„Moje modlitwy odniosą skutek, gdy i ty będziesz ciężko pracować oraz modlić się”: Narodowa amila holenderskiego MKA spotyka się z Hudhurem

Islamabad, Tilford, 16 listopada 2025 r.: Narodowa amila  Madżlis Khuddam-ul-Ahmadiyya Holandia miał błogosławioną okazję mulaqat z Hazrat Mirzą Masroorem Ahmadem, Khalifatulem Masihem V ^aa.

Spotkanie rozpoczęło się od zaszczycenia Sali jego obecnością i powitania delegacji. Hudhur poprowadził wszystkich w cichej modlitwie.

Po modlitwie, Saeed Ahmad Jatt Sahib, Sadr Madżlis Khuddam-ul-Ahmadiyya Netherlands, krótko przedstawił grupę. Po czym każdy członek amila miał okazję przedstawić się i omówić swoje obowiązki.

Wskazówki dla departamentów

Podczas wprowadzenia Hudhur udzielił mohtamimiin cennych wskazówek. Zalecił, aby wszyscy członkowie amila otrzymali kopie Dastur-e-Asasi, czyli Konstytucji.  Powinni dokładnie ją przestudiować, aby w pełni zrozumieć swoje role i obowiązki.

Zwracając się do Mohtamim Umumi, Hudhur przedstawił główne obowiązki departamentu: zapewnianie bezpieczeństwa majątku Dżamaat, organizowanie ochrony modlitw w świetle obecnych okoliczności, zarządzanie bezpieczeństwem podczas dżalsas i idżtemas oraz ogólne czujne obserwowanie przeciwników.

W rozmowie z Mohtamim Tabligh, Hudhur zauważył, że departament nie jest wystarczająco aktywny. To znalazło odzwierciedlenie w niższej liczbie bai’atów w ciągu ostatnich dwóch lat. Kiedy mohtamim prosili o modlitwy, Hudhur odpowiedział, że podczas gdy on się modli, mohtamim musi również ciężko pracować i modlić się sam. Stwierdził: „Moje modlitwy będą skuteczne, gdy i wy będziecie ciężko pracować i modlić się sami”.

W rozmowie z Mohtamim Łaqar-e-Amal, Hudhur ^aa podkreślił, że meczety, nieruchomości i domy gościnne Dżamaatu powinny być utrzymywane w czystości przez cały rok. Niezależnie od tego, czy Hudhur ^aa osobiście odwiedza kraj, czy nie. Zasugerował, że Khuddam mógłby oferować swoje usługi w zakresie łaqar-e-amal w domach gościnnych. Takich jak ten w Nunspeet, aby zapewnić czystość zarówno ich samych, jak i otaczających je trawników.

W liście do Mohtamim Atfal Hudhur nawiązał do zadowolenia wyrażonego przez Proroka ^Sa z posiadania dużej ummy. Zauważył, że obecna tendencja do zakładania mniejszych rodzin ze względu na planowanie rodziny spowodowała, że ​​rodzi się mniej dzieci. (Sunan Abi Dawud, Kitab an-nikah, Hadith 2025)

W odniesieniu do Mohtamim Tarbiyat, Hudhur wydał zwięzłe zalecenie dotyczące salat: „Jeśli chodzi o modlitwy, najpierw proś amilę. Najpierw amilę krajową, a potem amilę lokalną. Jeśli ci ludzie będą regularnie się modlić, wszyscy inni również będą regularni”.

Po zapoznaniu się ze szczegółowymi wskazówkami khuddamowie otrzymali łaskawe pozwolenie na zadawanie pytań.

Dzielenie się najlepszymi praktykami na arenie międzynarodowej

Khadim zapytał, czy możliwe byłoby stworzenie międzynarodowej platformy, na której różne departamenty z różnych krajów mogłyby wymieniać się najlepszymi praktykami i uczyć się od siebie nawzajem.

Kalif ^aa odpowiedział, że Madżlis Khuddam-ul-Ahmadiyya organizuje już seminaria w różnych krajach w ciągu roku, w których można uczestniczyć. Zasugerował kontakt z Centralną Sekcją Khuddam w celu zbadania możliwości zorganizowania centralnego seminarium lub spotkania, na którym mohtamimeen z różnych krajów mogłyby się spotkać i wymienić doświadczeniami.

Hudhur podkreślił jednak, że sam udzielał khuddamowi licznych instrukcji w swoich przemówieniach, wystąpieniach i na spotkaniach. Zalecił, aby zapisywanie tych instrukcji i postępowanie zgodnie z nimi przyniosło korzyści oraz pomogło w zwiększeniu ich wysiłków. Hudhur zalecił im, aby najpierw skupili się na swoim ograniczonym otoczeniu. „Kiedy osiągniecie ten cel” – powiedział – „możecie poprosić o kolejne międzynarodowe seminarium. Nie ograniczajcie się do udzielania sugestii. Zróbcie coś, zrealizujcie coś, pokażcie jakieś rezultaty. Wtedy przekonamy się, że poważnie podchodzicie do zdobywania wiedzy”.

