„Wiara bez czczenia nie jest w ogóle wiarą”: Hadhrat Khalifatul Masih V wygłasza przemówienie w Madżlis Khuddam-ul-Ahmadiyya Idżtema 2026
Tegoroczna idżema Majlis Khuddam-ul-Ahmadiyya UK odbyła się w dniach 25-27 września 2026 roku w Hook Lane, Puttenham w Guildford. Ostatniego dnia, Hazrat Mirza Masroor Ahmad, Khalifatul Masih V (aa), łaskawie przewodniczył sesji końcowej i wygłosił przemówienie formalnie kończące idżemę.
O 15:16 Hudhur (aa) podniósł flagę Madżlis Khuddam-ul-Ahmadiyya i udał się do namiotu, aby poprowadzić modlitwy zuhr i asr. Sesja rozpoczęła się o 15:49 recytacją Świętego Koranu (Sura an-Nur, rozdz. 24, wersety 36-39) wraz z jego tłumaczeniem na język angielski. Następnie na podium wszedł Hazrat Khalifatul Masih V (aa). Poprowadził wszystkich obecnych do złożenia przysięgi Khuddam-ul-Ahmadiyya. Następnie zaprezentowano wiersz w języku urdu napisany przez Obiecanego Mesjasza (as) wraz z jego tłumaczeniem na język angielski. (Surma Chashm-e-Arya, Ruhani Khazain, tom 2, str. 52)
Hudhur (aa) poprosił następnie Farhada Ahmada Sahiba, Sadr Majlis Khuddam-ul-Ahmadiyya UK, o przedstawienie sprawozdania z idżtema.
Sadr Sahib powiedział, że tematem tegorocznej idżtema, łaskawie im podarowanym przez Hudhura (aa), było: „Nasz raj leży w naszym Bogu”.
Następnie wspomniał o najważniejszych atrakcjach idżtema. W tym wystawach, interaktywnych quizach i grach edukacyjnych. Odbyło się również głosowanie publiczności na żywo w konkursach tilałat, nazm i przemówień. Łączna frekwencja na tegorocznej idżtemie wyniosła 8138 osób. Podziękował wszystkim wolontariuszom i khuddam, którzy przyczynili się do sukcesu idżtema . Następnie wyraził wdzięczność Hazrat Khalifatul Masih V (aa), za uczczenie wydarzenia swoją obecnością i nieustannymi modlitwami.
Następnie wyświetlono krótką prezentację wideo zawierającą najważniejsze momenty idżtema.
Naib Sadr Sahib Majlis Khuddam-ul-Ahmadiyya UK został wezwany do ogłoszenia nagrody Alam-e-In’ami dla Atfal-ul-Ahmadiyya i Khuddam-ul-Ahmadiyya, którą Hudhur (aa) przyznał zwycięskim qiadatom.
O 16:15 Hazrat Khalifatul Masih V (aa) wszedł na podium, aby przemówić do khuddam. Krótkie streszczenie jego przemówienia przedstawia się następująco:
Hudhur (aa) stwierdził, że khuddam to osoby w wieku, w którym osiągają wysoki poziom wykształcenia, nabywają umiejętności i podejmują zawody, które można bezpośrednio wykorzystać w służbie Dżamaat i ludzkości. Chociaż wykształcenie i zdobywanie umiejętności są bardzo ważne, muszą zawsze pamiętać, że sukces Bożych wspólnot religijnych nie zależy od zdolności ich członków. Jest on raczej uzależniony od łaski Allaha i od ich członków działających z taqła (prawością) oraz nawiązujących bliską więź z Allahem, Wszechmogącym.
Tutaj naturalnie pojawia się pytanie: „Jak człowiek może osiągnąć bliskość Allaha?”. Hudhur (aa) odpowiedział, że wymaga to od człowieka wypełniania praw związanych z kultem Allaha, przestrzegania Jego nakazów i wypełniania praw ludzkości. Hudhur (aa) stwierdził, że wspólnota religijna nie może się rozwijać i odnosić sukcesów, jeśli jej członkowie są słabi w tym względzie.
