Samenvatting vrijdagpreek 3 Juli 2026 – Vrijgevigheid en zorgzaamheid in het leven van de beloofde Messias (as)

KJ-Summary-NL-20260703        KJ-Summary-FR-20260703

KJ-Summary-UR-20260703        KJ-Summary-BN-20260703

 

Samenvatting vrijdagpreek 3 Juli 2026
Gegeven door Hazrat Khalifatul Masih V (aba)

Huzoor-e-anwar (aba) zei dat hij enkele voorvallen zou bespreken die de liefdevolle zorg, vrijgevigheid en edelmoedigheid van de Beloofde Messias (as) illustreren.

Abdul Ghaffar Kashmiri Sahib vertelt dat, toen hij in het huwelijk trad, de Beloofde Messias (as) hem twee kostbare sieraden schonk. Dit vond plaats vóór de goddelijke zending van de Beloofde Messias, toen hij nog een teruggetrokken leven leidde.

De moeder van Bashir Bhatti Sahib vertelt dat, tijdens het huwelijk van Hazrat Mirza Bashir-ud-Din Mahmud Ahmad (ra), een vrouw uit een erfelijke muzikantenfamilie met een trommel arriveerde en begon te spelen. De Beloofde Messias (as) zei dat men haar moest vragen daarmee te stoppen en haar vervolgens moest geven waar zij om vroeg. Daarop ontving zij vier à vijf roepies. Vervolgens zei zij dat zij het koud had, waarop de Beloofde Messias (as) haar bovendien een gewatteerde deken liet geven.

Hazrat Mirza Bashir Ahmad (ra) zei dat men allereerst dient te beseffen dat de Beloofde Messias (as) geen enkele bijzondere belangstelling had voor luxueuze kleding. In de laatste jaren van zijn leven ontving hij veel op maat gemaakte kledingstukken, vooral jassen. Zijn tulbanden kocht en bond hij doorgaans zelf. Zoals de kleding binnenkwam, werd deze ook weer uitgedeeld; hij schonk deze namelijk aan degenen die om een gezegend aandenken vroegen.

Een voorval dat de diepe zorg van de Beloofde Messias (as) voor zijn metgezellen illustreert, wordt verteld door Hazrat Hakim Fazl ur Rahman (ra). Zijn echtgenote beviel van een kind en op de zevende dag

na de bevalling begon zij tegen de avond verschijnselen van hevige stuipen te vertonen. Na het avondgebed haastte hij zich naar de Beloofde Messias (as). De Beloofde Messias (as) zei dat dit een voorbode was van een zeer gevaarlijke aandoening en adviseerde hem zijn vrouw asafoetida toe te dienen en na anderhalf uur opnieuw verslag uit te brengen.

Na het nachtgebed keerde hij terug en meldde dat haar toestand verder was verslechterd. De Beloofde Messias (as) bleef verschillende geneesmiddelen aanbevelen, maar de ziekte nam verder toe. Uiteindelijk begon de patiënte te braken, wat bij deze ziekte als het laatste stadium werd beschouwd. Haar ademhaling werd moeizaam, haar nek trok naar achteren, haar gezichtsvermogen verdween en zij verloor het vermogen om te spreken.

Hij snelde opnieuw naar de woning van de Beloofde Messias (as). Toen de Beloofde Messias (as) zijn stem hoorde, opende hij onmiddellijk de deur en vroeg wat er aan de hand was. Nadat hij de volledige situatie had aangehoord, zei hij (as):

“Wij hebben alle middelen aangewend die de wereld te bieden heeft. Nu resteert nog slechts één middel: het gebed. Ga naar huis. Ik zal mijn hoofd niet van het gebed opheffen totdat zij genezen is.”

Hierop keerde hij naar huis terug en zei tegen zijn vrouw: “Nu hoef je je nergens meer zorgen over te maken; Degene Die de verantwoordelijkheid heeft genomen, heeft Zelf de zorg op Zich genomen.” Het was inmiddels twee uur ’s nachts. Hij liet zijn vrouw achter in haar toestand en ging in een andere kamer slapen. Toen hij de volgende ochtend wakker werd door het geluid van een keukengerei, zag hij dat zijn vrouw volledig was hersteld. Zij vertelde dat Allah haar ongeveer twee uur later Zijn genade had geschonken.

