Wiara ponad ziemskimi poczynaniami: Hudhur przemawia do kobiet na Dżalsa Salana w Niemczech w 2026 r.
Islamabad, Tilford, 5 września 2026 r .:
O godz. 11:30 czasu brytyjskiego Hazrat Mirza Masroor Ahmad, Khalifatul Masih V (aa) przybył do miejsca w Islamabadzie, aby zdalnie wygłosić przemówienie na sesji Dżelsa Salana w Niemczech.
Hudhur (aa) zainaugurował sesję, zapraszając Ayeshę Mahmood Sahibę do recytacji Świętego Koranu, z Sury al-Furqan, wersetów 64 do 70. Po recytacji nastąpiło jego tłumaczenie. Następnie Hudhur (aa) zaprosił Aneeqę Shakir Bajwa Sahibę do wyrecytowania wiersza w języku urdu Obiecanego Mesjasza (as).
Hudhur (aa) zaprosił sekretarza Umur-e-Talibaat, Dżelsa Imaillah, do ogłoszenia nazwisk uczniów Dżelsa, którzy w ciągu ostatniego roku osiągnęli wybitne wyniki w nauce.
Następnie Hudhur (aa) stanął na podium, aby wygłosić swoje przemówienie, którego krótkie streszczenie przedstawia się następująco:
Hudhur (aa) rozpoczął od stwierdzenia, że wielką łaską Allaha Wszechmogącego dla Dżamaatu jest to, że ukształtował wśród jego kobiet świadomość wagi zdobywania wiedzy, aby one i ich przyszłe pokolenia mogły stać się odbiorcami Jego łaski. W czasach, gdy świat staje się coraz bardziej pochłonięty rozrywką i doczesnymi dążeniami, kobiety Ahmadi powinny pozostać niezachwiane w swoim przyrzeczeniu, że dadzą wiarę pierwszeństwo przed światem.
Hudhur (aa) powiedział, że ataki i pokusy Szatana i Dadżala są dziś powszechne, a Ahmadi, w tym kobiety mieszkające w krajach zachodnich, nie są na nie odporne. Czasami wykształcenie i sukcesy w świecie same w sobie mogą stać się pokusą. Islam nie zabrania kobietom zdobywania wyższego wykształcenia ani osiągania sukcesu. Przeciwnie, zachęca do dążenia do wiedzy i postępu. Jednak jednocześnie wierzący musi zawsze pamiętać o obowiązkach i odpowiedzialności narzuconych przez wiarę.
Odwołując się do przykładu Hazrat Aiszy (ra) i innych wybitnych muzułmanek wczesnego okresu islamu, Hudhur (aa) stwierdził, że osiągnęły one wysokie standardy duchowe, a także rozległą wiedzę religijną. Ich wkład nie ograniczał się do modlitwy i nabożeństw. Ich przekazy i wiedza nadal pomagają muzułmańskim prawnikom w zrozumieniu kwestii religijnych. Jednocześnie rozumiały swoje obowiązki i dążyły do ich wypełnienia. Nie mówiły tylko o własnych prawach, ale były równie świadome wypełniania praw należnych innym. Z tego powodu są czczone w historii islamu.
Hudhur (aa) powiedział, że dzisiejsze kobiety Ahmadi powinny mieć te przykłady przed oczami. Zastanowić się nad swoją odpowiedzialnością wobec domu, dzieci oraz moralnego i duchowego rozwoju swoich rodzin. Jeśli czują, że niektórzy mężczyźni nie wywiązują się ze swoich obowiązków, powinny dążyć do wychowania przyszłego pokolenia mężczyzn i kobiet, którzy rozumieją i właściwie wypełniają swoje obowiązki.
Hudhur (aa) powiedział, że aby to osiągnąć, Ahmadi muszą nieustannie studiować i stale przypominać sobie, czego Obiecany Mesjasz (as) oczekiwał od tych, którzy go zaakceptowali. Bez postępowania zgodnie z jego naukami, cel bycia Ahmadi nie można osiągnąć.