Rozpoznaj swoje szczęście
Jako Ahmadi, nigdy nie wolno nam niedoceniać, jak wielkie mamy szczęście, że urodziliśmy się i wychowaliśmy w tej błogosławionej erze Obiecanego Mesjasza (as), którego nadejście przepowiedział Wszechmogący Allah. Święty Prorok (sa) przepowiedział również, że po początkowym wzroście i rozwoju islamu nastąpi okres długotrwałego upadku religijnego. W tym czasie niezliczeni pobożni ludzie żarliwie modlili się i rozpaczliwie poszukiwali przepowiedzianego Mesjasza. Po to, aby mogli go przyjąć i służyć jego misji. Jednak przybyli i odeszli z tego świata, nie znajdując tego, za czym tęskniły ich serca.
Ahmadi to ci szczęśliwi ludzie, którzy rozpoznali tego, którego przepowiedziano w tych proroctwach i zobowiązali się do wierności mu. Jednocześnie to niezmierzone błogosławieństwo niesie ze sobą głęboką odpowiedzialność. Złożywszy bai’at Obiecanemu Mesjaszowi (as), zobowiązaliśmy się zawsze stawiać naszą wiarę na pierwszym miejscu ponad wszelkie sprawy doczesne. Wymaga to od nas posłuszeństwa nakazom Allaha, Jego Posłańca (sa) i Obiecanego Mesjasza (as) oraz dawania światu szlachetnego przykładu pokoju i współczucia.
Jako Ahmadi, musimy regularnie zastanawiać się nad dziesięcioma warunkami bai’at, aby nasza wiara stała się silniejsza. Abyśmy mogli w pełni zrozumieć nasze religijne obowiązki. Hudhur (aa) oświadczył, że w swoim przemówieniu skupi się na dwóch konkretnych warunkach bai’at.
Oddawanie czci Bogu ratuje od grzechu i zła
Hudhur (aa) stwierdził, że wiara pozbawiona czci Allaha i więzi z Nim nie jest żadną wiarą. Zatem, jeśli ktoś twierdzi, że jest muzułmaninem, a jednocześnie nie wypełnia prawa do czci Allaha, jego twierdzenie pozostaje puste i niczym więcej niż pustymi słowami.
Najważniejsza forma kultu została określona w trzecim warunku bai’at, który stanowi, że należy nieustannie odmawiać pięć modlitw dziennie, zgodnie z przykazaniami Allaha Wszechmogącego i Proroka Muhammada (sa). Odnośnie do Salat, Allah Wszechmogący mówi w Świętym Koranie:
(…) „Z pewnością, Modlitwa powstrzymuje człowieka przed nieprzyzwoitością̨ i jawnym złem. (…)” (Sura Ankabut, 29:46).
Rozwijając tę myśl, Obiecany Mesjasz (as) stwierdza:
„Salat jest cnotą, dzięki której szatańska słabość zostaje wyeliminowana i to właśnie nazywa się prawdziwą modlitwą i błaganiem. Dlatego szatan pragnie, aby człowiek okazywał słabość w Salat, ponieważ wie, że w jakimkolwiek stopniu dana osoba jest w stanie się zreformować, dokona tego właśnie sposobem”. (Malfuzat [urdu], tom 4, str. 59)
Odnośnie błogosławieństwa Salat, Obiecany Mesjasz (as) mówi dalej: „Niech miłość i majestat Allaha zawsze płyną w waszych sercach. Nie ma ku temu lepszego środka niż namaz” (tamże, str. 61).
Jak modlić się przed Allahem
Wyjaśnia, że chociaż inne formy kultu, takie jak post i płacenie zakatu, są niezbędne, to salat jest najważniejszy. Ponieważ okres postu w Ramadanie trwa tylko jeden miesiąc w roku. Zakat jest obowiązkowy tylko dla osób dysponujących wystarczającym majątkiem. Salat jest jednak obowiązkiem uniwersalnym – każdy człowiek, niezależnie od okoliczności czy statusu, musi go odprawiać pięć razy dziennie.
