„Tylko Ciebie czcimy i tylko Ciebie prosimy o pomoc”: Hudhur wygłasza kazanie na Iid ul-Fitr 2026

Islamabad, Tilford, Wielka Brytania, 20 marca 2026 r.: Około godziny 10:30 czasu lokalnego Hazrat Mirza Masroor Ahmad, Khalifatul Masih V, niech Allah będzie jego Wspomożycielem, udał się do meczetu Mubaraka, aby poprowadzić modlitwę Iid-ul-Fitr i wygłosić kazanie z okazji Iid.

Po modlitwie Iid Hadhrat Amirul Mominiin ^aa wyrecytował taszahhud, ta’ałłuz i Surę al-Fatihah i powiedział:

„Dziś, po zakończeniu miesiąca Ramadanu, obchodzimy Iid. To Iid powinno być okazją do wyrażenia wdzięczności Allahowi Wszechmogącemu za umożliwienie nam postu w tym miesiącu. Wiele osób otrzymało błogosławieństwo uczestnictwa w modlitwach Tahadżdżud i Tarałih. Podobnie, codzienne czytanie Koranu i jego wypełnianie. Dodatkowo, słuchanie darów Świętego Koranu, wspominanie Allaha, a niektórzy mogli również odbyć i’tikaf.”

Hudhur powiedział, że praktykowanie i’tikaf jest możliwe w krajach, w których panuje wolność. Jednak w krajach takich jak Pakistan, Ahmadi nie mogą otwarcie praktykować i wyrażać swojej wiary. Wręcz przeciwnie, są za to ścigani. Powinniśmy się modlić, aby te ograniczenia zostały zniesione i aby Ahmadi mogli otwarcie praktykować swoją wiarę.

Jeśli w czasie Ramadanu nie poświęcano prawdziwej uwagi tym duchowym aspektom, to dla takich osób Iid jest po prostu świętem, podczas którego ludzie po prostu gromadzą się, ubrani w nowe ubrania, by się śmiać i miło spędzić czas. Jednak Iid nie służy tylko temu celowi. Jest to sposób na wyrażenie wdzięczności Allahowi Wszechmogącemu za umożliwienie nam oddawania Mu czci i składania wszystkich tych ofiar.

Hudhur wyraził nadzieję, że większość Ahmadi dołożyła starań, aby wykorzystać Ramadan, aby pogłębić swoją taqłę, oddawanie czci Allahowi Wszechmogącemu i czynienie dobrych uczynków. Zachęcił do nieustannej modlitwy do Allaha Wszechmogącego i proszenia Go o pomoc – aby tak jak pozwolił nam czynić dobro w tym miesiącu, tak uczynił te uczynki stałym i trwałym elementem naszego życia. W ten sposób korzyści i błogosławieństwa nie będą ograniczone tylko do Ramadanu, ale rozciągną się na nasze codzienne życie.

Surę Al-Fatiha recytujemy wielokrotnie każdego dnia – przypomina nam ona o tym, abyśmy starali się oddawać Mu cześć w najlepszy możliwy sposób i wypełniać Jego przykazania. W tej surze wymienione są fundamentalne atrybuty Allaha, Wszechmogącego. Uczy nas ona, abyśmy byli Mu wdzięczni za te atrybuty. Modlimy się również o to, abyśmy stali się częścią tych, którzy zaskarbili sobie uznanie Allaha, a nie jak ci, którzy ściągnęli na siebie Jego gniew i zagniewanie.

W wersecie „Tylko Ciebie czcimy i tylko Ciebie błagamy o pomoc” Allah Wszechmogący podkreśla, że ​​pierwszy krok powinien pochodzić od nas. Powinniśmy dążyć do celu na drodze Allaha i starać się oddawać Mu cześć w najlepszy możliwy sposób, ale prawdziwa moc i zdolność do tego pochodzi wyłącznie od Allaha.

Święty Prorok powiedział, że jeśli ktoś robi krok w stronę Allaha, Allah robi dwa kroki w jego kierunku, a jeśli ktoś idzie w stronę Allaha, Allah biegnie w jego kierunku. Musimy jednak pamiętać, że pierwszy krok zawsze powinien pochodzić od nas i powinniśmy modlić się, aby Allah pobłogosławił nasze wysiłki. Jeśli chcemy nadal korzystać z błogosławieństw Ramadanu, powinniśmy dążyć do kontynuowania dobrych uczynków i modlić się do Allaha o pomoc.

