Prorok (sa): Pielęgnowanie prawdomówności i wiarygodności wśród Towarzyszy

Hazrat Mirza Masroor Ahmad

Khalifatul Masih V, Piąty Następca Obiecanego Mesjasza

 Kazanie Piątkowe wygłoszone w meczecie Mubarak, Tilford, Wielka Brytania.

Święty Prorok ^(sa) – doskonały wzór prawdomówności

Khalifatul Masih Hadhrat Mirza Masroor Ahmad ^(aba)  wyrecytował Taszahhud, Ta’ałłuz i Sury al-Fatihah. Powiedział, że będzie kontynuował nauczanie o wzniosłych standardach prawdomówności ustanowionych na przykładzie Świętego Proroka ^(sa).

Rozsiewanie plotek jest równoznaczne z kłamstwem

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że Prorok ^(sa) powiedział kiedyś, iż znakiem rozpoznawczym osoby, której dano kłamstwo, jest rozpowszechnianie wszystkiego, co usłyszy. Jest to powszechny zwyczaj, który istnieje również w naszej Wspólnocie. Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że ludzie często piszą do niego, twierdząc, że dana osoba postąpiła w określony sposób. Jednak po zbadaniu sprawy okazuje się, że to twierdzenie jest fałszywe. Zapytany, skarżący twierdzi, że tylko o tym słyszał. Prorok ^(sa) uznał takie osoby za fałszywe.

Kalif ^(aba) powiedział, że Towarzysze nie znosili żadnej cechy bardziej niż fałszu. Gdyby Prorok ^(sa) dowiedział się, że ktoś skłamał, odczuwałby wielki ból, dopóki dana osoba nie odpokutowałaby za swoje kłamstwo.

Hudhur ^(aba) powiedział, że pewnego razu kobieta zapytała Proroka ^(sa), czy postępuje źle, mówiąc swojej siostrze-żonie, że mąż dał jej wiele rzeczy. Chociaż tak nie było, tylko po to, by ją zmartwić. Prorok ^(sa) powiedział, że ten, kto twierdzi, że otrzymał to, czego nie otrzymał, jest podobny do osoby noszącej dwie szaty fałszu. Słowo „szata” zostało tutaj użyte, aby wskazać, że taka osoba jest okryta fałszem od stóp do głów. To właśnie w tym zawiłym szczególe Prorok ^(sa) zakazał fałszu.

Kłamstwo jest cechą hipokrytów

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że Święty Prorok ^(sa) opisał kiedyś cztery cechy hipokryty. Powiedział, że każdy, kto posiadał choć jedną z tych cech, posiadał cechę hipokryzji, dopóki nie porzucił tej cechy:

1. Nie szanują zaufania, jakie im powierzono.

2. Kiedy mówią, kłamią.

3. Kiedy składają przysięgę, to ją łamią.

4. Kiedy się kłócą, używają wulgarnego języka.

Mając to na uwadze, każdy musi przeanalizować siebie i stopień, w jakim cechy te występują w nim samym.

Kalif ^(aba) powiedział, że Prorok ^(sa) ostrzegał przed tymi, którzy szerzą fałsz. Prorok ^(sa) często pytał swoich Towarzyszy czy mieli jakieś sny. Pewnego razu Prorok ^(sa) opowiedział swój sen, w którym zobaczył mężczyznę z rozdartą twarzą. We śnie Prorokowi ^(sa) powiedziano, że mężczyzna, którego twarz została rozdarta, opuści swój dom i rozniesie plotki we wszystkich kierunkach.

Hudhur ^(aba) powiedział, że czasami ludzie tworzą plotki dla własnej przyjemności lub aby komuś zaszkodzić. Tacy ludzie powinni zawsze pamiętać, że są odpowiedzialni za te rzeczy i dlatego powinni bać się.

Unikanie oszustw w naszych transakcjach

Jego Świątobliwość ^(aba) powiedział, że Prorok ^(sa) stwierdził, iż gdy dwie osoby zawierają transakcję biznesową, mogą ją zakończyć, będąc jeszcze w swojej obecności, ale nie później, po jej zawarciu. Jeśli oboje postępują prawdomównie i mówią prawdę, ich interesy będą błogosławione. Jeśli jednak ukrywają fakty i kłamią, ich interesy nie będą błogosławione. Wiele transakcji biznesowych opiera się na fałszu i oszustwie. Takie transakcje nigdy nie są błogosławione.

Kalif ^(aba) powiedział, że Święty Prorok ^(sa) powiedział kiedyś, iż gdy ktoś kłamie, aniołowie oddalają się od niego na milę z powodu odrażającego odoru, który wydobywa się od osoby kłamiącej.

Hudhur ^(aba) powiedział, że pewnego razu Święty Prorok ^(sa) włożył ręce do worków ze zbożem lub pszenicą. Poczuł, że niektóre z nich są mokre. Zapytał o to sprzedawcę. Sprzedawca odpowiedział, że padał deszcz, przez co zmokły. Święty Prorok ^(sa) zapytał go, dlaczego nie położył ich na wierzchu stosu, zamiast chować je na dole, aby ludzie mogli wiedzieć. Święty Prorok ^(sa) powiedział, że ten, kto oszukuje, nie jest spośród jego ludu.

W takim stopniu Święty Prorok ^(sa) zakazał oszustwa. Jednak jest niefortunne, że dzisiaj wielu muzułmanów angażuje się w oszukańcze interesy. Dlatego naszym obowiązkiem jako wyznawców Świętego Proroka ^(sa), jest utrzymanie najwyższych standardów prawdomówności.