Obiecany Mesjasz (as) podkreślił zatem, że Salat należy odprawiać z głębokim skupieniem i głębokim przekonaniem, że stoi się przed Wszechmocną Istotą, która może natychmiast odpowiedzieć na modlitwy i je przyjąć, jeśli tylko zechce. Światowi przywódcy są ograniczeni ograniczonymi zasobami. Nieustannie obawiają się, że ich skarbce się wyczerpią. Natomiast skarbiec Allaha jest nieograniczony i nigdy nie zostanie wyczerpany. Tamże, s. 61-62)
Dlatego wykonuj swoje modlitwy z całkowitym przekonaniem, zaufaniem Allahowi i absolutną pokorą, zamiast po prostu powtarzać słowa z przyzwyczajenia.
Należy jednak pamiętać, że akceptacja modlitwy jest warunkowa – musimy najpierw przestrzegać Jego nakazów. Jeśli ktoś nie przestrzega nakazów Allaha, to narzekanie, że Allah nie wysłuchuje jego próśb, jest bezpodstawnym i niesprawiedliwym oskarżeniem przeciwko Niemu. Allah odpowiada przychylnie tym, którzy modlą się z niezachwianą wiarą w Jego najwyższą moc. Którzy zdają sobie sprawę, że jeśli zlekceważą Jego nakazy, ich modlitwy będą bezwartościowe. Nawet staną się przyczyną Jego niezadowolenia.
Odnośnie mocy modlitwy, Obiecany Mesjasz (as) powiedział: „Powszechnie wiadomo, że modlitwa namaz jest potężnym narzędziem chroniącym człowieka przed grzechem. Jej nieodłączną cechą jest to, że odpycha człowieka od grzechu i niemoralności”. (Malfuzat [urdu], tom 4, str. 232)
Salat jest niezbędny dla wiary
Wiele osób tłumaczy się napiętym harmonogramem i wymagającymi obowiązkami, które utrudniają modlitwę o wyznaczonych porach. Hudhur (aa) stwierdził, że Obiecany Mesjasz (as) wspominał kiedyś incydent, gdy grupa nowo nawróconych na islam zwróciła się do Proroka (sa) o zwolnienie z modlitwy, na co odpowiedział, że wiara bez czci nie jest wiarą.
Rozwijając tę myśl, Obiecany Mesjasz (as) powiedział: „Czym jest salat? To poddanie z całkowitą pokorą swoich słabości i ułomności przed Allahem i szukanie u Niego pomocy w zaspokojeniu wszystkich swoich potrzeb”. (Malfuzat [urdu], tom 4, str. 340)
Odnośnie sposobu modlitwy, Obiecany Mesjasz (as) mówi: „Błagający powinien wychwalać Allaha, głosząc Jego wielkość i majestat, aby uzyskać Jego miłosierdzie. Często widzimy, że gdy ktoś prosi o pomoc, składa Mu chwałę, aby zyskać Jego przychylność. Podobnie, gdy szukamy pomocy Allaha, powinniśmy Go wychwalać, aby zyskać Jego miłosierdzie”. (Tamże).
Obiecany Mesjasz (as) stwierdza: „Człowiek jest całkowicie spragniony i zależny od łaski Boga. Powinien nieustannie szukać zadowolenia Allaha, Wszechmogącego” (tamże). Dalej mówi, że tylko dzięki Jego łasce i miłosierdziu człowiek może dokonać czegokolwiek.
Dlatego człowiek powinien modlić się: „O Allahu, obdarz nas zdolnością do całkowitego oddania się Tobie. Niech podążamy tylko ścieżką, która prowadzi do Twojej przyjemności i łaski, a Twoja miłość niech zagości w naszych sercach.” (tamże, str. 341).
Obiecany Mesjasz (as) kontynuuje, mówiąc, że osoba, która pragnie uwolnić się od Salat, nie jest lepsza od zwierzęcia, ponieważ spędza życie na jedzeniu, spaniu i zaspokajaniu próżnych pragnień. To nie jest wiara – to droga niewiernych. Zatem prawdziwie wierzący nigdy nie może zaniedbywać wypełniania praw Allaha.
