Podążanie za swoim Mistrzem (sa): Obiecany Mesjasz (as) o znalezieniu łaski Allaha poprzez zaufanie, oddanie i poddanie się - Stowarzyszenie Muzułmańskie Ahmadiyya
W imię Allaha Miłosiernego Litościwego
Nie ma nikogo godnego czci oprócz Allaha i Muhammad jest Jego Posłańcem
Muzułmanie którzy wierzą w Mesjasza,
Hazrat Mirza Ghulam Ahmad Qadiani (as)

Podążanie za swoim Mistrzem (sa): Obiecany Mesjasz (as) o znalezieniu łaski Allaha poprzez zaufanie, oddanie i poddanie się

Khalifatul Masih V, Piąty Następca Obiecanego Mesjasza

Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania.

Wzorowe zaufanie Obiecanego Mesjasza do Allaha

Po wyrecytowaniu Taszahhud, Ta’ałłuz i Sury al-Fatihah, Khalifatul Masih Hadhrat Mirza Masroor Ahmad (aba) powiedział, że w ostatnich kazaniach mówił o wzniosłym standardzie zaufania Allahowi, ustanowionym przez Proroka (sa). W dzisiejszych czasach prawdziwy sługa Proroka (sa), Obiecany Mesjasz (as), podążał za tym doskonałym przykładem poprzez własne czyny i nauki. To właśnie, Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że teraz zacznie podkreślać.

Prawdziwe zadowolenie poprzez całkowite zaufanie Bogu

Khalifatul Masih (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który nauczał, że chociaż niektórzy ludzie polegają wyłącznie na środkach doczesnych, to środki te z pewnością w pewnym momencie się kończą lub zawodzą. Dlatego zawsze należy szukać pomocy u Boga. Dlatego po skorzystaniu ze środków doczesnych należy również zwrócić się do Boga, aby uczynił je użytecznymi.

Jego Świątobliwość (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który wyjaśnił, że zadowolenie z Boga oznacza całkowite zaufanie Mu, zwrócenie się do Niego i nieskłonność do narzekania na Niego. Podobnie, aby osiągnąć zadowolenie Boga, należy osiągnąć najwyższe standardy pobożności i posłuszeństwa, tak jak uczynili to towarzysze Świętego Proroka (sa). Stworzyli oni tak silne więzi z Bogiem, że zostały nam przedstawione jako przykłady.

Mówi się, że Jezus (as) uzdrawiał chorych, ale czy to zwiększyło wiarę jego uczniów w Boga? Z pewnością wzniosłe standardy zaufania do Boga nie mogą być znalezione wśród uczniów jedynie na podstawie uzdrawiania chorych przez Jezusa (as). Takie rzeczy rzeczywiście nie mogą przynieść prawdziwego zaufania do Boga. Tylko poprzez ustanowienie silnej osobistej więzi z Bogiem można doprowadzić do prawdziwej więzi z Bogiem, która przynosi Mu zadowolenie.

Jego Świątobliwość (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który pisze:

,,Pamiętajcie też, że nie ma tak kojącego i pocieszającego lekarstwa na rany cierpienia, jak wiara we Wszechmogącego Allaha. Człowiek, który pokłada ufność w Wszechmogącym Allahu, znajduje ukojenie i satysfakcję w sobie samym, nawet w najcięższych trudnościach i przeciwnościach. Nie odczuwa goryczy ani udręki w sercu. W najgorszym razie ostatecznym rezultatem tych trudności może być śmierć, jeśli taki jest niezmienny wyrok.

Co by się jednak z tego wynikło? Świat i tak nie jest miejscem, w którym można żyć wiecznie. W końcu nadchodzi dzień i czas, kiedy ten świat musi zostać porzucony. Jeśli więc śmierć jest tego konsekwencją, jaką szkodę by to spowodowało? Dla wierzącego ta śmierć jest jeszcze bardziej pocieszająca, stając się drogą do zjednoczenia się z Ukochanym. Dzieje się tak, ponieważ ma on całkowitą wiarę we Wszechmogącego Allaha i ufa Jego wszechmocy, wiedząc, że następny świat to dla niego świat wiecznego pocieszenia.