Rozwiązywanie bariery językowej w programach

Khadim poruszył kwestię, że z powodu napływu khuddamów z Pakistanu do Holandii w ostatnich latach, większość członków to osoby posługujące się językiem urdu. Jeśli programy są prowadzone w języku niderlandzkim, członkowie nie rozumieją ich i nie uczestniczą w nich. Ale jeśli są prowadzone w języku urdu, osoby posługujące się językiem niderlandzkim nie mogą w pełni z nich skorzystać. Poprosił o wskazówki dotyczące radzenia sobie z tą dwujęzycznością.

Kalif ^aa stwierdził, że poruszał tę kwestię już wielokrotnie na różnych spotkaniach i zajęciach. Rozwiązaniem jest ocena danych demograficznych.  Ilu mówi językiem lokalnym, ale nie urdu. A ilu rozumie urdu, ale nie rozumie języka lokalnego. Programy powinny być odpowiednio dostosowane. Jeśli większość stanowią mówiący w urdu, 70% programu mogłoby być w urdu, a 30% w niderlandzkim, lub odwrotnie, jeśli liczba użytkowników niderlandzkiego jest większa.

Hudhur ^aa zasugerował, aby podczas spotkań, zamiast wygłaszania wszystkich przemówień przez osoby sprawujące urząd, powinni zapraszać do głosu członków obu grup. Osoba mówiąca w urdu mogłaby poruszyć jeden temat w urdu. A osoba mówiąca po holendersku – inny po niderlandzku. Takie zaangażowanie wzbudziłoby zainteresowanie obu stron.

Odnosząc się do kwestii zrozumienia, Hudhur ^aa zauważył, że należy zapewnić dostęp do systemów tłumaczeniowych. Systemy tłumaczeniowe nie są drogie. Można je zakupić centralnie do użytku na większych zgromadzeniach. Biorąc pod uwagę, że około 90% członków w Holandii rozumie urdu, Hudhur ^aa zauważył: „Więc o co się martwisz? Najpierw zreformuj te 90%”.

O mężczyznach noszących biżuterię i dodatki

Khadim zapytał o trend noszenia przez niektórych młodych mężczyzn naszyjników, bransoletek i innej biżuterii i o to, co można z tym zrobić.

Kalif zauważył, że skoro przyjmują taką modę, to równie dobrze mogliby zgolić brody i zapuścić długie włosy, żeby w pełni upodobnić się do kobiet. Stwierdził, że noszenie biżuterii jest zbędną modą dla mężczyzn. Gdyby departamenty Tarbijat w Khuddam, główny Dżamaat, Ladżna i Ansar funkcjonowały prawidłowo, takie nawyki by się nie ukształtowały.

Hudhur powiedział, że noszenie pierścionka z napisem اَلَیۡسَ اللّٰہُ بِکَافٍ عَبۡدَہٗ jest dozwolone, ale nieodpowiednie jest noszenie go jako naszyjnika lub bransoletki. Co więcej, jeśli jest on wykonany ze złota, jest on zabroniony mężczyznom. Jeśli jest ze srebra lub innego metalu, nie ma w tym grzechu, ale lepiej, aby mężczyzna żył jak mężczyzna i unikał kobiecych ozdób.

Hudhur ostrzegł, że takie nawyki często prowadzą do innych, takich jak tatuowanie. To jest również powszechne w Holandii. To prowadzi do niebezpiecznej sytuacji, w której tatuuje się ramiona. Następnie inne części ciała. Młodzież potrzebuje odpowiedniego moralnego wychowania i tarbijatu. Należy ich nauczyć, czego islam oczekuje od mężczyzny i jakie są jego obowiązki. Ozdoby są zarezerwowane dla kobiet. Mężczyźni mają inne obowiązki, takie jak kontakt z Bogiem i szerzenie przesłania islamu. Hudhur podkreślił, że nauka khuddam w krajach zachodnich musi być prowadzona w tym duchu.

Doradzanie niedawnym imigrantom w zakresie edukacji i pracy

Khadim wspomniał, że wielu niedawnych imigrantów z Pakistanu i innych krajów boryka się z trudnościami finansowymi z powodu długów lub konieczności utrzymania rodzin w kraju. W rezultacie często podejmują pracę niewymagającą wysokich kwalifikacji zaraz po przyjeździe. Stają się od niej zależni. Tracą tym samym rządowe wsparcie dostępne w Holandii na studia wyższe lub szkolenia zawodowe.

Hudhur poradził amili, aby wyjaśnili takim khuddam, że jeśli otrzymują pomoc rządową, powinni ją wykorzystać na naukę lub znalezienie lepszej pracy.

Odnosząc się do utrzymania rodzin, Hudhur stwierdził, że jeśli legalnie zarabiają pieniądze, aby móc je wysłać do domu, jest to dopuszczalne. Jednak, jeśli zarabiają nielegalnie i unikają płacenia podatków, jest to niewłaściwe. To również jest kwestią tarbijat. Hudhur podkreślił, że jeśli ich moralne wychowanie jest prawidłowe, problemy te zostaną rozwiązane. Amila musi podjąć w tym zakresie skoordynowane wysiłki.

Na zakończenie mulaqat khuddam mieli zaszczyt zrobić sobie grupowe zdjęcie z Khalifatul Masih. Każdy uczestnik otrzymał długopis.