Allah mówi w Świętym Koranie: „Wspominajcie Mnie, a Ja będę pamiętał o was. Bądźcie Mi wdzięczni i nie bądźcie wobec Mnie niewdzięczni”. (Sura Al-Baqarah, 2:153)
Obiecany Mesjasz (as) rozwija ten werset, stwierdzając, że Allah nigdy nie opuści tych, którzy trwają w Jego pamięci i są Mu zawsze wdzięczni. Zawsze będzie troszczył się o takich ludzi, chronił ich i zaspokajał ich potrzeby. Z kolei zaniedbywanie pamięci o Allahu i okazywanie niewdzięczności są oznaką niewiary. ( Malfuzat [urdu], tom 4, str. 341)
Pięć codziennych modlitw to absolutne minimum. Prawdziwy wierzący powinien zawsze pamiętać o Allahu, aby natchnąć się do stawiania wiary ponad wszelkie ziemskie sprawy. Tylko wtedy zrozumie, że Allah obserwuje każdy jego czyn i powstrzyma się od łamania Jego nauk i nakazów.
Allah obiecuje, że jeśli ktoś osiągnie ten stan duchowy, jego salat i wspominanie Allaha ochronią go przed wszelkimi formami nieprzyzwoitości i niemoralności. Dlatego salat praktykowany z prawdziwym oddaniem staje się potężnym katalizatorem moralnej odnowy. Chroni wierzących przed ziemskimi wadami i pokusami, które nas otaczają, czy to w internecie, telewizji, mediach społecznościowych, czy gdziekolwiek indziej.
Zwróć uwagę na Salat pomimo rozproszeń świata
Młodzi ludzie cieszą się zazwyczaj dobrym zdrowiem i witalnością fizyczną. Dlatego khuddam nie może usprawiedliwiać słabości fizycznej ani słabości jako wymówki przed pójściem do meczetu. Dlatego módlcie się w zgromadzeniu o każdej porze. Nawet jeśli nie ma nikogo, z kim można by się modlić, należy modlić się o właściwych porach. Jeśli wasza intencja jest czysta, Allah może obdarzyć was taką samą nagrodą, jak tych, którzy modlą się w zgromadzeniu, ponieważ Prorok (s.a.w.) nauczał, że czyny ocenia się po intencjach.
W dzisiejszych czasach wielu ludzi jest pochłoniętych ziemskimi sprawami, dlatego ważne jest, aby poświęcać szczególną uwagę modlitwom i wypełniać prawa związane z oddawaniem czci Allahowi, ponieważ praktykowanie modlitwy jest fundamentem wiary. Prorok (sa) powiedział, że w Dniu Sądu, Salat będzie pierwszą rzeczą, z której Allah nas rozliczy. Jeśli czyjaś modlitwa jest kompletna, osiągnie ona sukces i zbawienie. Jeśli jednak jej zapis jest niekompletny, poniesie porażkę i poniesie konsekwencje tej porażki. (Tirmidhi, Kitab as-salat, Hadis 413)
W dzisiejszym świecie, gdziekolwiek się obrócimy, jesteśmy konfrontowani z powszechną niemoralnością i zepsuciem. Aby uchronić się przed tymi wpływami, musimy ponad wszystko cenić oddawanie czci Allahowi. W przeciwnym razie świat będzie zmierzał w kierunku coraz głębszego upadku moralnego – ci, którzy nie uchronią się przed takim zepsuciem, ściągną na siebie niezadowolenie Allaha.