Dlatego zwykłe nieszczęście, czy to choroba, czy jakikolwiek inny rodzaj nieszczęścia, nie może być przyczyną cierpienia ani męki. Raczej to nieszczęście jest uznawane za bolesną karę, w której nie ma wiary i zaufania do Wszechmogącego Allaha. Taka osoba cierpi dotkliwe męki. Jeśli ktoś wyobraża sobie, że nie spotka go śmierć, to takie przekonanie jest fałszywe, ponieważ Wszechmogący Allah ogłosił ten świat nietrwałym. Dla takiej osoby czeka bardzo bolesne Piekło w przyszłym świecie, na które powinna być przygotowana.” (Malfuzat, English Translation, tom 7, s. 384-385)

Zrozumienie prób i kar poprzez całkowite zaufanie Allahowi

Kalif (aba) powiedział, że jest to również odpowiedź na pytanie, które ludzie często zadają o to, jak rozpoznać, czy coś jest karą, czy próbą.

Hudhur (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który stwierdza:

„Nie myśl, że Wszechmogący Allah jest słaby. Zaprawdę, On posiada ogromną moc. Kiedy zaufasz Mu w jakiejkolwiek sprawie, On przyjdzie ci z pomocą. A temu, kto zaufał Allahowi – On wystarczy”. (Malfuzat , tłumaczenie angielskie, tom 1, s. 11)

Jego Świątobliwość (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który powiedział, że ci, którzy całkowicie ufają Bogu, to ci, którzy nie dręczą się ziemskimi troskami. W istocie, ci, którzy pokładają całkowitą ufność w Bogu, są jak ci, którzy posiadają tysiące skarbów, ponieważ ich zadowolenie nie pochodzi z żadnych ziemskich bogactw. Ale z faktu, że ci, którzy całkowicie oddają się Bogu i ufają Mu, nigdy nie są pozostawieni bez środków do życia. Choć z pewnością napotykają trudności na swojej drodze, Bóg nigdy ich nie opuszcza.

Wsparcie Boże i całkowite zaufanie Bogu

Khalifatul Masih (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który powiedział, że wymieniając jeden ze znaków dotyczących przyjścia Mesjasza, stwierdza się, iż zstąpi on z rękami złożonymi na ramionach dwóch aniołów. Odnosi się to do faktu, że wiedza, wewnętrzne duchowe światło i rozpoznanie Boga nadchodzącego Mesjasza będą wspierane przez aniołów. Innymi słowy, jego wiedza nie będzie zdobywana jedynie za pośrednictwem ksiąg. Lecz będzie nauczana bezpośrednio przez Boga. Co więcej, wszystkie potrzeby tego Mesjasza zostaną zaspokojone przez samego Boga.

Jego Świątobliwość (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który powiedział:

„Odkrywam, że stan mojego serca jest dziwny. Kiedy jest niezwykle wilgotno, a upał staje się niewiarygodnie intensywny, ludzie zaczynają z pewnością mieć nadzieję, że wkrótce spadnie deszcz. Podobnie, kiedy odkrywam, że moja trumna jest pusta, odczuwam niezachwianą pewność w łasce Bożej, że teraz zostanie napełniona, i właśnie tak się dzieje.

Następnie Obiecany Mesjasz (as) przysiągł na Boga Wszechmogącego i powiedział:

„Kiedy mój worek jest pusty, radość i przyjemność, jakich doświadczam, ufając Bogu Wszechmogącemu w takiej chwili, przekraczają moje możliwości opisania. Mój stan w takiej chwili jest niezwykle kojący i satysfakcjonujący w porównaniu z sytuacją, gdy mój worek jest pełny”. ( Malfuzat , English Translation, tom 2, s. 43)

Modlitwy są siłą w trudnych chwilach

Kalif (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który nauczał, że wszelkie trudności można pokonać i usunąć poprzez modlitwę. Choć człowiek z pewnością martwi się w trudnych chwilach, nigdy nie powinien porzucać zaufania do Boga. Innymi słowy, nigdy nie powinien popadać w rozpacz, ponieważ jest to cecha niewierzących. Wiara usuwa wątpliwości, z którymi z pewnością zmaga się człowiek. Ale te zmartwienia rozpraszają się dzięki wierze i modlitwie.