Hudhur powiedział, że przedstawi kilka oświecających punktów tafsiru Obiecanego Mesjasza, na przykład w wersecie „Tylko Ciebie czcimy i tylko Ciebie błagamy o pomoc”.

Obiecany Mesjasz pisze:

„W wersecie: ,,Czcimy tylko Ciebie i błagamy tylko o Twoją pomoc” Czcimy Ciebie ma pierwszeństwo przed Błagamy tylko o Twoją pomoc. Ponieważ człowiek zwraca się do Boga, Najwyższego, w modlitwie, po zaangażowaniu wszystkich swoich zdolności w treść modlitwy. Byłoby bezczelne i zuchwałe z jego strony, gdyby zwrócił się do Niego bez użycia swoich zdolności i bez przestrzegania wymogów Prawa Natury. Na przykład, gdyby rolnik modlił się do Boga o błogosławieństwo dla swojego pola obfitym plonem, nie przygotowując go i nie zasiewając na nim żadnego ziarna, byłby winny zuchwałości i kpiny. To właśnie nazywa się wystawianiem Boga na próbę, a to jest zakazane.

„[…] Dlatego konieczne jest zaangażowanie wszystkich swoich sił przed złożeniem prośby i to jest prawdziwe znaczenie tej modlitwy. Konieczne jest, aby najpierw dokonać oceny swoich przekonań i wysiłków. To sposób Boga na dokonanie pożądanej zmiany poprzez zmianę środków. On stwarza jakiś czynnik, który staje się środkiem do pożądanej poprawy.”

Hudhur wspomniał, że niektórzy ludzie zadają sobie pytanie: skoro modlitwa istnieje, jaki jest sens stosowania środków? Odpowiadając na to pytanie, Obiecany Mesjasz napisał:

„Ci, którzy uważają, że skoro modlitwa jest dostępna, to środki stają się nieistotne, powinni poważnie się nad tym zastanowić. Powinni uświadomić sobie, że modlitwa sama w sobie jest środkiem, który aktywuje inne środki. Pierwszeństwo słów: ,,Czcimy tylko Ciebie’’ nad słowami: ,,Błagamy tylko o Twoją pomoc’’ które są błaganiem, to podkreśla”.

Hudhur powiedział, że Obiecany Mesjasz podkreślił, iż wysiłek człowieka nigdy nie powinien maleć. Nie powinniśmy dążyć do czynienia dobrych uczynków tylko w Ramadanie. Myśleć, że teraz obowiązkiem Wszechmogącego Allaha jest obdarzyć nas wszystkim, czego pragniemy – jeśli nie do końca życia, to przynajmniej do następnego Ramadanu. To błędne myślenie. Prawdziwie wierzący powinien zawsze starać się czynić te dobre uczynki. Tylko wtedy osiągnie prawdziwą łaskę Wszechmogącego Allaha.

Hazrat Musleh-e-Maud ^ra podał przykład takiej osoby. Pewnego razu, w miesiącu Ramadan, usłyszał mężczyznę modlącego się do Allaha – opowiadał Allahowi o wszystkich trudnościach, bólu i cierpieniach, jakie zniósł, aby pościć. Hudhur ^ra powiedział, że w rzeczywistości wierzący nie odczuwa bólu, składając ofiary lub znosząc trudności na drodze Allaha. Nawet jeśli intencja tej osoby była dobra, dobór słów mógłby być lepszy. Wyjaśnił, że umożliwiając nam post, Allah w rzeczywistości wyświadczył nam przysługę, zamiast żebyśmy sami narażali się na cierpienie dla Allaha.

Hudhur ^ra powiedział, że gdyby sam odmówił taką modlitwę, najpierw by się pomodlił: O Allahu, Ty nas uzdolniłeś i obdarzyłeś zdolnością do czynienia tego wszystkiego. Teraz spraw, aby ta łaska dopełniła się dla nas w Iid, aby te błogosławieństwa pozostały niezmienne i trwałe. Gdyby ta osoba modliła się w ten sposób, byłaby to piękna modlitwa.