Jego Świątobliwość ^(aba) przytoczył wypowiedź autora, który mówił o prawdomówności i wiarygodności Proroka ^(sa). Autor pisze, że Prorok ^(sa) nigdy nie dał się zwieść ludziom i stanowczo sprzeciwiał się kultowi bożków. Był również znany z niezwykłej prawdomówności, do tego stopnia, że ​​ludzie przychodzili do niego z prośbą o podjęcie decyzji.

Ochrona przed złem fałszu

Khalifatul Masih ^(aba) zacytował Hazrat Mirzę Bashiruddina Mahmuda Ahmada ^(ra), drugiego kalifa muzułmańskiej społeczności Ahmadiyya, który pisze, że wielkim świadectwem charakteru Proroka ^(sa) były tytuły, jakie nadali mu jego własny lud: Al-Sadiq (Prawdomówny) i Al-Amin (Godny zaufania). Takich tytułów nie nadaje naród bez słusznej przyczyny, tak jak każdy brytyjski żołnierz nie otrzymuje odznaczenia Krzyżem Wiktorii.

Bycie prawdomównym i godnym zaufania nie jest samo w sobie wielkim wyczynem. Ale wielkim wyczynem jest bycie uważanym za prawdomównego i godnego zaufania przez cały naród. Nigdy w historii Arabii nikomu jednogłośnie nie nadano tytułów Prawdomównego i Godnego zaufania, poza Świętym Prorokiem ^(sa).

Jego Świątobliwość ^(aba) zacytował Obiecanego Mesjasza ^(as), który powiedział, że nasz świat znajduje się w niepewnym stanie, w którym fałsz jest powszechny. Rzeczywiście, fałszywi świadkowie, fałszywe sprawy, a nawet sfałszowane dokumenty są powszechne. Ludzie nie polegają na mówieniu prawdy, ale na mówieniu tego, co im przynosi korzyści. Jednak nie takie było nauczanie Proroka ^(sa). W rzeczywistości nauczanie Proroka ^(sa) głosiło, że fałsz jest pokrewny bałwochwalstwu, jak stwierdza Święty Koran:

„ Dlatego unikajcie obrzydliwości bałwochwalstwa oraz unikajcie wszystkich słów nieprawdy.” (Koran, 22:31)

Kalif ^(aba) powiedział, że Obiecany Mesjasz ^(as) wyjaśnił dalej, że kiedy człowiek kłamie, w efekcie czyni z tego kłamstwa swojego bożka. Tak jak ludzie polegają na bożkach dla własnej korzyści, tak i ta osoba polega na fałszu dla własnej korzyści. Wtedy ludzie zaczynają myśleć, że bez polegania na fałszu nie mogą się obejść. Jakże to niefortunne, że ludzie polegają na fałszu. Ale w rzeczywistości ostateczne zwycięstwo należy do prawdy.

Świadectwa prawdziwości Świętego Proroka ^(sa)

Hudhur ^(aba) zacytował Hazrat Mirzę Bashiruddina Mahmuda Ahmada ^(ra), który powiedział, że gdy Święty Prorok ^(sa) udał się do swojej żony i opowiedział jej po raz pierwszy o objawieniu, które otrzymał, jej pierwszą reakcją nie było zadawanie pytań i mówienie, że zmyśla historie. Zamiast tego, natychmiast powiedziała, że ​​cokolwiek powiedział, było prawdą. Bóg nigdy go nie upokorzy, ponieważ był dobry dla swoich krewnych, pomagał biednym, przywracał utracone cnoty, był gościnny dla gości i wspierał prawdę.

Następnie jej kuzyn Waraqah bin Naufal również zaświadczył o jego prawdomówności. Następnie jego własny kuzyn, jego wyzwolony niewolnik, jego najbliższy przyjaciel, a nawet jego najbliżsi krewni, wszyscy zaświadczyli o jego prawdomówności natychmiast po usłyszeniu jego twierdzenia. Ponieważ widzieli z bliska wysokie i wzniosłe standardy moralne prawdomówności u Świętego Proroka ^(sa).

Zatem, słysząc drwiny i żarty mekkańczyków, Prorok ^(sa) z pewnością uśmiechnąłby się. Powiedziałby, że to tylko twierdzenia tych, którzy go nie znali. W przeciwieństwie do tego, świadectwa tych, którzy znali go bliżej, były jasne i niepodważalne, potwierdzające jego prawdziwość. Właśnie dlatego ci sami ludzie byli gotowi tak stanowczo stanąć w obronie prawdy. Wspierać Proroka ^(sa) pomimo ciągłych zmagań i trudności.

Jego Świątobliwość ^(aba) kontynuował cytowanie Obiecanego Mesjasza ^(as), który powiedział, że co innego pozwoliło Hazrat Abu Bakrowi ^(ra) natychmiast zaakceptować twierdzenie Proroka ^(sa), skoro usłyszał o tym tylko od kogoś innego? Bez szukania dowodów na to twierdzenie lub jakichkolwiek znaków lub cudów? Stało się tak wyłącznie dlatego, że widział ogromny stopień prawdomówności i prostolinijności w Proroku ^(sa) od czasu jego dzieciństwa. To trwało przez całe jego życie. Zatem pierwszym dowodem prawdomówności proroka jest jego własny charakter. To służy jako tak wspaniały dowód, że nie wymaga żadnego innego znaku lub cudu.

Khalifatul Masih ^(aba) modlił się, aby Allah pozwolił każdemu pójść w ślady Świętego Proroka ^(sa)  . Przyjmować nauki Świętego Koranu i jego przykład. Podnosić standardy naszej prawdomówności.

Podsumowanie przygotowane przez The Review of Religions.