Исламот и тероризмот
Извонредните достигнувања на науката и технологијата значително придонесоа за подобрување на човечкиот живот, но сепак забележуваме дека човекот продолжува да страда од конфликти и крвави војни на речиси сите континенти. Хрониката на овие настани со кои се среќаваме речиси секојдневно нè тера да се замислиме дали денешниот човек навистина ги надминал претходните генерации во менталниот и духовниот развој или е во пониска фаза.
КАКО СЕ ДЕФИНИРА ТЕРОРИЗМОТ?
Не поминува ден да не се слушне зборот терор, но што значи тероризам? Ако го разложиме во општа смисла, под поимот „тероризам“ подразбираме: оние кривични дела кои имаат за цел да предизвикаат состојба на терор во јавноста, кај група луѓе или одредени лица од политички причини, кои во секој случај се незаконски, без оглед на какво било повикување на политичка, филозофска, идеолошка, расна, етничка, религиозна и сл. природа што може да се направи за нивно оправдување.
ДАЛИ ПОСТОИ „ИСЛАМСКИ ТЕРОРИЗАМ“?
Голем дел од овие настани медиумите ги поврзуваат со изразот „исламски тероризам“ како природна асоцијација. Во такви случаи, сторителите се муслимани, коишто употребата на насилство ја оправдуваат со исламската идеологија. Зачестеноста на овие настани, со религиозна обоеност, го прави исламот поврзан со теророт и има идеологија која ја оправдува употребата на насилство врз немуслиманите. Така, поради ниските постапки на одредени поединци или групи, сите муслимани се станати сомнителни и се соочуваат со омраза, дискриминација и страв.
Дали оваа религија, чие име значи „мир“ и „покорност“ и има повеќе од 1,8 милијарди следбеници во светот, од кои 44 милиони само во Европа, може да го поддржи убивањето невини луѓе? За да ја пронајдеме вистината, мора да се вратиме на изворот на исламот, односно светата книга на Чесниот Кур’ан и моделот на основачот на исламот, Пратеникот Мухаммад (Аллах нека го благослови со мир и милост Божја).
ИСЛАМОТ ГО ОСУДУВА НАМЕТНУВАЊЕТО И НАСИЛСТВОТО ВО РЕЛИГИЈАТА
Всушност, Кур’анот ја резимира целата дефиниција за тероризмот во два збора „фитнах“ и „икрах“. Според Кур’анот, фитнахот е посериозен од убиството, бидејќи значи гонење, потиснување и прогон на личноста поради религиозни причини, а ‘икрах’ значи наметнување, обврзување и принуда во религиозните прашања.
Исламот остро го осудува прогонството на луѓето поради религиозни причини и не дозволува, на кој било начин, употреба на насилни средства во однос на религијата. Тој дури прави максимални напори да обезбеди слобода и мир, не само за муслиманите, туку и за следбениците на која било религија. Кур’анот го резимира овој принцип со овие зборови: Нема присила во верата (2:257).
СВЕТОСТА НА ЧОВЕЧКИОТ ЖИВОТ
Љубовта и сочувството се противотров што го уништуваат тероризмот, па исламот не само што ја нагласува важноста на изразувањето љубов и сочувство кон човештвото, туку го привлекува вниманието на покажувањето милост и сочувство кон сите Божји созданија.
Кур’анот вели: „Не одземајте го туѓиот живот, којшто Аллах го осветил, освен кога тоа го налага правдата (и законот). Тој ви го заповеда следното, за да разберете“. „Кој ќе убие некого што не убил никого или што не предизвикал неред на Земјата, е како да ги убил сите луѓе. И ако некој спаси живот, тоа е како да ги спасил животите на сите луѓе“.
Значи, исламот има за цел да обезбеди мир, да ги поддржува угнетените и да го казни тиранинот. Тактиката што ја користат терористите денес никогаш не може да им се припише на вистинските муслимански верници. Чесниот Кур’ан вели:
„Не убивај се самиот. Навистина, Аллах е милостив кон тебе.“ „Не доведувајте се самите до уништување, туку правете добро. Аллах навистина ги сака добротворните“. Исламот категорично забранува убивање на невини луѓе. Тој вели: „Нема непријателство освен против злосторниците“.
