hudhur. „To jest prawdziwe zadanie. Jeśli to zrobisz, zostaniesz ambasadorką”.
Hudhur wyjaśnił, że ludzie często pytają, jak rozpoznać Kalifa Czasu. „To wy” – powiedział studentkom – „macie przedstawić Kalifa Czasu”. Polecił im najpierw zrozumieć te głębokie kwestie. Następnie pójść naprzód i stać się prawdziwymi ambasadorkami Kalifa Czasu, szerząc piękne przesłanie Dżamaatu na całym świecie.
Hudhur, zanim wyszedł, uprzejmie zapytał delegację o zakwaterowanie oraz wyżywienie. Podarował im także długopisy.
(Streszczenie przygotowane przez Al Hakam)