Jego Świątobliwość (aba) zacytował Obiecanego Mesjasza (as), który powiedział:

„Drugim aspektem modlitwy jest reforma samego siebie i osiągnięcie zdolności do czynienia cnotliwych uczynków dla osiągnięcia dobrego celu. W tym sensie, stopień, w jakim ufamy Allahowi Najwyższemu, mamy w Niego wiarę i niestrudzenie postępujemy, jest stopniem, w jakim osiągniemy doskonałe rezultaty i owoce. Wszelkie trudności zostaną usunięte, a osoba modląca się osiągnie wzniosły stan prawości”. ( Malfuzat , English Translation, tom 7, str. 74)

Zaufanie Obiecanego Mesjasza (as) do Boga ponad wszelkimi ziemskimi dążeniami

Khalifatul Masih (aba) powiedział, że pewien Hindus, który znał Obiecanego Mesjasza (as) od dzieciństwa, zaświadczył, że nigdy nie skłaniał się ku jakimkolwiek ziemskim zajęciom. Zamiast tego zawsze zamykał się w meczecie. Nigdy nikomu nie mówił źle, nie kłócił się z nikim i nigdy nie zachowywał się źle, nawet podczas zabawy, jak to często bywa u dzieci.

Z perspektywy ziemskiej ludzie martwili się o jego przyszłość i o to, co się z nim stanie. Nawet ojciec Obiecanego Mesjasza (as) wyrażał zaniepokojenie o jego przyszłość i o to, jak będzie zarabiał na życie. Zaoferował mu nawet pomoc w znalezieniu pracy, korzystając ze swoich kontaktów z różnymi oficerami i wysoko postawionymi urzędnikami.

Obiecany Mesjasz (as) odpowiadał, że jest już zatrudniony przez Tego, który jest Urzędnikiem wszystkich oficerów, Najwyższym Sędzią wszystkich sędziów i Tym, który ma władzę nad wszystkim. Mimo to, z posłuszeństwa ojcu, Obiecany Mesjasz (as) powiedział, że również będzie szukał pracy. A jednak w taki właśnie sposób Obiecany Mesjasz (as) wyraził swoje zaufanie do Boga. Do tego stopnia, że ​​nawet jego ojciec zaświadczył o wysokiej pozycji duchowej syna i nazwał go nie człowiekiem, lecz aniołem. To wzruszyło nawet hindusa opowiadającego o tym zdarzeniu, a łzy napłynęły mu do oczu.

Jego Świątobliwość (aba) powiedział, że Obiecany Mesjasz (as) radził, aby jeśli ktoś kiedykolwiek będzie musiał stawić się przed sędzią lub wysokim rangą urzędnikiem, najpierw wyrecytował siedem razy pierwszy rozdział Świętego Koranu oraz palcem napisał siedem razy na swoim czole: „O Ty, który jesteś Potężny”.

W rezultacie osiągnie sukces w danej sprawie. Było to odzwierciedleniem nieufności Obiecanego Mesjasza (as) wobec środków doczesnych i całkowitego zaufania Bogu.

Pełne przekonanie poprzez zaufanie Bogu

Przy innej okazji Obiecany Mesjasz (as) powiedział, że nawet gdyby najgorsi z najgorszych wszczęli przeciwko niemu sprawę sądową, jest on całkowicie przekonany, że ostatecznie decyzja, którą chce Bóg, będzie ostatecznym zakończeniem sprawy.

Kalif (aba) powiedział, że kiedyś podczas rozprawy sądowej wydawało się, że sędzia z pewnością wyda wyrok przeciwko Obiecanemu Mesjaszowi (as). Wszyscy, którzy byli w pobliżu Obiecanego Mesjasza (as), byli niezwykle zaniepokojeni. Jednak Obiecany Mesjasz (as) śmiało powiedział, że czy ktokolwiek może dotknąć lwa Bożego? Nie tylko przeniesiono go na inne stanowisko. Ale później całkowicie zdegradowany ze swojego stanowiska. Następnie przyszedł nowy sędzia i wydał wyrok na korzyść Obiecanego Mesjasza (as). Przez cały czas Obiecany Mesjasz (as) nie porzucił swojego zaufania do Boga.

Khalifatul Masih (aba) modlił się, aby każdy mógł naśladować przykład pokładania ufności w Bogu, który ustanowił Obiecany Mesjasz (as) w posłuszeństwie wobec Świętego Proroka (sa).

Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.

Udostępnij
Share via