Hazrat Khalifatul Masih V ^aa powiedział, że w podobny sposób powinniśmy modlić się o Iid, aby Allah pozwolił nam pościć oraz czynić tak dobre uczynki w tym miesiącu. Teraz Allah ukazuje nam błogosławieństwa związane z Iid – nasze prawdziwe Iid będzie wtedy, gdy ujrzymy Twoją jedność ustanowioną na świecie, a przesłanie Proroka (salla Allahu alejhi wa sallam) i jego oddanego sługi, Obiecanego Mesjasza, ^as [niech Allah obdarzy nas], a także gdy ujrzymy zniszczenie mocy Adadżdżal. To będzie nasze haqiqi (prawdziwe) Iid.

Obiecany Mesjasz pisze:

„Allah, Pan Honoru i Majestatu, umieścił frazę: Czcimy tylko Ciebie przed frazą: Błagamy tylko o Twoją pomoc jako przypomnienie łaski Rahmaniyyat (Bożej Łaskawości) przed błaganiem. W ten sposób czciciel zaczyna niejako od słów: Panie, dziękuję Ci za Twoje dobrodziejstwa, którymi obdarzyłeś mnie na długo przed moimi prośbami i modlitwami, moimi uczynkami i wysiłkami oraz moim szukaniem pomocy u Twojej Opatrzności (Rabubiyyat) i Łaskawości (Rahmaniyyat), która poprzedza błaganie błagającego. Teraz błagam Cię o siłę, cnotę, pomyślność, sukces i cele, które można osiągnąć jedynie dzięki prośbom, modlitwom i błaganiu o pomoc. Bo Ty jesteś najhojniejszym Dawcą łask.”

Obiecany Mesjasz kontynuuje:

„Te wersety nakłaniają do wdzięcznego doceniania darów, które zostały nam dane, do nieustannego błagania o to, co niezbędne, i do pragnienia tego, co doskonałe aby czciciel był niezachwianie wdzięczny. Nakłaniają one również do niepolegania na własnych kompetencjach i zdolnościach oraz do rzucania się przed oblicze Święte z nadzieją i oczekiwaniem. Do trwania w błaganiu i modlitwie w pokorze, z uwielbieniem i chwałą, w stanie pomiędzy lękiem a nadzieją, niczym niemowlę w ramionach mamki, martwe dla reszty stworzenia i wszystkiego, co na ziemi.”

Inne znaczenie, na które zwrócił uwagę Obiecany Mesjasz  dotyczy pokory:

,,Wersety te nakłaniają nas do wyznania i uznania, że ​​jesteśmy słabi i nie możemy wypełniać obowiązków związanych z Twoją czcią bez Twojej pomocy, nie możemy szukać dróg ku Twojemu zadowoleniu bez wsparcia, że ​​możemy działać tylko z Twoją pomocą. Możemy poruszać się tylko z Twoją pomocą. Spieszymy do Ciebie jak matki tęskniące za śmiercią swoich dzieci i jak kochankowie płonący miłością.

„Namawiają również do odrzucenia pychy i arogancji oraz do trzymania się mocy i potęgi Allaha, gdy sprawy się komplikują i piętrzą trudności. Także do dołączania do grona tych, którzy są pokornego serca, jakby Pan chwały mówił: O Moi słudzy, uważajcie się za trupy i zawsze szukajcie siły u Allaha. Niech młodzieniec nie pyszni się swoją siłą, ani starzec nie polega na swojej lasce. Ani mądry nie unosi się swoją inteligencją, ani uczony nie ufa dokładności swojej wiedzy, ani trzeźwości swojego rozumu, ani bystrości swojego intelektu. Odbiorca Bożego objawienia niech nie polega na swoim natchnieniu i objawieniu oraz żarliwości swoich modlitw. Allah czyni, co chce, odrzuca, kogo chce, i przyjmuje do grona Swoich wybranych, kogo chce”.

Obiecany Mesjasz ^– ciąg dalszy:

„Fraza: Błagamy tylko o Twoją pomoc. Ostrzega przed wielką niegodziwością podżegającego do zła ego, które ucieka od cnoty jak nieokiełznana wielbłądzica od swojego potencjalnego jeźdźca. Lub jest jak złośliwy gad, który oczyszcza swoją ofiarę jak zbielałą kość, nieustannie wydzielając jad, lub jest jak lew, którego nie da się odwrócić, gdy raz skoczy. Nie ma mocy, siły, zarobku ani substancji bez pomocy Allaha, który unicestwia szatanów”.