ОВИЕ СТИХОВИ СЕ ДОВОЛНИ ДА ПОЈАСНАТ ДЕКА ИСЛАМОТ ГО ОСУДУВА ПРОГОНОТ И ЈА ПОДДРЖУВА АПСОЛУТНАТА СЛОБОДА НА ВЕРАТА КАДЕ ШТО СЕКОЈ ЧОВЕК Е СЛОБОДЕН ДА ЈА ИЗБЕРЕ И ДА ЈА ПРАКТИКУВА СВОЈАТА ВЕРА. КУР’АНОТ ВЕЛИ: „Борете се против нив додека повеќе не се во немир и верата не им стане за Аллах. Значи, ако тие се откажат, тогаш не треба да угнетувате никого освен оние што се сурови“.
ИСЛАМОТ ГАРАНТИРА СЛОБОДА НА ВЕРАТА
Според исламот, верникот мора да ја слуша Божјата волја, да ги покажува највисоките морални стандарди и да придонесе за одржување на мирот и безбедноста во општеството. Кура’нот ја гарантира слободата на верата и вели: „Вистината е она што е од вашиот Господ. Затоа, кој сака нека верува, кој сака нека негира“ (18:30). Се разбира, ова е совет. Затоа, кој сака, нека тргне по патот кон својот Господ (76:30). „Кажи: Јас го обожавам Аллах, посветувајќи му ја мојата вера само Нему. Така, вие обожавате кого сакате, оставајќи Го Него“ (39:15,16). Повикајте се на патот на Господарот свој на мудрост и добар совет и аргументирајте на најдобар можен начин. Навистина, Господарот твој е Оној што најдобро знае кој скршнува од Неговиот пат и Тој најдобро ги знае оние кои се упатени (16:126).
Значи, проповедањето и ширењето на верата треба да биде со убедливи аргументи и секогаш да се прави како совет, а не како наметната обврска. Исламот ги поттикнува муслиманите да станат морални, човечки љубезни, со цел тие да негуваат љубов кон човештвото без разлика на религијата, расата или положбата во општеството. Несомнено, исламот ги поттикнува сите народи на логичен дијалог, во мирна атмосфера, со единствена цел да се најде вистината и да се избегне незнаењето. Меѓутоа, оној што не ја прифаќа вистината никогаш не треба да биде цел на омраза. Ова е причината зад мотото на Муслимански џемаат Ахмадија „Љубов за сите, омраза за никого“.
ШТО Е ЏИХАД?
Џихадот е најпогрешно разбраниот концепт на исламската религија. За жал, џихадот често се преведува како „Света војна што се води за да се одбрани исламот или за да се шири во немуслиманско општество“. Всушност, таквата војна нема никаква врска со џихадот. Зборот џихад доаѓа од арапскиот јазик, што значи восхитувачки да се стремиме и да се залагаме за благородна цел. Низ вековите ова значење на џихадот е ослабнато и избледено, и постои итна потреба да се оживее и да се врати вистинското значење на овој збор.
Џихадот, според исламот, не се состои од убиства или самоубиства, туку од максимални напори да се најде Божјото одобрување. Така, без разлика дали поединечно или колективно, џихадот е неопходен за унапредување на човечкиот дух. Џихадот може да се подели во три категории:
1) Голем џихад е оној што верникот го практикува против себе, за да го заузда егото, лошите искушенија и животинскиот инстинкт што го тера кон злото. Како што рекол Аллаховиот Пратеник (Аллах нека го благослови со мир и милост Божја) кога се враќаме од војна: Се враќаме од помалиот џихад и одиме кон поголемиот џихад, односно против нашите сопствени желби.
2) Среден џихад е тип џихад преку кој верникот се залага на Божјиот пат за да ги отстрани страдањата на луѓето и се посветува на ширењето на Божјата порака. Аллах во Чесниот Кур’ан вели: Не следете ги неверниците, туку направете џихад против нив преку овој Кур’ан (25:53).
3) Мал џихад значи војна за самоодбрана, која може да се објави само против оние кои први ќе ги нападнат муслиманите, со цел нивно колење, уништување на нивниот имот и протерување од нивните домови, единствено поради нивната вера. Овие услови се наоѓаат во следниот стих:
„На оние кои се нападнати им е дозволено (да се бранат), бидејќи им е направена неправда. Навистина, Аллах е моќен да им помогне на оние кои неправедно беа протерани од своите домови, само затоа што рекоа: „Господар наш е Аллах“.