Odnosząc się do nauk Obiecanego Mesjasza (as), Hudhur (aa) powiedział, że Obiecany Mesjasz (as) powie, iż sama relacja z nim nie przynosi żadnych korzyści, jeśli czyny człowieka nie są prawe. Oprócz pamiętania i czczenia Allaha Wszechmogącego, wierzący muszą szanować prawa innych ludzi. Wysokie standardy moralne nie oznaczają okazywania dobroci tylko tym, którzy nas dobrze traktują. Przeciwnie, nawet gdy ktoś nas skrzywdzi, powinniśmy być gotowi mu wybaczyć i traktować go z życzliwością. Bez rozwinięcia tego ducha nie można osiągnąć prawdziwego stanu, dla którego powstał Dżamaat.
Hudhur (aa) podkreślił, że Ahmadi, zarówno mężczyźni, jak i kobiety, muszą dążyć do budowania fundamentów pokoju i pojednania, zaczynając od własnych domów. Odwołał się do wyjaśnienia Obiecanego Mesjasza (as), że przybył on w dwóch zasadniczych celach: ustanowienia Jedności Boga i wypełnienia Jego praw poprzez oddawanie Mu czci oraz budowania miłości i współczucia między ludźmi, aby wierzący stali się przykładem dla innych.
Hudhur (aa) wyjaśnił, że przemiana Towarzyszy opiera się na tych zasadach. Człowiek powinien pragnąć dla innych tego samego dobra, którego pragnie dla siebie. Odwołał się również do nauki Obiecanego Mesjasza (as), że jednym ze znaków towarzyszących nadejściu Mahdiego jest usunięcie nienawiści i urazy z ludzkich serc. Dlatego ci, którzy przyjęli Mahdiego, muszą dążyć do usunięcia tych uczuć z własnego wnętrza. To jedne z cech, które czynią człowieka prawdziwym Ahmadi.
Hudhur (aa) powiedział następnie, że świat nigdy nie powinien stać się jedynym celem istnienia wierzącego. Środki doczesne powinny raczej służyć wyższemu celowi wiary. Zwracając się do tych, którzy osiedlili się w krajach zachodnich, zauważył, że wielu z nich otrzymało lepsze warunki i większe możliwości niż w Pakistanie. Jednak wielu z nich początkowo wyemigrowało, ponieważ nie mogli swobodnie praktykować swojej wiary. Po osiągnięciu lepszych warunków materialnych pozwolili, by pogoń za bogactwem i wygodami doczesnymi wyparła religię. W wyniku tego stracili z oczu ten sam priorytet, który powinien kierować ich życiem.
Hudhur (aa) nawiązał do ostrzeżenia Obiecanego Mesjasza (as), że ani miłość do bogactwa, ani miłość do dzieci nie powinny stać się zasłoną między człowiekiem a Allahem, Wszechmogącym.
Odnosząc się do edukacji religijnej, Hudhur (aa) powiedział, że studiowanie Świętego Koranu jest niezbędne do poznania wiary i przestrzegania przykazań Allaha Wszechmogącego. Studium to poprawia moralny stan człowieka. Także przygotowuje go do udziału w szerzeniu islamu. Kobiety nie powinny zakładać, że ta odpowiedzialność należy wyłącznie do mężczyzn. Szczególnie w obecnej sytuacji na świecie kobiety Ahmadi powinny wystąpić i odegrać swoją rolę w przekazywaniu przesłania, że prawdziwe zbawienie leży w zwróceniu się ku Bogu.
Hudhur (aa) wyjaśnił, że samo złożenie baiՙat nie wystarczy. Odnosząc się do nauk Obiecanego Mesjasza (as), powiedział, że zewnętrzne zobowiązanie to tylko powłoka. Jego prawdziwa istota tkwi w szczerym działaniu. Nie da się tego osiągnąć bez studiowania, rozmyślania nad Świętym Koranem i dążenia do jego zrozumienia.