Pewnego razu Obiecany Mesjasz (as) powiedział: „O wy, którzy uważacie się za członków mojej społeczności! Będziecie za takich uważani w niebie, gdy prawdziwie będziecie kroczyć drogami sprawiedliwości. Odmawiajcie więc pięć codziennych modlitw z taką bojaźnią i pełną uwagą, jakbyście rzeczywiście ujrzeli Boga Wszechmogącego”. (Arka Noego, s. 24-25)
Jak znaleźć przyjemność w Salat
Ludzie czasami mają trudności ze znalezieniem przyjemności i oddania w modlitwie. Dlatego Obiecany Mesjasz (as) pouczył, że modląc się, powinniśmy uznać nasze słabości, ulotność tego świata i uświadomić sobie, że wszyscy powrócimy do Allaha. Nauczał, że musimy nieustannie modlić się, aby Allah nie zabrał nas z tego świata, dopóki pozostajemy duchowo ślepi i nieświadomi Jego miłosierdzia, łaski i majestatu.
Dlatego powinniśmy błagać Allaha, aby obdarzył nasze serca płomieniem Bożego światła, tak aby wypełniły się miłością i tęsknotą za Nim. Jeśli ktoś oddaje cześć i modli się w ten sposób, modlitwy, które kiedyś wydawały się jedynie formalnością lub ciężarem, zostaną przepełnione duchowym światłem. A to światło rozpali głębokie emocje, Bożą miłość i czystą radość w jego oddawaniu czci. (Malfuzat [urdu], tom 3, str. 481)
Dlatego już od najmłodszych lat zadbajcie o to, by pięć codziennych modlitw pozostało waszym stałym i dożywotnim towarzyszem. Hudhur (aa) powiedział:
„Nigdy nie zakładajcie, że jesteście za młodzi lub że macie przed sobą wiele lat, aby zbudować więź z Allahem.
Mam nadzieję i modlę się, aby każdy z was odszedł z tego idżtema z mocnym postanowieniem umocnienia więzi ze Stwórcą i oddawania Mu czci z niezachwianą szczerością i oddaniem”.
Posłuszeństwo wobec Kalifatu
Hudhur (aa) zwrócił również uwagę na dziesiąty i ostatni warunek bai’at, który stanowi, że ci, którzy zawierają więź braterstwa z Obiecanym Mesjaszem (as), muszą zobowiązać się do posłuszeństwa mu we wszystkim, co dobre, i pozostać mu wierni aż do śmierci. Hudhur (aa) stwierdził:
„Ta więź wierności i braterstwa nie jest zwykłą więzią. Jest raczej środkiem dowodowym, że przyjęliśmy Mesjasza i Imama Mahdiego. Posłanego na świat przez Allaha zgodnie z Jego obietnicą i proroctwami Proroka (sa).”
Hudhur (aa) stwierdził dalej: „Jeśli ktoś jest szczery w tym przyrzeczeniu, jego więź z Dżamaatem naturalnie się wzmocni. Będzie chroniony przed negatywnymi myślami i szatańskimi wpływami. Jego wiara w Obiecanego Mesjasza (as) i Kalifat Ahmadijja zawsze pozostanie silna i niezachwiana. Nawet jeśli dostrzeże wady u niektórych urzędników lub osób, nie zachwieje to jego wiarą ani nie zwróci go przeciwko Dżamaatowi ani Obiecanemu Mesjaszowi (as)”.
Co oznacza ,,ma’ruf’’?
Koran wymaga od wierzącego posłuszeństwa wszystkim decyzjom „ ma’ruf ” proroka lub jego następcy, tj. wszelkim poleceniom lub decyzjom opartym na nakazie Allaha, naukach Proroka (sa) i Koranie. Naturalnie, każda decyzja Obiecanego Mesjasza (as) jest ma’ruf, ponieważ był on najbardziej oddanym wyznawcą Proroka (sa). Ani on, ani jego prawdziwi następcy nie mogliby nigdy skierować ludzkości ku czemuś, co odbiega od dobra i prawdy.
Hazrat Khalifatul Masih I (ra) zauważył, że niektórzy ludzie błędnie zakładają, że jeśli rozkaz wydaje im się błędny, mogą go odrzucić. Ale jeśli wszyscy członkowie Dżamaatu przyjmą takie podejście i sami zadecydują, co jest ma’ruf, jedność Dżamaatu ulegnie rozpadowi. Posłuszeństwo stanie się niemożliwe do osiągnięcia.