Huzoor-e-anwar (aba) zei dat dit voorval de hoogste maatstaven van medeleven en vrijgevigheid jegens zijn metgezellen duidelijk laat zien.

Toen de pest uitbrak, begon de Beloofde Messias (as), op grond van goddelijke openbaring en door Allah geschonken kennis, een geneesmiddel te bereiden dat hij Tiryaq-e-Ilahi (Goddelijk Tegengif) noemde. Voor de bereiding werden edelstenen ter waarde van duizenden roepies en talrijke kostbare ingrediënten gebruikt. Nadat het

geneesmiddel gereed was, deelde hij het zeer ruimhartig uit. Ook aan mensen buiten Qadian die erom vroegen, werd het op zijn eigen kosten per aangetekend pakket toegezonden.

Op een bepaald moment werd besloten een onderzoeksdelegatie naar Nisibin te sturen. De Beloofde Messias (as) schonk ieder lid van de delegatie vijftig roepies ter voorbereiding op de reis. Uiteindelijk kon de reis om verschillende redenen niet doorgaan. Toen een van de leden het geld wilde teruggeven, antwoordde de Beloofde Messias (as): “Wat wij eenmaal aan iemand hebben geschonken, nemen wij nooit terug.”

Toen op een bepaald moment de middelen voor de Langar (de gemeenschappelijke gaarkeuken) uitgeput waren, zei de Beloofde Messias (as) dat men een sieraad van Bibi Sahiba moest nemen en verkopen om daarmee de noodzakelijke levensmiddelen aan te schaffen. Twee dagen later waren de middelen opnieuw uitgeput. Toen zei hij: “Voor zover het de uiterlijke middelen betreft, hebben wij onze verantwoordelijkheid vervuld. Nu is verdere zorg van onze kant niet nodig. Degene Wiens gasten wij zijn, zal Zelf voor de voorziening zorgen.”

De volgende ochtend, rond acht of negen uur, arriveerde de postbode met ongeveer tien tot vijftien postwissels van vijftig tot honderd roepies, afkomstig uit verschillende plaatsen. Nadat de Beloofde Messias (as) deze had ontvangen, hield hij een toespraak over vertrouwen op Allah.

Toen er eens een ernstige hongersnood heerste, gaf de Beloofde Messias (as) opdracht dat in de Langar voortdurend meel moest worden verwerkt en brood moest worden gebakken. Iedereen die om brood vroeg, diende brood te ontvangen; niemand mocht met lege handen worden weggestuurd.

Sheikh Hamid Ali Sahib(ra) vertelt dat de Beloofde Messias (as) hem tot het einde van zijn leven nooit om financiële verantwoording vroeg en ook nooit boos op hem werd.

Hazrat Sheikh Ahmad Din Sahib (ra) vertelt dat de Beloofde Messias (as) hem eens met een opdracht op pad stuurde en hem verzocht de volgende dag vroeg terug te keren. Doordat hij vertraging opliep,

arriveerde hij later dan afgesproken. De Beloofde Messias (as) had uit bezorgdheid inmiddels al iemand gestuurd om naar hem te informeren. Toen hij uiteindelijk aankwam, was de eerste vraag van de Beloofde Messias (as): “Is u onderweg niets overkomen?” Deze blijk van oprechte bezorgdheid vervulde hem met grote vreugde.

Toen hij de gemaakte kosten wilde verantwoorden, antwoordde de Beloofde Messias (as): “Welke rekening bestaat er tussen u en ons? Gebruik dit geld voor uw eigen behoeften.”

Hazrat Hakim Maulvi Nooruddin Sahib(ra) had eens een geldbedrag van de Beloofde Messias (as) geleend. Toen hij dit bedrag later terugstuurde, keurde de Beloofde Messias (as) dit af en zei: “Beschouwt u ons geld dan als iets anders dan uw eigen geld?”