Hudhur powiedział, że taki jest stan współczesnego świata muzułmańskiego. Muszą zwrócić się wyłącznie do Allaha i szukać Jego pomocy.

Obiecany Mesjasz stwierdza:

„Istnieją inne implikacje w umieszczeniu: Czcimy tylko Ciebie. Wcześniej: Szukamy tylko Twojej pomocy, które proponujemy umieścić tutaj dla dobra tych, którzy są zakochani w wersetach Fatihy, a nie w muzyce gitar. Biegną do nich jak żarliwi wyznawcy. Allah uczy tutaj swoich sług modlitwy, która jest dla nich źródłem szczęścia i mówi w istocie: O Moi słudzy, proście Mnie z pokorą i w pokorze ducha: Panie nasz, czcimy tylko Ciebie, ale musimy ciężko walczyć i zmagać się z afektacją, wyrzutami sumienia, rozproszeniami, szatańskimi insynuacjami, mylącymi ideami, przesądami i mrocznymi myślami jak mętne wody potopu. Jak ten, który gromadzi paliwo w ciemności, podążamy jedynie za domysłami i nie jesteśmy mocno zakotwiczeni w wierze.

W tej sytuacji szukamy tylko Twojej pomocy. Błagamy Cię o dar bystrości, gorliwości i gotowości serca, przepełnioną wiarą, duchową odpowiedź, radość i światło. O ozdabianie naszego serca ozdobą prawdy i szatami rozkoszy, abyśmy dzięki Twojej łasce mogli osiągnąć pewność wiary, osiągnąć nasze najwyższe cele i dotrzeć do oceanu Rzeczywistości.”

Dodatkowe znaczenie dotyczy całkowitego posłuszeństwa Allahowi Wszechmogącemu.

Obiecany Mesjasz pisze:

W zdaniu: Czcimy tylko Ciebie; Allah, Najwyższy, wzywa swoje sługi, aby w posłuszeństwie wobec Niego dokładali wszelkich starań, stali prosto. Nieustannie odpowiadając na Jego wezwanie, słowami: Panie, nie szczędzimy trudu w naszym dążeniu, przestrzeganiu Twoich nakazów i szukaniu Twojego zadowolenia; lecz szukamy Twojej pomocy i Twojej ochrony przed pychą i samozadowoleniem i błagamy Cię, abyś obdarzył nas siłą, która poprowadzi nas ku Twojemu przewodnictwu i do zdobycia Twojego zadowolenia. Jesteśmy niezłomni w naszym posłuszeństwie wobec Ciebie i w Twojej czci. Zapisz więc nas wśród tych, którzy się Tobie poddają. Jest jeszcze jeden punkt, na który należy zwrócić uwagę w tym kontekście. Czciciel oświadcza: Panie, przyjęliśmy Ciebie samego jako przedmiot czci, przedkładając Cię ponad wszystko inne i nie wielbimy niczego poza Twoim obliczem i wierzymy w Twoją Jedność.

Te wersety podkreślają także konieczność pamiętania o braciach w modlitwie:

„W tym wersecie Allah, Pan Chwały i Majestatu, nakazał użycie pierwszej osoby liczby mnogiej, dając tym samym do zrozumienia, że ​​ta modlitwa jest dla dobra wszystkich braci, a nie tylko dla dobra proszącego.

Allah, w ten sposób wzywa muzułmanów do wzajemnej zgody, jedności i miłości i wymaga, aby proszący podejmował trudy dla dobra swego brata, tak jak podejmowałby trudy dla własnego dobra. Troszczył się o potrzeby swego brata i starał się je zaspokajać, tak jak troszczy się o swoje własne potrzeby i stara się je zaspokajać, nie czyniąc różnicy między sobą a bratem, i powinien być życzliwy swemu bratu z całego serca, jakby Allah, Najwyższy, nakazał: O Moi słudzy, obdarowujcie się nawzajem darami modlitwy, tak jak bracia i przyjaciele wymieniają się darami. Poszerzajcie zakres swoich modlitw, swoje motywy i swoje cele, robiąc w nich miejsce dla swoich braci i stańcie się jak bracia, ojcowie i synowie we wzajemnej miłości”. ( Karamatus Sadiqeen, s. 77-80)

Hazrat Khalifatul Masih V ^aa powiedział, że powinniśmy wszyscy starać się w ten sposób poszerzać zakres naszych modlitw, a gdy to się stanie, stworzy to piękną atmosferę i społeczeństwo.