Wyjaśnił, że słowo ma’ruf zostało użyte w Świętym Koranie w odniesieniu do Proroka (sa) i wierzących kobiet, które złożyły mu bai’at. W związku z tym Hazrat Khalifatul Masih I (ra) zapytał, czy kobiety wymienione w wersecie stworzyły (niech Bóg broni) listę wad lub błędów Proroka (sa), których nie będą przestrzegać? Oczywiście, że nie. Podobnie Obiecany Mesjasz (as) użył tego terminu w kontekście bai’at, co oznacza, że wszyscy, którzy składają bai’at, są zobowiązani do przestrzegania wszystkich jego instrukcji i instrukcji ówczesnego Kalifa. (Khutbat-e-Nur, s. 420-421)
Odnośnie granic posłuszeństwa, Prorok (sa) stwierdził, że jeśli przywódca wybrany na lud wydaje polecenie sprzeczne z nakazami Allaha lub naukami Proroka (sa), nie powinno ono zostać wdrożone. Jednakże w naszym Dżamaacie, z łaski Allaha, zostaliśmy pobłogosławieni instytucją Kalifatu Ahmadiyya, a Kalifat Masih nigdy nie wyda polecenia sprzecznego z szariatem.
W jednym z wersetów, w którym Koran wspomina o Kalifacie, Allah stwierdza:
„I przysięgają na Allaha najbardziej solenne przysięgi, że – jeśli im rozkażesz – z pewnością pójdą. Powiedz: „Nie przysięgajcie. Czego się od was wymaga, to posłuszeństwo wobec tego, co prawe. Zaiste, Allah jest Świadom tego, co czynicie.” (Sura An-Nur, 24:54)
W tym wersecie Allah stwierdza, że składanie pustych ślubowań i przysiąg nie ma żadnej wartości. Podczas idżtema i innych wydarzeń nasi członkowie recytują wzruszające wiersze lub nazm, wyrażając swoją lojalność i składając doniosłe deklaracje wiary. Jednak same deklaracje są bez znaczenia. Liczy się posłuszeństwo w praktyce.
Obowiązki Khuddam-ul-Ahmadiyya
Hudhur (aa) powiedział, że obietnicą Proroka (sa) jest, że Kalifat Obiecanego Mesjasza (as) będzie trwał tak długo, jak jego wyznawcy będą nieustannie dążyć do doskonałości w taqła i pozostawać posłuszni temu, co dobre oraz zawsze gotowi bronić i podtrzymywać prawdziwe nauki Proroka (sa) islamu. Tylko wtedy możemy prawdziwie twierdzić, że żyjemy zgodnie z naukami islamu.
Hudhur (aa) stwierdził:
Dlatego jako członkowie Khuddam-ul-Ahmadiyya, którzy zobowiązują się do gotowości do wszelkich poświęceń dla ochrony i zabezpieczenia Kalifatu, musicie szczególnie dążyć do zrozumienia i postępowania zgodnie z przewodnictwem Obiecanego Mesjasza (as) – a w obecnych czasach – dyrektywą ówczesnego Kalifa. Każdy wasz krok musi prowadzić ku prawości i zbliżać was coraz bardziej do Allaha [Wszechmogącego].
„Środki do osiągnięcia tego leżą w przestrzeganiu taqła, wypełnianiu praw Allaha [Wszechmogącego] i praw Jego stworzenia oraz wypełnianiu uroczystych żądań waszej bai’at. […]
Na koniec modlę się, abyście wszyscy uznali, że spoczywa na was obowiązek stanięcia na czele prawdziwej i wiecznej rewolucji duchowej na świecie oraz życia jako wierni i oddani słudzy Obiecanego Mesjasza (as) oraz podporządkowania świata sztandarowi Świętego Proroka (sa). Niech Allah [Wszechmogący] pozwoli wam wszystkim sprostać temu szlachetnemu wyzwaniu. Amin.”
Następnie Hazrat Khalifatul Masih V (aa) poprowadził wszystkich w cichej modlitwie. Idżtema dobiegła końca.