Ta odpowiedzialność, jak powiedział Hudhur (aa), spoczywa zarówno na kobietach, jak i na mężczyznach. Dżelsa Imaillah ma własny system edukacji religijnej kobiet. Regularnie organizuje zajęcia z recytacji i tłumaczenia Świętego Koranu. Członkinie powinni korzystać z tych możliwości, ale celem nie powinna być nauka dla samej nauki. Powinne studiować z intencją postępowania zgodnie z tym, co nakazał Allah Wszechmogący i powstrzymywania się od tego, co zakazał.
Hudhur (aa) dodał, że Święty Koran zawiera jasne wskazówki dotyczące purdah i skromności. W dzisiejszych czasach takie przykazania są czasami pomijane lub traktowane jako nieistotne. Kobiety Ahmad mają obowiązek właściwie poznać te nauki i postępować zgodnie z nimi.
Hudhur (aa) odwołał się następnie do przykładu Proroka Muhammada (sa), którego całe życie dowodziło, że wszystko należy do Allaha, Wszechmogącego. Obiecany Mesjasz (as), jak powiedział, wielokrotnie nawoływał muzułmanów do nauki swojej religii i nauczania jej innych. Dopóki mężczyźni i kobiety nie dokonają w sobie autentycznej przemiany, nie mogą szczerze twierdzić, że spełnili wymagania swojej wiary.
Hudhur (aa) podkreślił wagę unikania szkodliwego towarzystwa i wytrwałości w modlitwie. W dobie współczesnej szkodliwe wpływy nie ograniczają się do fizycznego towarzystwa. Telewizja, internet i inne media również mogą narażać ludzi na powszechną niemoralność. Aby uchronić się przed tymi wpływami, potrzebna jest modlitwa. Także praktyczna przemiana w postępowaniu, podobna do tej, którą obserwowano u Towarzyszy Proroka (sa). Jeśli nie ma wyraźnego rozróżnienia między postępowaniem wierzących a postępowaniem świata, inni nie będą mieli powodu, by brać z nich przykład.
Odnosząc się ponownie do wskazówek Obiecanego Mesjasza (as), Hudhur (aa) powiedział, że zewnętrznym przejawem zdrowego stanu duchowego jest praktykowanie pięciu codziennych modlitw. Kiedy kobiety poświęcają modlitwie należytą uwagę i zachęcają do tego swoje dzieci i mężów, w domu może powstać zdrowa atmosfera, która przyciąga miłość Allaha Wszechmogącego. Modlitwy te muszą jednak być odmawiane z prawdziwym duchem, a nie jedynie formalnością.
Hudhur (aa) powiedział, że tylko wtedy, gdy mężczyźni i kobiety Ahmadi rozwiną w sobie te cechy, będą mogli zachować odrębność, żyjąc w rozwiniętych materialnie społeczeństwach. Tylko wtedy będą mogli szczerze powiedzieć, że wypełnili przysięgę bai’at złożoną Obiecanemu Mesjaszowi (as). Rozwinęli w sobie i swoich dzieciach tożsamość prawdziwych muzułmanów oraz odegrali swoją rolę w podniesieniu sztandaru Proroka (sa) na całym świecie.
Podsumowując, Khalifatul Masih (aa) powiedział, że jeśli Ahmadi będą jedynie naśladować ludzi tego świata, skupią się wyłącznie na domaganiu się swoich praw i uczynią świat swoim ostatecznym celem, to ich twierdzenie o byciu Ahmadi nie będzie miało żadnej wagi w oczach Allaha, Boga Wszechmogącego.
Kalif (aa) modlił się, aby Wszechmogący Allah umożliwił wszystkim kobietom, a także mężczyznom, zrozumienie ich obowiązków i wypełnienie celu, dla którego zebrali się na Dżalsa Salana.
Następnie Hudhur (aa) zakończył sesję cichą modlitwą.
(Raport przygotowany przez Al Hakam)