Przeciwnicy i wrogowie islamu pragną, aby muzułmanie nadal ze sobą walczyli – musimy się zjednoczyć, aby tego uniknąć. Hudhur powiedział, że wspominał o tym dwa tygodnie temu i że kiedy muzułmanie się zjednoczą, będzie to nasze haqiqi (prawdziwe) Iid.

Hudhur opowiedział zdarzenie z Hadhrat Musleh-e-Maud ^ra, gdy wracał statkiem z pielgrzymki. Kapitan powiedział mu, że jego asystent interesuje się islamem i chce się nawrócić. Dlatego chciał, aby Hadhrat Musleh-e-Maud ^ra z nim porozmawiał. Hudhur ^ra udał się do pokoju kapitana, który oprowadził Hudhura ^ra i podał mu herbatę. W rozmowie Hudhur ^ra wyczuł nutę żartu w jego głosie. Kapitan powiedział do Hudhura ^ra: Teraz, gdy odbyłeś pielgrzymkę, możesz robić, co chcesz. Hudhur ^ra zapytał, jak to możliwe. Na to kapitan odpowiedział, że jego pierwsza karta (grzechu) jest teraz czysta. Hadhrat Musleh-e-Maud ^ra zapytał kapitana: Kiedy ktoś nosi nowy strój, czy bardziej dba o nowy strój, czy o swoje stare, znoszone ubrania? Kapitan odpowiedział, że o nowy strój, na co Hudhur ^ra powiedział: ,,Więc taką dajesz radę? Nowy garnitur, który dostałem po pielgrzymce hadżdż, mam zniszczyć czy nadal czynić dobro?

Hazrat Musleh-e-Maud ^ra, przytaczając ten przykład, wyjaśnił, że kiedy Allah pozwala człowiekowi czynić dobro, musi postępować bardzo ostrożnie. Złodzieje polują tylko na skarby – coś, co warto okraść. Jeśli w czasie Ramadanu dokonałeś dobrych uczynków, bądź przygotowany na atak szatana. Szatan jest w tym nieubłagany i, podobnie jak rabusie, jeśli nie może ukraść twojego skarbu, pragnie spalić cały dom, aby go zniszczyć.

Teraz musimy jeszcze bardziej starać się chronić nasze dobre uczynki, zamiast popadać w samozadowolenie i myśleć, że zrobiliśmy już wystarczająco dużo. Musimy prosić Allaha o pomoc, aby szatan nigdy nas w ten sposób nie atakował i aby żaden złodziej nie odebrał nam tego skarbu. Jeśli będziemy się o to modlić i dążyć do wyrobienia w sobie nawyku nieustannej ochrony naszych dobrych uczynków, to to Iid będzie dla nas udane.

Na koniec, jak powiedział Hazrat Khalifatul Masih V ^aa, podczas gdy świętujemy Iid, musimy pamiętać o muzułmanach, którzy obchodzą Iid w okolicznościach, w których ich domy zostały zniszczone, dzieci straciły rodziców, rodzice stracili dzieci, a oni sami żyją w ciągłym strachu o swoje życie.

Hudhur modlił się, aby Allah poprawił ich sytuację. Pozwolił im zwrócić się wyłącznie do Allaha. Polegać wyłącznie na Nim, a nie na mocarstwach doczesnych. To, co dzieje się dziś w krajach arabskich, jest wynikiem tego polegania na mocarstwach doczesnych. Niech Allah chroni wszystkich. W tym Ahmadi cierpiących za swoją wiarę, przed uciskiem.

Hudhur powiedział, że musimy pamiętać modlitwę: „Tylko Ciebie czcimy i tylko Ciebie błagamy o pomoc”. Nasze prawdziwe Iid będzie wtedy, gdy świat zwróci się ku monoteizmowi, przesłaniu Świętego Proroka ^(sa) oraz jego słudze, Obiecanemu Mesjaszowi^(as).

Hudhur modlił się: „Oby Allah uczynił to Iid błogosławionym, zarówno w sensie doczesnym, jak i duchowym. Uczynił to Iid prawdziwie mubarak (błogosławionym) dla nas. Amin.’’