Со давање дозвола за самоодбрана, исламот му обезбедува на секој човек право да ја брани својата вера. Покажувајќи ги последиците од недозволувањето на таква војна, тој вели дека доколку не се дозволи џихад под овие услови, никој не би имал право да ја брани својата вера и на тој начин би биле уништени сите места за богослужба. Кур’анот вели:
Ако Аллах не им дадеше на луѓето можност да се заштитат едни од други, ќе беа уништени манастирите, црквите, синагогите и џамиите, во коишто многу се споменува името на Аллах. Навистина, Аллах му помага на оној кој му помага на Аллах“.
Според Кур’анот, оваа дозвола не може да се користи на кој било начин за ширење на исламот. Аллах вели:
„Борете се на Аллаховиот пат со оние кои се борат со вас и немојте да претерувате. Без сомнение, Аллах не ги сака оние кои претеруваат“.
ТРКА ЗА МИР
Бог во исламот има атрибути на As-Sаlâm (Миротворец) и Al-Mu’min (Давател на безбедноста), затоа воспоставувањето мир и безбедност треба да биде меѓу главните цели на муслиманите и немуслиманите. Кур’анот вели:
„О следбеници на Книгата, да дојдеме до заеднички збор меѓу нас и вас: дека ќе го обожаваме само Аллах, дека нема да Му придружуваме ништо (за обожавање) и дека никој друг нема да земеме за бог, наместо Аллах!“
Исламот негува љубов, милост и добрина меѓу муслиманите. Пратеникот Мухаммад (Аллах нека го благослови со мир и милост Божја), рекол: „Секој ден кога изгрева сонцето, секој од човечките екстремитети е должен да биде милосрден. Помирувањето на спротивставените страни е милосрдие. Да се помогне некому да се качи на коњ или да го натовари е милосрдие. Добриот збор е милосрдие. Секој чекор преземен кон џамијата за прошка е милосрдие. Отстранувањето на нешто што предизвикува непријатност на патот е милосрдие“. Дури и потсетувајќи ги муслиманите на нивните должности кон соседите, тој рекол: „Нема да влезе во рајот оној чијшто сосед не е безбеден од неговите кавги“. Тој исто така вели: „Не можете да влезете во рајот додека не верувате и не можете да верувате додека не се сакате еден со друг. Да ви кажам нешто што ќе ве нахрани со љубов еден кон друг? Ширете мир“.
Исламот остро го осудува секој обид за нарушување на мирот. Чесниот Кур’ан дава јасни наредби во овој поглед. Тој вели „Не прави ѝ проблеми на земјата“. Тој, исто така, ги повикува муслиманите да соработуваат за мир и се спротивставува на оние групи што го загрозуваат мирот и редот во земјата. Исто така, тој ја осудува немилосрдната економска експлоатација на еден народ од страна на друг народ и ја нарекува потенцијална закана за мирот и безбедноста. За да се спречат конфликти меѓу народите, исламот предвидува соединување на силни и стабилни држави, тесно поврзани со воспоставување мир, слобода на изразување и унапредување на човековата благосостојба.
Терористите можат да користат религиозни или политички етикети, но никој не треба да биде измамен со нивните варварски постапки. Тие се непријатели на мирот и како што вели исламот, религијата на мирот, против нив мора да се бори на секој степен и на секое ниво.
ЗАВРШЕН ЗБОР
Светскиот претседател на Муслимански џемаат Ахмадија, хазрети Мирза Масроор Ахмад, ги претстави 9-те основни принципи за постигнување светски мир врз основа на учењата на исламот:
- Познавање на Создателот
- Меѓународен сојуз на луѓе
- Апсолутна правда
- Тотално избегнување на екстремизам
- Лојалност кон татковината
- Забрана за нуклеарно оружје
- Соработка за економска еднаквост и искоренување на сиромаштијата
- Забрана за меѓународна трговија со оружје
- Служба на човештвото
Нека Бог го благослови овој свет со вечен мир, хармонија и љубов за целото човештво. Амин.